Zanim straciliśmy siebie T.1

„Jeśli kogoś kochasz, to chcesz z nim spędzać każdą chwilę.”

Inspiracją do napisania jakiejkolwiek powieści bywają z reguły jakieś sytuacje wzięte z życie i opowiedzenia historii, która w danym momencie absorbuje pisarza. Dla pani Katarzyny Lewandowicz taką iskrą zapalną był film „Bezdech”, który miał swoją premierę w 2022 roku. To tam usłyszała o sporcie wymagającym walki z samym sobą. Polega na swobodnym nurkowaniu bez oddechu, na możliwie jak najniższą głębokość. Film pokazał jak niebezpieczna jest to dyscyplina i jest oparty na prawdziwych wydarzeniach. Jego fabuła bardzo poruszyła pisarkę a efektem tego jest książka „Zanim straciliśmy siebie”

Liliana Kubiak ma już zaplanowaną przyszłość. Jej matka nie dopuszcza innego scenariusza niż studia medyczne i życie zgodne z oczekiwaniami rodziny. Dziewczyna jednak coraz bardziej czuje, że podąża drogą wybraną przez kogoś innego. Ostatnie wakacje przed rozpoczęciem studiów spędza na Cyprze, gdzie poznaje Borysa Scotta – instruktora nurkowania i freedivera. Między tą dwójką szybko rodzi się uczucie, które miało być jedynie wakacyjnym romansem, a okazuje się czymś znacznie głębszym. Niestety życie i podejmowane decyzje nie zawsze sprzyjają miłości.

Świetnie napisana historia o miłości, która musi zawalczyć o siebie. To opowieść o wyborach i próbach stawianych przez życie. Pokazuje też jak łatwo zniszczyć coś pięknego, co rodzi się między dwojgiem osób, gdy wtrącają się osoby trzecie. Takich rodziców, a zwłaszcza matki nie życzę nikomu. Liliana nie może liczyć na ich wsparcie, a wszelkie jej zachowania odbiegające od wzorców wyznaczonych przez rodziców, są od razu krytykowane, karcone i przedstawiane jako przejaw niewdzięczności. Nic więc dziwnego, że dziewczyna boi się postawić na swoim i przez długi czas tłumi własne pragnienia, próbując spełniać oczekiwania innych. Mimo to robi wszystko, by spotykać się z Borysem, a ich miłość szybko się rozwija, jakby wiedziała, że nie mają zbyt dużo czasu.

Bardzo spodobała mi się naprzemienna narracja prowadzona z perspektywy Liliany i Borysa. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć motywacje obojga bohaterów i zobaczyć, jak te same wydarzenia odbierają z różnych punktów widzenia. Liliana to dziewczyna zagubiona, która nie potrafi sprzeciwić się apodyktycznej matce, przez co staje przed bardzo trudnymi wyborami. Z kolei Borys jest szczery, oddany swojej pasji i gotowy walczyć o kobietę, którą pokochał. On również musi zdecydować, co jest dla niego ważniejsze – realizacja sportowych marzeń czy miłość.

Pani Katarzyna Lewandowicz bardzo sugestywnie oddaje emocje bohaterów. Pisze lekko i swobodnie, ale jednocześnie potrafi zaangażować w ich historię. Czasami stosuje zabieg, którego nie lubię, czyli określania osoby poprzez kolor włosów. Na szczęście nie ma tego zbyt dużo i nie tworzy chaosu. Drugim moim zastrzeżeniem jest brak na początku rozdziału imienia osoby opowiadającej nam dany epizod. Mimo to nie miałam problemu z rozpoznaniem narratora, gdyż widać to od razu po zastosowanym rodzaju osobowym. Plusem jest dobra dynamika rozwoju sytuacji. Nie znajdziemy tutaj rozwlekłych opisów czy wielostronicowych rozważań. Wszystko zostało odpowiednio wyważone, dzięki czemu akcja płynie naturalnie i nie ma miejsca na nudę. Mnie ta historia wciągnęła do tego stopnia, że przeczytałam ją w jeden wieczór.

„Zanim straciliśmy siebie” to piękna, ale i dramatyczna historia o uczuciu, które musi zmierzyć się z przeciwnościami losu, presją otoczenia i własnymi lękami. To również opowieść o poszukiwaniu siebie, odwadze w podejmowaniu decyzji i cenie, jaką czasem płaci się za spełnianie cudzych oczekiwań. Pokazuje też, jak łatwo można zniszczyć coś pięknego, gdy w relację dwojga ludzi zaczynają ingerować osoby trzecie.

Ogromnym atutem powieści jest również wątek freedivingu, który nie jest obecny jako tło, ale stanowi jeden z ważniejszych elementów fabuły. Autorka pokazuje sedno tej dyscypliny, która nie jest jedynie spełnieniem ambicji zawodnika, ale też sprawdzianem dla niego samego. Przy okazji podziwiać możemy piękno podwodnego świata i obserwować emocje towarzyszące schodzeniu na coraz większe głębokości. Dzięki temu książka zyskuje oryginalny klimat i wyróżnia się spośród wielu romansów obyczajowych.

Jedyne zaskoczenie spotkało mnie na końcu książki, kiedy okazało się, że jest to dopiero pierwsza część historii. Niestety na okładce nie ma informacji, że mamy do czynienia z początkiem dylogii. Jak później przeczytałam, początkowo miała to być samodzielna powieść, jednak autorka uznała, że losy Liliany i Borysa zasługują na bardziej rozbudowaną opowieść. Mam więc nadzieję, że druga część ukaże się jak najszybciej, bo zakończenie pozostawiło mnie z ogromną ciekawością i chęcią poznania dalszych losów bohaterów.

Współpraca z wydawnictwem Inedia i autorką

„Zanim straciliśmy siebie” Katarzyny Lewandowicz to poruszająca powieść obyczajowa z wyraźnie zarysowanym wątkiem romantycznym, która opowiada o pierwszej wielkiej miłości, poszukiwaniu własnej drogi oraz trudnych wyborach wpływających na całe życie. To historia pełna emocji, refleksji i życiowych dylematów, które sprawiają, że czytelnik z łatwością odnajduje w niej cząstkę własnych doświadczeń.

Autorka posługuje się lekkim, płynnym i bardzo obrazowym stylem. Jej narracja pozwala nie tylko śledzić wydarzenia, ale również głęboko wczuć się w przeżycia bohaterów. Katarzyna Lewandowicz potrafi w subtelny sposób budować napięcie emocjonalne, a jednocześnie nie popada w przesadny patos. Opisy Cypru, morza i świata nurkowania tworzą wyjątkowy klimat, który staje się ważnym tłem dla rozwijającej się relacji głównych bohaterów.

Fabuła skupia się na Lilianie, młodej kobiecie stojącej u progu dorosłości. Dziewczyna ma jasno wytyczoną ścieżkę życia przez swoich rodziców – studia medyczne i przyszłość zgodną z rodzinnymi oczekiwaniami. Problem w tym, że sama nie jest pewna, czy właśnie tego chce. Podczas wakacyjnego pobytu na Cyprze poznaje Borysa, instruktora nurkowania i freedivera, który żyje według własnych zasad i nie boi się ryzyka. Między bohaterami szybko rodzi się silne uczucie, które z czasem zostaje wystawione na próbę przez odległość, czas i życiowe okoliczności.

Liliana jest postacią, którą łatwo polubić. To bohaterka zagubiona, ale autentyczna, próbująca odnaleźć własną tożsamość i odwagę do podejmowania samodzielnych decyzji. Jej rozterki wydają się bardzo prawdziwe, dzięki czemu wzbudza sympatię i zrozumienie. Borys z kolei przyciąga swoją charyzmą, wolnością ducha i pasją do tego, co robi. Nie jest bohaterem idealnym, ale właśnie dzięki temu wydaje się wiarygodny. Oboje sprawiają wrażenie osób, z którymi można by spędzić czas i prowadzić długie rozmowy o marzeniach, lękach oraz planach na przyszłość.

W powieści pojawia się wiele interesujących motywów. Najważniejszym jest oczywiście motyw miłości, która pojawia się niespodziewanie i zmienia życie bohaterów. Obok niego autorka porusza temat dorastania, poszukiwania własnej drogi, konfliktu między oczekiwaniami rodziny a osobistymi marzeniami, wolności, przemijania oraz utraconych szans. Istotnym symbolem staje się także nurkowanie, które można odczytywać jako metaforę zagłębiania się w siebie, odkrywania własnych emocji i przekraczania granic.

Podczas lektury czytelnikowi towarzyszy cała gama emocji. Są momenty pełne radości, ekscytacji i nadziei, gdy relacja bohaterów rozkwita. Nie brakuje jednak także smutku, tęsknoty, niepewności i wzruszenia. To jedna z tych historii, które skłaniają do refleksji nad własnymi wyborami i nad tym, jak często odkładamy ważne decyzje na później, zakładając, że mamy jeszcze dużo czasu.

„Zanim straciliśmy siebie” szczególnie przypadnie do gustu miłośnikom powieści obyczajowych i romansów, w których najważniejsze są emocje oraz wiarygodnie przedstawione relacje między bohaterami. To również dobra propozycja dla osób lubiących historie o dojrzewaniu, odkrywaniu siebie i walce o własne szczęście.

Katarzyna Lewandowicz stworzyła ciepłą, wzruszającą i pełną emocji opowieść o miłości, która pojawia się w nieodpowiednim momencie, ale pozostawia trwały ślad w sercu. To książka, która angażuje od pierwszych stron, pozwala zżyć się z bohaterami i na długo pozostaje w pamięci. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, jeśli szuka się historii pełnej uczuć, refleksji i życiowej prawdy.

„Zanim straciliśmy siebie” to historia, która wciągnęła mnie niepostrzeżenie, a po skończeniu została w głowie i sercu. Jest to niezwykle emocjonalna, pięknie napisana opowieść o miłości, która pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Choć jest intensywna, to nie dostaje tyle czasu, ile byśmy dla niej chcieli.

Autorka z ogromną wrażliwością stworzyła postać Liliany. To dziewczyna bardzo spokojna, spełniającą oczekiwania rodziców, a mimo to rozdarta między oczekiwaniami, a własnymi marzeniami. Jej wewnętrzne rozterki są autentyczne i bardzo łatwo się z nimi utożsamić. Bardzo współczułam jej toksycznej matki i kibicowałam całym sercem.

 Z kolei Borys to bohater, którego nie da się zapomnieć. Wolny duch, żyjący na granicy ryzyka i pasji, a jednocześnie skrywający w sobie coś niezwykle delikatnego. Mimo to były momenty kiedy straszliwie mnie wkurzał.

Relacja tej dwójki jest intensywna, prawdziwa i pełna emocji, które aż kipią między stronami. Czuć tą chemię i wzajemne przyciąganie. 

Bardzo podobał mi się klimat książki. Słoneczny Cypr, podwodna cisza i poczucie ulotności chwili sprawiają , że można poczuć wszystkimi zmysłami to ciepło i piękno natury.  Aż czuć lato.

Jednak książka nie opiera się wyłącznie na romantyzmie i miłych chwilach. Zawiera w sobie coś głębszego. Pokazuje, że w życiu trzeba dokonywać niełatwych wyborów, pojawia się strach przed utratą siebie. Pokazuje też jak bardzo czas potrafi być zarówno naszym sprzymierzeńcem, jak i wrogiem. Tu nie jest tylko słodko i cukierkowo. Co sprawia, że historia jest wyjątkowa i tak bardzo realna.

Zakończenie zaś, co bardzo rzadko się zdarza złamało mi serce, a w oczach pojawiły się łzy. Czekam na więcej.

🧡„Zanim straciliśmy siebie” to I tom dylogi,który pokazuje niełatwą drogę życiową naszych bohaterów. Początkowa sielanka i zapomnienie o wszystkim miesza się z realizacją marzeń oraz niespodziankami losu.

🧡Opowieść to bardzo piękna a zarazem bolesna historia o tym,że jedno spotkanie wywraca całe życie,a odległość nie ułatwia,by przyszłość pisała się w kolorowych barwach.

🧡Powieść potrafi zaczarować ujrzeniem relacji,która jest zakazana,a która nie pozwala na to,by od niej uciec. Bliskość,rozmowy oraz wsparcie są początkiem cudownej relacji,która przysłania zło czyhające tuż za rogiem. Nieprzychylne osoby,walka o zdobycie rekordu i brak czasu staje się początkiem zmian oraz zrozumienie siebie nawzajem. Zmian nie tylko przyjemnych,ale także raniących dogłębnie i przynoszących nieodwracalne konsekwencje.

🧡„Zanim straciliśmy siebie” to cudowna historia o relacji zrodzonej na gorącej wyspie,która potrafi oczarować i zmotywować do działania. To także opowieść o bólu samotności i straty,która tak bardzo boli,że trudno o niej mówić. Już wyczekuję kontynuacji,bo zakończenie pozostawiło pustkę i ból.

🧡Czytajcie-gorąco polecam📖👌