Rozdarte niebo

 Serce nie podlega zasadom aerodynamiki, a najtrudniejszym lotem jest ten w głąb własnych uczuć 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Rozdarte niebo" to intymna opowieść

o mężczyźnie rozdartego między pragnieniem a lękiem, który wśród wspomnień, bólu i tęsknoty próbuje odnaleźć miłość zdolną ocalić to, co wydawało się już stracone.

✈ Główny bohater - Konrad sprawia wrażenie człowieka, któremu niczego nie brakuje do szczęścia. Jest pilotem, spełnia się zawodowo, ma kochającą żonę i grono oddanych przyjaciół. Jego codzienność toczy się spokojnym, dobrze znanym rytmem. Wszystko zaczyna się jednak komplikować, gdy nawiązuje bliższą relację z koleżanką z pracy. Kornelia wnosi do jego życia coś, czego od dawna mu brakowało intensywne emocje, pasję i poczucie spełnienia. Nagle wszystko w jego życiu zmienia się błyskawicznie: rozstanie, zamknięcie starego rozdziału i wejście w nową rzeczywistość u boku kobiety, którą kocha. Jednak bardzo szybko pojawia się wątpliwość, czy ta intensywność uczuć ma szansę przetrwać próbę czasu. Kornelia wychowuje córkę z poprzedniego związku, a Konradowi trudno odnaleźć się w roli, której dziewczynka tak bardzo potrzebuje. Z biegiem czasu ich rodzina się powiększa, a codzienność coraz bardziej odbiega od tego, co kiedyś było dla niego normą. W górze panował nad każdym drgnieniem maszyny, na ziemi mierzył się z uczuciami, które wymykały mu się spod kontroli…

To opowieść o człowieku próbującym odnaleźć swoje miejsce gdzieś pomiędzy pasją a tęsknotą, potrzebą wolności a lękiem przed jej konsekwencjami, między pragnieniami, a tym przed czym najchętniej by uciekł. Historia namiętności, która potrafi wznieść na wyżyny, ale też rozczarowania, uczącego na nowo łapać oddech. O uczuciu, które rani, i o takim, które daje jeszcze cień nadziei na ocalenie.

„Rozdarte niebo” jest wręcz przepełniona skrajnymi emocjami, które odczuwamy wraz z bohaterami. Postaci wykreowane przez autora byli niezwykle, co się rzadko zdarza - realni, więc czytelnik z łatwością może się z nimi utożsamić. Śledzimy całą ścieżkę Konrada, jego zmagania z trudnymi sytuacjami. Przez cały ten czas mocno mu kibicowałam. Często jego zachowanie było irracjonalne i bezmyślne, jednak autor dzięki temu zabiegowi chciał pokazać, że właśnie tacy jesteśmy i często działamy pod wpływem emocji.

Książki Roberta Zawady działają na mnie tak, jak powieści Sparksa. Jest w nich dużo wrażliwości, ciepła i uczucia, ale też emocji, które zostają w sercu czytelnika na dłużej. To takie książki, które nie tylko się czyta, ale przeżywa całym sobą. Ta przedstawiona z męskiej perspektywy, pełna emocji podróż przez wspomnienia, tęsknoty i próby odnalezienia miłości tam, gdzie wcześniej była tylko pustka, składa na bardzo poruszająca i niezwykle osobistą historię o trudnej sztuce wybaczania i otwierania serca na nowo.

☁️ Konrad Kruk jest doświadczonym i uzdolnionym pilotem. W przestworzach czuje się jak król świata - w końcu maszyny, którymi lata są kompletnie poddane jego kontroli.

☁️ Zupełnie inaczej z kolei dzieje się w jego codziennym, "ziemskim" życiu. Konrad ma żonę, dom i oddanych przyjaciół. Czuje natomiast, że brakuje mu swego rodzaju iskry i czegoś co sprawiłoby, że czułby się szczęśliwie. Życie na lądzie (w przeciwieństwie tego, które prowadzi wśród chmur) sprawia mu nie lada trudności.

☁️ Wkrótce Konrad wdaje się w romans z koleżanką z pracy. Uczucie okazuje się na tyle silne, że mężczyzna decyduje się na rozwód. Jednak i z nowego związku na dłuższą metę nie potrafi czerpać wystarczającej radości i co rusz napotyka przeszkody.

☁️ Jak Konrad sprawdzi się w roli ojca zastępczego dla córki swojej nowej wybranki?

☁️ Czy rozwód był najlepszym wyjściem z sytuacji?

☁️ Czy każda nasza decyzja zbierze kiedyś swoje żniwo?

☁️ Dawno nie czytałam powieści obyczajowej napisanej przez mężczyznę. Pan Robert był pilotem wojskowym przez 20 lat i wierzcie mi - w książce czuć, że wie o czym mówi. Zarówno opisy dotyczące stricte lotnictwa jak i sam główny bohater są godni szczególnej uwagi. Konrad bowiem to uosobienie współczesnego mężczyzny, który zmaga się z brakiem spełnienia. Teoretycznie mający wszystko, a praktycznie odczuwający ogromną pustkę. Do tego stopnia oddany swojej życiowej pasji, że nie potrafi godnie stąpać po życiowej ścieżce. Postać ta jest bardzo złożona i rozdarta między tym czego chce, a tym co posiada. Nareszcie do głosu w głównej mierze mógł dojść mężczyzna i pokazać nam swój punkt myślenia: surowy, a jednocześnie bardzo wrażliwy.

☁️ Jestem jak najbardziej na tak!

A Autorowi składam najszczersze gratulacje cudownego debiutu.

Sięgając po tę książkę, spodziewałam się emocjonalnej historii i dokładnie to dostałam. Autor stworzył opowieść, która momentami wzrusza, momentami denerwuje, a chwilami zmusza do zatrzymania się i zastanowienia nad tym, jak skomplikowane potrafią być ludzkie relacje.

Największym minusem tej książki był dla mnie motyw zdrady. To jeden z tych wątków, których po prostu nie lubię czytać. Za każdym razem, gdy pojawia się w książce, wywołuje we mnie ogromny dyskomfort i trudno mi później spojrzeć na bohaterów w ten sam sposób. Tutaj również bardzo mocno wpłynęło to na mój odbiór historii. Były momenty, kiedy czułam złość, rozczarowanie i zwyczajnie było mi przykro. Nie potrafiłam usprawiedliwiać niektórych decyzji bohaterów, nawet jeśli autor pokazywał ich motywacje.

Z drugiej strony właśnie to pokazuje, że książka potrafi wywoływać emocje. Nie była obojętna. Przez całą lekturę coś czułam, raz współczucie, raz smutek, raz irytację. A dla mnie to ogromny plus, bo najbardziej zapadają w pamięć właśnie te historie, które zostawiają po sobie jakiś ślad.

Bardzo spodobało mi się również to, że autor pokazuje, jak przeszłość potrafi wpływać na nasze życie. Czasami nosimy w sobie rany tak długo, że nawet nie zauważamy, kiedy zaczynają one kierować naszymi decyzjami. Bohaterowie tej książki nie są idealni, ale właśnie dzięki temu wydają się autentyczni. Kochają, cierpią, popełniają błędy i próbują żyć najlepiej, jak potrafią.

Ta historia przypomina, że miłość nie zawsze wygląda tak, jak w bajkach. Czasami jest trudna, bolesna i wymaga ogromnych poświęceń. Pokazuje też, że jedno nieprzemyślane działanie może wpłynąć na życie wielu osób i że odbudowanie zaufania jest znacznie trudniejsze niż jego

Mimo że motyw zdrady mocno wpłynął na mój odbiór i nie pozwolił mi pokochać tej historii w pełni, to nie mogę odmówić jej jednego, czyli tego, że wywołała we mnie mnóstwo emocji. Skłoniła do refleksji nad tym, jak kruche potrafią być relacje i jak łatwo można stracić coś, co wydawało się trwałe.

Nie była to książka idealna, ale była prawdziwa. Pokazała, że życie nie zawsze daje drugie szanse, a każde nasze działanie niesie za sobą konsekwencje. To historia, która zostawia czytelnika z wieloma przemyśleniami i udowadnia, że czasem największe bitwy toczą się nie na zewnątrz, lecz w ludzkim sercu.

To nie jest zwykły romans. To historia polskiego pilota Konrada Kruka, który w powietrzu miał wszystko pod kontrolą, nie pozwalał sobie nawet na najmniejszy błąd, a na ziemi, cóż… na ziemi nie wszystko układało się po jego myśli.

Konrad wydaje się, że ma wszystko. Jak już wiecie, jest pilotem, ma wspaniałą pracę, cudowną żonę, fantastycznych przyjaciół. Jego życie kręci się w koło tego i powoli sobie płynie. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy zbliża się z koleżanką z pracy. Kornelia jest idealna, daje mu szczęście i przede wszystkim ogień, którego od dawna nie miał z żoną. Szybko postanawia iść w tę stronę, rozwodzi się, zaczną życie na nowo, obok kobiety, którą kocha. Jednak czy ten ogień może trwać wiecznie? Jego nowa żona ma dziecko z pierwszego związku, któremu mężczyzna nie potrafi okazać tyle miłości ile dziewczynka potrzebuje, a po czasie pojawia się nowy członek rodziny. Życie się kręci, już nie na takim samym kursie, co wcześniej. Zmieniło się wszystko. Nie ma ukochanej pracy, nie ma przyjaciół, są za to znajomi drugiej żony. Jest spokój, stalinizacja, życie rodzinne. Jednak wszystko, co Konrad i Kornelia znali, wali się jak domek z kart, wraz z nadejściem jednej, tragicznej wiadomości.

Brzmi jak zwykły romans, prawda? Chociaż na początku zapewniałam Was, że tak nie będzie. Ta historia to coś głębszego, smaczki z podniebnego życia, które nie są tylko researchem autora. To wydarzenia, które @robert_zawada_ zna doskonale, w końcu to kawałek jego życia. Brzmi kusząco, prawda? Autor już na pierwszych stronach sprawił, że jego odbiorca będzie zaintrygowany, mamy podniebną katastrofę i nie wiemy co dalej. Jest serce, za moment zostaje rozdarte. I to nie tylko w pokazach. Tytuł to metafora, która pasuje nie tylko do wydarzenia na niebie, ale także do życia Konrada.

@robert_zawada_ prowadzi nas przez wspomnienia. Mamy to, co było, a także to, co było wcześniej. Nie brakuje tutaj emocji. Konrad przeszedł wiele, obwinia się o katastrofę, zawaliło się jego życie, które ułożył na nowo tylko po to, żeby zawaliło się znowu. Czy finalnie wyjdzie na prostą? To nie jest łatwe zadanie, nie po tym, co go spotkało. Sprawdźcie to!