Od siedemnastu lat Julia skrywa bolesny sekret, który nie pozwala jej normalnie żyć. Chociaż stara się przekonać samą siebie, że uporała się z demonami przeszłości, tak naprawdę nie potrafi się od nich uwolnić. Każdego dnia walczy ze strachem, że mężczyzna, od którego uciekła lata temu, znów stanie na jej drodze.
Gdy pewnego dnia w jej życiu zaczynają się pojawiać trudne do wytłumaczenia zbiegi okoliczności, Julia jest pewna, że dopadła ją przeszłość. Dziwne wiadomości i tajemnicze przesyłki na dobre wytrącają ją z równowagi. Jej oprawca jest coraz bliżej i najwyraźniej nie cofnie się przed niczym, by znów ją skrzywdzić. Tylko czy na pewno stała się znów celem swojego prześladowcy? A może tym razem to ofiara zamieni się w myśliwego?
Mieszkanie nie mogło być na parterze ani nawet na pierwszym piętrze. Nie zasnęłaby, mając świadomość, że ktoś może dostać się do środka przez uchylony balkon. Ostatnie piętro również odpadało. Musiała mieć drogę ucieczki w górę lub w dół. Chciała mieszkać między ludźmi, którzy mogliby ją usłyszeć. To było najważniejsze.
Nacisnęła na klamkę drzwi wejściowych. Jak zwykle były otwarte. Wszedłszy do środka, zamknęła wszystkie zasuwki i przekręciła klucz w zamku.
– Naprawdę myślisz, że ktoś cię ukradnie? – Usłyszała głos Wiktora, który beztrosko brał prysznic w łazience.
Nie odpowiedziała. Weszła prosto do kuchni i wypełniła swój ulubiony kubek lodowatą wodą z kranu. Wypiła ją jednym haustem.
– Dobrze się czujesz? – Wiktor stał przed nią wyłącznie w ręczniku na biodrach. Jego lekko kręcone, jasne włosy sterczały we wszystkie strony.
Popatrzyła na niego i złapała się na tym, że stara się odgadnąć, w jakim jest nastroju oraz co powinna mu odpowiedzieć, aby go nie rozzłościć.
Paula Er
Autorka „Wolności jaskółki”. Powieść zdobyła tytuł książki marca 2018 w kategorii „proza polska”, który przyznany został przez „Magazyn Literacki Książki”. W 2020 roku ukazał się jej drugi utwór „Tam, gdzie milczą róże”. Brała udział w tworzeniu powieści „Dowód dojrzałości”, z której całkowity dochód ze sprzedaży został przekazany na budowę domu dla samotnych nieletnich matek. Od 2014 roku prowadzi profil na Facebooku o nazwie Wkurzona Żona, na którym publikuje historie małżeńskie kobiet, które nie mają z kim porozmawiać o dręczących je problemach. Prywatnie mama dwójki cudownych dzieci. Interesują ją ludzkie historie i sposób, w jaki wpływają na życiowe decyzje.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Czy "Zanim mnie zabijesz" to klasyczna powieść obyczajowa, czy zawiera elementy thrillera?
Książka łączy w sobie cechy literatury obyczajowej z mocno zarysowanym wątkiem thrillera psychologicznego. Autorka skupia się na wewnętrznych przeżyciach bohaterki, jednocześnie budując napięcie wokół tajemniczej przeszłości i prześladowania. Czytelnik śledzi proces zacierania się granicy między byciem ofiarą a myśliwym w atmosferze narastającego zagrożenia. To idealna propozycja dla osób szukających w prozie życiowej dreszczyku emocji i nieoczywistych zwrotów akcji. Całość została skonstruowana w sposób, który angażuje emocjonalnie od pierwszej do ostatniej strony.
Dla kogo ta historia może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Powieść nie jest polecana czytelnikom szukającym lekkiej, radosnej lektury, ponieważ porusza trudne tematy traumy i przemocy. Fabuła koncentruje się na bolesnych doświadczeniach z przeszłości oraz lęku, który towarzyszy głównej bohaterce przez siedemnaście lat. Osoby wrażliwe na opisy prześladowania psychicznego mogą uznać niektóre fragmenty za zbyt obciążające emocjonalnie. Jest to pozycja skierowana do odbiorców ceniących mroczniejszą stronę literatury obyczajowej. Jeśli szukasz niezobowiązującego romansu, ta historia może okazać się zbyt mroczna i poważna.
Jakie kluczowe problemy psychologiczne porusza Paula Er w swojej książce?
Autorka analizuje przede wszystkim mechanizmy traumy oraz trudną drogę do odzyskania kontroli nad własnym życiem po ucieczce od oprawcy. Historia Julii pokazuje, jak głęboko zakorzeniony strach wpływa na codzienne funkcjonowanie i relacje z otoczeniem nawet po wielu latach. Ważnym aspektem jest również motyw tożsamości i próba całkowitej przemiany zewnętrznej, która nie gwarantuje jednak wewnętrznego spokoju. Powieść skłania do refleksji nad tym, czy przed bolesnymi wspomnieniami można skutecznie uciec. Paula Er umiejętnie nakreśliła portret psychologiczny kobiety, która mimo zmiany otoczenia wciąż czuje oddech przeszłości na plecach.
Jaki styl pisarski dominuje w tej publikacji?
Narracja charakteryzuje się dużą dynamiką oraz skupieniem na emocjonalnych detalach, co pozwala czytelnikowi niemal fizycznie odczuć lęk bohaterki. Paula Er stosuje krótkie, konkretne opisy sytuacji, które budują poczucie osaczenia i niepewności co do intencji pojawiających się postaci. Styl jest przystępny, ale jednocześnie nasycony napięciem typowym dla literatury sensacyjnej. Dzięki temu proces odkrywania kolejnych elementów układanki z przeszłości Julii przebiega płynnie i angażująco. Czytelnik zostaje wciągnięty w grę pozorów, w której każde wydarzenie może mieć drugie dno.
Czy powieść stanowi zamkniętą całość, którą można czytać samodzielnie?
Tak, jest to samodzielna historia z wyraźnie zarysowanym początkiem i definitywnym rozwiązaniem głównego wątku. Wszystkie tajemnice związane z przeszłością Julii oraz tożsamością jej prześladowcy zostają wyjaśnione w obrębie tego jednego tomu. Czytelnik nie musi obawiać się urwanego zakończenia, które wymagałoby sięgnięcia po kontynuację w celu zrozumienia losów bohaterów. To kompletna opowieść o walce z demonami przeszłości i trudnej próbie odzyskania wolności. Po lekturze otrzymujemy pełny obraz wydarzeń bez konieczności czekania na kolejne części serii.

