Zaginięcie Stephanie Mailer

Długo czekałam na premierę tej powieści, ale czas oczekiwania został mi wynagrodzony z nawiązką poprzez przejmującą, zaskakującą i ogromnie wciągającą fabułę. "Zaginięcie Stephanie Mailer" to jedna z książek zagadek, które wysypują się wraz z rozpoczęciem pierwszej strony i otaczają nas niebanalnym klimatem do samego końca.

Cóż to była za historia! Zagmatwana, pełna niedomówień, zmuszająca do czytania między wierszami. Mając w pamięci ostatnią książkę Joëla Dickera wiedziałam, że autor posługuje się plastycznym stylem i idealnie w punkt potrafi oddać poruszane problemy, ale nie spodziewałam się, że tym razem przejdzie samego siebie. Zaserwował nam bowiem przejmującą opowieść o zbrodni i zemście, pisał o ludzkich słabościach, niepowodzeniach i załamaniach a sama fabuła balansowała na pograniczu gatunków, łącząc wszystko w jedną wyjątkową oraz spójną całość.

Chociaż motywem przewodnim jest tutaj śledztwo powiązane z morderstwem to autor jednocześnie snuje bardzo poruszającą historię obyczajową. Na przestrzeni siedmiuset stron poznajemy wielowymiarowe kreacje bohaterów, wchodzimy w głąb ich problemów, oczekiwań czy pragnień a także po nitce (zawiłej i pełnej pęków) zmierzamy do kłębka. Mnóstwo czeka na nas emocji, mnóstwo zaskoczeń oraz intrygujących zwrotów akcji, ponieważ fabuła pochwalić się może dopracowaniem na każdej sferze, sięgając po złożony obraz jakiego zupełnie się nie spodziewałam a jaki skupił na sobie wszystkie moje myśli nawet już później, po zamknięciu ostatniej strony.

Akcja powieści rozgrywa się latem 1994 roku, więc od razu zapewniam, że odpowiedni klimat utrzymany jest na wysokim poziomie. W nadmorskiej miejscowości, w stanie Nowy Jork, dochodzi do tragedii. Ktoś morduje burmistrza, jego rodzinę oraz przypadkowego przechodnia, najpewniej świadka zbrodni. Morderca w końcu zostaje schwytany a prowadzący śledztwo zyskują wielki rozgłos. Jednak po dwudziestu latach wychodzą na jaw nowe dowody a tytułowa Stephanie Mailer odegra w tym wszystkim kluczową rolę, nieustępliwie drążąc temat. Zachwycona śledziłam więc przebieg wypadków, kluczyłam między nowymi dowodami i nim się obejrzałam - dotarłam do finału. Powieść więc w żaden sposób nie przytłacza objętościowo a wręcz przeciwnie: chciałoby się czytać i czytać bez końca.

"Zaginięcie Stephanie Mailer" to kawał potężnej, dobrze napisanej historii z w pełni wykorzystanym potencjałem. Dawno nie czytałam tak błyskotliwej historii, która zaskakiwała mnie niemalże na każdym kroku a nowe fakty zupełnie zmieniały bieg wydarzeń. Joël Dicker może pochwalić się talentem i oryginalnością w przypadku swoi książek a jego nowa lektura zasługuje na spory rozgłos, bo zjedna sobie wielu fanów przez pomysłowe połączenie gatunkowe. Jestem zachwycona a mój umysł wciąż intensywnie pracuje, by to wszystko zrozumieć, więc niech to będzie najlepszą rekomendacją dla tej powieści.

Brakowało mi ostatnio książki z zacięciem detektywistycznym. Miałam chęć na coś świeżego i oryginalnego, co pochłonie mnie bez reszty. W sukurs przyszedł Joel Dicker i zaserwował tak nieoczekiwaną dawkę emocji, że do tej pory jestem zaskoczona i ukontentowana jednocześnie.

Czy można spokojnie przejść na emeryturę, wiedząc, że sprawa zbiorowego morderstwa prawdopodobnie została źle rozwiązana? Otóż, nie. Przekonuje się o tym Jesse, do którego sprawa zabójstwa czterech osób wraca jak bumerang i nie daje mu odejść ze służby. Rozpoczyna więc szalony bieg za mordercą i śledztwo, które rzuca światło na zupełnie nowe dowody.

Ta powieść ma w sobie wszystko to, co cenię najbardziej w literaturze detektywistycznej. I zbrodnię, która przez dwadzieścia lat wydawała się być niemal doskonała, i dramat rodzinny, ale też niełatwe relacje międzyludzkie. Zaginięcie Stephanie Mailer to doskonałe połączenie wielu postaci, ich losów i ról, które mają do odegrania w śledztwie. A ta ich synteza, opiera się głównie na podzielaniu wspólnego punktu widzenia, który nie zawsze pomaga w rozwiązywaniu zagadki.

Powieść jest szalenie płynna, mimo, że początkowo może się wydawać chaotyczna. Szybko jednak można zreflektować, że jest to celowy zabieg autora i wszystko łączy się ze sobą prędzej czy później. Fabuła oscyluje wokół dwóch osi czasu, ale autor rozpisał to na tyle klarownie, że szybko można się w niej połapać.

Podoba mi się powolne wciąganie czytelnika w sieć intryg i kłamstw, w meandry prowadzonego śledztwa i skrupulatne przedstawianie zabójcy jako zmotywowanego i perfidnego człowieka. A wszystko to za sprawą rzutkich i zdeterminowanych śledczych, którzy nie poddają się łatwo, pomimo kłód rzucanych im pod nogi.

Autor zwrócił też uwagę na życie w małomiasteczkowej społeczności. Na zasady tam panujące i pewną duszność, albo nawet klaustrofobiczną atmosferę, gdzie wszyscy o wszystkich wiedzą i żadna tajemnica nie ma szans na przetrwanie.

To odświeżająca lektura, która wciąga jak bagno!

Było to moje pierwsze czytelnicze spotkanie z twórczością Joëla Dickera.

„Zaginięcie Stephanie Mailer” to bardzo dobry thriller detektywistyczny. Wciągnął mnie od samego początku. Jest to dosyć spory grubasek, ma ponad 700 stron. Jak dla mnie ta historia mogłaby mieć dalszy ciąg. Uwielbiam okładkę tej powieści, przyciąga mój wzrok. Pokazuje nam nadmorskie miasteczko, być może to tam wydarzyła się opisana historia.

30 lipca 1994 roku doszło do ogromnej tragedii. Zostali zamordowani: burmistrz miasteczka Orpheck, Joseph Gordon, jego żona i syn. Na trawniku przy ich domu została zamordowana 32 letnia Meghan Padalin – prawdopodobnie była świadkiem morderstwa trzyosobowej rodziny. Komu zależało na śmierci burmistrza? Komu tak bardzo podpadł? Sprawę badał młody detektyw z policji stanowej Jesse Rosenberg. Sprawę wyjaśnił do końca, a winny stanął przed sądem i odpowiedział za swoje czyny. Tylko czy to faktycznie on zamordował te cztery osoby?

Po 20 latach od tamtych wydarzeń i 23 latach służby Jesse postanawia przejść na emeryturę. Ma 45 lat. Wszystkie prowadzone sprawy doprowadził do końca. Teraz chce spełnić swoje marzenia. Jednak czy dojdzie do ich spełnienia? Pewna uparta dziennikarka wszystko przekreśli. Stephanie Mailer zna pewien nieodkryty fakt poczwórnej zbrodni z 1994 roku.

„(…) W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym czwartym roku pomylił się pan co do zabójcy. (…)”.

Jesse chce wyjaśnić to nieporozumienie nim na zawsze opuści szeregi policji. Szuka tej dziennikarki, jednak ona przepadła. Nikt jej nie widział. Miała się z kimś spotkać i zaginęła w akcji. Co się z nią stało? Nasz kapitan będzie musiał ruszyć na jej poszukiwania i poznać to czego Stephanie się dowiedziała na temat tamtej zbrodni. Tylko czy morderca na to pozwoli? Pamiętajcie - morderca zawsze jest o krok przed wszystkimi.

Odpowiedź dotycząca sprawy poczwórnego zabójstwa była przed ich oczami – lecz nikt tego nie dostrzegł. Dlaczego? Czy po 20 latach uda się rozwiązać tą sprawę? Kto na tym ucierpi najbardziej? Kom zależy, żeby prawda nie ujrzała światła dziennego?

Bardzo dobrze napisany thriller. Czytałam go z zapartym tchem. Tutaj autor tak zakręcił swoimi bohaterami, że na końcu źle obstawiłam mordercę. Plus dla Joëla Dickera - brawo. Cały czas jestem pod ogromnym wrażeniem. Po tej powieści koniecznie muszę sięgnąć po jego inne dzieła.

Moją ulubioną bohaterką jest Dakota Eden. Młodziutka dziewczyna a tak wiele złego w życiu przeszła. Koniecznie musicie ją poznać.

Steven Bergdorf – redaktor naczelny „New York Letters Review” całkowicie mnie dobił. Dlaczego? Poczytajcie.

Rewelacyjna fabuła – idealnie nadająca się na scenariusz do filmu lub serialu. Akcja zachwycająca. Tu się tyle dzieje, że nie miałam czasu na nudę. Trzeba uważnie czytać, żeby się nie pogubić. Autor specjalnie myli tropy. Na końcu książki znajdziecie sporą listę głównych postaci.

Jeżeli lubicie thrillery detektywistyczne z na pozór wyjaśnionymi zbrodniami to serdecznie zapraszam do przeczytania tej powieści.

Z całego serca polecam „Zaginięcie Stephanie Mailer” - #mommy_and_books .

Co naprawdę wydarzyło się w ’94 w Orphei? Co odkryła Stephanie Mailer?

Orphea - spokojna, nadmorska miejscowość, gdzie ludzie mogą prowadzić sielankowe życie. Jednak 30 lipca 1994 zmienia wszystko. To wtedy dochodzi do brutalnego poczwórnego zabójstwa. Czy śledztwo, które zostało wtedy przeprowadzone było prawidłowe? Czy zatrzymano odpowiedniego podejrzanego? Czy zaginięcie z 2014 roku ma coś wspólnego z wydarzeniami sprzed 20 lat? Co odkryją śledczy, który po raz drugi zasiądą do dowodów?

„O tym, co wydarzyło się trzydziestego lipca 1994 roku w Orphea, małym ekskluzywnym kurorcie nad oceanem, słyszeli tylko ludzie, którzy dobrze znali region Hamptons w stanie Nowy Jork.”

Nie da się ukryć, że „Zaginięcie Stephanie Mailer” to taki malutki grubasek liczący ponad 700 stron, który zapisany jest dość malutkim druczkiem. Początkowo troszeczkę mnie to przeraziło, ale po 50 stronach wiedziałam, że przez książkę przelecę jak burza! Do ostatniej strony nie ma tutaj czasu na nudę i ciągle coś się dzieje.

Autor skonstruował genialną, wielowątkową fabułę trzymającą czytelnika w napięciu od samego początku do końca. Do tego klimat małego nadmorskiego miasteczka to coś niesamowitego! Pisarsko książka napisana jest bardzo lekko i swobodnie przez co czyta się ją naprawdę miło.

Śledztwo z 2014 roku przeplata nam się z wydarzeniami z 1994. Na nowo odkrywamy wiele faktów i wraz z policjantami dowiadujemy się prawdy co tak naprawdę wydarzyło się przed dwudziestoma latami.

Wszystkie postacie są bardzo intrygujące i złożone. Każdy ma swoje sekrety i jest zupełnie inny. W pewnym monecie sama nie wiedziałam kto jest tym dobrym, a kto złym. Wachlarz osobowości jest tutaj wręcz powalający.

„Zaginięcie Stephanie Mailer” to książka dla każdego fana intryg i zagadek kryminalnych. Nie spodziewałam się aż tak genialnej fabuły, którą z całą pewnością mogę Wam polecić 🖤

Dziennikarka, Stephanie Mailer, nie może zaznać spokoju, a to za sprawą poczwórnego morderstwa, które miało miejsce dwadzieścia lat wcześniej w Orphea, podczas festiwalu teatralnego. Zginął burmistrz miasteczka z całą rodziną oraz młoda kobieta, przypadkowy świadek zbrodni. Rzekomy sprawca został schwytany, policjanci prowadzący wówczas dochodzenie zostali wyróżnieni. Ale dziennikarce coś ciągle nie pasuje, na tyle, że od wielu lat prowadzi prywatne śledztwo w tej sprawie. I daje znać policjantom, że sprawca tej okrutnej zbrodni jest nadal na wolności, a rozwiązanie zagadki morderstw mają na wyciągnięcie ręki. Jednak tak bardzo się komuś teraz naraziła, że zniknęła. I policjanci prowadzący wówczas dochodzenie, Jesse Rosenberg i Derek Scott, angażują się teraz w poszukiwania kobiety. Są przekonani, że chciała im coś przekazać, coś co rzuci nowe światło na zbrodnię sprzed lat. Czu uda im się odnaleźć Stephanie i wspólnie doprowadzić do postawienia przed sądem prawdziwego sprawcę? Czy być może kobieta wiedziała zbyt wiele, była zbyt rozmowna i już nie będzie miała okazji powiedzieć nigdy nic więcej? Jeżeli jesteś ciekaw, w którą stronę podążył z fabułą autor, przekonaj się sam …

Zaginięcie Stephanie Mailer to obszerny serial detektywistyczny, ukazujący pracę detektywów od kuchni. Mamy znakomitą okazję być uczestnikami misternie utkanej jak nić pajęcza fabuły, która ani na chwilę nie zwalnia. Nie można powiedzieć, że akcji toczy się w szaleńczym tempie. Wręcz przeciwnie, prowadzona jest powoli i wnikliwie, chwilami leniwie, ale w jednym celu, aby nic nie umknęło, aby nic nie przeoczyć, jak dwadzieścia lat wcześniej. Każdy drobiazg, każdy szczegół, nawet mały znaczący element ma znaczenie i może być nitką prowadzącą do sprawcy. I tak się właśnie dzieje. Krok po kroku odkrywamy karty zbrodni sprzed lat. Sięgając po tę powieść nawet nie mogliśmy się spodziewać, z czym będziemy musieli się zmierzyć, jakie zadanie postawiono przed nami, jak nam zaufano.

Naszą wiedzę o wydarzeniach zarówno bieżących, jak i tych mających miejsce dwadzieścia lat wcześniej wzbogaca dwutorowo prezentowana płaszczyzna czasowa. Teraźniejszość uzupełniana przeszłością. Przez ten ciekawy zabieg możemy odtworzyć zbrodnię i kontynuować poszukiwania jej sprawcy obecnie. Narracja jest przedstawiana z perspektyw kilku bohaterów, stanowiących trzon tej całej historii. Co nam to daje? Możemy spojrzeć na sprawę szerzej, z różnych punktów widzenia, młodszym i starszym okiem, spojrzeniem doświadczonego, ale i nowicjusza. To pozwala wyrobić sobie zdanie i typować sprawcę. Ale uprzedzę, to niewykonalne. Naprawdę. Autor tak zmanipulował czytelnikiem, według jego wskazań wiele osób było podejrzanych, miało motyw i chciało się pozbyć burmistrza. A jaka była prawda? Zaskakująca i nieoczekiwana …

Joel Dicker znakomicie stopniuje napięcie, bawi się naszymi emocjami, igra z naszymi odczuciami. I trzyma nas w niepewności do ostatniej strony. Dlatego ta lektura ma w sobie coś magnetycznego, co sprawia, że oplata nas swoją niewidzialną pajęczyną i nie wypuści aż do ostatniego wzmożonego oddechu.

Jednym zdaniem, świetna fabuła, ciekawi i intrygujący bohaterowie, misterne i dokładne wykończenie, emocje w ciągłym ruchu … Czy można oczekiwać więcej?

Znakomita na długie leniwe letnie dni …