Zagadka West Heart

Niestety, ale „Zagadka West Heart” nie przypadła mi do gustu. Trochę męczyłam się przy czytaniu i nie chodzi o styl pisania autora, a raczej o budowę tej książki. Autor postawił na oryginalność, jednak mnie ona nie przekonuje. Mianowicie mamy napisany klasyczny kryminał, a pomiędzy tekst właściwej książki, są powstawiane dygresje autora na wszelkie tematy.. Zaczynając od tego na co trzeba zwrócić uwagę podczas czytania, jak napisać kryminał, co jest chwytliwe, jaki motyw, jaki ma być bohater i jego historia itp. Książka bardziej przypomina poradnik pisania kryminału niż powieść. Widać, że autor fascynuje się Agatha Christie, dużo wzmianek na jej temat. Są też odniesienia do innych książek i jak dla mnie za dużo ujawnia na ich temat, bo to nie tylko wzmianka o niej, ale zdradza całą fabułę.. Strasznie te komentarze czy wzmianki wybijały mnie z rytmu czytania, nie mogłam wgryźć się przez to w fabułę, a szkoda bo lubię klasyczne kryminały i pewnie gdyby nie taka forma zupełnie inaczej odebrałbym tę książkę. Autor prowadzi czytelnika za rękę przez śledztwo, dzięki temu brakuje w niej emocji oraz napięcia, tempo mocno również wtedy zwalnia.

Książka na pewno jest nieszablonowa i wymyka się z ram typowego kryminału, jednakże nie każdemu ta inność się spodoba.

„ Zagadka West Heart ”.

Powieść w nieszablonowym stylu.

W innym wymiarze, świeżym i zdecydowanie głównie rozrywkowym.

Nasączona stylem rozważającym i eksplorującym.

Jakby analiza, rozłożenie na pierwsze czynniki schematu gatunku. Interesująca forma przedstawienia zagadki kryminalnej. Wciągająca, choć bez większych emocji. W napięciu trzymająca lekkim, delikatnie muskająca niepokojem.

Jest klimat. Małomiasteczkowy. Tajemniczy. Odizolowany. Jest klub myśliwski, członkowie klubu ze swoimi sekretami, detektyw i trup. Jeden, drugi, trzeci. Jest zagadka, tajemnica i podążanie za myślą autora ku jej rozwiązaniu. I zakończenie, które może być zaskakujące. Ale nie dla każdego będzie.

(...) „ bo każdy pisarz jest mordercą, a każdy czytelnik to detektyw ”.

Autor w innowacyjny sposób przełamuje styl, używa kilku różnych narracji, zwraca się do czytelnika, zadaje pytania i wskazówkami wytacza drogę ku poznaniu prawdy. Zawiera w swoich słowach wiele refleksji. Rozprawia nad tym, w jaki sposób kryminał można podać, w jaki sposób doprawić, i jak poprowadzić by był on wyznacznikiem. Przytacza przykłady z twórczości [Adres usunięty]. Agathy Christie, Szekspira, Edgara Allana Poego czy Arthura Conana Doyla, co stanowi dodatkową ozdobność tej opowieści.

Ta książka to ukłon dla klasyki gatunku. Bardziej rozprawa nad kryminałem samym w sobie. Nad zasadami nim rządzącymi. Nad sposobem jego przedstawiania, metodami zagłębiania się w schemat. To poddanie tegoż gatunku analizie, naświetlenie jego celów i motywów w nim wykorzystywanych. To eksploracja bohaterów, kierujących nimi motywów, ich doświadczeń i zachowań w obliczu tragicznych zdarzeń. Wybrzmiewa tutaj głos dramatis personae, „ w którym każdy jest ofiarą bądź podejrzanym ”.

„ bo nie ma gorszego oszustwa niż nieuczciwy kryminał ”.

Polecam tę książkę miłośnikom gatunku. To intrygująca przeprawa przez jego konwencję. Nastawcie się jednak głównie na rozrywkę, bez większych i głębszych emocji. Dla mnie był to powiew świeżości i ciekawe literackie doświadczenie, które pomogło mi oderwać się od mocnych klimatów, w których byłam ostatnio zanurzona.

„Zagadka West Heart” jest niekonwencjonalnym kryminałem. Przełamuje schematy, wyrywa ze strefy komfortu, zaskakuje.

Jest to mieszkanka kryminału - trup jest, a nawet trzy, a jak jest denat to jest i śledztwo - rozprawki na temat kanwy gatunku oraz czegoś co nazwałabym grą paragrafową gdzie czytelnik stanowi istotny element akcji.

Autor zastosował zróżnicowaną narrację, co minimalnie dekoncentruje, ale stanowi też o dynamizmie i zaskoczeniu, którymi cechuje się ta książka. Bardzo spodobały mi się rozmowy narratora (autora) z czytelnikiem; pełne swady, lekkości, humor, zadziorności, podszyte sporym ładunkiem wiedzy.

Co dostaniemy w tym zakątku osobliwości? Sporo wspominanych już odnośników do tego czym kryminał jest, na jakich podstawowych zasadach powinien się opierać. Liczne odnośniki do klasyki gatunku, choćby przez wielu z nas uwielbianych powieść Agathy Christi. Powiew lat 70. Zamkniętą społeczność rządzącą się tajemniczymi, podejrzanymi powiązaniami. Zaproszenie do włączenia się do zabawy i wykazania się naszymi kompetencjami detektywistycznymi.

Książka jest specyficzna, charakterystyczna, atypowa. Wielu z nas ją pokocha, ale znajdą się też osoby, którym jej konwencja może nie przypaść do gustu.

Ja nie wyszłam poza moje schematy i „Zagadka West Heart” okazała się dla mnie trochę „niewygodna”. Zachęcam Was do wyrobienia własnej opinii na jej temat, ponieważ książki tego typu są rzadkością na rynku wydawniczym.