Zachodni Wiatr. Cztery Wiatry. Tom 2

„Zachodni Wiatr” to powieść, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w świat pełen kontrastów, z jednej strony zakonnego rygoru i ciszy opactwa, z drugiej zaś magii, namiętności i sekretów, które nie pozwalają bohaterom żyć według ustalonych reguł. Pamiętam doskonale z jaką niecierpliwością sięgnęłam po „Północny Wiatr”, byłam ciekawa nie tylko całej historii, ale także samej autorki. Jakiś czas temu spoglądałam wstecz zastanawiając się, czy jeszcze będę miała okazję powrócić do wykreowanego przez nią świata i udało się. Nie spodziewałam się, że „Zachodni wiatr” trafi w moje dłonie. Polubiłam Wren, więc liczyłam na to, że Brielle także okaże się intrygującą osobą.

Główną bohaterką książki autorstwa Alexandry Warwick pod tytułem „Zachodni Wiatr” jest Brielle, młoda kobieta wychowana w duchu ścisłej dyscypliny przez zakon Cór Thornbrook. Jej życie podporządkowane jest pracy w kuźni, gdzie wykuwa sztylety sprzedawane na targu, oraz marzeniu o tym, by wreszcie zostać akolitą. Złożyła przysięgę, że będzie postępować uczciwie i zachowywać czystość, robi wszystko co trzeba, więc marzy, by stać się pełnoprawną członkinią zgromadzenia, to przecież wydaje się jedynie kwestią czasu. Brielle jest ceniona przez Matkę Mabel, kobietę, która jest głową opactwa. Wszystko dzieje się sprawdzonym rytmem, do czasu kiedy w życiu młodej mniszki pojawia się nieprzytomny mężczyzna. Kim on jest? Czy przybywa z samego Podziemia?

„Zachodni Wiatr” to o powieść, która łączy przygodę, mitologię i romans w naturalny, wciągający sposób. To historia o odkrywaniu siebie, odwadze, sile uczuć i sile przyjaźni. Alexandra Warwick ponownie zabiera nas w podróż inspirowaną grecką mitologią, rozbudowując świat znany z pierwszej części cyklu. Tym razem fabuła jest znacznie bogatsza, prowadzi nas przez różnorodne lokalizacje, wprowadza wiele postaci, od demonów po nowe bóstwa, a całość dopełnia wątek religijny i romans. Zefir to Wiatr Zachodu, w pierwszym tomie był intrygującym psotnym, pewnym siebie, czasem lekko irytującym bohaterem. Teraz poznawałam go dokładniej, rozumiałam jego motywacje i obserwowałam, jak zmienia się pod wpływem wydarzeń i samej Brielle. Ich relacja rozwija się powoli, co wychodzi bardzo naturalnie, najpierw nieufność, potem zaufanie, przyjaźń, a w końcu uczucie, które nie tylko podbija serce Brielle, ale i zmienia Zefira. „Zachodni Wiatr” to opowieść o podróży, w każdym jej aspekcie, zarówno fizycznej, jak i wewnętrznej, emocjonalnej, a także tej duchowej. To historia o miłości, przyjaźni, odwadze, odkrywaniu samego siebie, w której mitologia i magia splatają się z realistycznymi dylematami bohaterów.

Alexandria Warwick ponownie udowadnia, iż jest mistrzynią budowania przenikliwego, pełnego napięcia klimatu, który przyprawia czytającego o dreszcze i szybsze bicie serca. Jej wyjątkowa powieść odurza i pochłania, całkowicie odrywa od rzeczywistości, fundując przerażającą, ale zarazem fascynującą podróż po mrocznym, pełnym nieobliczalnych, porywczych stworów Podziemiu, gdzie pod wpływem tajemniczego mężczyzny, zawędrowała bogobojna nowicjuszka Zakonu Cór Thornbrook, która za wszelką cenę pragnie służyć Ojcu, stać się pełnoprawną akolitką. Brielle uratowała mu życie, a on w ramach spłaty długu pragnie dać jej odpowiedź na najważniejsze pytanie, dręczące ją od lat. Któż mógłby przypuszczać, że tajemniczy zielonooki to cieszący się niepochlebną opinią bóg, Zachodni wiatr, przez którego życie dziewczyny dosłownie wywraca się do góry nogami, podważając niemal wszystko, w co tak uparcie wierzyła?

Powieść zaczyna się spokojnie, ale przedstawione postacie są na tyle tajemnicze, że czytelnicza ciekawość zostaje rozbudzona do granic wytrzymałości. Zastanawiałam się, kim są naprawdę oraz jaka relacja ich połączy, ale nim otrzymałam konkretną odpowiedź, akcja przybrała zwariowanego tempa, nadciągnęła istna lawina wydarzeń i nowych informacji, które diabelsko wciągnęły mnie do tej fenomenalnie wykreowanej rzeczywistości! Podziemie pochłonęło mnie w swe szpony i nawet nie chciałam z nich się uwolnić i kończyć tej obłędnej przygody! Bezsprzecznie, mitologiczny klimat, solidna porcji refleksji, walka rozumu z sercem, a także zakazane uczucie, tworzą razem naprawdę uzależniającą, pasjonującą mieszankę, która w pełni usatysfakcjonuje każdego fana romantasy!

Przepełniona dobrem oraz złem, wiarą i pragnieniem, magią, rywalizacją, nieśmiertelnością, lecz także przemijaniem! „Zachodni wiatr” zabierze Was w obłędną, pasjonującą podróż, jaka choć na kilka godzin zamieni Wasze życie w niezapomniane widowisko! Przygotujcie się na odurzającą przygodę i delektujcie się każdą stroną, bo rozstanie z bohaterami to niesłychanie bolesne doświadczenie! Polecam całym sercem! 💚💛

🗡️🗡️ Zachodni Wiatr Alexandrii Warwick to powieść, która rozwija świat znany z Północnego Wiatru, ale nadaje mu zupełnie nową perspektywę i ton. Tym razem autorka skupia się na Brielle, dziewczynie wychowanej w zakonie Cór Thornbrook, gdzie praca, modlitwa i wyrzeczenia stanowią codzienność. To bohaterka, która na pierwszy rzut oka nie wydaje się gotowa na wielkie przygody – nieśmiała, lojalna wobec zasad, pragnie jedynie awansu na akolitkę. Jednak spotkanie z tajemniczym, zielonookim mężczyzną staje się dla niej początkiem drogi, na której uczy się słuchać nie tyle nakazów przełożonych, co własnego serca. Warwick kreśli tu opowieść subtelniejszą i bardziej intymną niż w poprzedniej części cyklu, tworząc historię o odkrywaniu siebie w świecie pełnym magii i niebezpieczeństw.

🗡️🗡️ Tym, co uderza już od pierwszych stron, jest kontrast między osobowością Brielle a Wren, protagonistki poprzedniego tomu. Gdzie Wren była gwałtowna i buntownicza, tam Brielle jawi się jako cicha i pełna wątpliwości, choć obdarzona wewnętrzną siłą. Jej skromność i ostrożność sprawiają, że droga do przemiany jest bardziej stopniowa, a przez to głębiej odczuwalna. To nie opowieść o natychmiastowych decyzjach i płomiennych aktach odwagi, ale o dojrzewaniu, które dokonuje się poprzez codzienne wybory i wewnętrzne rozterki. Warwick bardzo świadomie zwalnia tempo akcji, pozwalając czytelnikowi zżyć się z bohaterką i dostrzec niuanse jej rozwoju.

🗡️🗡️ Świat przedstawiony w Zachodnim Wietrze jest bogaty i wielowymiarowy. Warwick czerpie inspiracje z mitów, baśni i ludowych podań, budując krainę pełną magii, ale i brutalności. Opactwo Cór Thornbrook, z jego surowymi zasadami, kontrastuje z wolnością i grozą, jaką niosą Podziemia i ich mieszkańcy. Pojawiają się tu echa klasycznych opowieści o zakazanej miłości i tajemniczych przybyszach, a jednocześnie autorka unika prostych klisz, nadając światu charakterystyczny, często mroczny koloryt. To sceneria, w której piękno miesza się z krwią, a cudowność z cierpieniem – właśnie w takim miejscu Brielle musi odnaleźć siebie.

🗡️🗡️ Jednym z największych atutów książki jest jej atmosfera. Warwick nie spieszy się z akcją, pozwalając, by historia rozwijała się niczym melodia – spokojnie, a potem coraz intensywniej. Te momenty zwolnienia mogą być dla niektórych czytelników trudnością, jednak w kontekście opowieści są niezbędne. To właśnie dzięki nim przemiana Brielle wydaje się wiarygodna, a relacja z tajemniczym nieznajomym – naturalna. Autorka z wyczuciem łączy elementy romansu, przygody i refleksji, budując napięcie nie tyle poprzez walki czy dramatyczne zwroty akcji, co poprzez emocjonalne rozterki i nieuchwytne, baśniowe napięcie.

ㅤ

🗡️🗡️ Zachodni Wiatr to także opowieść o tematach trudnych i uniwersalnych – o winie, przebaczeniu, akceptacji i poszukiwaniu własnej drogi. Warwick nie boi się ukazywać ludzkiej słabości, a jednocześnie z ogromną wrażliwością opisuje momenty uzdrowienia i otwarcia się na miłość. To książka o tym, że siła nie zawsze objawia się w czynach heroicznych, ale często w gotowości, by zaufać komuś drugiemu i odważyć się wyjść poza granice znanego świata. W tej perspektywie opowieść Brielle staje się historią uniwersalną – o dojrzewaniu, które każdy czytelnik może odnieść do własnych doświadczeń.

ㅤ

🗡️🗡️ Warwick w drugim tomie cyklu udowadnia, że potrafi pisać w sposób jeszcze dojrzalszy i bardziej wyrafinowany niż wcześniej. Jej język jest pełen obrazowości, momentami poetycki, a zarazem bezpośredni tam, gdzie trzeba podkreślić okrucieństwo świata. Zachodni Wiatr nie jest powieścią dla tych, którzy szukają wyłącznie wartkiej akcji. To książka dla czytelników gotowych na powolne zanurzanie się w mitologiczną tkankę opowieści, dla tych, którzy docenią refleksję i emocjonalną głębię. To piękna, baśniowa historia o zaufaniu i miłości – jedna z tych, które zostają w pamięci na długo, jak echo pieśni niesionej przez wiatr.

Ona. Należy do zakonu. Zakonu, gdzie ma kierować się siedmioma zasadami.

"Nie będziesz zabijać. Nie będziesz kraść. Nie będziesz pożądać. Nie będziesz nienawidzić ani obrażać matki swojej ani ojca swego. Nie opuścisz swojego boga. Masz pamiętać, aby Dzień Święty święcić. Nie będziesz kłamać"

Tylko jak się ich trzymać, kiedy pojawia się pewna pokusa? Pokusa w postaci dosyć wyjątkowego mężczyzny, który staje na jej drodze?

To drugi tom z serii, ale po raz pierwszy miałam okazję zapoznać się z twórczością autorki. I jak wyszło? No powiem szczerze, że jestem bardzo pozytywnie zaskoczona i z pewnością sięgnę po kolejne tomy oraz nadrobię pierwszą część. Naprawdę bardzo przyjemnie spędziłam czas z tym tytułem. Przede wszystkim bohaterzy. Od razu ich polubiłam. Brielle w wieku 11 lat znalazła się w zakonie i od tego czasu postępuje według zasad. Jednak można zawsze znaleźć pewne odstępstwa, prawda? To ma miejsce, kiedy w lesie znajduje pewnego mężczyznę i mimo, że jest to w przeciwieństwie do tego jak powinna postępować to decyduje się mu pomóc. Tylko nie spodziewa się, jak to bardzo zmieni jej życie. I to wtedy, kiedy pojawia się szansa, że po 10 latach nowicjatu w końcu zostanie akolitką. A Zefir? To nie byle kto.

Świat fantastyczny został bardzo dobrze wykreowany. Jest on naprawdę bardzo bogaty, bo nie braku różnego rodzaju stworzeń, które w większości maja złe zamiary. Ale, ale i udaje się nawiązać przyjaźnie. Bohaterka wyrusza na misję, która wydaje się, że da jej to czego tak naprawdę pragnie, ale czy naprawdę? Nie wyrusza jednak sama, a z inną dziewczyną, która pragnie i walczy o to samo co ona. Harper. Dziewczyna, którą ochotę miałam nieraz potrząsnąć. I to tak porządnie. I oczywiście Zefir. Nie da się ukryć, że bohaterka dosyć szybko realizuje swoje zadanie, ale która wygrała? Powiem szczerze, że byłam bardzo zaskoczona i ciekawa co będzie dalej się działo, bo to nawet nie była połowa książki. A działo się. To dopiero początek przygód i nie jedna podróż Brielle i Zefira. A może w trakcie podróży jej marzenia, to w jaki sposób chce, żeby wyglądała jej przyszłość się zmieni? Brielle podejmuje dosyć ryzykowny krok. Krok, która może zmienić wszystko to na co pracowała. A dlaczego? Od tego momentu nic nie będzie spokojne. Zagrożenie, niebezpieczeństwo na porządku dziennym. Do tego krok po kroku ktoś za nimi podąża. Wiele się tutaj dzieje i bohaterzy na swojej drodze mają wiele przeszkód. Jest niebezpiecznie i nie brakuje zwrotów akcji. Tik tak, tik tak. Czas goni, a w pewnym momencie jest on kluczowy. Czy go wystarczy? Jest również to czas na podjęcie pewnych trudnych decyzji. To czas, kiedy bohaterka w końcu odkrywa czego naprawdę tak pragnie od życia i w jakim kierunku się skierować. A to co było najlepsze? To jej zmiana. Bo uczy się mieć swoje zdanie, uczy się walczyć i przede wszystkim uczy się przeciwstawić tym, którzy dotychczas skutecznie utrudniali jej życie.

"Uważam, że strach tkwi w każdym z nas. Zadajemy sobie pytanie, czy będzie bolało. Zastanawiamy się, czy moglibyśmy postąpić inaczej"

Brielle i Zefir. Nie da się ukryć, że jest pomiędzy nimi duże napięcie i chemia, ale to co mi się w tym wszystkim podobało to to, że bohaterka mimo tego starała się trzymać swoich zasad. Nie rzuca mu się od razu w ramiona. Więcej? Brielle jest dobra. Naprawdę. Decyduje się udzielić pomocy, wręcz rusza na ratunek Zefirowi, mimo, że mężczyzna nigdy nie dał jej podstaw do tego, żeby mu zaufać. Mało kto by tak postąpił, prawda? A on? Na każdym kroku ją kusi. Do tego podważa wszystko to w co dotychczas wierzyła. To najbardziej intrygujący bohater. Tak naprawdę nie da się określić jaki on jest. Raz wydaje się, że jest dobry i można byłoby go polubić, a za kilka stron moje zdanie o nim diametralnie się zmienia. I znowu, tak w kółko. To było w tym wszystkim najlepsze. Bohater niespodzianka, po którym nie wiadomo czego się spodziewać. Nie wiadomo, czym tak naprawdę za chwilę zaskoczy. Trzeba jednak przyznać, że wraz z rozwojem historii znacząco zyskuje, a zakończenie pokazuje, że też jest w stanie wiele zrobić dla kogoś kto jest dla niego ważny. Tylko co wybierze Brielle? Zasady, wiarę czy Zefira? Zakazany związek? A może da się to jakoś połączyć? Bardzo polecam, miłego!

Silna, choć niepewna siebie Brielle należy do zakonu Cór Thornbrook. Pracuje w kuźni opactwa, wykuwając sztylety, sprzedawane na pobliskim targu. Przysięgała żyć bogobojnie, postępować uczciwie i zachowywać czystość. Po dziesięciu latach nowicjatu liczy, że wkrótce otrzyma nominację na akolitkę - pełnoprawną członkinię zgromadzenia. Tym bardziej że jest pupilką rządzącej opactwem Matki Mabel.

Pewnego dnia los zostawia na jej drodze nieprzytomnego mężczyznę. Czy to jeden z mrocznych magunów, przybyszy z Podziemia? Zielonooki nieznajomy na dobre odmieni los Brielle.

Na początku nie wiedziałam co mnie czeka w tej książce i miło się zaskoczyłam.

Brielle bardzo zależy na tym by w tym roku zostać wybraną akolitką. Już upłynęło tyle czasu że czas na nią. Jest jak mała dziewczynka - poszukuje docenienia, poznania i chce być czczona. Tylko śluby zapewną jej taki przywilej. Nade wszystko pragnie jednak pokazać, że jest godna tego awansu.

By uzyskać awans, Brielle i Harper wyruszają po miecz Meirlacha dla Matki Mabel. Muszą zejść do Podziemia. Nie wiedzą co ich tam czeka ani jak długo ich nie będzie. To nie będzie pierwsze zejście do Podziemia przez Brielle. Już raz tam była dzięki Zachodniemu Wietrze, ale udało się jej wrócić.

W Podziemiu czeka na nie dużo pokus oraz innych przygód. Zaczną kwestionować wybraną przez siebie kilka lat temu drogi do Ojca. Czy jeszcze tego chcą i czy są tą samą osobą co wcześniej. Jak wiecie każdy z Nas się zmienia, nasze poglądy także. Identycznie jest z bohaterkami, także się zmieniają. Ich spojrzenie na świat, świadomość, pragnienia, wierzenia i przyszłość.

Brielle musi stawić czoła wybrania swojej dalszej drogi. Czasami ciężko jest wybrać ją. Czasami wybór przychodzi łatwo, bez zastanowienia się. Czuje się jaką drogę wybrać. Przed takim wyborem stoi także Brielle - co wybrała? co ją czeka dalej? Nie chcę zdradzić. Ale zaskoczycie się.

Nie spodziewałam się, że w tej książce znajdę tyle walki o lepsze jutro. Wiary o to, że lepsze jutro nadejdzie oraz wiarę w siebie po trudach życia.

Warto pamiętać, że każdy zasługuje na drugą szansę. Czy to chodzi o miłość, zaufanie, przyjaźń. Jesteśmy tylko ludźmi, czyli mamy możliwość popełniania błędów, które czasami są tragiczne w skutkach i może niewybaczalne. Ale musimy pamiętać, żeby dać szansę naprawienia błędu.

Zostawiam Was z tą książką. Mam trochę po mniej kaca, dlatego że pokazała mi, że warto ryzykować i zawsze mieć wiarę o lepsze jutro.