Z moich kości. Trylogia Profanum. Tom 2

Miasto Świętej Wieży zaczyna zalewać fala nieznośnych upałów, a żar słońca zbyt mocno uderzył do głowy jednemu z jego mieszkańców. W muzeum dochodzi do niewinnej kradzieży kilku eksponatów – w większości kości. Niedługo po tym incydencie w Sakralnym Parku Miniatur odnalezione zostają zwłoki mężczyzny wraz z jedną ze skradzionych kości. W odciętej ręce denata śledczy odnajdują kartkę z rymowanym wierszem, deklarującym więcej ofiar. Temperatura rośnie nie tylko na termometrach, ale także w szeregach częstochowskiej Policji. Komendant Jerzy Walter będzie zmuszony zmierzyć się nie tylko z psychopatycznym mordercą, ale także grzechami własnej przeszłości. Jak zakończy się ta walka i kto wyjdzie z niej zwycięsko?

Pierwszą część trylogii profanum darzę dużym sentymentem, dlatego z ogromną chęcią sięgnęłam po kontynuację, ale postęp, jaki uczynił autor wprawił mnie w osłupienie. Debiut był dobry, może nawet bardzo, jednak druga część dosłownie rozłożyła mnie na łopatki. Lekkość, z jaką autor przedstawia wykreowany przez siebie świat, brutalne, bardzo nieszablonowe zbrodnie i osobliwy humor w tej książce sprawiły, że pochłaniałam ją bez reszty. Bardzo podoba mi się drogą, którą autor poprowadził Jurka, obnażając jego najgłębiej skryte sekrety, których zapewniam – nikt z Was się nie spodziewa. Krystaliczność bywa nudna, a osobiście wychodzę z założenia, że im więcej skaz nosi bohater, tym ciekawiej przebiega lektura. Postać profilera Leszka Haratyka choć irytująca, bawiła mnie niemiłosiernie i liczę, że w finałowej części również dostąpi mnie przyjemność zaznajomienia się z jego ciętymi ripostami.

Książka swoją premierę będzie mieć dopiero 26 lutego, jednak w myśl cytatu żywcem wydartego z tej pozycji - „Dobre rzeczy przychodzą do tych, którzy są cierpliwi”, a „z moich kości” niezaprzeczalnie taką dobroć stanowi!

Nie będę ukrywać powieść jest genialna, bardzo wciągająca. Fabuła książki zawiera wszystko co powinien zawierać dobry kryminał, toksyczne układy, tajemnice oraz znajomości, których lepiej nie zawierać. Autor pisze prostym językiem i bardzo ciekawie co sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko. Bardzo podoba mi się, że historię poznajemy z perspektywy kilku osób, pozwala to na dokładniejsze poznanie bohaterów. Bardzo brutalne, nieszablonowe zbrodnie nadają powieści bardzo mroczny klimat i na długo zapadają w pamięć. Ciekawostki historyczne, dokładne opisy i fachowa terminologia zawarta w historii zasługują na dużego plusa. Główna postać policjanta Jerzego, który zmaga się z tajemnicą z przeszłości jest interesująca. Demony przeszłości, które dopadają Jerzego sprawiają, że jego ułożone życie nagle zaczyna się kruszyć. Jego współpracownicy zauważają jego zmianę i są bardzo zaniepokojeni. On jednak nimi coraz gorszego samopoczucia za wszelką cenę stara się jak najdłużej utrzymać swój sekret w tajemnicy. Motywem przewodnim w powieści jest sprawiedliwość oraz więzy rodzinne. Bohaterowie są bardzo dobrze do siebie dobrani i bardzo dobrze oddają charakter powieści. Ciekawa a jednocześnie przerażająca historia, bardzo realnie przedstawiona. Zło przedstawione w książce miało swój początek w dalekiej przeszłości, zrodziło diabolicznych braci, którzy kochają się jednocześnie niszcząc. Zakończenie bardzo zaskakujące i tajemnicze, sprawia że koniecznie trzeba przeczytać kolejną część.

Marcin Dudziński ponownie rzuca nas do Częstochowy. I tak jak w pierwszej części trylogii Profanum („Przeciwko bratu”) miasto spowiła mroczna atmosfera, tak w drugiej odsłonie żar rozgrzewa mieszkańców. Ale i nie tylko ich. Również czytelników, którzy sięgnęli po „Z moich kości”.

Pozornie w mieście nastał spokój. Lecz nie na długo bowiem z muzeum archeologicznego skradzione zostały bezcenne kości. Jednak, gdy część szkieletu zostaje odnaleziona, policjanci orientują się, że włamanie nie jest sednem sprawy. Tutaj chodzi o coś większego. Przepowiednia, wręcz groźba biskupa Stanisława Waltera nie była słowami rzuconymi na wiatr. Jerzy Walter miejscowy komendant policji uświadamia sobie, że owe włamanie było z góry zaplanowane. Czy zatem spełnia się akt zemsty? Jakie kolejne niebezpieczeństwa czekają mieszkańców Częstochowy? Czy Jerzy Walter zdoła uspokoić społeczny niepokój?

Pewne jest to, że z niepokojem śledzić będziemy kolejne wątki, bo któż wie, co może zdarzyć się na następnej stronie. Morderca motywowany aktem zemsty, nie powstrzyma się przed niczym. A domyślając się, kto nim jest możemy być pewni, że nie spocznie dopóki nie dokończy swojego aktu. Lecz nie tylko ten wątek elektryzuje nasze emocje. Tajemnica z przeszłości Jerzego i obawa o wyjawienie jej przez brata Stanisława wywołuje u komendanta, ciągłe poczucie strachu. Jest świadom tego, że w każdej chwili niewygodny sekret może ujrzeć światło dzienne.

Bez wątpienia „Z moich kości” jest bardziej rasowym kryminałem niż „Przeciwko bratu”. Autor doskonale utkał mroczną kryminalną intrygę, a wplecenie w nią wyrazistych postaci sprawia, że jeszcze chętniej sięgnę po trzecią odsłonę Trylogii Profanum. A ta zatytułowana „Za nami wszystkimi” pojawi się już w marcu.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Jak to wspomniał autor w zakończeniu pierwszej części kryminału książki pt. '' Przeciwko bratu'', że Bracia Walterowie powrócą i właśnie oto ponownie oni powrócili.

Pierwsza książka pt. '' Przeciwko bratu'' autorstwa Pana Marcina Dudzińskiego była na bardzo interesująca, że mi się czytanie jej spodobało na tyle, że chciałam poznać dalsze losy bohaterów, którzy byli tak od siebie różni. Jeden z nich młodszy pracowity, a drugi kochający wyzyskiwać korzyści na swój indywidualny sposób.

Popełniony czyn kradzieży, który pozostawia po sobie wiele śladów, narażenie na śmierć ochroniarza, był pod wieloma względami przygotowany i wykonany bardzo sprytnie. Czy można, było, jednak uniknąć tej kradzieży kości tego nikt nie wie, ale za to plan działania został opracowany tak, aby Czytelnik mógł podążać wspólnie z autorem nad rozwiązaniem tej skomplikowanej mimo wszystko kryminalnej zagadki?

Kryminał pt. '' Z moich kości'' autorstwa Pana Marcina Dudzińskiego z Cyklu: Trylogia Profanum ( tom 2) składa, się z II części napisany został językiem zrozumiałym.

W każdym z opisanych rozdziałów poznajemy indywidualne losy nowych bohaterów oraz pozostałych występujących głównych znanych nam już z pierwszej części kryminału.

W tej II części kryminału odkrywamy, co ukrywa się pod nadanym przez autora tytułem, który to zapowiada splot kolejnych niespodziewanych wydarzeń i czy bracia Walterowie będą wspólnie działać, czy jednak każdy z nich wybierze drogę indywidualną?

Przyznam, że ten Cykl: Trylogia Profanum (tom 2) jest na tyle wciągający, że nie da się od niej tak łatwo oderwać i zwrócić uwagę, co to jest na tyle mocnego, że rozwój akcji potrafi zaciekawić na tyle, że chce się czytać go z ogromnym zainteresowaniem.

Najbardziej dla mnie zaskakujące podczas czytania tego kryminału jest to, że osoba ukrywająca, się sprytnie pod maską mordercy potrafi tak namieszać, że nawet najlepsi specjaliści od kryminologii mają, kłopot z jego demaskowaniem kim ON jest tak naprawdę.

Komendant Jerzy Walter i jego zespół czuwa nad wszystkimi, co związane jest z popełnionymi zbrodniami, ale czy jednak nad wszystkim uda mu się do końca i pewnie zapanować, gdy pojawia się na horyzoncie tajemnicza przeszłość, do której nie każdy z nas lubi wracać.

Kryminał pt. '' Z moich kości'' czytało mi się bardzo dobrze.

Pan Marcin Dudziński ma niezwykłe umiejętności do stworzenia wątków, że z miłą chęcią chce się odkrywać karty ukrywające się związane z popełnianymi makabrycznymi czynami.

Elementami dodatkowymi w tym oto kryminale są: nawiązująca do tytułu książki okładka oraz trafnie dobrana do całości czcionka zamieszczona w tekście.

Polecam przeczytać ten kryminał.

"Z moich kości" to drugi tom trylogii Profanum autorstwa Marcina Dudzińskiego. Czekałam na tę książkę i byłam jej bardzo ciekawa, bo pierwsza część to jeden z lepszych debiutów jakie miałam okazję czytać. Muszę przyznać, że kontynuacja okazała się być jeszcze lepsza. Po takiej lekturze nie mogę się doczekać co autor przygotuje dla czytelników w zakończeniu trylogii!

Częstochowa. Z Rezerwatu Archeologicznego Kultury Łużyckiej skradzione zostają cenne kości. Niedługo po tym odnalezione zostają zwłoki mężczyzny. Przy bestialsko okaleczonym ciele sprawca umieścił jeden ze skradzionych eksponatów. Rozpoczyna się seria brutalnych morderstw, które wstrząsają mieszkańcami. Sprawę prowadzi komendant Jerzy Walter. Szybko okazuje się, że rozwiązanie zagadki tkwi w jego przeszłości. Tej, o której policjant stara się za wszelką cenę zapomnieć.

Dudziński po raz kolejny stworzył historię, która zaintrygowała mnie od pierwszych stron. Co to była za książka! Jestem pod ogromnym wrażeniem i czekam niecierpliwie na kolejny tom! Uwielbiam takie kryminały. Tak jak wspominałam przy recenzji "Przeciwko bratu" Marcin Dudziński potrafi w kryminał. Tą książką tylko to potwierdził! Jestem oczarowana stylem autora. Pisze w tak niezwykle lekki i plastyczny sposób, że trudno się od niej oderwać. Sprawia, że przy lekturze nie da się nudzić nawet przez chwilę. W tej części więcej jest brutalności, opisy zbrodni są tak bardzo sugestywne, że pewnie nie jednemu czytelnikowi żołądek podejdzie do gardła. Nie ukrywam, że ja lubię takie książki!

Dzięki retrospekcjom mamy okazję poznać przeszłość bohaterów i zobaczyć jak wpłynęła na obecne wydarzenia. Każdy z nich przedstawia je ze swojej perspektywy. A prawda nie jest wcale tak jednoznaczna i oczywista.

"Z moich kości" to rasowy kryminał z rewelacyjnym pomysłem na fabułę i nietuzinkową intrygą, która zaskoczy nie jednego fana gatunku!

Ja jestem zachwycona i gorąco ją Wam polecam!