Z dziennika matki wariatki. 10 przykazań Spoko Starej

@[Adres usunięty]iak poznałam dzięki programowi #googleboxprzedtelewizorem i od razu ją polubiłam. Wydała mi się być taką szaloną matką wariatką właśnie. Szczera, zabawna, nie gryzła się w język. I taką ją polubiłam. Dlatego z wielką chęcią sięgnęłam po Jej książkę. To nie jest zwykły poradnik parentingowy. To głos wielu kobiet.

Oprócz podnoszenia na duchu matek, którym jest ciężko, autorka dość szczegółowo rozpisała się o przyjaźni, związkach oraz baby blues. Fajnie, że książka nie skupia się jedynie na byciu matką, bo nie każda czytelniczka nią jest. Wtedy znajdzie ważne treści w innych rozdziałach.

Mnie najbardziej dotknęła część o przyjaźni. Tej babskiej. Uświadomiłam sobie, że nie mam żadnej przyjaciółki. Nawet takiej mega bliskiej koleżanki, której mogłabym zaufać w 100%. Zaczęłam się zastanawiać nad tym, czy mi tego rzeczywiście brakuje? Czy mam czas na takie relacje? I stwierdziłam, że byłoby fajnie móc się zwierzyć komuś tej samej płci. Wiedząc, że nie oceni, nie skrytykuje ale pomoże znaleźć rozwiązanie. Może kiedyś znajdę kogoś, kto w środku nocy będzie chciał jechać na hot doga na stację benzynową nie pytając "po co?" 🤣 Może to jeszcze nie ten czas.

Fajnie, że autorka podała sporo przykładów ze swojego życia. Dzięki temu czułam, że ta ksiazka jest bardziej autentyczna. Osobiście bardzo dużo wyniosłam z tej lektury. Kilka cytatów sobie zapisałam by do nich wracać z trudnych momentach. Muszę też wspomnieć o tym, że sama książka została świetnie wydana! Piękna okładka, grube i mocne kartki. Fajna, usztywniana okładka. Super sprawa!

Polecam z całego serca!

Z dziennika Matki Wariatki. 10 przykazań spoko starej” to książka, która już od pierwszych stron pokazuje, że nie będzie to kolejny wyidealizowany poradnik o macierzyństwie. Lili Antoniak nie koloryzuje rzeczywistości — pokazuje macierzyństwo takim, jakie jest naprawdę. Bez filtrów, bez udawania, za to z ogromną szczerością, humorem i emocjami, które trafiają prosto do serca.

Autorka w bardzo naturalny sposób pokazuje, jak często kobiety, dbając o swoje „bąbelki”, całkowicie zapominają o sobie. O swoich potrzebach, marzeniach, odpoczynku czy zwykłym złapaniu oddechu. I właśnie dlatego ta książka tak mocno działa na czytelnika — wiele kobiet z pewnością odnajdzie w niej samą siebie.

Ogromnym plusem tej książki jest jej forma. W każdym rozdziale znajdziemy miejsce, by odpowiedzieć na zadane pytania lub wykonać zadanie przygotowane przez autorkę. Dzięki temu nie jest to tylko zwykła lektura, ale też pewnego rodzaju podróż w głąb siebie i swoich emocji. To książka, przy której można się zatrzymać na chwilę, pomyśleć i spojrzeć na wiele spraw z innej perspektywy.

Dodatkowo w środku znajdziemy piękne zdjęcia autorki oraz kolorowe grafiki, które świetnie dopełniają całość. Muszę przyznać, że książka wizualnie robi naprawdę duże wrażenie. Wszystko jest dopracowane i estetyczne, dzięki czemu czyta się ją jeszcze przyjemniej.

Lili porusza tutaj również bardzo ważne tematy dotyczące relacji, partnerstwa oraz niezależności finansowej kobiet. To tematy niezwykle potrzebne i aktualne, o których nadal mówi się zbyt mało. Autorka nie narzuca swoich poglądów, ale skłania do refleksji i pokazuje, jak ważne jest, by kobieta pamiętała także o sobie.

Uważam, że jest to lektura, którą powinna przeczytać każda kobieta — niezależnie od tego, czy jest mamą, czy dopiero planuje macierzyństwo. To książka pełna szczerości, wsparcia i kobiecej siły, która momentami wzrusza, momentami bawi, ale przede wszystkim daje poczucie, że żadna z nas nie jest sama w swoich emocjach i codziennych trudnościach.

Już od najmłodszych lat, zarówno dziewczynki, jak i chłopcy, są uczeni jak należy się zachowywać, by spełnić oczekiwania otoczenia. Wmawia się im odgórnie ustalone prawidłowe wzorce, a wszelkie odmienne postawy piętnuje się. Mowa tu nie tylko o wychowaniu, lecz także o wszelkich baśniach, programach telewizyjnych, „powszechnych normach”. Gdy przychodzi macierzyństwo, czujemy się przytłoczone, przzebodźcowane i niewystarczające, a przez to staramy się dostosować do oczekiwań społeczeństwa, co jest odgórnie skazane na porażkę i może naprawdę ciężko odbić się na naszej psychice… I wreszcie przybywa pomocna dłoń, która łamie wszelkie stereotypy i pokazuje, że w tym niełatwym kobiecym świcie, zawsze warto być sobą, być dla siebie dobrą i życzliwą, a przede wszystkim uczy, jak siebie zaakceptować i pokochać z całą paletą wad i zalet, bo przecież każda z nas jest BOSKA!

"Z dziennika Matki Wariatki" bezsprzecznie nie jest zwykłą książką. To autentyczna historia, esencja życia Autorki, dlatego wyróżnia się ogromną intymnością, siłą, szczerością i emocjonalnym przekazem, wobec jakiego nikt nie przejdzie obojętnym. Ta głęboka pozycja stanowi zbiór autentycznych, niełatwych, często bolesnych wspomnień i przemyśleń, dlatego z każdą stroną coraz silniej dotyka duszy, trafiając w końcu w sam najczulszy punkt. Lawina skrajnych, obezwładniających uczuć oraz refleksji, do jakich skłoni nas Autorka, z pewnością staną się niebywałą motywacją do odrodzenia, odkrycia siebie i własnego życia na nowo.

"Z dziennika Matki Wariatki" to w każdym calu wyjątkowa, niesłychanie głęboka, wartościowa i inspirująca publikacja, która dzięki autentycznemu przekazowi, trafia w sam środek serca. Lili Antoniak zabiera czytelniczki w niezapomnianą, niesłychanie angażującą podróż, z jakiej wrócą zrozumiane i uwolnione od szkodliwych stereotypów. Znajdziemy tu też mnóstwo okazji, by się zatrzymać, skupić na własnych odczuciach, a przede wszystkim wyrzuć na papier głęboko ukryte emocje, myśli, wspomnienia, a zatem to genialna książka, w której każda z nas znajdzie coś dla siebie i o sobie. Polecam całym sercem!

Czy można być dobrą mamą i jednocześnie nie rezygnować z samej siebie?

Sięgając po „Z dziennika matki wariatki” Lili Antoniak spodziewałam się lekkiej, zabawnej książki inspirowanej instagramowymi filmikami autorki. Wiesz… czegoś, przy czym można się uśmiechnąć po ciężkim dniu. Tymczasem dostałam historię, która momentami rozbawiała mnie do łez, a chwilę później trafiała dokładnie tam, gdzie najbardziej boli każdą kobietę próbującą pogodzić macierzyństwo, relacje, ambicje i własne potrzeby.

To nie jest typowy poradnik. Nie znajdziesz tutaj złotych rad ani idealnego przepisu na wychowanie dzieci. I moze właśnie dlatego ta książka tak bardzo do mnie trafiła. Lili Antoniak nie próbuje udawać ekspertki od perfekcyjnego życia. Ona po prostu siada obok czytelniczki i mówi: „Ej, ja też czasem nie ogarniam”. I mam wrażenie, że właśnie tego wiele kobiet dziś potrzebuje najbardziej. Nie kolejnej listy obowiązków, ale zgody na bycie zwyczajnie niedoskonałą.

Autorka w niezwykle szczery sposób rozprawia się z mitem „Matki Polki”, która zawsze daje radę, nigdy nie narzeka i żyje wyłącznie dla innych. Pokazuje, że można kochać swoje dzieci nad życie, a jednocześnie mieć dość. Można potrzebować chwili ciszy, samotnej kawy, odpoczynku czy przestrzeni tylko dla siebie. I to nie czyni nikogo złą matką. Wręcz przeciwnie.

Czytając tę książkę wielokrotnie miałam w głowie myśl: „Przecież ja też tak mam”. Szczególnie mocno poruszyły mnie fragmenty dotyczące presji społecznej i oceniania kobiet. Tego ciągłego „powinnaś”, „musisz”, „dobra matka robi to inaczej”. Lili Antoniak bardzo dosadnie pokazuje, jak często kobiety próbują sprostać oczekiwaniom wszystkich wokół, kompletnie zapominając o sobie. I choć książka jest pełna humoru, ironii i lekkiego dystansu, to pod tą warstwą kryje się naprawdę ważny przekaz.

Bardzo doceniam też sposób, w jaki autorka pisze o partnerstwie. O tym, że ojciec nie „pomaga” przy dziecku, tylko po prostu jest rodzicem. Niby oczywiste, a jednak wciąż dla wielu kontrowersyjne. W książce pojawia się również temat stawiania granic, relacji rodzinnych, niezależności kobiet i zdrowia psychicznego młodych mam. Wszystko podane bez moralizowania, za to z ogromną autentycznością.

Styl autorki jest dokładnie taki, jakiego można spodziewać się po jej mediach społecznościowych - dynamiczny, bezpośredni, momentami mocny, ale bardzo naturalny. Czyta się to trochę jak rozmowę z przyjaciółką przy kawie. Taką, która nie będzie udawać, że jej życie jest idealne tylko po to, żeby lepiej wyglądało na Instagramie.

Nie ukrywam, że najmocniej uderzyło mnie to, jak bardzo „Z dziennika matki wariatki” jest książką o kobietach naszego pokolenia. O tych wszystkich grzecznych dziewczynkach wychowanych w przekonaniu, że trzeba być miłą, cichą i niewymagającą, które dziś próbują odnaleźć własny głos. To trochę manifest, trochę terapia i trochę bardzo potrzebne przypomnienie, że kobieta nie przestaje być sobą tylko dlatego, że została mamą.

To książka, która nie ocenia. Ona raczej przytula, rozumie i mówi: „Nie jesteś sama”.

Ocena: 9/10

Lili znam z jej filmików na IG i podejścia do życia, swoją drogą bardzo podobnego do mojego oraz treści parentingowych. Dlatego tym chętniej zgłosiłam się do recenzowania jej książki.

To nie jakiś tam poradnik z radami typu zrób..., popraw w relacji..., powiedz..., zmień....

To przekazane w dziesięciu punktach/rozdziałach doświadczenie autorki. Jej droga do tego kim jest dziś i przykłady na to,że nie zawsze było i nadal nie jest jej łatwo.

Czasem można się pośmiać, bo właśnie z tego jest znana Lily, ze świetnego poczucia humoru i umiejętności obracania wszystkiego w żart. Chociaż w niektórych przypadkach jest to śmiech przez łzy.

Dokładnie taka jest ta książka, zabawna, refleksyjna i prawdziwa. Bez lukru, bez udawania i bez rozkazywania. A nie sorki, często pojawia się zdanie "Łap długopis, Stara!" i to jedyne zdanie w trybie rozkazującym, powtarzane bardzo często. Ale to tylko dla naszego, kobiet, matek dobra, są po to by wylać swoje myśli - na co znajdziecie odpowiednie miejsce - żale i co ino.

Książka skierowana jest do wszystkich kobiet, nie tylko matek, pokazuje czym jest prawdziwa przyjaźń i co można zrobić z toksycznymi relacjami. Jednak przede wszystkim to pozycja dla każdej z nas, każdej, która chce żyć, nie z boku, ale W swoim życiu. Tu i teraz, absolutnie nie pod dyktando innych, tworząc związki na zasadzie równowagi i wskazująca drogę jaka jest dla nas nie tyle wygodna, bo nie o to w tym chodzi, ale prawidłowa i satysfakcjonująca. Szczęśliwa matka, szczęśliwa kobieta to klucz do szczęścia innych, to fundament pod zdrowe relacje dzieci. I musimy w tym zwariowanym świecie znaleźć czas dla siebie, bo inaczej oszalejemy, a z nami nasi bliscy. Mówię to ja, matka czwórki dzieci. Zakochana w książkach, znajdująca w nich wytchnienie i szczęście.

Polecam, dla siebie, dla koleżanki, przyjaciółki, dla mamy...dla każdej .