Zmęczony życiem w stolicy Chorwacji, główny bohater porzuca dotychczasowy styl życia i decyduje się zamieszkać na wzgórzu pewnej wyspy w Dalmacji jako osoba wypatrująca pożaru.
Spędza tam trzy letnie miesiące, gdzie spotyka całą plejadę osób, które defilują przez to jedyne w okolicy wzniesienie, górujące nad wszystkim niczym świątynia, pewien azyl dla uciekinierów od przygniatającej ich codzienności. Do osób z drugiego czy nawet trzeciego planu należą przypadkowi czy zabłąkani turyści (z Polski też), którzy wałęsają się po wzgórzu. Główny bohater spotyka także miejscowych, osoby, które zamieszkują miasteczko Javorna u podnóża wzgórza. Ci zaś żyją własnym życiem na tym skrawku wypalonej ziemi, gdzie jedyne zajęcie to czekanie na turystów, praca w pobliskim barze czy sklepie mięsnym lub uprawianie hazardu.
Jedynym towarzyszem narratora jest Viskonti - Pi, bohater książki Yanna Martela, miał tygrysa w swojej łodzi, Ivica Prtenjača ma osła na wzgórzu.
W opowieści nie mogło zabraknąć nawiązania do wojny jugosłowiańskiej, do „,poprzedniego“, życia, jakie bohater prowadził w Zagrzebiu i do innych rzeczy czywydarzeń, które go zdefiniowały jako zniszczonego i zmęczonego człowieka, który za wszelką cenę chce uciec od wszystkiego, a najbardziej od siebie samego.
„,Wzgórze“, to książka o wolności, odrodzeniu, odrzucaniu wszelkich norm, o ponownym odnalezieniu siebie, to różaniec ku czci mitologicznego Feniksa, który odradza się z popiołów.
Jaka jest główna tematyka książki "Wzgórze" Ivicy Prtenjačy?
Powieść "Wzgórze" to głęboka historia o ucieczce od miejskiego zgiełku i poszukiwaniu wewnętrznej wolności na dalmatyńskiej wyspie. Główny bohater, zmęczony życiem w Zagrzebiu, przyjmuje posadę obserwatora pożarów, co staje się pretekstem do rozliczenia z bolesną przeszłością. Autor skupia się na procesie duchowego odrodzenia oraz konfrontacji z własnymi słabościami w surowym, wyspiarskim krajobrazie. To lektura skłaniająca do refleksji nad tym, czy faktycznie można uciec przed samym sobą i swoimi doświadczeniami.
W jakim klimacie utrzymana jest ta publikacja?
Książka charakteryzuje się medytacyjną, nieco senną atmosferą, która idealnie oddaje upalne lato na chorwackim wybrzeżu. Narracja jest niespieszna, pełna plastycznych opisów przyrody oraz wnikliwych obserwacji ludzkich zachowań spotykanych na szlaku. Czytelnik obcuje z literaturą piękną, która stawia na emocje i introspekcję zamiast na gwałtowne zwroty akcji. To idealna propozycja dla osób szukających wyciszenia i literatury o wysokich walorach artystycznych.
Czy w treści pojawiają się odniesienia do historii współczesnej Chorwacji?
Tak, autor wplata w fabułę istotne wątki związane z wojną jugosłowiańską, która zdefiniowała tożsamość głównego bohatera. Przeszłość wojskowa i traumy z tamtego okresu stanowią kluczowe tło dla jego obecnej decyzji o całkowitej izolacji od społeczeństwa. Wspomnienia te powracają w formie refleksji, rzucając światło na przyczyny jego zmęczenia dotychczasowym stylem życia w stolicy. Dzięki temu opowieść zyskuje dodatkowy, realistyczny wymiar osadzony w konkretnym kontekście historycznym.
Dla jakiego typu czytelnika ta lektura może nie być odpowiednia?
Książka nie jest dobrym wyborem dla osób poszukujących dynamicznej akcji, kryminalnej intrygi czy lekkiego romansu wakacyjnego. Ze względu na swój egzystencjalny charakter i skupienie na przeżyciach wewnętrznych, może wydać się zbyt nużąca wielbicielom literatury czysto gatunkowej. Tekst wymaga od odbiorcy skupienia oraz gotowości na zmierzenie się z trudnymi tematami, takimi jak wypalenie życiowe czy samotność. Nie jest to typowa, rozrywkowa pozycja do czytania w pośpiechu.
Kim jest Viskonti i jakie ma znaczenie dla bohatera?
Viskonti to osioł, który staje się jedynym stałym towarzyszem narratora podczas jego trzymiesięcznej służby na wzniesieniu. Obecność zwierzęcia wprowadza do historii element specyficznej więzi i pozwala bohaterowi na swoisty dialog w świecie niemal pozbawionym bliskich relacji międzyludzkich. Relacja ta nawiązuje do literackich motywów przebywania z naturą i podkreśla ascetyczny tryb życia na dalmatyńskiej wyspie. Zwierzę symbolizuje prostotę trwania, która kontrastuje ze skomplikowanym życiem prowadzonym wcześniej w Zagrzebiu.
