Polskie wydanie Wyżyn Odwagi jest najlepsze spośród wszystkich jakie zostały opublikowane, włączając w to również wersję angielską i hebrajską. Brawo dla wydawców!
Awigdor Kahalani
Wyżyny odwagi
Awigdor Kahalani (ur. 1944) urodził się w rodzinie jemeńskich Żydów, którzy wyemigrowali do Palestyny podczas obowiązywania tam mandatu brytyjskiego. W wieku 18 lat został powołany do armii i wcielony do 7. Brygady Pancernej. Kahalani został szybko wyłowiony z tłumu poborowych i awansował na podoficera, a następnie został wysłany na kurs oficerski. Na wojnę sześciodniową (1967 r.) wyruszył jako dowódca kompanii pancernej i już pierwszego dnia wojny został bardzo poważnie ranny (miał poparzone 60% ciała). W szpitalach leczył poparzenia przez ponad rok i przechodził kilkanaście operacji chirurgicznych. W przededniu wojny Jom Kippur Kahalani był dowódcą 77. batalionu pancernego w 7. Brygadzie Pancernej stacjonującej na Synaju, która jako jednostka regularna, była gotowa do działań w każdej chwili.
Od momentu wybuchu wojny Jom Kippur (6 X 1973 r.) przez kolejne 4 dni 7. Brygada Pancerna odpierała zmasowane przeważających sił syryjskich . 77. batalion pancerny bronił kluczowej doliny nazwaną później Doliną Łez – ze względu na rozmiar strat poniesionych i zadanych przez Izraelczyków. 9 października charyzma i żelazna wola pozwoliła Kahalaniemu zmotywować izraelskich pancerniaków do wielkiego wysiłku i odparcia ostatniego syryjskiego natarcia
Wojna Jom Kippur z 1973 r. była w swej istocie wojną pancerną toczoną w skrajnie trudnych warunkach
Wojna Jom Kippur z 1973 r. była w swej istocie wojną pancerną toczoną w skrajnie trudnych warunkach. Seria błędów po stronie izraelskiej sprawiła, że początkowa sytuacja była bardzo niekorzystna. Cahal musiał zatem w pierwszych dniach walk stosować niewłaściwą taktykę. Ponieważ Izrael nie zdołał przeprowadzić mobilizacji na czas, nieprzyjacielskie uderzenie na północy i południu spadło na nieliczne oddziały regularne, które musiały mierzyć się z przytłaczającą przewagą wroga. Co gorsza, Izraelczycy zostali zaskoczeni masą nowoczesnego uzbrojenia, jakiego użył przeciwnik przeciwko izraelskim czołgom i samolotom. W konsekwencji izraelscy czołgiści musieli powstrzymywać uderzenie wroga nieskoordynowanymi i słabymi kontratakami prowadzonymi przeciw licznym i dobrze zorganizowanym siłom wroga, co kłóci się wprost z zasadami wojny pancernej.
Wyżyny odwagi to literacki obraz bitwy, z perspektywy dowódcy pododdziału
Czytelnicy, którzy brali udział w walce, zobaczą w książce obraz bitwy z perspektywy dowódcy pododdziału. Przede wszystkim znajdą w niej elementy aż nazbyt znajome uczestnikom walk: trudne, niepewne, zmieniające się jak w kalejdoskopie położenie własne i przeciwnika zdarzenia i manewry nieprzewidywalne zachowania ludzi działających pod presją nieustanną niepewność oraz lęk, które ciągle towarzyszyły uczestnikom walki. W końcu przemożna i niezbywalna chęć spełnienia postawionych na początku założeń. Wszystko to, i więcej, znajduje się tutaj, na kartach tej książki i między jej wierszami.
Ci, którzy badali historię wojen, chwalą talent pisarski generała Kahalaniego, potrafi on bowiem czytelnie przedstawić najważniejsze wnioski, jakie wypływają z tego starcia. A więc: konieczność koordynacji działań różnych rodzajów broni, trudności w reorganizowaniu jednostki w trakcie walki w miarę ponoszonych strat, ciągły wysiłek skierowany na to, żeby uzupełniać amunicję i paliwo części podległych sił, podczas gdy reszta prowadzi walkę, obowiązek dowodzenia oddziałami z pierwszej linii przez dowódców przy pełnej świadomości, że ich straty będą nieproporcjonalnie wysokie.
Wyżyny odwagi: walka o życie, chaos, dynamika i okrucieństwo
Książka Awigdora Kahalaniego to niezwykle żywy, realistyczny opis bitwy pancernej, z jej chaosem, dynamiką i okrucieństwem. W szczególności za doskonałym opisem taktyki i walorów technicznych sprzętu kryje się prawdziwa wartość Wyżyn odwagi – odsłonięcie tajników ludzkiej natury i psychologii dowodzenia w prawdziwej walce. To barwny zapis roli, jaką odgrywa dowódca, i dylematów, z jakimi zawsze przychodzi mu się mierzyć. Ta książka to nie tylko sprawozdanie, ale również podziękowanie podwładnym za poświęcenie. Wreszcie to obowiązkowa lektura dla wszystkich interesujących się historią wojny pancernej i dla młodych dowódców szczebla taktycznego.
W przyszłości wojska pancerne nadal pozostaną rozstrzygającym rodzajem izraelskich wojsk lądowych. Być może w nadchodzących wojnach żołnierze izraelscy ponownie będą musieli pokonać znacznie liczniejsze siły przeciwnika uderzeniami zgrupowań pancernych. W rzeczywistości takie zgrupowania będą musiały wnikać głęboko w terytorium przeciwnika. I to jest prawdziwy temat książki Kahalaniego, bowiem opisuje on, jak takie działania prowadzono podczas wojny Jom Kippur.
Podsumowując, po raz pierwszy napisano w Izraelu taką książkę, która jest osobistą relacją uczestnika walk przedstawiającego wojenną rzeczywistość, strach i bohaterstwo na polu bitwy. To co świadczy o wyjątkowości i siły przesłania tej książki to obrazowość opisu sytuacji tak często powtarzającej się w naszej historii wojskowości. Arabowie toczyli wojnę, w której dla zrealizowania celów politycznych gotowi byli przelewać krew, podczas gdy Kahalani i jego żołnierze walczyli o życie – własne i swego narodu. W rzeczy samej, Izrael istnieje dzięki swoim poległym i żywym bohaterom.
Zapraszamy do lektury
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Żołnierze
Jaką perspektywę walki przedstawia książka "Wyżyny odwagi" Awigdora Kahalaniego?
Książka oferuje bezpośrednią relację z perspektywy dowódcy batalionu pancernego walczącego na pierwszej linii frontu. Awigdor Kahalani opisuje starcia w Dolinie Łez, skupiając się na dowodzeniu w warunkach ekstremalnego stresu i chaosu. Czytelnik otrzymuje wgląd w proces podejmowania decyzji przez oficera liniowego, który musi reagować na dynamiczne zmiany pola walki. To unikalne świadectwo pozwala zrozumieć, jak wyglądało powstrzymywanie syryjskiej ofensywy przez nieliczne izraelskie oddziały.
Czy w książce znajdują się szczegółowe opisy taktyki i sprzętu pancernego?
Tak, publikacja zawiera bardzo precyzyjne opisy manewrów taktycznych oraz charakterystykę wykorzystywanego uzbrojenia. Autor szczegółowo analizuje wyzwania związane z koordynacją różnych rodzajów broni oraz trudnościami w reorganizacji jednostek po poniesieniu strat. Przedstawiono tu realia logistyki polowej, takie jak konieczność uzupełniania amunicji i paliwa pod ostrzałem wroga. Dla osób zainteresowanych historią techniki wojskowej jest to cenne źródło wiedzy o realiach starć pancernych.
Czy autor skupia się wyłącznie na technicznych aspektach bitwy pod Jom Kippur?
Nie, autor kładzie ogromny nacisk na psychologię pola walki oraz emocje towarzyszące żołnierzom. Obok opisów starć maszyn, czytelnik odnajdzie tu studium ludzkiego lęku, determinacji i charyzmy niezbędnej do motywowania podwładnych. Kahalani otwarcie pisze o dylematach moralnych i odpowiedzialności za życie ludzi w obliczu przeważających sił przeciwnika. Dzięki temu relacja staje się uniwersalnym zapisem ludzkiej natury poddanej próbie ognia.
Dla kogo publikacja "Wyżyny odwagi" może okazać się zbyt wymagająca?
Pozycja ta nie jest typową literaturą piękną i może przytłoczyć osoby szukające lekkiej fabuły. Ze względu na dużą dawkę terminologii wojskowej oraz naturalistyczne opisy okrucieństwa wojny, nie jest to książka rekomendowana dla bardzo wrażliwych czytelników. Osoby nieznające podstawowej terminologii pancernej mogą początkowo czuć się zagubione w gąszczu szczegółowych raportów z ruchów wojsk. Jest to przede wszystkim specjalistyczna relacja historyczna, a nie fabularyzowana powieść przygodowa.
Czy relacja Kahalaniego obejmuje przebieg całej wojny Jom Kippur?
Relacja koncentruje się głównie na działaniach 7. Brygady Pancernej podczas kluczowych dni starć na Wzgórzach Golan. Autor skupia się na obronie Doliny Łez, gdzie jego oddziały odpierały zmasowane ataki syryjskie w październiku 1973 roku. Chociaż książka osadzona jest w kontekście całego konfliktu, jej siłą jest mikro-perspektywa konkretnego odcinka frontu i jednostek regularnych. Pozwala to na dogłębne zrozumienie jednego z najbardziej dramatycznych momentów w historii izraelskich sił zbrojnych.
