Wyspa łotrów

Wybierzcie się koniecznie na Wyspę Łotrów! Muszę przyznać, że książka bardzo mnie zaskoczyła, spodziewałam się "zwykłego" kryminału, a dostałam film na papierze z poczuciem humoru, nietuzinkowymi bohaterami, który wciągnął mnie bez reszty!

Akcja w zasadzie zaczyna się już na samym początku, gdy dochodzi do pierwszej zbrodni. I tutaj było moje pierwsze zaskoczenie: "ale jak? to już?", absolutnie nie spodziewałam się takiego rozpoczęcia. Mocny początek tylko rozbudził moją ciekawość i zwiększył czytelniczy apetyt na więcej.

Nastrój w książce jest bardzo zróżnicowany, przez co zdecydowanie nie można się nudzić. Jest napięcie, bardzo dużo napięcia (muszę przyznać, że czytając to w środku nocy czułam lekki uścisk żołądka). Ale nie brakuje też humoru, którym autor okrasza niektóre sceny. Wraz z kolejnymi rozdziałami towarzyszymy bohaterom w ich próbach dociekania prawdy. Tempo akcji jest bardzo równomierne, a dodając do tego nieustające uczucie napięcia, nie można oderwać się od tej książki.

Narracja bardzo przypadła mi do gustu. Jest cięty język, dynamika i poczucie humoru. Autor tak prowadzi czytelnika, że ma się wrażenie bycia w samym środku wydarzeń. Bohaterowie są tak różnorodni i borykają się z całą gamą problemów, dlatego myślę, że czytelnikom nietrudno będzie utożsamić się z którymś z nich. Chwilami miałam wrażenie, że postaci są odrobinę przerysowane, bo przecież jak to emerytowany policjant, zachowujący się jak zakochany nastolatek?! Ale zaraz potem przyszła do mnie refleksja, że przecież mamy prawo szaleć z miłości w każdym wieku.

I właśnie chyba głównie o refleksję tu chodzi. "Wyspa łotrów" to książka o wyborach, tych trudnych, łatwych i tych niezbyt mądrych. Tych podejmowanych pochopnie i dobrze przemyślanych. O ludzkich pragnieniach i o tym, że czasami nie warto dążyć do celu po trupach.

Młody konwojent z pomocą bezwzględnego gangstera zabija kolegę z pracy i postanawia zniknąć z przewożonymi pieniędzmi. Tymczasem dobiegający do siedemdziesiątki Horst Miler oświadcza się kobiecie swego życia. Niestety jego ukochana znika w niewyjaśnionych okolicznościach, a Horst otrzymuje mail z żądaniem okupu. Zdesperowany mężczyzna postanawia rozpocząć prywatne śledztwo i uratować kobietę z opresji. W tym samym czasie policja wpada na trop młodego konwojenta i jego wspólnika, którzy w akcie desperacji postanowili szukać ratunku na bezludnej wyspie. Ich losy skrzyżują się w zaskakujący sposób…

Swoim opisem „Wyspa łotrów” autorstwa Michała Wierzby zwiastowała całkiem dobry kryminał ze sporą dawką emocji. Zwłaszcza, że w pamięci nadal mam znakomity debiut autora z 2022 roku. Sięgnąłem zatem po książkę pełen nadziei na dobrą czytelniczą przygodę. Niestety zostały one szybko rozwiane, bo moim zdaniem tempo historii od samego początku okazało się zbyt wolne dla tego typu powieści, nie racząc mnie żadnymi zaskakującymi zwrotami akcji, czy też większą dawką emocji. Przewidywalność historii przyszła mi zaskakująco łatwo, właściwie od razu zabijając jakikolwiek pierwiastek niepewności, czy też elementu zaskoczenia. Z kolei decyzje samych bohaterów okazały się tak niedorzeczne, że momentami wręcz śmieszyły, co z pewnością nie było zamysłem autora, kiedy pisał dane dialogi lub sytuacje.

Michał Wierzba ma ciekawy warsztat pisarski i potrafi pisać wciągające historie. Już to pokazał. Ale wcześniej- przy „Złym pasterzu”, bo w tej historii było za mało. Za mało wszystkiego tego, czym autor zaskarbił sobie wcześniej sympatię wielu czytelników, w tym także moją. Być może książka zachwyci czytelników stawiających pierwsze kroki w świecie kryminału. Z całą jednak pewnością niedosyt i to spory poczują ci, którzy lubują się w tej tematyce. Dla mnie wypadło średnio, wy sprawdźcie sami…

Współpraca z wydawnictwem Muza.

Trudno zliczyć ile razy w ostatnich dniach zmarzłam, zmokłam, brodziłam w błocie i ile razy mnie przewiało. Choć nie znoszę takiej aury, świetnie w tych okolicznościach czytało mi się "Wyspę łotrów". Gdybym bowiem miała opisać skojarzenia z tą książką wymieniłabym wilgoć, wodę, grząski teren, zapach krwi, śmierci i zmurszałej gleby. Do tego ogrom emocji, o którym wspomnę w dalszej części opinii.

Emerytowany policjant Horst Miler w wieku 70 lat poznaje miłość swojego życia - znacznie młodszą, dość ekscentryczną Helenę, która lubi być nazywana syrenką. Po zaręczynach przyszła panna młoda nagle znika w podejrzanych okolicznościach. Wkrótce pojawia się mail w sprawie okupu i przesyłka z odciętym palcem kobiety. Horst próbuje ratować ukochaną na własną rękę z pomocą dwóch bliskich osób.

W tym samym czasie jeden z konwojentów z pomocą typa spod ciemnej gwiazdy zabija swojego kolegę z pracy i przywłaszcza sobie pieniądze. Łup nie może być jednak przetrzymywany w domu. Trzeba go ukryć i świetnym do tego miejscem wydaje się pewna bezludna wyspa. Pech chciał, że na tej wyspie natrafiają na poszukiwanych przez Horsta porywaczy.

Jakie to było miłe, pozytywne zaskoczenie! Zupełnie nie wiedziałam czego spodziewać się po pierwszym zetknięciu z twórczością @[Adres usunięty]z .

Przyznam, że pierwsza połowa książki wypadła w moich oczach słabiej, ale od drugiej wprost nie mogłam się oderwać. Kiedy wczoraj pokonało mnie zmęczenie i zasnęłam niemal z książką w rękach, całą noc śniły mi się jakieś dziwaczne historie z brakiem palca włącznie. Niech to będzie dowodem jak mocno książka może zaangażować emocje czytelnika. Ostatnie kilkadziesiąt stron czytałam, zagryzając wargi z napięcia i niepewności co do zakończenia, które ostatecznie mnie zaskoczyło.

Podskórnie wyczuwałam, że umknęła mi gdzieś historia Janka - nie wiedziałam, że powyższa książka powiązana jest ze "Złym pasterzem", jednak nie przeszkodziło mi to w żadnym stopniu w odpowiednim zrozumieniu fabuły, jedynie zachęciło do sięgnięcia po wcześniejsze książki autora.

Były policjant - Horst, musi zmierzyć się z porwaniem swojej ukochanej, rozpoczyna się walka z czasem i porywaczami, sprawy komplikują się jeszcze bardziej, kiedy dostaje przesyłkę z odciętym palcem narzeczonej. Podczas własnego dochodzenia odkrywa ciekawe fakty z życia kobiety. Jacek i Ala próbują wesprzeć przyjaciela oraz zmierzyć się z nową sytuacją w ich wspólnym życiu. Trudy wspólnego życia i budowania związku, mimo własnych słabości i traum przeszłości. Mamy jeszcze gangsterów, którzy wprowadzają trochę humoru do powieści, są lekko nierozgarnięci i porywczy. Przez przypadek ich losy łączą się z innymi wydarzeniami na wyspie Edwarda, która jest wspólnym mianownikiem dla całej historii.

„Wyspa łotrów” to wciągający kryminał z rozbudowaną warstwą obyczajową. Akcja płynie swoim niespiesznym tempem, ale kiedy jest potrzeba przyspiesza. Rozdziały są na przemienne z perspektywy kilku bohaterów, dzięki temu zainteresowanie czytelnika jest utrzymywane cały czas. Napięcie budowane jest stopniowo. Przyznam, że nie spodziewałam się w jakim kierunku potoczą się losy bohaterów, było ciekawie i nieprzewidywalnie, a zakończenie to idealne zwieńczenie tej historii. Podczas czytania nasuwała mi się myśl, że karma wraca, tak bym opisała to co spotkało bohaterów powieści. Zachowywali się nie w porządku i spotkało ich to samo. Pióro autora jest bardzo przyjemne, pokazał rzeczywistość taka jaka jest i dostosował język do warstwy społecznej postaci. Postaci za to wyraziste i różnorodne, każda z nich jest istotna dla fabuły.

To było pierwsze spotkanie z autorem i jak najbardziej udane, czekam na więcej. „Wyspa łotrów” to intrygujący kryminał, raczej z tych lżejszych, ale za to wzbudzający wiele emocji. Tajemnicza wyspa, gangsterskie porachunki oraz chciwość przesłaniająca zdrowy rozsądek. Polecam!

Pierwszy raz mam do czynienia z książką, którą jest mi dosyć trudno ocenić! Od dłuższego czasu trafiam na same dobre i bardzo dobre książki! Czytam powieści, które oceniam bardzo wysoko oraz takie, które bez problemu wbijają mnie w fotel. Tym razem w moje ręce trafiła książka, wobec której miałem dosyć wysokie oczekiwania. Po lekturze i zastanowieniu nad tym, co chcę tutaj napisać dochodzę do wniosku, że nie wiem jak mam ocenić przeczytany niedawno kryminał. Bo z jednej strony nie czytało mi się go źle! Książka potrafiła mnie wciągnąć i zainteresować, ale z drugiej strony nie wywołała we mnie specjalnych emocji. No dobrze! Krótko mówiąc "Wyspa łotrów" to poprawnie napisany kryminał. Już przechodzę do sedna!

Podczas przewozu sporej gotówki jeden z konwojentów z pomocą gangstera morduje kolegę z pracy i znika z przywłaszczonymi pieniędzmi. Horst Miller to emerytowany policjant, który właśnie przeżywa swoją drugą młodość za sprawą atrakcyjnej i dużo młodszej narzeczonej. Dzień po oświadczynach kobieta zostaje porwana, a do Horsta dociera informacja z żądaniem okupu. Niebawem do emerytowanego policjanta dociera kolejna przesyłka zawierająca odcięty palec ukochanej. Horst z pomocą znajomych rzuca się na pomoc porwanej. Tymczasem policja wpada na trop morderców konwojenta. Mężczyźni postanawiają ukryć się na opuszczonej Wyspie Edwarda. Wkrótce na podobny pomysł wpadają porywacze narzeczonej Horsta.

Opis zwiastujący rasowy kryminał szybko spowodował, że książka znalazła się w moich rękach. Autor przedstawia nam opowieść, w której główne skrzypce grała będzie żądza zysku. Trafiamy do domu emerytowanego policjanta, który zakochany po uszy właśnie przeżywa drugą młodość za sprawą tajemniczej Sirene. Kobieta szturmem wtargnęła do spokojnego życia mężczyzny i wywróciła je do góry nogami. Horst, emerytowany policjant, człowiek twardo stąpający po ziemi, biznesmen okazuje się, że nawet nie wie jak naprawdę nazywa się jego wybranka. Nie wie zupełnie nic o jej przeszłości. Wystarcza mu tylko to, że jest młoda, atrakcyjna, wniosła nowe życie do świata emeryta i uważa się za malarkę. Po co wiedzieć więcej? Przecież miłość wystarczy :) Akcja nabiera tempa kiedy kobieta znika. Wtedy nasz bohater wraz z przyjaciółmi rzuca się w wir wydarzeń i spieszy na pomoc swojej miłości w opałach!

Autor zadbał żeby w powieści nie wiało nudą i nie brakowało akcji. W "Wyspie łotrów" praktycznie cały czas coś się dzieje, dzięki czemu książka nabiera dynamizmu, a snuta przez autora opowieść stara się przykuć naszą uwagę. I muszę przyznać, że Michałowi Wierzbie nawet się to udało! Książka mnie zainteresowała i mimo, że od samego początku byłem pewny o co w całej historii chodzi (i powiem otwarcie, że ani trochę się nie pomyliłem), to wkręciłem się w opowieść i z zainteresowaniem brnąłem do przodu. Okazało się, że "Wyspa łotrów" to całkiem przyjemnie napisany kryminał! Jednak nawet te dobre kryminały mają swoje słabe strony! I teraz muszę się do nich przyczepić.

Pierwszym i chyba największym minusem jest w tej powieści ogromna przewidywalność. Czytając tę książkę jesteśmy w stanie rozszyfrować ją już niemal na starcie. Finał historii przewidujemy zanim na dobre się w nią wkręcimy. Podczas lektury miałem problem z wątkami, które nagle się urywały i nie wnosiły do powieści nic ważnego. Kiedy jeden z bohaterów zaczyna grzebać w przeszłości porwanej Syrenki, mamy wrażenie, że już za chwilę spadnie prawdziwa bomba! Czytamy i mamy wrażenie, że za chwilę dokopiemy się do czegoś, co wniesie do opowieści coś nowego, coś bardzo istotnego. No ale... nie wnosi... Wątek urywa się tak samo szybko, jak szybko się zaczął, a my zadajemy sobie pytanie - po co nam o tym pisano!? Kilkukrotnie również same decyzje naszych bohaterów okazywały się tak dziwne, wykoślawione i nierealne, że czytając o rozgrywających się właśnie zdarzeniach sam robiłem wielkie oczy albo wybuchałem śmiechem. Ciśnie mi się na usta jeszcze jeden minus - ta powieść była za łagodna! Sięgając po "Wyspę łotrów" miałem nadzieję, że sięgam po rasowy kryminał, w którym trafię na kilka mocniejszych fragmentów. Tymczasem historia przedstawiona przez autora jest bardzo, bardzo łagodna. Mamy morderstwo, mamy porwanie, gdzieś pod koniec trafimy na trochę akcji, ale szczerze mówiąc zabrakło mi brutalności.

"Wyspa łotrów" to całkiem przyzwoity kryminał, który w mojej ocenie posiada kilka ważnych minusów. Sięgając po tę książkę miałem wrażenie, że sięgam po mocny kryminał, przy którym nie będę się nudził. Fakt, nie nudziłem się ani przez chwilę, ale czegoś jednak mi zabrakło. "Wyspę łotrów" oceniam jednak pozytywnie. Jest to kryminał, który przeczytacie "od deski, do deski" i który nie pozwoli Wam się nudzić. Jednak jeśli liczycie na brutalne zagrywki, rozprawianie się z mroczną przeszłością i wydarzenia, które nie pozwolą Wam w nocy spokojnie spać, to jednak nie tędy droga.