Wyrok

Wyrok” to poruszający thriller, którego fabuła stanowi nie tylko pasjonujące zaplecze kryminalne, ale także spojrzenie na moralność, sprawiedliwość i kwestię kary śmierci. Christina Dalcher, autorka znana z bestsellerów takich jak „VOX” czy „Q”, ponownie udowadnia swoje umiejętności konstruowania trzymającej w napięciu narracji.

Główną osią książki jest nowe prawo, mające na celu eliminację kary śmierci. Justine Boucher, bezwzględna prokurator, jest postacią głęboko przekonaną o winie oskarżonego w sprawie brutalnego morderstwa. Jednak gdy po wykonaniu wyroku pojawiają się nowe dowody wskazujące na jego niewinność, rozpoczyna się lawina zdarzeń, która stawia pod znakiem zapytania nie tylko moralność prawa, ale także samą rzeczywistość.

Dalcher zręcznie prowadzi czytelnika przez labirynt moralnych dylematów, ukazując, jak łatwo można popełnić błąd i skazać niewinną osobę na karę śmierci. Narracja płynie stonowanie, a autor podsuwa czytelnikowi coraz to nowe zawiłości, sprawiając, że trudno oderwać się od lektury. Równocześnie autorka potrafi skonstruować psychologiczny portret głównej bohaterki, Justine Boucher, ukazując jej wewnętrzne konflikty i zmagania z moralnością.

Jednym z najważniejszych atutów „Wyroku” jest również fakt, że stanowi on istotny głos w dyskusji na temat kary śmierci. Autorka, korzystając z formy thrilleru, zmusza czytelnika do zastanowienia się nad etycznymi aspektami systemu sądowniczego i sprawiedliwości. Książka stawia pytania, które nie mają łatwych odpowiedzi, co sprawia, że czytelnik zostaje z nią na długo po zakończeniu lektury.

Christina Dalcher daje nam inteligentny i fascynujący thriller, który równocześnie angażuje czytelnika w refleksję nad ważnymi kwestiami społecznymi. „Wyrok” to lektura nie tylko dla miłośników kryminałów, ale także dla tych, którzy szukają książki o głębszych treściach i moralnych dylematach.

Aspekt moralności kary śmierci od dawno wzbudzał we mnie sprzeczne emocje, ale po lekturze "Wyroku" uczucie to jeszcze bardziej się zintensyfikowało. Całość oparta jest na historii prokuratora, dla którego obcowanie z najwyższymi wyrokami sądowymi to codzienność. Książka pozostawia w głowie po przeczytaniu mętlik, który w moim przypadku opierał się na trudności w realnym rozróżnieniu dobra i zła. Solidna pozycja.

Lubię czytać ogólnie wszystko, ale jeśli trafia mi się książka, która zmusza do myślenia i do zastanowienia się nad istotnymi kwestiami w życiu, to tym bardziej jestem zachwycona. Choć kara śmierci nie dotyczy nas osobiście najczęściej, to jednak czasami warto się pochylić nad tą kwestią, a można to zrobić przy okazji, czytając znakomity kryminał. 

Już przeczytałam parę kryminałów, w których wykonywano wyroki śmierci, ale tym razem fabuła mną bardziej wstrząsnęła i zaczęłam się zastanawiać nad tym wątkiem jeszcze bardziej. Bardzo wciągająca historia i choć z pozoru podobna do innych z takiej samej serii, to jednak jest w niej coś wyjątkowego i intrygującego. 

Sięgając po tę książkę, nie mogłam się spodziewać, że tak bardzo mną wstrząśnie. Fabuła niesamowicie wciąga, ponieważ porusza ważny problem, jakim jest zasadność stosowania kary śmierci. Najbardziej podobały mi się fragmenty zawierające zapiski z pamiętnika głównego bohatera, Jake'a. Warto też docenić plot twist.

To, że polecam "Wyrok" to jak nic nie powiedzieć. On pozostaje w pamięci na długo. Świetny thriller poruszający jednocześnie niezwykle trudny temat kary śmierci. Poznanie dwójki głównych bohaterów doprowadziło do mętliku w mojej głowie. Jednocześnie moje dotychczasowe poglądy uległy modyfikacji. Gwarantuje, że tak będzie miał każdy świadomy i uważny czytelnik. To książka poszerzająca horyzonty.

Zastanawialiście się kiedyś nad kwestią kary śmierci?

Na jednych z zajęć na studiach miałam okazję uczestniczyć w dyskusji na jej temat i przyznam szczerze, że sala była wyraźnie podzielona na trzy grupy: zwolenników, przeciwników i osoby, które nie miały zupełnie zdania na ten temat.

Dlatego, gdy przypadkiem trafiłam na thriller, w którym kara śmierci jest motorem napędowym całej historii, nie mogłam przejść obok takiej książki obojętnie. Czy zatem "Wyrok" autorstwa Christiny Dalcher okazał się interesującą lekturą? Myślę, że tak, chociaż końcówka nieco mnie rozczarowała.

Główną bohaterką "Wyroku" jest prokurator Justine Boucher, która w sprawie o brutalne morderstwo wniosła o wymierzenie najwyższej z możliwych kar — karę śmierci. Po wykonaniu wyroku okazało się jednak, że ktoś dysponuje dowodami niewinności skazanego. W świetlne nowego prawa, które zostało wprowadzone kilka lat wcześniej, wnosząc o karę śmierci, Justine postawiła na szali własne życie. Prawo mówi bowiem, że kiedy w przyszłości skazany okaże się niewinny — prokurator, który domagał się tej ostatecznej kary, otrzyma taki sam wyrok i w dodatku bez prawa do procesu.

W świetle nowych dowodów nad Justine zbierają się zatem czarne chmury. Czy przez swoją decyzję kobieta nieświadomie skazała się na śmierć? Czy wobec tego jej synek zostanie sierotą? Czy może cała sprawa będzie miała jakieś drugie dno? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że początek tej historii był bardzo fascynujący. Autorka wprowadziła czytelników w świat Justine, skupiając się na tym, by rzucić światło na moralny dylemat, którym od lat niewątpliwie jest kara śmierci.

Bardzo podobało mi się to, że autorka zdecydowała się na powrót do studenckich lat głównej bohaterki, gdzie ta miała okazję poznać swojego przyszłego męża i włączyć się w tworzenie prawa, które w późniejszym okresie jej życia, stało się jej przekleństwem. W ten sposób Christina Dalcher ukazała czytelnikom, że każda decyzja z przeszłości, może zaważyć na naszym przyszłym życiu, chociaż w chwili jej podjęcia, wydaje się, że jest istotna tylko w danym momencie.

Ogromną zaletą tej publikacji są karty z dziennika mężczyzny skazanego na śmierć, które pozwalają czytelnikowi na poznanie historii z zupełnie z innej strony. Przyznam szczerze, że były to dla mnie najbardziej wstrząsające i emocjonujące momenty całej książki, ponieważ cały czas miałam w głowie, że człowiek, który to pisał, pożegnał się już z życiem.

Tym, co okazało się dla mnie największym minusem tej publikacji, są ostatnie sceny, które były mocno naciągane i mam wrażenie, że trochę wymyślone na siłę, aby jakoś spiąć do kupy losy wszystkich bohaterów oraz sam koniec tej historii, w którym brakowało mi postawienia tej faktycznej kropki nad i. Autorka zdecydowała się bowiem na napisanie zakończenia w formie "co by było, gdyby", w związku z czym tak naprawdę możemy sami zdecydować o losach Justine. I chociaż lubię, kiedy autor pozostawia alternatywę, w tym konkretnym wypadku zepsuło mi to odbiór całej historii.

Niemniej jednak myślę, że "Wyrok" to książka, którą jest ważnym głosem w dyskusji o kontrowersyjności kary śmierci. Myślę, że jak najbardziej spodoba się fanom thrillerów, dlatego, jeżeli nie mieliście jeszcze okazji jej przeczytać, serdecznie Was do tego zachęcam.

Wstrząsająca powieść, pełna ekstremalnych emocji .  Fabuła jest skupiona na nowym prawie, które ma wyeliminować karę śmierci. Prowadzi to do dramatycznej sytuacji dla Pani prokurator Justine. Musi więc stanąć przed trudnym wyborem- własne życie czy sprawiedliwość?  Mocna mieszanka thrillera z kryminałem pobudzająca do zastanowienia, co byśmy zrobili, jaką podjeli decyzję. Zdecydowanie zostaje w głowie czytelnika. 

Justine jest prokuratorką. Gdy zostaje jej przydzielona sprawa morderstwa, na podstawie zebranych dowodów wnosi o wymierzenie kary śmierci. Sąd zatwierdza ten wniosek, a wyrok w końcu zostaje wykonany. Co jednak jeśli kobieta się pomyliła? Gdy pewnego dnia dostaje nieoczekiwaną wiadomość, że znalazły się jakieś dowody ogarnia ją strach. Nad kobietą wisi groźba egzekucji bez jakiegokolwiek prawa do procesu. Co się stanie z jej dzieckiem? Może pora uciec? Co jeśli kobieta mająca dowody postanowi je wykorzystać przeciwko niej. W końcu to Justine skazała jej męża na śmierć robiąc z niej wdowę, a z jej synka półsierotę. Może to jest idealna okazja na zemstę? Jak to się mówi: oko za oko, ząb za ząb, życie za życie?

Wow... Co to była za historia... Już dawno żadna książka nie wciągnęła mnie tak bardzo, żebym przeczytała ją w jeden dzień. Nic nie potrafiło oderwać mnie od fabuły. Czytałam rozdział za rozdziałem i gdy skończyłam czułam wielki niedosyt. Bardzo spodobały mi się rozdziały z celi śmierci. Chyba to na nie czekałam najbardziej.

Polubiłam główną bohaterkę, a także jej syna, przyjaciół, rodzinę. Polubiłam także Mary Ann, jej synka, Jake'a oraz Emily i jej dziecko.

Autorka ma przyjemny, przejrzysty i prosty styl pisania okraszony bogatym słownictwem. Nie zasypuje nas zbędnymi informacjami. Podaje tylko wszystkie niezbędne rzeczy. Rozdziały są fajne, krótkie co tylko ułatwia szybkie czytanie. Czuć emocje wydobywające się ze stronnic. Strach, oburzenie, nienawiść, miłość, poświęcenie to tylko niektóre uczucie jakie tutaj znajdziecie.

Jeden jedyny minus jaki pojawił się w tej powieści to zakończenie, które nie jest jednoznaczne. Christina zostawia nam prawo wyboru jeśli mogę to tak powiedzieć. Sami możemy wybrać jak potoczą się losy głównej bohaterki. Trochę nie rozumiem tego zabiegu, bo zdecydowanie lubię jasne i klarowne zakończenia. "Wyrok" to historia godna przeczytania, bo ja jako czytelnik się na niej nie zawiodłam. Polecam, bo wielu z was na sto procent spodoba się ten kryminał!

Co powiecie na temat kary śmierci?

"Wyrok" opowiada historię skazanego na śmierć Jake'a Milforda i prokuratorki Justine Boucher Callaghan, która przyczyniła się do jego egzekucji.

Poznajemy tę historię z pamiętnika Jake'a. Możemy poznać emocje towarzyszące skazanemu na śmierć mężczyźnie. Razem z nim przeżywamy jego beznadziejną sytuację.

Z biegiem czasu poznajemy dzieciństwo Jake'a i dowiadujemy się jakie sekrety zataił przed swoją żoną. Poznajemy też Justine. Dowiadujemy się jak poznała męża i co doprowadziło ją do podpisania wyroku śmierci na Jake'a. Obserwujemy losy Justine, którą prześladuje żona Jake'a i widzimy jak prokuratorka cały czas dręczy się tym, że być może wysłała niewinnego człowieka na śmierć.

Co zrobi Justine, gdy prawda wyjdzie na wierzch?

Czy uchroni się przed egzekucją, która jej grozi według prawa?

Fabuła bardzo mnie wciągnęła. Z zapartym tchem śledziłam losy Justine i czytałam pamiętnik Jake'a. To historia, która zostawia czytelnika z przemyśleniami. Autorka potrafi zaskoczyć, wprawić w osłupienie i dostarczyć adrenaliny.

Gwarantuję Wam, że ta poruszająca lektura zapewni Wam wachlarz emocji.

W mojej pamięci pozostanie na długo.

Warto przeczytać! Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Opis od razu mnie zaintrygował. Nie do pomyślenia jest, by takie prawo miało miejsce w dzisiejszym świecie. Czyżby? Czy świat nie jest pełen absurdalnych i krzywdzących praw? No i ilu niewinnych ludzi straciło życie, bo byli w złym miejscu, w złym czasie lub nie umieli udowodnić swojej niewinności? Książka pokazuje, że chcąc iść na kompromis i nie zakazywać kary śmierci stroszyli przepis tak absurdalny, że odstraszał prokuratorów i w efekcie nie sięgali oni po ten rodzaj kary. Jednak nie wszyscy. Poznając przypadek Justine, która o ironio była niejako pomysłodawczynią tego przedsięwzięcia, zastanawiałam się co bym zrobiła w jej trudnej sytuacji. Muszę przyznać, że książka kilka razy mnie zaskoczyła i na koniec już sama nie wiedziałam, co jest dobre, co złe a co niemoralne. Bardzo ciekawa historia. Jedna z tych, co by było, gdyby…

Christina Dalcher – „Wyrok” to fascynujący thriller, który porusza sprawę kary śmierci.

Nowe prawo powstało w celu wyeliminowania kary śmierci. Jeśli więzień skazany na karę śmierci okaże się niewinny - stracony zostanie prokurator, który się jej domagał. Justine Boucher wydała tylko jeden taki wyrok, ale co jeśli popełniła błąd? Co, jeśli się myliła, a stracony więzień był niewinny? Gdy Emily, żona skazanego Jake’a przekazuje Pani prokurator informację, że coś znalazła… nad głową Justine zawisa groźba egzekucji bez prawa do procesu.

W „Wyroku” poznajemy prokurator Justine Boucher oraz historię skazanego Jake’a i jego motywy. Czytamy o brutalnych morderstwach, o cierpieniu rodziców zabitych dzieci, o bezczelności morderców i musimy podjąć decyzję, po której stronie się opowiadamy. Czy jesteśmy za karą śmierci, czy wolimy, aby skazany odbywał wyrok w więzieniu do końca swoich dni? A co jeśli skazując kogoś na karę śmierci sami musielibyśmy postawić na szali własne życie? Czy wtedy również byśmy się nie wahali?

„Wyrok” Christiny Dalcher to mocny i dość ciekawy kryminał, który zmusza nas do zastanowienia, co byśmy zrobili, jaką podjęlibyśmy decyzję. Zatem jest to książka, która pobudza i zostaje w naszej głowie. Polecam!

M.B.

Szkolny Klub Recenzenta

Myślę, że każdy z nas nieraz zadawał sobie pytanie dotyczące słuszności wprowadzenia kary śmierci. Gdy środki masowego przekazu informują nas o brutalnych morderstwach, wielu zgodnie wykrzykuje – „na stryczek” chcąc jedynej sprawiedliwości w imię zasady „oko za oko, ząb za ząb”. A co jeśli po latach dowody wskazują na niewinność oskarżonego/oskarżonej? Przecież historia zna wiele takich przypadków, chociażby ten Tomasza Komendy. Gdyby wówczas orzeczono karę śmierci… .

Nie zamierzam omawiać słuszności stosowania kary śmierci, czy też wątpliwości wynikających z wprowadzenia tej kary. Zamierzam zachęcić Was do lektury najnowszej książki Christiny Dalcher.

Autorka w książce „Wyrok” nie tylko stworzyła ujmującą historię, lecz zaprasza nas właśnie do wewnętrznej dyskusji odnoszącej się do stosowania kary śmierci. Czy jest słuszna, czy nie? Czy jest zadośćuczynieniem? Czy sprawi, że statystyki morderstw nagle się zmniejszą? Z tymi pytaniami pozostawiam Was, abyście zgodnie z własnym życiowym dekalogiem rozwiali wszelkie wątpliwości pojawiające się w Waszych głowach.

Jednak nie ma wątpliwości, aby sięgnąć po tę książkę. Na kartach „Wyroku” poznajemy prokurator Justinę Boucher, która była przeświadczona o winie Jake’a Milforda. Oskarżyła go o brutalne morderstwo dziecka i tym samym skazała na najwyższy wymiar kary – karę śmierci. Prokurator w swych działaniach dążyła również do wprowadzenia „ustawy o środkach naprawczych”. W imię ich zapisów prokurator, który niesłusznie skazał osobę na karę śmierci, zostanie pozbawiony życia. Niestety, historia pokaże, że Justina tą ustawą sama ukręciła powróz na swoją szyję.

Jak się okazuje pewnego dnia Emily, żona skazanego Jake’a znajduje dowody na niewinność swojego męża, a tym samym na bezpodstawne skazanie go na karę śmierci. Czy dowody Emily są prawdziwe? Dlaczego wypływają dopiero teraz, gdy jest za późno? Czy pogrążą one Justinę Boucher? Odpowiedzi na te pytania zapisane są na kartach książki ”Wyrok”, którą polecam Waszej czytelniczej uwadze.

Historię tę poznajemy z dwóch perspektywy. Z punktu widzenia prokurator oraz skazanego Jake’s Milfroda. W listach pisanych przez niego, poznajemy motywy działania mężczyzny oraz decyzje, które podejmował. Przyznam, że rzucają one nowe światło na tę sprawę. Ale czy definitywnie oczyszczają go z zarzutów? Tego nie mogę Wam zdradzić, aby nie zepsuć przyjemności z lektury. Dlatego najlepiej bedzie, jak sami sięgniecie po ”Wyrok” i poznacie tę wstrząsającą historię, która mocno trzyma nas w uścisku niepewności, zadając pytania o słuszność czy też nie słuszność wprowadzania i egzekwowania kary śmierci.

Bez wątpienia ”Wyrok” jest zaproszeniem do dyskusji na ten temat. Jest również historią po części smutną, po części intrygującą, trzymającą w napięciu, co w doskonale skonstruowanym thrillerze jest sprawą pierwszorzędną. I najnowsza książka Christiny Dalcher, to wszystko posiada. Zatem zasiądźcie wygodnie w swych fotelach i dajcie porwać się historii, która otwiera oczy, daje do myślenia.

Autorka tę książkę dedykuje ”fałszywie oskarżonym, niesłusznie uwięzionym, niesprawiedliwie spalonym”. A Czyt-NIK adresuje ten thriller wszystkim miłośnikom gatunku oraz czytelnikom, którzy w literaturze szukają czegoś więcej – mocnych wrażeń, ale przede wszystkim przyczynków do myślenia, analizowania i spojrzenia na tematy ważne.

Książka ”Wyrok” ukazała się nakładem Wydawnictwa HarperCollins Polska

Jesteś za czy przeciw karze śmierci? To pytanie potrafi zaprzątać głowy wielu ludzi, a słuszność takiego wyroku to nie tylko kwestia moralności, ale także wielu aspektów, jak chociażby przewinienie czy zbrodnia, jakiej dokonał skazany. Ile z nas pisało rozprawki w szkole, a ile wdawało się w dyskusje, gdzie obie strony mają wiele racji, prawda?

No więc, Christina Dalcher staje przed nami z thrillerem, w którym zawisa jedno z ważniejszych i najbardziej sprawczych w kwestii życia i śmierci pytaniem: Czy sąd wydający wyrok skazujący na pozbawienie życia jest nieomylny?

Główną bohaterką jest tutaj prokuratorka Justine Boucher, która wnosi o najwyższy wymiar kary dla człowieka, który w świetle dowodów popełnił brutalne morderstwo. Sąd zgadza się z nią i wyrok zostaje wykonany. I niby pani prokurator jest pewna siebie, czuje się nieomylna, ale co jeśli racji nie miała? W sprawie pojawiają się nowe dowody, nie tylko poszlaki, ale twarde poświadczenia, że skazano niewinnego człowieka, a zbrodnię popełnił ktoś inny...

Mimo, że to thriller, to jednak stawia tak ważne pytania, takie dylematy moralne, że naprawdę człowiek zaczyna się zastanawiać jak możemy bawić się w Boga. A z drugiej strony, jak możemy pozwolić na to, żeby zwyrodnialcy chodzili po tym świecie. I właściwie komu to oceniać? Kto ma do tego prawo i na jakiej podstawie? Bo przecież wyrok dożywocia zawsze można anulować i były takie sytuacje, także w Polsce. Można wypłacić odszkodowanie, choć wiadomo, że tego czasu i przeżyć w więzieniu się nie cofnie. A śmierć? Tego cofnąć nie można, więc dlaczego pozwala się o tym decydować kilku osobom?

Są takie książki, które zostają w głowie. Jedne na chwilę, inne na lata i myślę, że ta konkretna będzie podstawą do dyskusji, do argumentacji zarówno za, jak i przeciw karze śmierci. Niesamowicie napisana, poruszająca dziwne struny emocjonalne w czytelniku i zdecydowanie już po pierwszych stronach wiadomo, że przejść obok niej bez grama emocji się nie da.

Jeśli jesteście po lekturze, chętnie podyskutuję, zapraszam!

Recenzja powstała we współpracy z Harper Collins Polska.

Czy odważyłbyś się powiedzieć prawdę, nawet gdyby miała zniszczyć twoje życie? 😱📖

Sięgając po tę książkę, wiedziałam, że Christina Dalcher nie boi się trudnych tematów. Ale to, co dostałam… totalnie mną wstrząsnęło. „Wyrok” to nie jest zwykły thriller. To opowieść, która wbija w fotel i nie pozwala o sobie zapomnieć.

💣 Czasami trafiam na książkę, która już od pierwszych stron wywołuje lekki niepokój… i dokładnie tak było z „Wyrokiem” Christiny Dalcher. To historia z tych, które czyta się z rosnącym napięciem i jednocześnie z myślą: „to wcale nie brzmi aż tak nierealnie”.

Fabuła pokazuje świat, w którym jeden błąd może zaważyć na całym życiu. Autorka porusza temat sprawiedliwości, winy i konsekwencji decyzji – ale robi to w bardzo przystępny, wciągający sposób. To jedna z tych historii, które sprawiają, że zaczynasz zastanawiać się, co Ty zrobiłbyś na miejscu bohaterów.

Postacie są bardzo ludzkie – pełne wątpliwości, emocji i trudnych wyborów. Nie zawsze łatwo je ocenić, bo autorka świetnie pokazuje różne perspektywy. Dzięki temu podczas czytania pojawia się mnóstwo emocji: frustracja, napięcie, czasem nawet złość.

Tempo akcji jest naprawdę dobre. Książkę czyta się szybko, bo każdy rozdział zostawia z pytaniem „co będzie dalej?”. Christina Dalcher pisze ostro, bez litości. Krótkie zdania, szybkie sceny, dialogi, które tną jak brzytwa. Akcja pędzi, ale autorka nie gubi przy tym głębi. To świetny balans między wartką historią a refleksją nad kondycją człowieka i systemu.

Dla kogo jest ta książka? 🎯

Jeśli lubisz:

✔ thrillery psychologiczne z pazurem,

✔ książki, które zmuszają do myślenia,

✔ opowieści o moralnych dylematach i granicach sprawiedliwości,

✔ klimat „Czarnych luster” i „Opowieści podręcznej”…

…to „Wyrok” jest TWOJĄ książką.

Moja ocena: 9/10 ⭐

Bo to książka, po której długo nie możesz dojść do siebie. I choć momentami czułam, że chciałabym więcej wyjaśnień ze świata przedstawionego – to może właśnie o to chodzi, żeby niedopowiedzenie budziło niepokój?

Jeśli lubicie książki, które oprócz emocji zostawiają też trochę niepokoju i tematów do przemyśleń — warto po nią sięgnąć.

BRUNETTE BOOKS

Czy podejmując decyzję, która rzutuje na dalsze życie człowieka (lub raczej skazuje go na śmierć), można być pewnym tego, że czyni się dobrze i że to jedyna „słuszna” decyzja? Ten niełatwy temat kary śmierci, wciąż dozwolonej w niektórych stanach w USA, podjęła Christina Dalcher w swoim najnowszym thrillerze zatytułowanym „Wyrok”.

Justine Boucher jest doświadczonym prokuratorem. Od czasów studiów prawniczych stanowczo opowiadała się przeciw karze śmierci. Także głównie dzięki jej staraniom wprowadzono w USA ustawę, która w swoim założeniu ma powstrzymywać prokuratorów przed zbyt pochopnym skazaniem jakiegokolwiek człowieka na śmierć, nawet jeśli rzeczywiście jest winny. Ustawa ta zakłada, że w przypadku niesłusznego skazania danej osoby na karę śmierci – jeśli po wykonaniu egzekucji pojawią się dowody wskazujące na to, że ta osoba była niewinna – to prokurator, który ją skazał, musi ponieść za to odpowiedzialność… i także zostać skazanym na tę samą karę.

Zaproponowane przez Justine przed laty rozwiązanie wydaje się słuszne i powinno ono skłaniać prokuratorów do większej refleksji przed wydaniem tak poważnego wyroku… Co jednak, gdy prokurator się pomyli i niewinna osoba zostanie zabita? Czy przed skazaniem prokuratora także nie ma odwrotu?

Christina Dalcher swoją książkę pt. „Wyrok” napisała z dwóch perspektyw – prokurator Justine Boucher oraz więźnia nr 39384 (Jake’a Milforda), który został skazany na karę śmierci. Historie obojga tych bohaterów są różne, nie są one tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Te historie pokazują jednak, że wydanie wyroku na człowieka – chyba – nigdy nie może być pewne… Chyba że rzeczywiście „zasługuje” on na śmierć.

Kara śmierci to najsurowsza kara, na jaką można skazać człowieka. Kara, od której nie ma odwrotu i która zabiera człowiekowi jakąkolwiek nadzieję na bycie wolnym. Wyklucza ona wszelkie możliwości okazania skruchy, prawdziwego żalu czy szczerej chęci naprawienia tego, co się zrobiło (chociaż zabójstwa nie można tak po prostu „naprawić”). Ale może kara śmierci jest słuszna w przypadku, gdy skazany popełnił wyjątkowo okrutną zbrodnię? Tylko czy zawsze możemy być pewni tego, że ktoś rzeczywiście jest „winny”. Czy samo przyznanie się do winny świadczy o faktycznej winie i musi zwiastować koniec?

„Wyrok” Christiny Dalcher to thriller jakich wiele. Nie jest oparty na faktach, a jednak zmusza on czytelnika do głębokiej refleksji – czy tego chce, czy nie chce. Na temat kary śmierci można mieć jednoznaczne stanowisko. Książka ta pokazuje jednak, że w tej kwestii takie „oczywiste stanowisko” wcale nie musi być oczywiste. „Wyrok” wywołał u mnie wiele skrajnych odczuć i chyba właśnie dlatego uważam, że warto sięgnąć po tę książkę. Pokazuje ona, że nie ma prostych rozwiązań – każde rozwiązanie niesie za sobą jakieś konsekwencje, nawet jeśli jest ono podejmowane „w dobrej wierze”.

„Ostatnio miałem dużo czasu na pisanie słów. Ale czas się kończy”.

WIĘZIEŃ NR 39384 - CELA ŚMIERCI.

Głównym tematem książki „Wyrok” jest kara śmierci, oraz wszelkie emocje, zasady, morale, towarzyszące całemu procesowi. Narracja dwuosobowa jest świetnym zabiegiem w tej historii, ponieważ poznajemy historię więźnia osadzonego w celi śmierci, oraz codzienne życie Pani prokurator, która doprowadziła do uwięzienia Jake’a Milforda.

Mężczyzna pisze dziennik, który przybliża nam jego postać, zachowanie, zasady życiowe, oraz co najważniejsze powód, przez który ma ponieść najwyższy wymiar kary.

Z drugiej strony mamy Justine Boucher Callaghan, która była przeciwniczką egzekucji, ale jej prywatne pobudki zdecydowały, że wydała taki, a nie inny osąd, niszczący życie nie tylko Jaka, ale także jego bliskich.

I tu robi się ciekawie, ponieważ PROKURATOR, KTÓRY WYDA WYROK SKAZUJĄCY, STAWIA NA SZALI WŁASNE ŻYCIE. Oczywiście pod warunkiem, że wypłyną nowe dowody, a skazany okaże się niewinny.

A co jeśli Jake Millford okaże się niewinny? Do czego jest zdolna Pani prokurator, aby zachować własne życie?

Książka trzyma poziom, emocje gwarantowane. Wchodzisz głęboko w psychikę obu stron „ostatecznej kary”. Kto jest oprawcą, a kto ofiarą?

Dziennik Prowadzony przez więźnia uświadamia nam poczucie beznadziejności sytuacji, w jakiej się znalazł. Wszelkie emocje tego więźnia przechodzą na czytelnika; czy podczas samotnych wieczorów w celi, czy podczas spotkań z żoną i małym synkiem. Jego historia porusza serce.

Zakończenie pozostawia duży znak zapytania.

Cała historia intryguje od pierwszych stron i wciąga czytelnika. Sporo w niej prawniczego żargonu, więc niejeden przyszły prawnik będzie dodatkowo usatysfakcjonowany.

„Zrozumiałem, czym jest piekło, kiedy to wszystko się zaczęło. Piekło jest czekaniem”

WIĘZIEŃ NR 39384 - CELA ŚMIERCI.

Masz odwagę poczekać z Jakem ?

Współpraca: @harpercollinspolska

Kara śmierci jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych zagadnień prawnych. Każdorazowe jej zasądzenie wywołuje głośne debaty medialne i polityczne na całym świecie, odzywają się glosy zarówno jej zwolenników, jak i przeciwników. Tych pierwszych najbardziej bulwersuje fakt, iż skazaniec, który dopuścił się wyjątkowo brutalnego przestępstwa, może spędzić kolejne lata w więzieniu mając wikt i opierunek, a dodatkowo takie przywileje jak telewizja, siłownia, czy nawet możliwość podjęcia nauki. I to wszystko za pieniądze podatników. Malo kto, ze zwolenników kary śmierci zastanawia się nad moralnym aspektem tej kary i tym, czy płaceniem śmiercią za śmierć jest słuszne. W polskim systemie prawnym kara śmierci jest zabroniona, co wynika z Konstytucji, a konkretnie z art. 38. Wciąż są jednak kraje, gdzie kara śmierci jest stosowana, a w wielu demokratycznych państwach wciąż nie brakuje głosów postulujących przywrócenie obowiązywania kary śmierci. A jaki ty masz stosunek do kary śmierci?

Być może poglądy na karę śmierci zmieniłyby się, gdyśmy musieli – w przypadku stwierdzenia niewinności oskarżonego – na szali położyć własne życie. Tak, jak prokurator Justine Boucher, która jest jednym z najbardziej znaczących głosów w sprawie uchwalania nowego prawa w tym zakresie. W nowym systemie prawnym kara śmierci wciąż istnieje, ale z zastrzeżeniem, że w razie jej orzeczenia i wykonania, a następnie stwierdzenia pomyłki, prokurator, który domagał się kary śmierci, sam staje się jej ofiarą. Teoretycznie zamysł jest słuszny i zmusza prokuratorów do weryfikowania swoich wniosków. Tyle tylko, że w takiej sytuacji jest szansa, że potwory w stylu Toby`ego Barreta, który porwał i głodził dziesięcioro dzieci do momentu, kiedy mu się nie znudziły, kończą w więzieniu wiodąc beztroskie życie i śmiejąc się wymiarowi sprawiedliwości w twarz.

Justine, kobieta o bezkompromisowych przekonaniach i silnym poczuciu sprawiedliwości, jest mimo wszystko przekonana, że trzeba wziąć odpowiedzialność za swoje decyzje. Do czasu, kiedy sama staje na rozdrożu… Kara śmierci, a właściwie jej moralny aspekt, jest rzadko poruszana w książkach. Dlatego tak ważnym głosem, zmuszającym do weryfikacji i naszych poglądów, jest powieść pt. „Wyrok”, autorstwa Christiny Dalcher. Opublikowany nakładem wydawnictwa Harper Collins thriller co prawda bardziej przypomina powieść obyczajową, ale sam konflikt moralny, a właściwie dyskusja wykraczająca poza normy prawa i obejmująca nasze przekonania i poczucie własnej wartości, jest niezwykle ekscytująco oddany. To powieść dla wszystkich zainteresowanych prawem, prawodawstwem, dla wszystkich lubiących niejednoznaczne historie i rozwiązania.

Dalcher buduje napięcie w perfekcyjny sposób, nie szczędzi również opisów zarówno zbrodni, jak i szczegółów związanych z karą śmierci. Może właśnie dzięki temu niezwykle plastycznemu oddaniu technicznych szczegółów wykonania wyroku, [Adres usunięty]. przez porażenie prądem, zmienimy zdanie na temat kary śmierci jako rekompensaty za śmierć ofiar. Przyznam, że nie do końca przekonała mnie konstrukcja książki, wybijająca nieco z rytmu lektury – sceny z sali sądowej, powroty do przeszłości, obrazy z cel śmierci – zabrakło mi w tym wszystkim spójności. Ale i tak, nad tymi mankamentami technicznymi, góruje sedno tej powieści, czyli pojęcie winy i adekwatnej do niej kary. I pytanie, czy jeśli w grę wchodziłoby nasze życie, postąpilibyśmy tak samo. Prokurator Justine Boucher musi zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji i prawdopodobieństwem popełnienia fatalnego w skutkach błędu, za który może zapłacić życiem. My zaś stajemy w obliczu dylematu, za który odpowiemy przed własnym sumieniem. Niezależnie, jak odbierzemy tę książkę, jakie emocje w nas wzbudzi, z pewnością długo będziemy ją pamiętać.

Dziś przychodzę do Was z książką, którą przeczytałam już jakiś czas temu. Książka "Wyrok" trafia idealnie w moje gusta. Dotyczy kary śmierci i ewentualnych konsekwencji, jakie płyną w takiego wyroku.

Skazując kogoś na karę śmierci, wydajemy wyrok, którego nie da się skrócić. W tej książce poznajemy Prokurator, która w pewnej sprawie wniosła o wymierzenie właśnie takiej kary. Podejrzany został skazany. Wyrok wykonano. Wszystko jasne i klarowne. Była wina, był wyrok. Jednak co, jeśli po jakimś czasie pojawia się nowy podejrzany? Czy śmierć była tu słuszna? Co, jeśli zginęła niewinna osoba?

✨

Kara śmierci od lat budzi kontrowersje. Czy słusznie? To najlepiej żeby każdy ocenił sam według własnych zasad i sumienia. Ta książka świetnie pokazuje rozterki i to, że skazanie kogoś na taki wyrok nie jest wcale takie łatwe. Z resztą w sytuacji, kiedy wyrok się dokona, a okaże się, że dana osoba była niewinna... Wówczas prokurator ma problemy. W tej książce jest wiele emocji. Ja bardzo interesuje się podobnymi tematami, więc czytałam z wielkim zainteresowaniem tę książkę. Myślę, że warto bo porusza temat, który wciąż jest aktualny. W wielu miejscach na świecie jest wciąż kara śmierci. A ilu skazanych było niewinnych? Tego się nie dowiemy. Polecam tę książkę z czystym sumieniem!

Z ciekawostek, przypomniała mi się sprawa 14latka z USA. George Stinney został skazany na krzesło elektryczne w 1944 roku za zgwałcenie dwóch dziewczynek. W grę wkroczył oczywiście rasizm bo George był czarnoskóry a dziewczynki białe. Sprawa była wówczas prosta - skazujemy go bo jest czarny. Niestety dopiero w 2014 roku udowodniono, że chłopiec był niewinny. Trochę za późno...

“Jeśli wysyła się człowieka na śmierć, trzeba mieć pewność. Absolutną pewność. W tej grze nie ma powtórzeń. Nie ma odwrotu…”

Ma wejść nowe prawo mające znieść karę śmierci. Prokurator Justine Boucher musi podejmować ostateczne decyzje. Staje przed dramatycznym wyborem, na szali zostaje postawione jej życie, a obok sprawiedliwość. Zostaje postawiona wobec szansy popełnienia błędu. Będzie musiała zmierzyć się z tragicznymi konsekwencjami swojej decyzji. Historię skazanego na śmierć za zabójstwo dziecka Jake’a Milforda poznajemy z jego pamiętników, jego sytuacja jest beznadziejna. Oskarżycielem jest prokurator Boucher, która jest pewna winy Jake’a. Po latach nieznane fakty wychodzą na jaw. Czy prokuratorka wysłała na śmierć niewinnego człowieka? Czy ona sama będzie sądzona według nowego prawa?

Dynamicznie rozwijająca się historia, zostajemy wciągnięci w splot wydarzeń. Nasuwają się pytania o moralność sądownictwa. Akcja toczy się na dwóch płaszczyznach czasowych. Teraźniejszość i studenckie czasy Justine. Wyraźnie wyczuwamy narastające napięcie, uwagę zwraca profesjonalne podejście do prawa. Narracja toczy się z dwóch perspektyw, głos dostaje pani prokurator i skazany. Na duży plus zasługują bohaterowie, wyraźnie ukazane ich psychologiczne osobowości. Widzimy emocje, jakie ich dotykają, wewnętrzne walki, rozterki, konflikty, z jakimi się mierzą.

Na jaw spod sterty kłamstw zaczynają wychodzić zaskakujące aspekty sprawy i prawda. Początkowo prosta sprawa wraz z rozwojem wydarzeń nabiera zupełnie innego znaczenia, wszystko coraz mocniej się komplikuje. Jaką cenę przyszło wielu zapłacić za „nieomylność” sądu? Moralność, prawo i ich konsekwencje.

Zaskakująco dobry, chwilami mrożący krew w żyłach, mocny thriller psychologiczny. Skłania do refleksji, czy zawsze wyroki są sprawiedliwe? Polecam, warto! Tatiasza i jej książki :)

Szukałam thrillera na leniwe popołudnie, wciągającego, ale może niekoniecznie angażującego. Zdecydowałam się na "Wyrok" i okazało się, że lepiej trafić nie mogłam, ponieważ książka zaserwowała mi atrakcje jakich zupełnie się nie spodziewałam. I wcale nie była lekką lekturą do przeczytania i zapomnienia. O nie! Ta historia nie daje o sobie szybko zapomnieć.

Zacznijmy od tego, że cała opowieść jest rewelacyjnie przedstawiona. Już od pierwszych stron wita nas mroczne, intensywne napięcie a im dalej w fabułę tym więcej pojawia się niewiadomych oraz znaków zapytania. Podążamy więc za bohaterami, próbujemy zrozumieć kto mówi prawdę a kto jedynie padł ofiarą podstępu a dzięki plastycznemu i szczegółowemu stylowi Christiny Dalcher w naszej wyobraźni odgrywa się wyjątkowy spektakl sił, nie możemy bowiem wybrać co podoba nam się bardziej: dopracowana opowieść czy poruszane wartości.

Autorka tupnęła nogą w fabule, bez dwóch zdań. Postawiła na intensywne wrażenia, silne emocje a także nieprzewidywalność do samego końca. Przyznaję, że bawiłam się wybornie! Zupełnie nie spodziewałam się aż tak ciekawej i pochłaniającej akcji a jednak przez ponad trzysta stron moje szare komórki nie miały wytchnienia. Nieustannie coś się działo, ślepe zaułki, nieprzewidziane zakręty, przeszłość bohaterów połączona z ich niepewną teraźniejszością. A to wszystko otoczone napięciem, które aż iskrzyło od przeładowania, ponieważ na szali ważyły się dosłownie życie oraz śmierć.

Wszystko rozgrywa się w oparciu o karę śmierci, którą nowe prawo zamierza wyeliminować. Prokurator decyduje się na radykalny krok i zapewnia, że potencjalny niewinnie skazany będzie drogą do procesu egzekucji niewinnego człowieka. Tak przemawia na korzyść swojej pewności wobec prezentowanych zasad. Jednak Justine Boucher wnosząc o wymierzenie najwyższej kary nie spodziewała się, że sama spisze swój los na straty. Egzekucja została wykonana a tuż po niej pojawiły się uniewinniające dowody. Czy zatem wyrok na Justine zostanie również wykonany?

Ta powieść mocno daje do myślenia i nie pozostawia obojętnym na to co się dzieje. Główna bohaterka wzbudza temat tabu, coś zapomnianego a jakże istotnego. Poruszany motyw kary śmierci, jej potrzebę a także potencjalne szkody są rozpatrywane w "Wyroku" w sposób zupełnie nienachalny, ale jednocześnie otwierający drogę do szerszej dyskusji. Powtórzę raz jeszcze: bawiłam się lepiej niż dobrze! Ponieważ żyłam wydarzeniami do ostatniej strony a może i dłużej, ponieważ po zamknięciu wciąż rozmyślałam o potencjalnych rozwiązaniach.

„Wyrok” oddaje głos dwóm osobom – Justine, będącej prokuratorem oraz Jake `owi, skazanemu na śmierć. Jake mówi do nas za pomocą listów, pisanych w celi, gdy już wie, że jego czas się kończy. To jego spowiedź. Spowiedź, która może zadziwić. Justine poznajemy dogłębniej, wnikamy nie tylko w jej życie zawodowe, ale i prywatne, poznajemy jej przeszłość, bliskich jej ludzi oraz chaotyczną teraźniejszość. Oboje bohaterów łączy bycie rodzicem i nic poza tym, ich światy są szalenie odległe. A jednak ich ścieżki połączyły się za sprawą okrutnego zabójstwa. I już nic nigdy nie będzie takie samo – zarówno w ich życiu, jak i życiu najbliższych im osób.

Nie jestem wyjadaczem thrillerów i rzadko po nie sięgam. Jednak ta pozycja miała w sobie coś, co mnie do niej przyciągnęło i absolutnie nie żałuję tej decyzji. Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej książki z tego gatunku i jestem pod jej ogromnym wrażeniem. W tej historii nic nie jest czarne lub białe, jest całe mnóstwo odcieni szarości – ale czy nie właśnie tym charakteryzuje się życie? Bohaterowie są intrygująco scharakteryzowani, decyzje, które przychodzi im podjąć są szalenie trudne, a samej historii trudno nie przeżywać całym sobą. Autorka podnosi tu ważny temat dotyczący zasadności stosowania kary śmierci, która ma swoich zagorzałych przeciwników i zwolenników. Czy warto stosować bibilijną metodą oko za oko? Czy skazując innych na śmierć nie stajemy się takimi, jak oni? Czy system sądowniczy jest nieomylny i zawsze wskazuje odpowiednich winnych? Czy popełniający zwyrodniałe i okrutne zbrodnie zasługują na to, by żyć? Te i wiele innych pytań przetacza się przez naszą głowę podczas lektury i tak naprawdę trudno znaleźć na nie jednoznaczną odpowiedź. Genialna tematyka, genialnie poprowadzona fabuła, genialny pomysł na zakończenie – to zapadająca w pamięć pozycja, która mnie zachwyciła, poruszyła i wywołała lawinę emocji. Po tej lekturze mam ogromny żal do głównych bohaterów za ich decyzje. Decyzje, których nie mogli już cofnąć… Przekonajcie się, jakie w Was wzbudzi odczucia, naprawdę warto!

"Oko za oko, ząb za ząb". Ile razy w życiu to słyszeliście? Ile razy w życiu to zastosowaliście?

Sąsiad z klatki w ubiegłym miesiącu ukradł Ci ze skrzynki gazetkę z Action przez co nie wiedziałeś jakie mają fajne duperele na halloween? To w tym miesiacu ty mu ukradnij, nie będzie wiedział jakie teraz mają w sprzedaży ozdoby świąteczne. 😈

Przecież to nie przestępstwo, to takie nic, to tylko gazetka.

A co jeśli to powiedzenie użyjemy podczas osądzania mordercy?

Do dziś kara śmierci jest wykonywana w ponad 50 krajach, głównie poprzez dożylne podanie skazanemu trucizny. Dawniej były to o wiele bardziej drastyczne metody. Od ścięcia, powieszenia, ukamienowania przez krzesło elektryczne, zagłodzenie, do tych najbardziej drastycznych ugotowania w oleju, rozerwania czy spalenia żywcem.

Metod było tak wiele, że gdyby to kat wybierał to śmiało mógł by przyjąć zasadę, że przez całe swoje życie zawodowe nie powtarza tych samych sposobów.

W kasecie maszyny losującej znajduje się siedemset osiemdziesiąt trzy kolejno ułożonych sposobów na śmierć. Bęben maszyny losującej jest pusty. Następuje zwolnienie blokady, i rozpoczynamy losowanie jednego pomysłu na dzisiejszy wieczór.

Śmieszne? Nie bardzo.

Żadnej z tych metod nie można nazwać mniej lub bardziej humanitarną, każda z nich budzi wiele skrajnych emocji.

Tu postawić można wiele pytań.

A co jeśli skazany jednak jest niewinny?

Czy osoba wykonującą wyrok, nie staje się również w tym momencie mordercą?

Czy osoba wydająca wyrok jest nieomylnym Bogiem?

"Wyrok" Christine Dalcher jest fikcją literacką w której autorka skłania czytelnika do odpowiedzi na te pytania.

Główna bohaterka Justine Boucher nie ma żadnych wątpliwości. Winny ! Najwyższa kara zostaje wymierzona.

Z czasem pojawiają się nowe dowody.

Czy Justine podjęła słuszną decyzję?

Nie była bym sobą gdybym tu nie wspomniała o Zielonej Mili Stephena Kinga. Tam co prawda były elementy nadprzyrodzone, główny bohater był postacią obdarzoną wielkim darem którego my, zwykli śmiertelnicy nie posiadamy, mimo tego ta historia idealnie pokazuje jak bardzo jesteśmy omylni.