Wybryk natury

Chyba każdy, kto pisze horrory, musi zmierzyć się w końcu z pewnymi klasycznymi schematami i motywami. Opowieść o duchach, wampirach, nawiedzonym domu… długo można by wymieniać. A i z takimi bardziej współczesnymi legendami, jak serial „Z archiwum X” niejeden chciałby się zmierzyć. I Masterton się zmierzył w tej serii z bardzo fajnym skutkiem.

Więc tak: „Archiwum X” to był seria, który łączył w sobie jedną, wielką fabułę i tych samych bohaterów, z samodzielnymi odcinkami. I tak trochę jest w tej serii. może nie ma tu jednej, wielkiej fabuły ciągniętej z tomu na tom, ale wciąż to opowieść o tych samych bohaterach i ich losy, a zmienia za każdym razem wyzwanie. No i fajnie jest. horror, fantastyka, thriller, kryminał. Klimat, akcja, dobra zabawa. Rozrywka, ale na poziomie, jaki rzadko się zdarza. King od lat nie potrafi pisać już tak, jak kiedyś, Masterton jednak wciąż zachowuje poziom. Kto horrory lubi, poznać powinien.

Czytaliście coś od Grahama Mastertona?

To imię i nazwisko od razu kojarzą mi się z przeczytaną ukradkiem kilka lat temu małą, niepozorną książeczką, która wywarła na mnie takie wrażenie, że do tej pory pamiętam niektóre zawarte w niej wyrażenia. Od tamtej pory "Manitou" gdzieś nadal krąży w mojej głowie.

Zabierając się za WYBRYK NATURY liczyłam na coś podobnego, na silne emocje, które całkiem mnie pochłoną. Nie do końca tak się stało. Choć książka jest bardzo dobrze napisana, ma w sobie tajemnice, których nie da się logicznie wytłumaczyć, to brak jej tej nuty horroru, która nie pozwalała podczas czytania zerknąć w bok. W przypadku tego tytułu mamy do czynienia raczej z mocnym kryminałem z nutą sensacji.

Detektywi Pardoe i Patel znowu ruszają do akcji. W okolicach Lavender Hill dochodzi do serii niezwykle okrutnych zbrodni. W każdej z nich napastnik był częściowo niewidzialny, brakowało mu głowy, stóp, a nawet połowy ciała. Policjanci zaczynają poszukiwać człowieka o niezwykłych zdolnościach, który sam skryty w cieniu rządzi innymi niczym brutalnymi kukiełkami.

Jest to kolejna część z serii o dwóch detektywach rozwiązujących nietypowe sprawy. Pardoe i Patel możnaby opisać jako policjantów z wyjątkowym zmysłem, których okrywa woń curry. Nie sposób się tutaj zanudzić, ponieważ całość jest mocno tajemnicza, pogmatwana i zdecydowanie nielogicznie logiczna. Jeśli czytaliście już coś od Mastertona to wiecie co mam na myśli. Nie sposób tej książki odłożyć, ponieważ wciąga bezpowrotnie. Nie jest jednak przerażająca, może tylko ciut niepokojąca, co dodaje całości ostrości.

Na urlopie ludzie często robią coś innego niż zwykle, bo w okolicznościach przyrody, na luzie, stać ich na więcej szaleństwa. Ja przeczytałam horror. 🤣 Mastertona oczywiście choć i Dardę mam w planach. Detektyw sierżant Dżamila Patel i detektyw Jerry Pardoe z londyńskiej policji metropolitalnej mają reputację specjalistów od spraw dziwnych i nietypowych. W tym również tych o ponadnaturalnym charakterze. Lavender Hill jest światkiem dziwnego morderstwa kobiety. Pocięto ją prawdopodobnie rytualnie, a na miejscu zbrodni widziano mężczyznę bez głowy. Potem zrobiło się jeszcze dziwniej, bo na sklepikarza napadło lewe pół faceta. Zabito też nauczycielkę a dzieci w klasie widziały spacerujące po suficie stopy w męskim obuwiu. Materialnymi dowodami są niedopałki i kolorowy szalik. Detektyw sierżant Dżamila Patel i detektyw posterunkowy Jerry Pardoe zaczynają śledztwo. Czyżby w mieście grasował gang osób po amputacjach? Śledztwo oczywiście wyjaśni sprawę, ale łatwa to ona nie była, bo jak tu złapać i przesłuchać zjawę przybywającą i znikająca kiedy chce? Para detektywów i z tym sobie poradzi choć staje się celem niewybrednych drwin i żartów kolegów po fachu. Oni jeszcze pokażą niedowiarkom co potrafią! Duchy żyją w świecie równoległym i czasami można je zobaczyć . Bywa, że widzimy tylko ich części na przykład twarze, ramiona albo ciała od pasa w górę. Przynajmniej tak jest w Pakistanie. Jest w treści taka tajemnicza postać, Pazur się nazywa. On wiele może. Czy policjanci trafią do tego specjalisty od „międzyczasu” ? Wszystko co się w tej książce zdarzyło, zdarzyło się na skrzyżowaniu czasu. Książka jest w swoim rodzaju dobra. Co prawda nie mrozi krwi i nie doprowadza do kołatania serca, ale jest zabawna i zaskakująca o co trudno w tym gatunku. Autor ma lekkie pióro a swoich bohaterów obdarzył humorem w stylu angielskim.

Już dawno nie czytałam książek tego autora, dlatego może ta tak bardzo mnie przestraszyła. Wybryk natury to książka, która zaskakuje akcją, gdyż ten, który napada niewinne ofiary jest co najmniej dziwny. Jedna osoba twierdzi, że oprawca nie miał głowy, druga, że nie miał nóg, a trzecia, że mężczyzna, który go okaleczył miał tylko połowę ciała. Jakby ktoś go przeciął wzdłuż na pół. Najgorsze jest to, że policja nie bierze tych zgłoszeń na poważnie. Postanawiają przebadać mężczyznę pod względem badań psychologicznych, gdyż uważają, że najprawdopodobniej sam się okaleczył. Nie chcą wierzyć świadkom, bardziej szukają odpowiedzi na to, co ich skłania do tego, że wymyślają tak niestworzone rzeczy. Nie zmienia to faktu, że jednak ktoś tutaj grasuje, gdyż tak bestialsko pociętej kobiety nikt do tej pory nie widział. I tutaj następuje otwarcie śledztwa, tylko jak złapać kogoś, kto znika, lub pojawia się tylko w kawałku?

Kiedyś oglądałam podobny film i tam również ukazywały się duchy, które nie były z naszego czasu. Miały możliwość przemieszczania się, tylko nie krzywdziły ludzi tak bestialsko jak tutaj. Wychodzi na to, że śledztwo wchodzi na tory paranormalne i nie każdy, kto w to wierzy będzie poważnie podchodził do śledztwa. Mnie osobiście sprawa opisów miejsca skąd te duchy do nas wchodziły była nieco niepokojąca. Zresztą bardzo często włos stawał mi dęba, gdyż autor poprowadził całą fabułę w sposób nieprawdopodobny i wielce prawdopodobny jednocześnie. Gdy dochodziło do okaleczeń ofiar, wiedzieliśmy co im zrobiono, tylko nie znaliśmy wymiarów ich cierpień. W pewnym momencie ten wątek się urywał i przechodziliśmy do następnego, gdzie dochodziło do kolejnego dziwnego wydarzenia. Nie mamy tu żadnych opisów postaci, jedynie skrawki informacji o rzeczach, lub fragmentach ciała, które aktualnie doznawały uszczerbku. Jednak nic nas takiego by nie ciekawiło, gdyż te rozboje całkowicie nas pochłaniają. Jednak nie jest tutaj tylko mrocznie, gdyż co jakiś czas postać albo żartuje, albo rzuca sarkazmami, które nas rozśmieszają. Wpierw napina nas do granic możliwości, a później funduje wybuch tych emocji poprzez śmiech. Może to głupie, ale dla mnie czytanie jej miało wydźwięk terapeutyczny, gdyż po jej skończeniu, po tych napięciach i śmiechach, poczułam się nagle taka spokojna, jakby zeszedł ze mnie cały dotychczasowy stres. Jakbym nie miała już na obecną chwilę żadnych zadań, które wymagałyby natychmiastowej interwencji, tylko spokój. Chwilowo to najciekawszy tom z tej serii:-)

Utwory Mastertona wzbudzają moją fascynację od ponad 20 lat. Moim zdaniem jest on najzdolniejszym żyjącym autorem horrorów klasy B. "Wybryk natury" utwierdził mnie w tym przekonaniu i stanowi kolejny dowód na niewątpliwy talent i bogatą wyobraźnie Mastertona. Tym razem autor pokusił się połączenie wątków kryminalnych z weird fiction. Taki miszmasz przypadł mi do gustu, dlatego przeczytałem tę książkę w trzy wieczory :) Polecam wszystkim fanom tego autora, jak również czytelnikom poszukującym nietuzinkowej powieści grozy.