Wszystkie nasze kłamstwa

Kłamstwa potrafią wyrządzić wielką krzywdę. Czasami nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę. A każde, nawet małe i niewinne kłamstewko ma niebagatelną siłę rażenia. Skala zniszczeń może być ogromna i trudna do naprawienia. Czy kłamstwa w rodzinie bohaterów lektury Wszystkie nasze kłamstwa były celowe i zaplanowane, czy też popełniane przypadkowo? Czy były potrzebne? Jaki miały cel? Czy spełniły swoją zaplanowaną rolę? Zerknijcie do środka tej zapętlonej matni i sami sprawdźcie …

Sara i Tom to spokojne i ustatkowane małżeństwo, wychowujące nastoletniego syna. Jak bywa w tym wieku, chłopak miewa chwile buntu i walki ze wszystkimi wkoło. Okres dorastania nie jest dla niego bezbolesny. Pewnej nocy rodzice czekają na jego powrót. Czas się dłuży. Nad ranem chłopak zjawia się i informuje rodziców, że zrobił coś strasznie złego. Prosi rodziców, aby nie dzwonili na policję. Boi się. Twierdzi, że zabił człowieka. Ojciec nie zamierza ukrywać tej informacji i zamierza poinformować o tym policję. Matka, aby chronić syna, stara się za wszelką cenę to ukryć. Jaki zachowają się rodzice? Czy będą brnąć w sieć kłamstw i intryg, aby chronić swoje jedyne dziecko? Czy staną na wysokości i prawość będzie dla nich kwestią nadrzędną? Gdzie jest ta granica? Zły czyn, a ochrona dziecka?

Wszystkie nasze kłamstwa to dość stonowany thriller, w którym na plan pierwszy wysuwają się relacje rodzinne, zarówno między małżonkami, jaki między rodzicami a dzieckiem. Autorka ukazuje nam świat skrzywiony pętlą zakłamania i niepokoju. Chwilami tracimy poczucie pewności i nie nie do końca wiemy, co jest kłamstwem, a co prawdą. One się mnożą w niesamowitym tempie, jedno przegania drugie. Spirala zakłamania nie ma końca. Wiadomo, jak człowiek zagubi się w kłamstwach, już trudno z nich wybrnąć, niełatwo wejść z powrotem na drogę prawości. Traci w oczach innych, staje się niewiarygodny. I nawet wypowiadana później prawda jest skażona podejrzliwością. Bohaterka powieści, Sara zagubiła się od samego początku, ukrywała wiele faktów ze swojego życia przed mężem. A ich powolne i stopniowe ujawnianie tylko potęgowały złość i nieufność. I sprawiała, że między małżonkami istniało wiele niedopowiedzeń i niejasności. Każde z nich miało swoje tajemne sekrety, które głęboko ukrywało przed światem.

Jane Corry pokazuje nam, na przykładzie Sary, do jakich poświęceń jest gotowa matka, aby chronić swoje dziecko. Co jest w stanie zrobić i jak się poświęcić, aby syn nie poniósł kary za swoje niecne czyny? Tylko czy ta matka postępuje właściwie? Czy należy za wszelką cenę bronić przed karą syna, nawet jak skrzywdził inną niewinną osobę? W sytuacji, gdy inna rodzina straciła ojca i męża, tylko dlatego, że był w niewłaściwym miejscu o nieodpowiedniej porze?

Lekturę czyta się przyjemnie, z ogromnym zaciekawieniem i krążącym po głowie pytaniem, w którą stronę przechyli się szala? Jak potoczy się akcja, czy autorka nas zaskoczy finałem czy też nasze przewidywania się spełnią? Czy kłamstwa ujrzą światło dzienne i nastąpi wzajemne wybaczenie grzechów w rodzinie czy też będą one przysłowiowym „gwoździem” do trumny w ich związku? Emocje są ogromne, wywołuje je zwłaszcza skala szkód czynionych przez postępowanie bohaterów. Napięcie idealnie dostosowuje się do danej fazy akcji i reguluje się automatycznie.

Polecam, intrygująca, pełna niedopowiedzeń i zagadek, matnia kłamstw, z których trudno wybrnąć. Zachęcam, przygoda pełna niespodzianek! Otrzymamy wszystko, co daje emocjonujący thriller, a nawet jeszcze więcej …

Thriller "Wszystkie nasze kłamstwa" rozpoczyna się od mocnego uderzenia, czym Autorka od razu przyciąga uwagę czytelnika. Syn, który wraca do domu oświadczający, że kogoś zabił, matka z gonitwą myśli, ojciec, który od razu chce dzwonić na policję – o co tu chodzi? Od pierwszych chwil można zauważyć, że relacje w tej rodzinie są skomplikowane.

Ale już kilka stron później Autorka zabiera nas do przeszłości. Poznajemy bohaterów i tworzące się między nimi relacje na przestrzeni lat. Ich problemy, wzajemnie docieranie się, znajomości, ale przede wszystkim kłamstwa, jakimi się otaczają. I Sarah, i Tom skrywają swoje sekrety i dbają o to, by nie wyszły na jaw. Dzięki temu czuć napięcie i pewnego rodzaju oczekiwanie na to, aż tajemnice wyjdą na jaw.

Na pierwszy plan wychodzą tu wątki obyczajowe, więc czytelnicy szukający mocnych wrażeń mogą czuć się zawiedzeni. W książce "Wszystkie nasze kłamstwa" więcej jest dramatu rodzinnego niż thrillera psychologicznego. Jane Corry nie uraczyła odbiorców pędzącą akcją pełną niespodziewanych zdarzeń, ale za to sporo tu emocji, które przeżywają bohaterowie na różnych etapach swojego życia.

Thriller jest napisany w takim stylu, że czyta się go bardzo przyjemnie, chociaż Autorka nie była w stanie utrzymać mojego zainteresowania na równym poziomie. Część wątków pobocznych była “przegadana”, nie miała większego znaczenia dla fabuły, dlatego wątek główny niejednokrotnie się rozmywał.

Zakończenie thrillera było dla mnie niespodziewane i nie zawiodło. Mało tego – Jane Corry zostawiła mnie z zagwostką: co matka jest w stanie zrobić dla swojego dziecka? I czy rzeczywiście odpowiedź “wszystko” jest tą najlepszą.

Mówi się, że ludzi tak naprawdę poznajemy w sytuacjach ekstremalnych. Zarówno innych, jak i samych siebie. Dopiero niebezpieczeństwo, adrenalina, konieczność podjęcia natychmiastowej decyzji i kończący się czas uświadamiają nam, do czego jesteśmy zdolni.

Co zrobisz, gdy Twoje dziecko oznajmi Ci, że właśnie kogoś zabiło?

Czy będziesz po jego stronie?

Czy czujesz już macki strachu, które chwytają Cię za gardło?

Zegar tyka. Czas start! Tik tak, tik tak…

Na takie pytania musi odpowiedzieć sobie główna bohaterka. Dziś Sarah nie jest już taką kobietą, jak dawniej. Wydaje się, że odkupiła swoje winy, zapłaciła za grzechy, a mroczne sekrety ukryła głęboko na dnie szafy, do której nikt nie ma dostępu. Dziś kobieta żyje dla swojego syna. Ogrom miłości sprawia, że jest gotowa zrobić dla niego wszystko. Może skłamać, ukrywać się, zostać kimś innym lub poświęcić wolność.

„Wszystkie nasze kłamstwa” nie są tytułem dla czytelników, którzy uwielbiają akcję zapierająca dech w piersiach. Wydarzenia nie rozgrywają się tutaj w błyskawicznym tempie. A napięcie pojawia się stopniowo i nie wywołuje gęsiej skórki. Nowa książka Corry to subtelna opowieść o rodzinnych tajemnicach i mroku przeszłości. To najlepszy dowód na to, że nie da się uciec od tego, kim się było- sekrety niczym trupy lubią bowiem wypływać na powierzchnię nawet po wielu latach.

Autorka stworzyła prostą, ale intrygującą historię, w której opiera się na znanych, ale lubianych kwestiach. Wykorzystuje rodzicielską miłość, piękno sztuki, wartość pieniądza, zbrodnię i karę, małżeńskie grzechy. Wszystko zgrabnie łączy, oferując czytelnikowi dobrze napisaną, świetnie rozegraną i całkiem zaskakującą całość. Wybrana tematyka ładnie ze sobą współgra i uzupełnia się, dzięki czemu nie tylko pogłębia wartość powieści, ale także sprawia, że każdy może w niej znaleźć coś dla siebie.

Podczas lektury na pierwszy plan często wysuwają się obyczajowe wątki. Chciałabym zgłosić sprzeciw i ponarzekać, ale książkę czytało mi się na tyle dobrze, że tym razem sobie daruję. Muszę jednak zaznaczyć, że nie jest to klasyczny thriller, choć w drugiej części książki rzeczywiście dzieje się więcej, a liczba pojawiających się sekretów i zwrotów akcji jest zaskakująca. Autorka dba natomiast o to, by czytelnicy mogli z tej historii coś wynieść i przemyśleć oraz czegoś się nauczyć. Skłania nas do myślenia, snucia refleksji, stawiania się na miejscu bohaterów. Działa na wyobraźnię, porusza emocjonalnie, potrząsa zmysłami.

Warto również dodać dwa słowa w sprawie książkowych bohaterów. Nie wszystkich można lubić, a przynajmniej nie wszystkich łatwo jest w tym przypadku obdarzyć sympatią. Niemniej, sprawiają oni wrażenie autentycznych, a podejmowane przez nich decyzje mają realistyczny wymiar. Corry obdarzyła ich sprawiedliwie dobrymi i złymi cechami, przez co zyskali siłę charakteru i mocną osobowość.

„Wszystkie nasze kłamstwa” czyta się dobrze, szybko i lekko. Tematyka nie jest przyjemna, ale styl autorki odciąża te trudne sprawy. Nie takiej książki się spodziewałam i nie na taką liczyłam, ale jestem mile zaskoczona. Z pewnością powieść przypadła mi do gustu o wiele bardziej, niż poprzedni tytuł autorki. A czy Wy już poznaliście twórczość brytyjskiej pisarki?

Jane Corry stworzyła naprawdę ciekawą lekturę. Przeszłość miesza się tutaj z teraźniejszością i wypadło to naprawdę genialnie.

W tym wydaniu oczywistym jest to, że syn przyznał się matce do zbrodni, usłyszał to także ojciec, który chciał zgłosić to zajście na policję. Następnie autorka przenosi odbiorcę lata wcześniej, kiedy to małżeństwo dopiero się poznało.

Od samego początku wciągnęłam się w tę pozycję. Byłam bardzo ciekawa tego co wydarzyło się, że bohaterowie znaleźli się na sali sądowej. Mieszanie się wydarzeń z różnych linii czasowych jest bardzo zgrabnie napisane.

Zakończenie jest podwójnie zaskakujące. Po pierwsze, dowiadujemy się co wydarzyło się w dniu przyznania się do zajścia oraz pokazują, co miało miejsce po zakończeniu rozprawy sądowej.

,,Wszystkie nasze kłamstwa" Jane Corry to obszerna pozycja, jednak nie sposób się od niej oderwać. Byłam bardzo ciekawa rozwiązania spraw i czuję się takim przebiegiem fabuły bardzo usatysfakcjonowana.

Sara do tej pory prowadziła idealna życie - udana rodzina, kochający mąż, upragniona stabilizacja finansowa… Jednak wszystko się zmienia, gdy jej syn wraca do domu i oznajmia, że dokonał zabójstwa. Zszokowana matka nie dzwoni na policję i chroni syna jednak jakim kosztem?

Jane Corry to jedna z tych autorek po które thrillery mogę sięgać w ciemno. Bardzo lubię jej styli pisania i niebanalne fabuły utkane wokół codziennego życia. Tym razem w swoim dreszczowcu uświadamia nam jak silna jest miłość matki do syna i ile można poświęcić, aby chronić swojego bliskiego.

Sam początek był naprawdę mocny i genialnie mnie zaintrygował. Akcja poprowadzona jest w sposób wywarzony i pomimo, że nie ma tu intryg czy niesamowitych zwrotów akcji to książką spędziłam bardzo dobry czas. Autorka ukazała nam prawdziwy rodzinny dramat i relację opierająca się wyłącznie na tajemnicach oraz kłamstwach. W wielu momentach zastanawiałam się jak sama bym postąpiła, ale i przede wszystkim zastanawiałam się jak Sara i jej mąż potrafią ze sobą żyć. Nie było tam miłości, nawet przyzwyczajenie mało dawało… ich zachowanie, relacja powodowała że czułam zniesmaczenie. Nie wyobrażam sobie żyć z kimś kogo nie szanuję, a może i nawet nie toleruję, bo w relacji tej dwójki nawet już tego brakowało. Na myśl przychodzi tutaj pytanie jak można budować swoją przyszłość na kłamstwie, przemilczeniach i niedopowiedzeniach? Z drugiej strony widzimy obraz matczynej miłości i tego jak można z łatwością zagubić się we własnych kłamstwach, które ciągną nas na dno.

„Wszystkie nasze kłamstwa” to coś zupełnie innego niż się spodziewałam, ale chyba wyszło to w zupełności na plus. Postacie są barwne i kryją wiele sekretów. Cała historia to ogromny bagaż emocjonalny, który powoduje, że w naszej głowie rodzi się wiele pytań i przemyśleń. Ile jeszcze człowiek może skłamać, aby nie zostać odrzuconym przez bliskich? Ile jeszcze może kłamać, aby nie pogubić się we własnych kłamstwach i aby chronić prawdę? Jeżeli lubicie książki z nakładem emocjonalnym i wątkami rodzinnymi w tle to koniecznie sięgnijcie po „Wszystkie nasze kłamstwa”.

Sarah i Tom są jak ogień i woda, więcej ich dzieli, niż łączy. Jedno przed drugim skrywa pełno tajemnic i tak naprawdę za wiele o sobie nie wiedzą, jednak z jakiegoś powodu zostali małżeństwem, które trwa nadal ze względu na dobro ich syna. Ich spokój burzy pewna noc, kiedy nastoletni Freddie wraca do domu ze słowami "Zabiłem kogoś".

Czym tak naprawdę jest rodzina i ile wiemy o swoich drugich połówkach?

Sarah i Tom są małżeństwem, których życie jest jednym wielkim kłamstwem i błędem. Nie wiedzą o sobie dosłownie nic, nawzajem skrywają okropne tajemnice z przeszłości, o których nikt nawet nie śnił. Trwają u swojego boku ze względu na ich jedynego syna Freddiego, którego tak bardzo pragneli mieć. Autorka pokazuje ile w stanie jest poświęcić matka dla swojego dziecka, żeby tylko zagwarantować mu bezpieczeństwo - nawet samą siebie.

Książkę "Wszystkie nasze kłamstwa" wyobrażałam sobie nieco inaczej, tymbardziej, że zaczęło się naprawdę mocno, a wyszło spokojnie. My czytelnicy jesteśmy obserwatorami - obserwujemy życie głównych bohaterów, dowiadujemy się jak się poznali i co ich skłoniło do tego, żeby być razem, bo nie oszukujmy się, od samego początku w ogóle do siebie nie pasowali i jak się okazuje, im dłużej ze sobą żyli, tymbardziej było to widać. Byłam zniesmaczona ich zachowaniem i tym w jaki sposób się wzajemnie traktowali, ja bym tak nie potrafiła żyć.

Jest to dosyć długa historia z dramatem rodzinnym oparta głównie na kłamstwach oraz tajemnicach. Żadnych intryg, czy dreszczyku emocji tutaj nie znajdziemy, a mimo to spędziłam z lekturą przyjemne chwile, chociaż nie ukrywam, że liczyłam na coś więcej.

Jane Corry stworzyła bardzo barwne postaci w swojej książce. Oprócz Sarah, Toma i Freddiego spotkamy tu jeszcze przyjaciela Toma – Hugo, Olivię – jego żonę i późniejszą przyjaciółkę Sarah oraz kilka innych postaci. Każda z nich jest w pełni trójwymiarowa i może dlatego tak łatwo się w tej książce zanurzyć. Jeśli dodamy do tego barwny język, wartką akcję, doskonałe opisy miejsc i zdarzeń, to mamy receptę na książkę doskonałą.

Wszystkie nasze kłamstwa to nie tylko świetnie skrojony thriller psychologiczny, ale też genialne studium umysłu życiowo pogubionej kobiety oraz mężczyzny, który nie do końca umie odnaleźć się poza pracą. Śledzenie ich dojrzewania do bycia rodzicami, a później obserwowanie przemiany, jaka dokonała się w małżeństwie, było wręcz nieprzyzwoite – chwilami czułam się jak podglądacz. Co w sumie świadczy tylko o geniuszu autorki – naprawdę odwaliła kawał solidnej roboty.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy w zakładce Książki