Wściekłość

Komisarz Ewa Lach wraz z partnerem Jakubem Smolakiem rozpoczynają śledztwo. Wspólnie próbują rozwikłać zagadkę brutalnych morderstw, które miały miejsce w jednym z białostockich bloków. Rozkładające się zwłoki starszej kobiety i odnalezione w zsypie na śmieci poćwiartowane ciało mężczyzny, wydają się dwoma całkiem odrębnymi sprawami. Jednak prokurator Sobolewski, znany z powiązań z radykalnymi ugrupowaniami, próbuje jak najszybciej sprawę zamieść pod dywan. Mimo napotykanych przeszkód, śledztwo Lach i Smolaka nabiera niebezpiecznego tempa i prowadzi ich do odkrycia głębszych, społeczno-politycznych powiązań, które mogą wstrząsnąć całym miastem. Akcja rozgrywa się w Białymstoku, mieście, które – jak się okazuje – kryje wiele mrocznych tajemnic.

Autor po raz kolejny sięga po trudną, ale niezwykle ważną tematykę – porusza problematykę skrajnych ruchów ideologicznych, nienawiści wobec innych narodowości i wyznań, a także brutalności, która przenika do życia codziennego mieszkańców miasta. To nie jest książka, która skupia się wyłącznie na morderstwie i śledztwie, ale także z niezwykle dużą dokładnością bada tło społeczne i polityczne. Ten aspekt w znaczący sposób wpływa na wydarzenia z którymi muszą mierzyć się nie tylko policjanci ale i mieszkańcy miasta.

Praca policji, przedstawiona w powieści, jest realistyczna i pokazuje, jak detektywi muszą radzić sobie z trudnymi przypadkami. W tym przypadku nie tylko zbrodnia jest skomplikowana. Polityczne powiązania w znacznym stopniu utrudniają rozwiązanie sprawy. Ewa Lach to postać pełna determinacji i bezkompromisowości, a jej partner, Jakub Smolak, dopełnia obraz skutecznego śledczego. Ich wzajemna relacja oraz zmagania z własnymi problemami osobistymi sprawiają, że stają się oni bardziej ludzcy i wiarygodni.

Pomimo ponad 700 stron, książka nie nudzi – wręcz przeciwnie, wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się oderwać aż do końca. Autor doskonale balansuje między wątkiem kryminalnym a społecznymi i politycznymi odniesieniami. Książka z pewnością nie jest lekką i spokojną lekturą, momentami wywołuje nieprzyjemne emocje. Jej mroczna atmosfera i poruszana tematyka sprawiają, że jest to powieść wymagająca i jednocześnie satysfakcjonująca.

Dla mnie „Wściekłość” to książka, która nie tylko dostarcza różnych emocji, ale także zmusza do refleksji nad współczesnym światem. Lunar stworzył powieść, w której nie boi się poruszać trudnych tematów, a przy tym jest ona świetnie skonstruowana i wciągająca. Jeśli szukacie mrocznego, wielowątkowego kryminału, który zmusza do myślenia i nie boicie się obszernych książek to zdecydowanie warto sięgnąć po „Wściekłość”.

W jednym z bloków w Białymstoku znaleziono zwłoki mężczyzny oraz starszej kobiety. Ewa Lach jest komisarzem i wraz ze swoim partnerem rozpoczynają śledztwo w tej sprawie. Niestety pracę utrudnia im prokurator. Głośno mówi się o jego powiązaniach z pewnymi radykalnymi grupami. Na szczęście komisarz i jej pomocnik nie zamierzają odpuszczać.

Przyznam, że na początku przeraziła mnie ilość stron w tej książce. Jednak kiedy zaczęłam czytać, okazało się, że niesłusznie. Fabuła została bardzo dobrze rozrysowana. Bohaterowie zawzięci i specyficzni. Miałam momentami wrażenie jakbym sama znajdowała się w centrum wydarzeń. Miało to duży wpływ na to, że wciągnęłam się niesamowicie w całą historię. Owszem, ilość opisów może przytłoczyć wiele osób. Sama ich nie lubię. Jednak uwierzcie mi, że jak już wciągnie was fabuła i wczujecie się w całą historię to zapomnicie o przydługich opisach.

Ten kryminał jest z pewnością mroczny. Ma taki creepy klimat, idealnie pasujący właśnie do tego gatunku. Momentami niepokoi ale też ma drugie dno. Na końcu przyszedł moment na wzięcie kilku głębszych oddechów i przemyślenia. Jestem pewna, że fanom gatunku się spodoba

Białystok 2011 roku. W jednym z mieszkań w bloku po interwencji sąsiadów, zostają odkryte zwłoki starszej kobiety. Sprawa wydaje się prosta. Zgon z przyczyn naturalnych. Chwilę później, służby porządkowe wezwane do zapchanego zsypu wraz z udziałem strażaków odnajdują w nim rozczłonkowane ciało mężczyzny. Ta sprawa w połączeniu ze śmiercią starszej kobiety, która była wieloletnią pracownicą bydgoskiego Uniwersytetu, daje do myślenia pani komisarz Ewie Lach. Zaczyna śledztwo, które nie należy do łatwych. „NN” niestety pozostaje anonimowy. Trudno go zidentyfikować w jakikolwiek sposób. W tym celu przy pomocy partnera komisarza Jakuba Smolaka dociera do środowiska bydgoskich kibiców oraz nacjonalistów, którzy niszczą pomniki pamięci wykrzykując oraz wypisując antysemickie hasła. Znany szerokiemu gremium prokurator Sobociński pragnie jak najszybciej zakończyć śledztwo i rzuca Ewie oraz Jakubowi „kłody pod nogi”. Nie mają łatwo.

Kryminał, który „wstrzelił się” w moje gusta czytelnicze obejmuje niewiele ponad 700 stron. Autor pisząc go inspirował się prawdziwymi wydarzeniami. Aż trudno uwierzyć, że w obecnych czasach takie poglądy i takie ugrupowania w dalszym ciągu działają. Jego mroczność powoduje, że fani gatunku „domestic noir” będą usatysfakcjonowani. I to bardzo. Przeszłość wspomniana na kartach książki idealnie dopełnia całości i nie powoduje, że czytelnik ma wrażenie wczytywania się w odrębne opowiadanie.

Kreacja bohaterów, historia oraz jak została opowiedziana zgrywają się niczym najbardziej dopasowane puzzle. Sposób prowadzenia śledztwa i próby rozszyfrowania przez czytelnika finałowych scen oraz budowanie dla niego napięcia – mistrzostwo! Gorąco polecam bo tą „cegłę” czyta się niczym nowelę. Szybko.

W jednym z bloków w Białymstoku zostaje znalezione ciało starszej kobiety oraz poćwiartowane zwłoki nieznanego mężczyzny. Sprawa wydaje się bardzo tajemnicza. Komisarz Ewa Lach nie wierzy w przypadki. Chcąc ruszyć sprawę naprzód najpierw musi ustalić tożsamość mężczyzny. Śledztwo nadzorowane jest przez prokuratora Sobolewskiego, który zamiast pomagać rozwiązać sprawę, robi wszystko, aby jak najszybciej ją zamknąć.

Czy powiązany ze środowiskami kiboli i neofaszystów prokurator ma coś wspólnego z morderstwem?

Białystok to miasto, gdzie stykają się różne kultury. Niestety nie wszystkim się tak podoba. Środowiska neofaszystowskie mają się dobrze, a niskie wyroki powodują ich coraz większą bezczelność i pewność. Ataki na obcokrajowców są na porządku dziennym. Wydaje się, że nienawiść rządzi miastem.

W takiej atmosferze nie jest łatwo prowadzić prowadzić śledztwo. Jednak komisarz Lach i jej partner komisarz Smolak nie zamierzają odpuszczać. Oboje są uparci i nieustępliwi. Nie chcą, aby ich miasto było pełne przemocy i nienawiści. Zdają sobie jednak też sprawę, że czasami ich praca to walka z wiatrakami.

Uwielbiam kryminały, w których można zagłębić się w tajniki pracy policji. Kiedy akcja skupia się właśnie na tym. "Wściekłość" to właśnie taki kryminał. Czytelnik towarzyszy policjantom na każdym etapie prowadzonej sprawy. Razem z nimi przesłuchuje świadków, szuka podejrzanych, walczy z prokuratorem, który chce tę sprawę zamieść pod dywan. Przy okazji poznajemy brutalne środowisko neofaszystów i kiboli lokalnej drużyny.

Ludwik Lunar wplótł w ten mroczny kryminał elementy historii Białegostoku i Żydów, którzy zamieszkiwali i budowali to miasto, a o których niewielu dziś już pamięta. Udało mu się również wpleść w akcję prawdziwe wydarzenia, ktore rozegrały się w tym mieście.

"Wściekłość" to pierwsza książka Ludwika Lunara jaką miałam okazję przeczytać. Ten ponad 700 stronicowy grubasek wciągnął mnie, że strony same się przewracały. Autor przedstawił mroczne, brutalne oblicze miasta, ale skłania przy tym do refleksji o kondycji naszego społeczeństwa. Czy chcemy żyć w świecie, w którym wmawia się nam, że swastyka jest symbolem szczęścia?

Wściekłość to książka, która porusza nie tylko mroczne zakamarki kryminalnej fabuły, ale również stawia pytania o granice sprawiedliwości i człowieczeństwa. To wszystko ma miejsce w społeczeństwie, które pogrąża się w chaosie i nienawiści. W tej opowieści Białystok staje się nie tylko tłem dla zbrodni, ale i metaforą społeczeństwa, w którym napięcia między tradycją, a nowoczesnością przeradzają się w coś bardzo niebezpiecznego.

Główna bohaterka, komisarz Ewa Lach, jest postacią zdeterminowaną i przenikliwą. Wraz z partnerem, komisarzem Jakubem Smolakiem, mają do rozwiązania zagadkę morderstwa, które nie jest przypadkowe. Jak szybko się okazuje, to zabójstwo jest częścią szerszej sieci wydarzeń związanych z mrocznymi tajemnicami miasta. Lunar świetnie przedstawia psychologię bohaterów – ich motywacje, lęki, a także wzajemne, niezwykle ciekawe, relacje. Mimo że akcja toczy się wokół brutalnych morderstw, nie brakuje tu spojrzeń w psychikę bohaterów. Pozwala to zrozumieć, jak przeszłość kształtuje ich decyzje w teraźniejszości. Psychologiczna głębia postaci to największy atut książki.

Drugim atutem jest obraz Białegostoku. Miasto, które miało być wzorem kulturowego bogactwa, we Wściekłości staje się areną dla starć pomiędzy zwykłymi ludźmi i dla rosnących skrajnych ugrupowań neofaszystowskich. Lunar sprawnie pokazuje, jak społeczna niestabilność i rosnąca nienawiść prowadzą do rozłamów w samym sercu miasta. A wszystko to w zdawałoby się zgodnym społeczeństwie. To brutalny obraz współczesnej Polski, w którym pojawia się pytanie, jak daleko posunie się człowiek, by zadośćuczynić swojej wściekłości i frustracji. Szczególnie teraz, gdy tak wiele dzieje sie w Polsce i za granica, gdy do głosu dochodzą ekstremalne ugrupowania, jest to zasadne i aktualne pytanie.

Narracja książki jest dynamiczna i pełna napięcia, a każdy zwrot akcji sprawia, że czytelnik nie może oderwać się od lektury.

Postać prokuratora Sobolewskiego, z jego niejednoznacznymi powiązaniami, wprowadza dodatkowy element zagrożenia. To sprawia, że śledztwo staje się coraz bardziej niebezpieczne.

Wściekłość to książka, która zaspokaja oczekiwania miłośników kryminałów. Lektura skłania także do refleksji nad tym, co się dzieje, gdy społeczeństwo traci zdolność do dialogu, a gniew zaczyna kierować ludzkimi decyzjami. To powieść o walce o prawdę w świecie, gdzie ci, którzy mają ją ujawnić, muszą zmierzyć się nie tylko z potwornymi zbrodniami, ale i z systemem, który nie zawsze sprzyja sprawiedliwości.

Czy komisarz Lach i Smolak będą w stanie przezwyciężyć nie tylko zbrodnię, ale i demony przeszłości, które trawią miasto? Wściekłość to książka, która nie daje łatwych odpowiedzi, ale za to wciąga czytelnika w wir emocji i moralnych dylematów, które zostają z nim na długo po zakończeniu lektury. Polecam. Dobre, przerażająco aktualne.

Czas leczy rany, ale przede wszystkim zakłamuje historię i pozwala, by zło trawiło ludzkość w nieskończoność, uznała Lach. Głupota i ignorancja natomiast są pożywką tej nienawiści i pozwalają, by koło okrucieństwa toczyło się dalej.

Białystok. Miasto kontrastów, sprzecznych interesów i wzajemnej nienawiści i ksenofobii.

Środowiska pseudokibiców , antysemitów.. a to wszystko wraz z siecią powiązań łączących poszczególnych bohaterów utrudnia pracę policjantów przed którymi stoi wyjątkowo trudne śledztwo.

W jednej z miejskich kamienic znaleziono zwłoki dwóch osób- staruszki i niezidentyfikowanego mężczyzny.

Sprawa zostaje przydzielona Ewie Lech i jej partnerowi Jakubowi Smolakowi , lecz zanim rozwikłają zagadkę na przeszkodzie stanie im nie tylko nieznany brutalny morderca , lecz także bezwzględny i wyjątkowo uparty prokurator Sobolewski, który nie cofnie się przed niczym, by postępowanie zostało umorzone.

To był naprawdę dobrze napisany , trzymający w napięciu kryminał w którym oprócz postaci ważną rolę odgrywa również miejsce akcji.

Wściekłość, niepohamowana furia i emocje nie dające się uciszyć.

Choć książka jest cegiełką lektura jest niezwykle interesująca.

Serdecznie polecam 🖤

Słowo na dziś, które moim zdaniem dobrze oddaje klimat „Wściekłości” to przymiotnik „odważna”.


Powieść zaczyna się z impetem, ponieważ od znalezienia zwłok. Ewa Lach wraz z Jakubem Smolakiem prowadzą śledztwo, które okaże się dla niech sporą próbą.


Na wstępie muszę też napisać, że książka pomimo dość słusznych gabarytów czyta się zaskakująco szybko.

Przyznaję, że Lunar znakomicie wykreował złożonych bohaterów, co dodało w moich oczach tej powieści sporo autentyczności (chociaż i beż tego jej go nie brakowało). Lach to postać, która we mnie wzbudziła jakiś podziw, ponieważ pomimo swojej przeszłości, jest kobietą pełną determinacji i odwagi.


Co dla mnie jednak ważne, zarówno Lach jak i Smolak nie są postaciami banalnymi.

Autor nie bał się podjąć trudnych tematów, bo napięcia polityczno-społeczne, od dawien dawna często są zapalnikiem konfliktów. Lunar bardzo wyraziście akcentuje kluczowa wątki, co na mnie działało bardzo emocjonalnie. Mocnym punktem historii moim zdaniem jest również ukazanie takiej bezsilności bohaterów wobec narzuconych realiów, w jakich przyszło im funkcjonować.

Doceniam autora za to jak prowadził narrację, ponieważ nie zawsze zdarza mi się czytając książkę czuć, jakbym niemal była aktywnym uczestnikiem prowadzonego śledztwa. Muszę też przyznać, że to uczestnictwo mnie wypompowało z emocji, ponieważ surowość, brutalność i bezwzględność tej historii mnie jako czytelniczkę bardzo doświadczyło.

Powieść Lunara zdecydowanie mnie zaskoczyła, bo nie okazała się zwykłym kryminałem, ona niesie za sobą jakże aktualną refleksję społeczną. „Wściekłość” absolutnie nie pozostawi czytelnika obojętnym, bo to historia odważna, niebanalna, pełna niepokojących emocji i co najważniejsze jest autentyczna.