Wrócić do siebie

„Trzy osoby z trzech różnych światów – pani naukowiec, artysta włóczęga i prezes milionowej firmy. Na pierwszy rzut oka nie mogą mieć ze sobą nic wspólnego, jednak łączą ich traumatyczne rodzinne przeżycia.

Ich drogi przeplatają się w nieprzewidywalny sposób.

Zakazane uczucie walczące z rodzącą się miłością uruchamia lawinę wzajemnych uzależnień, intryg i szantaży. W tym układzie wszystkie chwyty są dozwolone, jednak uruchomiły tykającą bombą, która w końcu wybuchnie…”

„Wrócić do siebie” to bardzo dobry debiut Zuzanny Marczyńskiej. Książka wywarła na duże wrażenie i na pewno przeczytam wszystko, co wyjdzie spod jej pióra. W swojej książce autorka postawiła na jakość i naprawdę nie ma się do czegokolwiek przyczepić. Wszystko jest dopieszczone, dopracowane i co najważniejsze na najwyższym poziomie. Na uwagę zasługuje także styl, który przykuwa uwagę. Autorka umie posługiwać się słowem, każdym wyrazem i zdaniem maluje przepiękny obraz całej historii. W tej książce nie ma banalności, nie ma zwyczajności, to naprawdę świetna historia, która wciąga, hipnotyzuje i wyróżnia się na tle innych powieści tego gatunku.

Uważam, że najmocniejszą stroną tej książki, są jej bohaterowie. Według mnie autorka poświęciła im dużo uwagi i pracy. Każdy z nich jest inny, wyrazisty, charakterystyczny i każdy z nich ma coś ważnego do powiedzenia. Nie wyobrażam sobie, że któregokolwiek z nich mogłoby w tej książce zabraknąć, bo uważam, że razem tworzą mieszankę idealną i to w pewnym sensie dzięki nim powieść jest po prostu idealna. To bohaterowie z krwi i kości, którzy mają swoje wady, zalety i każdy z nich dźwiga na swoich barkach bagaż życiowych doświadczeń.

Dużym zaskoczeniem było dla mnie to, że w książce znalazły się sceny erotyczne (naprawdę tego się nie spodziewałam). Oczywiście nie ma ich dużo, a jak już się pojawiają, to są delikatne, zmysłowe i opisane z dużym smakiem.

„Wrócić do siebie” to nie tylko historia miłosna. Myślę, że przede wszystkim to opowieść o ludziach, ich słabościach i trudnych decyzjach. Poza tym muszę nadmienić, że historia bohaterów jest dość nieprzewidywalna i myślę, że nie raz Was zaskoczy. Spędziłam przy niej świetnie czas i nawet teraz gdy jej lekturę mam już za sobą, dalej przebywam w świecie bohaterów, bo niełatwo o nich i o ich historii zapomnieć.

Gorąco polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Lucky.

"(...) czasami od życia dostajemy bardzo niewiele i to musi nam wystarczyć."

„Wrócić do siebie” to debiut Zuzanny Marczyńskiej. Trzeba przyznać, że dość opasły, bo książka liczy sobie ponad 650 stron.

Ta książka nie jest zwyczajna i banalna. Zdecydowanie wyróżnia się na tle innych książek. Sama byłam zaskoczona kiedy dostałam w ręce dopracowaną w szczegóły powieść. Autorka włożyła w to bardzo dużo pracy, poza tym autorka ma bardzo obrazowy styl przez co cała historia nabiera barw.

W tej książce mamy aż trzech głównych bohaterów: Birka, Locka i Rianne. Każda z tych postaci jest bardzo mocno zarysowana, każda jest indywidualnością, każda jest inna. I to chyba jest takie fajne w tej książce. Widać, że autorka poświęciła im bardzo dużo pracy. Mimo, że są z kompletnie innych światów, w pewnym momencie ich losy zaczynają się mocno ze sobą przeplatać.

Wwięcej na:[Adres usunięty]

Trzy osoby z trzech różnych światów – pani naukowiec, artysta włóczęga i prezes milionowej firmy. Na pierwszy rzut oka nie mogą mieć ze sobą nic wspólnego, jednak łączą ich traumatyczne rodzinne przeżycia. Ich drogi przeplatają się w nieprzewidywalny sposób. Zakazane uczucie walczące z rodzącą się miłością uruchamia lawinę wzajemnych uzależnień, intryg i szantaży. W tym układzie wszystkie chwyty są dozwolone, jednak uruchomiły tykającą bombę, która w końcu wybuchnie…

"(...) czasami dostajemy od życia bardzo niewiele i właśnie tyle musi nam wystarczyć."

Bardzo podobało mi się stworzenie przez autorkę bohaterów wyrazistych, tak różnych, a jednocześnie mających ze sobą wiele wspólnego. To postaci z krwi i kości, mający zarówno wady, jak i zalety. Co ciekawe, żaden z nich nie jest jednoznaczny. Muszę przyznać, że takich bohaterów lubię najbardziej. Staną w obliczu trudnych decyzji, które przede wszystkim pozwolą im poznać siebie samych oraz to, jak daleko będą potrafili posunąć się, by osiągnąć swoje cele.

Po tej lekturze możecie spodziewać się licznych intryg, szantaży i wielkiej miłości. Mówi się, że w miłości i na wojnie wszystkie chwyty dozwolone. Ciekawa jestem czy zgodzicie się z tym, gdy poznacie tę historię. Cieszę się, że Zuzanna Marczyńska miała taką a nie inną wizję tej historii. Że ukazała różne oblicza człowieka, które zmuszają czytelnika do refleksji nad jego naturą i tego, do czego jest zdolny.

Warto zauważyć jak wszystko zostało w najmniejszym szczególe dopracowane i wyważone. Dla mnie w jakiś sposób czymś oryginalnym, wyróżniającym tę książkę na tle innych jest wątek homoseksualny, ale nic więcej nie będę Wam zdradzać, sami przeczytajcie. Śmiałe sceny erotyczne, które pani Zuzanna wkomponowała w fabułę nie przekraczają dobrego smaku. A jeśli dołożymy do tego piękny, wyróżniający się styl pisania oraz żywy, plastyczny język, zwłaszcza zważywszy na to, iż mamy do czynienia z debiutem, to naprawdę chylę czoła przed autorką i jestem czekam na kolejne jej powieści.

"Wrócić do siebie" to nieprzewidywalna powieść o miłości, ludziach, trudnych relacjach, intrygach, tolerancji. To historia, która uświadamia, że nie można zbudować szczęścia kosztem cudzego. Polecam Wam gorąco!