Miłość, o której zapomniałam

W wyniku wypadku samochodowego Anna traci pamięć. Dom pod Warszawą, dwoje dzieci i kochający mąż - wszystko wskazuje na to, że prowadzi idealne życie. Problem w tym, że na samą myśl o powrocie do tej rzeczywistości odczuwa niepokój, a nie tęsknotę. Z każdym odzyskanym wspomnieniem odkrywa kolejne fragmenty swojej przeszłości i coraz wyraźniej dostrzega, że za fasadą szczęśliwego życia kryje się tajemnica, o której najchętniej na zawsze by zapomniała.

Agnieszka Jeż od lat udowadnia, że świetnie odnajduje się w kryminałach, umiejętnie łącząc zagadki zbrodni z rozbudowanym tłem obyczajowym. Tym razem pokazuje jednak swoje bardziej subtelne, emocjonalne oblicze i robi to z równie znakomitym efektem. Motyw utraty pamięci, stopniowego odkrywania prawdy oraz sekretów skrywanych przez najbliższych wciąga od pierwszych stron i nie pozwala oderwać się od lektury.

W swej najnowszej powieści - "Miłość, o której zapomniałam", autorka z dużym wyczuciem pokazuje, że idealne życie często jest jedynie iluzją, a za pozornym szczęściem mogą kryć się bolesne doświadczenia, przemilczenia i decyzje, które odciskają piętno na całym życiu. To poruszająca opowieść o pamięci, tożsamości, miłości i trudnych wyborach, która skłania do refleksji nad tym, czy każdą prawdę naprawdę warto odzyskać.

💚 Jak by to było zapomnieć o tych, których się kocha i o tym, co się lubi?

💚 Anna to mężatka, matka dwójki dzieci oraz aktywna zawodowo kobieta mieszkająca w dużym, wygodnym domu. Tak naprawdę jednak póki co o tym nie wie, ponieważ ulega wypadkowi, wskutek którego całkowicie traci pamięć. Nieoceniona wydaje się więc być pomoc lekarzy, psychologów oraz męża, który z dużą dozą cierpliwości stara się przywrócić kobiecie jak najwięcej wspomnień.

💚 Anna jednak nie może pozbyć się niepokojącego wrażenia, iż nie wszystko jest takim, jakim się wydaje. Po odblokowaniu komputera i telefonu oraz odnalezieniu pocztówki i starych pamiętników okazuje się, że jej niepokój nie był bezpodstawny. Okazuje się bowiem, że życie które wiodła przed wypadkiem zupełnie odbiega od tego, które w tej chwili kreuje jej mąż.

💚 Czy Annie uda się przechytrzyć zły los i odblokować swoje wspomnienia?

💚 Dlaczego Adamowi tak bardzo zależy na tym, aby Anna wierzyła tylko w jego wersję zdarzeń?

💚 I jak doszło do wypadku, w którego wyniku kobieta straciła pamięć?

💚 Bardzo zgrabna opowieść o meandrach ludzkiego losu. Uczulająca nas na to, że tak naprawdę niczego nie możemy być pewni. Jednego dnia snujemy plany, robimy dalekosiężne prognozy, a niekiedy ułamek sekundy decyduje o tym, CZY i CO w ogóle się wydarzy.

💚 Fabuła książki oparta na motywie amnezji bardzo mnie wciągnęła i sprawiła, że miło spędziłam jeden z wieczorów, aczkolwiek wraz z bohaterką ciągle czułam lekki strach, który tylko podsycał moją czytelniczą ciekawość. I z tego właśnie powodu biję Autorce głośne brawa!

Polecam i Wam ♥️

„Miłość, o której zapomniałam” autorstwa Agnieszki Jeż to poruszająca powieść obyczajowa z elementami psychologicznej tajemnicy. Autorka przedstawia historię Anny, która po wypadku samochodowym traci pamięć i musi na nowo poznać siebie, swoją rodzinę oraz męża Adama. To właśnie relacja tej dwójki stanowi najważniejszy i najbardziej intrygujący element całej powieści. Anna budzi się w świecie, który teoretycznie należy do niej, ale wydaje się całkowicie obcy. Adam, ceniony ortopeda i oddany mąż, stara się pomóc jej odzyskać dawne życie. Z początku jawi się jako troskliwy partner i filar rodziny. Jednak wraz z powracającymi wspomnieniami Anna zaczyna dostrzegać rysy na obrazie idealnego małżeństwa. Tajemnicze notatki, pocztówka z Paryża i niepokojące przebłyski pamięci sprawiają, że bohaterka coraz częściej zadaje sobie pytanie, czy rzeczywiście zna człowieka, z którym spędziła wiele lat życia. Największą zaletą książki jest sposób budowania napięcia. Agnieszka Jeż stopniowo odsłania kolejne sekrety, dzięki czemu czytelnik razem z Anną odkrywa prawdę o jej przeszłości. Historia nie jest jedynie romansem, lecz opowieścią o poszukiwaniu własnej tożsamości, odwadze w konfrontowaniu się z bolesną prawdą oraz o tym, jak łatwo można zatracić siebie w relacjach z innymi. Bohaterowie są wiarygodni i pełni emocji. Szczególnie Anna wzbudza sympatię swoją determinacją w dążeniu do poznania prawdy. Adam natomiast jest postacią niejednoznaczną – czytelnik długo nie wie, czy kieruje nim wyłącznie miłość i troska, czy może ukrywa coś znacznie poważniejszego. To sprawia, że ich relacja jest wielowymiarowa i angażująca. „Miłość, o której zapomniałam” to książka dla osób lubiących historie o rodzinnych sekretach, trudnych wyborach i emocjonalnych przemianach. Wzrusza, skłania do refleksji i przypomina, że czasem trzeba stracić wszystko, aby odkryć prawdę o sobie i o miłości.

*współpraca reklamowa*

👉Jak na kogoś kto bardzo nie lubi motywu amnezji, stwierdzam, że po książki z tym tematem sięgam regularnie, chyba mając nadzieję, że ktoś mi w końcu go odczaruje. Tej pani nawet się to udało, bo choć nie zapałałam do niego miłością, to w tej książce mi się spodobał. Złożona powieść obyczajowa, o odkrywaniu prawdy, siebie i świata.

👉Pierwszy raz spotkałam się z twórczością autorki i powiem szczerze, że jestem pod wrażeniem. Mam nadzieję też, że to nie było nasze ostatnie spotkanie, bo choć w lekturze pojawiły się motywy, za którymi nie do końca przepadam, a cześć fabuły była dla mnie przewidywalna, to tak mocno wkręciłam się w tę opowieść, że nawet z niż chodziłam, byleby jej nie odkładać. Fabuła na pierwszy rzut oka bardzo prosta i typowa. Kobieta traci pamięć, musi nauczyć się na nowo funkcjonować i starać sobie przypomnieć swoje dawne życie. Jednak już w tym momencie autorka zrywa ze schematem, bo nasza bohaterka jest dociekliwa, nie do końca czuje się pewnie, czuć jej dystans, podejrzliwość, a zaufanie jest jej raczej obce. Co też bardzo fajne poznajemy naszą bohaterkę razem z nią samą, nie mamy wizji sprzed wypadu, a to co odkrywamy jest interesujące i rodzi wiele teorii spiskowych.

👉Historia mnie wciągnęła od pierwszej strony. Z jednej strony powieść była ciut przewidywalna, ale mimo to pojawiły się elementy które mnie zaskakiwały, które stawiały fabułę na głowie i sprawiały, że trzeba było być czujnym i gotowym na wiele. Powieść napisana w bardzo fajnym stylu, niby lekkim ale zajmującym, który sprawił, że nie potrafiłam się oderwać od lektury. Czasami miałam wrażenie, że zapominałam o oddychaniu, płynęłam z tą fabułą, doszukiwałam się różnych niuansów i wskazówek, które mniej lub bardziej zmieniały bieg wydarzeń, i pozwalały mi mocno odczuć to co działo się w powieści.

👉Książka kupiła mnie ona swoją zawiłością, realnością jak i nutą oryginalności, więc ze swojej strony szczerze zachęcam do lektury, w szczególności fanów obyczajówek, w których bohaterowie szukają siebie na nowo. Bardzo mi się podobało i szczerze polecam!

*olilovesbooks2*

Utrata wspomnień i przeszłości przez Annę stanie się początkiem poszukiwania siebie, nie tylko tej sprzed wypadku, ale przede wszystkim tej prawdziwej, która zagubiła się gdzieś pomiędzy kolejnymi dniami, kolejnymi kłamstwami, (nie)idealną codziennością.

Odkrywanie kolejnych fragmentów życia wraz z bohaterką trzyma w napięciu, porusza. Tu czają się sekrety. Choć opowieść utrzymana jest raczej w spokojnej tonacji myśli zagubionej kobiety, nie ma tu miejsca na nudę i ciężko odłożyć książkę, bo autorka ciągle podsyca naszą ciekawość.

Zachęca do refleksji, ale też pozwala spędzić przyjemnie czas.