Wpływ gwiazd

Irlandia 1918 rok, epidemia panującej w całej Europie grypy hiszpanki, mnóstwo ofiar, strach, głód, niewiedza i walka o każdy dzień. To tło tej ciekawej, dobrze napisanej opowieści.

Główną bohaterką jest Julia, która pracuje w szpitalu położniczym. Jest pielęgniarką z powołania. Kobieta za wszelką cenę chce pomóc kobietom, które i tak, nawet przed epidemią, rodziły w bardzo trudnych warunkach. Julia walczy o każdą ciężarną, o każde dziecko. Niestety, nie zawsze jej pomoc jest wystarczająca. Wśród ciężarnych hiszpanka też zbiera spore żniwo.

Książka jest bardzo emocjonalna. Trudno żeby nie działały na wyobrażnię umierające w cierpieniu kobiety, czy trudne porody bez znieczulenia, bez odpowiedniej wiedzy medycznej. Drastyczne opisy porodów sprawiają, iż w trakcie lektury robi się słabo. Straszne, bo oparte na faktach.

Opisywane wydarzenia rozgrywają się w ciągu zaledwie 3 dni i do tego w jednej niewielkiej sali szpitalnej. Zupełnie się tego nie odczuwa. Akcja jest żywa, wartka, dynamiczna, a autorka wszystko umiejętnie łączy i prowadzi uzupełniając niezwykle plastycznymi opisami.

Z przerażeniem obserwujemy obrazy odmalowywane przez pisarkę. Patrzymy na urągającą wszelkim normom salę szpitalną, podziwiamy Julię i jej ciężką pracę, współczujemy bohaterkom, cieszymy się, że obecnie mimo niedoskonałości, mamy tak wysoki poziom medycyny. Książka przeciąga czytelnika niczym walec, gra na jego uczuciach, męczy tragicznymi, często nieludzkimi opisami, sprawia, iż mimo woli wczuwamy się w rolę bohaterek sali porodowej. Zakończenie, zwala z nóg, bardzo emocjonalne, zaskakujące i niezwykle poruszające.

Wpływ gwiazd to trudna, bardzo emocjonalna i rzetelnie pod względem historycznym i merytorycznym książka. Autorka zadała sobie sporo trudu żeby zebrać tak obszerny materiał dotyczący sytuacji w szpitalach, ale nie tylko w Irlandii na początku XX wieku. Czyta się z przerażeniem, ale i wielkim zaciekawieniem. Warto. Polecam.

Ta powieść ma w sobie coś takiego, że mimo tego, że opowiada o codzienności, w żaden sposób nie nudzi. Historia rozgrywa się na przestrzeni, zaledwie trzech dni, a autorka bez problemu ukazała realia historyczne oraz emocje targające bohaterkami.

Książka historyczna, akcja dziejąca się podczas epidemii hiszpanki (chociaż momentami można dostrzec dużo wspólnych aspektów z sytuacją sprzed dwóch lat), oddział położniczy, a równocześnie grypowy. Pielęgniarka Julia opiekuje się chorymi kobietami, chociaż ta opieka często sprowadza się do podawania herbaty. Czytając o leczeniu alkoholem czy podawaniu chloroformu ciężko uwierzyć, że to działo się naprawdę. Sytuacje opisane w powieści mogą wywołać szok, bo drastyczne opisy porodów to coś, co do najprzyjemniejszych nie należy. Ale mimo tych okropnych (serio) opisów, to książka o odwadze, sile i tolerancji kobiet, w czasach które nie są dla nich sprzyjające.

Jest to historia ponadczasowa, emocjonalna, stateczna, a równocześnie nieodkładalna. Bardzo autentyczna i oparta na faktach. To moje pierwsze spotkanie z autorką, ale z chęcią poznam jej inne książki.

Zawsze możemy zrzucić winę na gwiazdy.

„Wpływ gwiazd” jest pierwszą książką Emmy Donoghue, którą przeczytałam, a zarazem na pewno nie ostatnią. Autorka ma już na swoim koncie kilka bestsellerów, a historia Julii Power jest kolejnym hitem, który powinien znajdować się na półce każdego miłośnika literatury.

Podczas wojny i pandemii grypy hiszpanki na prowizorycznym oddziale położniczym w przeciążonym szpitalu, główna bohaterka musi sprostać wyzwaniom, jakie niesie ze sobą każdy kolejny dzień. W maleńkiej sali z trzema łóżkami trwa nieustanna walka z chorobą, która od dłuższego czasu pustoszy Irlandię. Pielęgniarka w pracy i poza nią zmaga się z ciągłym stresem, podczas gdy rudowłosa wolontariuszka o szczerym uśmiechu oferuje pomoc i wywraca jej życie do góry nogami. W środku tego chaosu pojawia się także kontrowersyjna doktor Lynn, poszukiwana przez policję rebeliantka, o której szepcze cały szpital. Ta zupełnie różniąca się od siebie nawzajem trójka stara się jak najlepiej odnaleźć w trudnej rzeczywistości przyjmując na świat nowe istnienia, jednocześnie starając się uniknąć śmierci czającej się za rogiem.

Autorka w doskonały sposób łączy fikcje z faktami historycznymi, dostarczając odbiorcy niezapomnianych wrażeń, a czytając całkowicie zatracamy się w tamtejszej historii, mając wrażenie jakbyśmy sami byli jej częścią.

Książka jest całkowicie wzruszająca, pełna zwrotów akcji, które przyprawiają czytelnika o gęsią skórkę. Wręcz idealna na długie jesienne wieczory. Szczerze polecam wszystkim osobom, które szukają zaskakującej i oryginalnej lektury chwytającej za serce.

Natalia

Szkolny Klub Recenzenta

[Współpraca Reklamowa] Wydawnictwo Sonia Draga

Autorka zabiera nas z czasów obecnych, gdy na świecie panuje pandemia COVID-19, do Dublina, do roku 1918. Na początku XX wieku ludność została zdziesiątkowana przez hiszpankę. Chorobę, która była dość podobna zarówno do tradycyjnej grypy jak i naszego COVIDA.

Akcja książki dzieje się w szpitalu, na oddziale położniczym. Tutaj trafiają kobiety w zaawansowanej ciąży, a do tego zarażone chorobą. Poznajemy Julię Power. Pielęgniarkę, która pracuje w szpitalu borykającym się z niedoborem personelu medycznego. Kobieta pracuje ciężko i stara się uratować każde dziecko jak i jego matkę. Do jej zorganizowanej pracy przybywają dwie nowe osoby: doktor Kathleen Lynn i młoda wolontariuszka Bridie Sweeney. Kontrowersyjna pani doktor podobno jest ukrywającą się przed policją rebeliantką. W ciągu trzech dni panie spotykają się zarówno ze śmiercią, jak również z nowymi istnieniami.

Książki nie radzę czytać kobietą w ciąży. Posiada ona bowiem wiele, dość dokładnych powikłań w czasie porodu. Od samego początku powieść trzyma w napięciu. Byłam ciekawa za każdym razem, gdy na porodówkę trafiała nowa kobieta, czy uda się trzem panią uratować dziecko, które przychodziło na świat o wiele za wcześniej. Dzisiaj w większości przypadków medycyna poradziłaby sobie z tym faktem. Jednak na początku XX wieku, gdy na świecie panowała wojna i groźna choroba, było to na pewno o wiele trudniejsze.

„Wpływ gwiazd” to książka, którą czyta się bardzo szybko. Autorka posiada lekkie pióro. Do tego akcja jest bardzo dynamiczna, dlatego że dzieje się zaledwie trzy dni i w jednym miejscu. Zawsze tam gdzie są malutkie dzieci są i wielkie emocje. I tak jest również tutaj. Ciężkie porody, krew i różne techniki, które mają na celu pomóc rodzącej i dziecku, sprawiają, że książki nie da się odłożyć. Pani Emma w świetny sposób połączyła fikcję literacką z powieścią historyczną. Osadzenie akcji w czasie zarówno I Wojny Światowej jak i panującej wtedy hiszpanki było bardzo dobrym pomysłem. Poza Kathleen Lynn, większość postaci jest tutaj wymyślona. A dla mnie książki, które posiadają chociaż jedna osobę, która kiedyś przeżyła to co jest opisane, wywołują o wiele więcej emocji.

„Wpływ gwiazd” to na pewno książka idealna na długie jesienne wieczory. I polecam ją każdemu, kto akurat nie wybiera się na porodówkę.