Wina

Bardzo ciekawe połączenie wątków, ale niestety zakończenie mnie trochę rozczarowało (jeśli chodzi o główny wątek) - czytałam już wiele książek, gdzie sprawcą okazuje się właśnie taka postać.

Co jednak dla mnie najważniejsze - czyta się bardzo dobrze, akcja toczy się we właściwym rytmie, podział na rozdziały zatytułowane nazwiskami kolejnych bohaterów nie pozwala się w nich pogubić. Język i styl przystępne, bez udziwnień czy denerwujących manier.

Niestety też niezbyt polubiłam głównego bohatera... może dlatego, że jest on przedstawiony tylko przez pryzmat pracy. Ale to sprawa indywidualna.

Ogólnie debiut uważam za udany, możliwe, że sięgnę po pozostałe części serii "Metropolia" lub/i inne powieści tego Autora

Niedawno swoją premierę miała pierwsza część serii kryminalnej Metropolii Wina. Nie

mogłam przejść obojętnie obok historii, której akcja dzieje się na Śląsku. Przed przeczytaniem lektury, miałam przyjemność wziąć udział w spotkaniu autorskim i poznać trochę „od kuchni” Pana Piotra Wójcika.

Dziękuję za spotkanie i czekam na kolejną część.

„Nadszedł czas powiedzieć „sprawdzam”. Czyli najbardziej niepewny moment w całej rozgrywce. Może się okazać, że zgromadzili w ręce karetę asów, ale równie dobrze mogą mieć parkę waletów”.

Do kogo będzie należało rozdanie i po czyjej stronie leżeć będzie wina?

Na pierwszych stronach książki w biały dzień w kościele, dochodzi do morderstwa księdza Nosola.

Znany i wpływowy duchowny, mający wielu wrogów w Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii nie był zbyt lubiany. Czym zasłużył sobie na odebranie mu życia?

Szybko zostaje wytypowany podejrzany. To znany dobrze miejscowej policji kibic Gieksy Dawid Kwiek, którego ostatnio widziano w pobliżu miejsca zabójstwa.

Jednak Paweł Góralczyk, policjant prowadzący śledztwo, nie do końca jest przekonany o jego winie. Kiedy dochodzi do kolejnych zabójstw, rozgląda się za innymi tropami.

„Zawsze będzie tylko pionkiem w czyimś szeregu”.

Paweł, Michał, Anna i Dawid, każdy z czterech książkowych bohaterów niesie swój krzyż. To postacie nieidealne, wywodzące się z różnych środowisk i różniące się od siebie.

Poznajemy ich najskrytsze myśli i ich działania, ale czy to nam pozwoli nam, abyśmy spojrzeli przychylniej na ich występki?

Mnie osobiście spodobało się połączenie wątków społecznych dotyczących kościoła i polityki. Nie odebrałam treści tej historii jako atak na te „elity”, raczej na chęć spojrzenia przez czytelnika na nie i próbę zastanowienia się nad wartościami w życiu.

Akcja w Winie nie pędzi na łeb i szyję, ale też nie była jakoś dla mnie rozwleczona. Więcej jest tu tajemnic, które złożą wszystko w spójną całość i skrytych emocji w bohaterach, którzy tworzą tę całą historię.

Ps. Nie obawiajcie się też Ślōnskiej Godki, nie zdominowała ona dialogów.

„Wina, która nie wyszła na światło dzienne, może zatruć relacje na całe życie.”

....

Akcja powieści rozpoczyna się oczywiście od morderstwa. Ofiara jednak nie jest taka zwyczajna, zamordowany zostaje bardzo medialny katowicki ksiądz. Niemniej sprawa wydaje się całkiem prosta, jeden ze świadków widział wybiegającego z kościoła (miejsca zbrodni) dobrze policji znanego blokersa. Sprawa trafia do komisarza Pawła Góralczyka, który od początku intuicyjnie wyczuwa, że to może nie być tak proste jak myślą inni... Czy ma rację? Komu zależało na śmierci księdza?

Ogólnie jestem bardzo zadowolona z lektury, to rasowy kryminał! Akcja wciąga od pierwszej strony, bohaterowie powieści są ciekawi i niejednoznaczni. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia kilku osób, co też zdecydowanie trzeba zapisać na plus. Atmosfera powieści jest duszna, ciasna, dokładnie taka jak same Katowice. Dialogi są rewelacyjne! Bardzo realistyczne, często z humorem czy ironicznymi docinkami – muszę przyznać, że mimo iż nie jest to komedia, to nieraz parsknęłam śmiechem. Książka porusza też aktualne tematy takie jak skupowanie starych kamienic i wysiedlanie mieszkańców czy kondycję zdrowia psychicznego. Na koniec kilka słów o samej akcji – jest dobrze rozpisana, nieprzewidywalna, ma dużo zwrotów, naprawdę zaskakuje! To naprawdę kawał dobrego kryminału!

W jednym z katowickich kościołów zamordowany zostaje ksiądz Nosol - powszechnie znany i nielubiany duchowny. Swoimi konserwatywnymi poglądami oraz kazaniami zaskarbił sobie wielu wrogów. Śledczy niemal od razu wiedzą, kto może stać za wyrachowaną zbrodnią. Jednak z biegiem czasu sprawy zaczynają się komplikować – pojawia się kolejna ofiara. Czy policjantom uda się powstrzymać mordercę nim ponownie dokona krwawej egzekucji?

Blurb brzmiał dla mnie dość nieprzekonująco, bo przecież to, co próbuje się zaoferować w nim czytelnikowi znajdziemy w masie kryminałów. Głęboko wierzyłam, że „Wiara” urzeknie mnie czymś innowacyjnym. Czymś, czego nigdy wcześniej w żadnym kryminale nie spotkałam. I tak też się stało. W kryminałach policyjnych utarł się schemat, gdzie każdy policjant najczęściej jest rozwodnikiem, oddanym swojemu najukochańszemu „hobby” – alkoholizmowi. Trudno żywić do autorów o to pretensje, gdyż takie problemy są dość powszechne w prywatnym życiu funkcjonariuszy. Jednak taki model z biegiem czasu zaczyna czytelnika nudzić. Aż tu nagle Piotr Wójcik wychodzi naprzeciw z propozycją bohatera, jakim jest Paweł Góralczyk. Góral to postać nadzwyczaj udana i przemyślana; cierpi na zaburzenia lękowe uogólnione, a przy jego schorzeniu praca w Policji jest subtelnie mówiąc niewskazana. Tytułowa „wina” ma z nim wiele wspólnego, bowiem w przeszłości dopuścił się ON czynu godnego potępienia, a jego wyalienowanie i pedantyzm wydają się być pokutą za grzech popełniony ponad 20 lat temu. Paweł to przede wszystkim zdziwaczały odludek, tłumiący w sobie emocje, a w dodatku indywidualista. Jak można się domyślić – nie jest to dobry materiał na członka formacji, w której przoduje praca zespołowa. Z racji, że narracja prowadzona jest z kilku perspektyw mamy sposobność poznać także Anię – lewicową aktywistkę oraz Marcina „Wiśnie” Wiśniewskiego, którego najprościej określić można jako windykatora – amatora.

Jestem zmuszona odebrać 1 za zakończenie, które było dla mnie odrobinę abstrakcyjne – zwłaszcza wątek z panią psycholog. Nie mniej jednak „Wina” jest genialnym, przemyślanym debiutem, godnym polecenia.

Pierwsza książka z serii kryminalnej Metropolia „Wina” Piotra Wójcika.

Komisarz Paweł Góralczyk prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego morderstwa znanego i szanowanego księdza Nosola. Poszlaki i zawiłości śledztwa prowadzą do różnych osób i instytucji.

Śledztwo nie jest łatwe, a jest i kolejne morderstwo. Do tego komisarz boryka się z własnymi lękami i błędem lat młodości. Jak rozwikłać tę zagadkę?

Czy znajdzie mordercę i co ma z tym wspólnego sam komisarz?

Książka bardzo ciekawa. Akcja dzieje się w Katowicach. Pan Piotr umieścił tam fabułę powieści, pewnie dlatego, że mieszka w okolicy. To jego debiut literacki i znakomicie mu się udał. Książka wciąga i mimo makabrycznej zbrodni czyta się z ogromnym zainteresowaniem. Napisana z dużą znajomością tematu. Przeczytałam ją w dwa wieczory. Mimo tego, że od początku wydawało mi się że morderca jest znany, to zakończenie totalnie powaliło mnie na kolana. Zupełnie nie tego się spodziewałam, ale dobra książka wyróżnia się tym, że zaskakuje nas swoim zakończeniem. Książka pełna zaskakujących zwrotów akcji, w miarę czytania nabiera tempa, poszlaka goni poszlakę, a podejrzanych, winnych morderstwa coraz więcej.

Teraz biorę się za czytanie kolejnej powieści z tej serii. Mam nadzieje, że będzie również dobra.

Okładka przyciąga wzrok, trzysta stron trzyma nas w napięciu do samego końca. Polecam. Godna przeczytania.