Wiła (barwione brzegi)

"Wiła" to drugi tom serii dziejącej się w miasteczku Czarny Staw. Głównym bohaterem jest nastoletni Kamil, który podczas wakacji przeprowadził się wraz z mamą do babci, a jego pierwsze spotkanie z okolicą i jej tajemnicami można poznać w pierwszym tomie (czytałam go niedawno i polecam).

Kamil wraz z nowymi przyjaciółmi: Długim, Niedźwiedziem i Akirą, chce dowiedzieć się co zdewastowało szafki w szatni szkolnej, przez co świeżo rozpoczęty rok szkolny jest mocno zdezorganizowany. Nagrania z tego wydarzenia, jakie udaje się zdobyć paczce przyjaciół, są mocno niepokojące, a to co dzieje się z niektórymi osobami w ich otoczeniu tylko dodaje grozy.

Powieść jest horrorem dla nastoletnich czytelników, choć przyznam, że niektóre sceny także na mnie zrobiły mocne wrażenie. Całość ma bardzo ciekawy, mroczny klimat rodem z kultowych filmów grozy (na co autor zwraca uwagę i do których poznania zachęca czytających). Dodatkowo mamy też motywy zarówno z mitologii słowiańskiej, jak i z polskich legend 😏

Pomimo tego, iż głównymi bohaterami są nastolatki, to powieść nie jest infantylna, wręcz przeciwnie - napisana jest w sposób interesujący i nie trywialny, a jednocześnie jest przyjemna w odbiorze. Przygoda i przyjaźń wiedzie tu oczywiście prym, ale wątek rodziny też tu znajdziecie, choć może trochę go mniej niż w poprzednim tomie.

Występuje tu też dodatkowa postać - Pan Pulman- czyli kot, który... w sumie sami się przekonajcie 😏

Książka (wraz z pierwszym tomem) już znalazła miejsce na półce w pokoju córki, z czego ogromnie się cieszę, gdyż horrory dla nastolatków nie jest łatwo wybrać.

Sądzę, że na kolejny tom będziemy wraz z ciekawy czekać z niecierpliwością.

Na koniec - zwróćcie uwagę na to piękne wydanie!!! Nie tylko chodzi o kolory okładki, ale też o barwione brzegi! No świetnie się to prezentuje!

Pewne tajemnicy nie bez powodu są nimi i takimi powinny pozostać. Czasem jednak nie da się ich zostawić w spokoju, same dają o sobie znać. Kiedy zostaną zignorowane wcale nie znikają, jedynie czekają na odpowiedni moment by zaatakować mocniej i dotkliwiej. Ci, którzy stawią im czoła nie zawsze wiedzą z czym się mierzą, lecz to nawet lepiej, bo strach nie zawsze jest dobrym doradcą…

Czy w takim miejscu jak Czarny Staw spokój jest czymś oczywistym? Małe miasteczko niedaleko Krakowa, sielskie i takie z kategorii gdzie diabeł mówi dobranoc, chociaż nie do końca. Niektórzy jego mieszkańcy to ostatnie zmieniliby na dzień dobry. Akira, Kamil, Długi i Niedźwiedź więcej niż co nieco mogliby powiedzieć o tym, lecz jak wiadomo kto słucha nastolatków? No właśnie nikt, to oni mają pamiętać o nakazach, zakazach, a tak w ogóle słuchać starszych. Tyle, że właśnie oni doskonale wiedzą, iż Czarny Staw kryje niejedną tajemnicę, jednego demona już pokonali, a teraz przed nimi kolejna nadnaturalna zagadka. Zniknięcia wcale nie są tutaj rzadkością, tak dawniej jak i obecnie, kto lub co stoi za nimi? Pozostaje jeszcze kwestia pojawienia się kogoś, kto podobno o istniej tylko i wyłącznie w legendach, lecz jak się okazuje prawda bywa bardziej skomplikowana. Zabójczy urok jakim dysponuje Wi daje się we znaki paczce przyjaciół i trzeba coś z tym zrobić. Ich sprzymierzeńcem jest Pan Pulman, nie taki zwykły kot, chodzący ścieżkami, jakie mogą okazać się więcej niż pomocne w rozgrywce z kimś zamierzającym rozprawić się z czwórką młodych ludzi. Jaką rolę odgrywa mistrz Dur? W Czarnym Stawie nic nie dzieje się przypadkowo, a drugie dno bywa zabójcze!

Znacie to uniwersalne hasło „Jakie to było dobre”? W przypadku „Wiły” było wyśmienite, intensywne, zaskakujące i przede wszystkim pobudzające apetyt na więcej w jak najszybszym czasie. Klimat grozy? Oczywiście! Niepokojące wydarzenia? Nieustannie! Intrygujące postacie? Jeszcze jak! Trudno oderwać się od tej historii? Szkoda czasu na mówienie sobie jeszcze jeden rozdział, bo w tym czasie kolejny akapit przeczytany. Telegraficzny skrót był, lecz szkoda ograniczyć się do niego, zwłaszcza, ze Robert Ziębiński zadbał o to, by opowieść miała naprawdę dużo ostrych zwrotów akcji, a i szybkość ich występowania robi wrażenie. Zresztą to ostatnie stwierdzenie dotyczy tak całości jak i poszczególnych rozdziałów. Za każdym razem nowy element zmienia perspektywę i równocześnie wiąże się z tym, co już wiemy, lecz czujemy, że to jedynie fragment czegoś dużo większego. „Wiła” ma klimat grozy, który nakłada zimny i złowieszczy filtr na wszystko i wszystkich, a zło tutaj nie jest jakieś odległe, lecz czai się tuż obok, w miejscach uznawanych za bezpieczne do tej pory i to również działa na wyobraźnię. Drugi plan jest dopracowany i stanowi doskonałe tło dla historii, w której wątki splatają przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość, natomiast detale są cennymi wskazówkami. Jeszcze jeden aspekt warty jest podkreślenia czyli połączenie słowiańskich i ludowych wierzeń z współczesnym gatunkiem horroru i grozy w szerokim ujęciu. „Wiła” to ten rodzaj książki, który wciąga już na początku i w jakiej zatapiamy się coraz głębiej z każdą kartką.

"Nie chciał odchodzić, więc walczył, choć zniszczenia w jego ciele były ogromne. Siła miłości - powiedziała - potrafi czynić cuda, ale nie potrafi wyleczyć."

🐈‍⬛ Kamil, Długi, Niedźwiedź i Akira kolejny raz zmierzą się z demonem który prześladuje Czarny Staw. Tym razem zło przybiera postać pięknej kobiety, która wabi swym urokiem, by brutalnie pozbawić życia.

" Ona pożera. Najpierw ciało, potem duszę."

Szukając sposobu na jej pozbycie się, kolejno odkrywają tajemnice z dalekiej przeszłości, sięgające aż do czasów Twardowskiego. Muszą się jednak pośpieszyć, bo demon zdążył opętać już całe miasto. Tej zgranej czwórce czternastolatków, tym razem w walce pomaga bojowo nastawiony kot Pulman, który po 6 latach nieobecności, wraca do domu babci Kamila.

🐈‍⬛ Cała seria stylem przypomina serial Stranger Things i przypadnie do gustu młodym czytelnikom lubiącym dynamiczną akcję i połączenie fantasy i horroru. Fabuła wzbogacona została polskimi legendami i słowiańskim folklorem. Autor świetnie buduje napięcie, które utrzymuje się aż do mocnego finału, zapewniając znakomitą rozrywkę, nie tylko młodzieży.

Kamil wraz z przyjaciółmi, Niedźwiedziem, Długim i Akirą rozpoczynają nowy rok szkolny. Żeby nie było za nudno już na powitaniu stykają się z...duchem. Po wydarzeniach jakie miały miejsce w minione wakacje nic już ich nie zdziwi. Teraz wystarczy "tylko" dowiedzieć się kto to, czego szuka i jak się tego stwora pozbyć. Cóż to jest dla czwórki przyjaciół, zwłaszcza,że za sprzymierzeńca mają kota...co prawda dosyć leciwego i chorego ale za to bardzo mądrego.

Jak niesamowicie przyjemnie, szybko i z ogromną ciekawością czytało mi się kolejną już część o nastolatkach z Czarnego Stawu. Na nudę absolutnie nie można narzekać. W powieści pojawia się wiele zapomnianych legend, autor zgrabnie wplótł w fabułę postać znanego nam wszystkim Pana Twardowskiego.

Wiła to pełna przygód powieść, którą ciężko odłożyć. Wplątuje czytelnika w świat mar, czarów i postaci z legend tak mocno, że czasem czuć na karku ich oddech. Bardzo dobra książka głównie o przyjaźni, dla nastolatków i nie tylko. Podobała się mi także postać kota - Pana Pulmana, tajemniczego, wałęsającego się własnymi ścieżkami i oddanemu swoim właścicielom. Warto pochwalić wydawnictwo za przepiękne wydanie, twarda oprawa i śliczne barwione brzegi z uroczym kotem, cudeńko. Dla mnie mieszkającej w dzieciństwie na obszarze jury krakowsko-częstochowskiej, gdzie toczy się akcja to także bardzo sentymentalna podróż. Jestem ciekawa kolejnych części i będę ich z niecierpliwością wypatrywać.