Wierny czytelnik

Pisarze często czerpią z prawdziwych, tragicznych wydarzeń. Czy jednak te opisywane w powieściach mogą okazać się inspiracją dla chorego umysłu? Czy makabryczna fikcja może stać się rzeczywistością?

Żona poczytnego fińskiego pisarza zostaje zamordowana i wszystko wskazuje na to, że morderca popełnił zbrodnię inspirując się książką o czarownicach napisaną przez jej męża. Kolejne morderstwa nie pozostawiają wątpliwości, że ktoś ewidentnie czerpie z twórczości Rogera Koponena urzeczywistniając opisywane przez niego rytualne mordy. Śledztwo prowadzone przez aspirant Jessicę Niemi, początkowo krążące wokół fabuły powieści Koponena, zaczyna zataczać szersze kręgi. Sam pisarz trafia na listę podejrzanych i… zaginionych, a po zamieszczeniu przez mordercę makabrycznego filmiku ze zbrodni w Internecie, pojawia się coraz więcej pytań o motywy nim kierujące. Czy to dzieło psychopaty? A może w zbrodniach i nagłośnieniu tego porażającego spektaklu kryje się głębszy cel?

Akcja toczy się dość niespiesznie, acz w sposób intrygujący i budzący uczucie wyczekiwania na więcej. I to więcej otrzymujemy. Trup ściele się gęsto, a morderstwa popełniane w bardzo wyrafinowany sposób przyprawiają o ciarki. Autorowi udało się bardzo umiejętnie przenieść mroczny i tajemniczy klimat polowania na czarownice we współczesne zbrodnie. Również wskazówki odnośnie do możliwych motywów i osoby sprawcy podawane są w odpowiednim natężeniu nie pozwalając na łatwe ich odgadnięcie, a wręcz kierując na manowce.

Jedynym elementem, który przez większość powieści wydawał mi się zbytecznym i niepotrzebnie rozbijającym akcję były wspomnienia Jessici z Włoch. Dopiero na samym końcu okazuje się w jaki sposób wiążą się one ze sprawą i obecnym życiem kobiety.

Nie dziwi mnie, że szykuje się hollywoodzka ekranizacja powieści. Ma ona wszelkie elementy, by stać się kinowym hitem. Zanim pojawi się jednak na ekranie zachęcam do sięgnięcia po książkę.

Rzadko mamy do czynienia z fińska literaturą, a szkoda.

Wierny czytelnik to przykład niebanalnej, nieprzewidywalnej opowieści. Nic dziwnego, iż książka stała się hitem w tak wielu krajach i szykowana jest jej ekranizacja.

Roger Koponen to autor bestselerowej trylogii o makabrycznych zbrodniach. Dzieło sprzedaje się genialnie, jest hitem, a jego autor zbił na nim fortunę.

Mnożą się wywiady, spotkania autorskie. W trakcie jednego ze spotkań z czytelnikami zostaje zamordowana żona Rogera. Zbrodnia, jak zbrodnia, nie byłoby w niej niczego dziwnego gdyby nie fakt, iż co do najmniejszego szczegółu przypomina ona jedną ze zbrodni opisanych w książce Rogera. Przypadek? Raczej nie. Czyżby zabójca był fanem twórczości Rogera? A może kryje się za tym coś więcej?

Bardzo szybko okaże się, iż żona Koponena jest jedną z wielu ofiar seryjnego zabójcy. Każda ze zbrodni ma swoje odbicie w książkach Rogera. Cechą charakterystyczną są wyjątkowo masakrycznie upozowane miejsca zbrodni i okrutne same zbrodnie. Co się za tym kryje? Czy morderca to tylko zwykły zwyrodnialec czy może ktoś więcej?

Policja rozpoczyna śledztwo. Dokąd ono ich zaprowadzi? Co odkryje Roger?

Bardzo dobra, naprawdę porywająca, intrygująca książka, okrutna, w klimacie mocno noir. Ten klimat jest najciekawszą, przyprawiającą o dreszcze cechą książki.

Sama fabuła, owszem jest ciekawa, jest także doskonale prowadzone śledztwo, ale klimat, nastrój zdają się oblepiać czytelnika już od pierwszej strony i sprawiają wrażenie namacalnego zła, grozy.

Wierny czytelnik to nie tylko dobry, mocny, intrygujący thriller. To także książka z drugim dnem, z podtekstem, pytaniami o istotę człowieczeństwa, o granice między normalnością, a szaleństwem o to co dzieli z pozoru normalnych i szalonych.

Nie na wszystkie pytania znajdziemy odpowiedż w treści książki. Seeck sprawia, iż musimy pomyśleć sami, zastanowić się nad treścią książki, ale także nad tym, jak ma się ona do życia tuż obok nas, do nas samych. Polecam.

Gdy fabuła książki staje się rzeczywistością bohatera książki. Brzmi tajemniczo?! Ale jakże intrygująco. „Wierny czytelnik” to bez wątpienia powieść, która zaszczepia w nas ciekawość.

Muszę przyznać, że Max Seeck zastosował genialny pomysł. Ba doskonale go zrealizował. Umiejętnie poprowadził wszystkie sznurki stworzonej fabuły, sprawiając, że do naszych rąk trafił kryminał szyty na mistrzowską miarę.

Roger Koponen jest autorem książek, który swą kreatywnością zyskuje wielu czytelników. Cieszy się uznaniem, jednak to, co zgotował mu los nie napawa optymizmem. Pewnego dnia znajduje swoją małżonkę martwą. Twarz zamordowanej kobiety zastygła upiornym śmiechem, na wzór sceny jednej z książek Rogera.

Czy zabójstwo Marii jest odwzorowaniem fabuły autora? Czy morderca jest „wiernym” fanem jego twórczości? Dlaczego dokonał zbrodni, na wzór opisu z trylogii Koponena?

Na te pytania odpowiedzi poszukamy wraz z Jessicą Niemi. Aspirantka musi wejść w umysł mordercy, by poznać jego personalia. Na domiar złego film z miejsca zbrodni trafia do mediów społecznościowych, co jeszcze bardziej podsyca emocje opinii publicznej. Lecz to nie jedyne zmartwienie helsińskiej policjantki, gdyż dochodzi do kolejnych morderstw będących kalką powieści Koponena. Czyżby morderca liczył na sławę na miarę popularności swojego idola?

W „Wiernym czytelniku” mocnym punktem jest nie tylko intrygująca fabuła, lecz również wartka akcja, dawkowana w odpowiednim tempie, która nie pozwoli nam oderwać się od lektury, dopóki nie poznamy motywów mordercy.

Dlaczego twórczość Rogera Koponena była inspiracją do dokonania zbrodni na żonie pisarza? Co morderca chciał uzyskać? Sławę? Uznanie?

Pewne jest to, że powieść fińskiego autora zasługuje na uznanie miłośników mocnych czytelniczych wrażeń. Max Seeck stworzył wyjątkowy klimat, sprawiając, że książkę czyta się w mgnieniu oka. A ja zapewniam Was, że nie zmrużycie oczu, dopóki nie poznacie prawdy o „wiernym czytelniku”. I muszę przyznać, że zostaję wiernym czytelnikiem Maxa Seecka. Oczywiście bez prób odwzorowania fabuły jego książki, lecz wyczekuję kolejnej powieści jego pióra. Myślę, że nie jestem w tym oczekiwaniu odosobniony.

Autor tą książką zaskarbił sobie moją czytelniczą sympatię, uświadamiając mnie w przekonaniu, że skandynawscy pisarze posiadają „to coś” co sprawia, że między czytelnikiem i autorem jest „chemia” tworząca wyjątkowe reakcje emocji, których w zasadzie nie sposób wymazać z pamięci. O to właśnie chodzi w rasowym kryminale. A „Wierny czytelnik” takim właśnie jest. Sprawdźcie to sami! Warto!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Sonia Draga [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Czy może być coś milszego dla autora poczytnych książek niż wierny czytelnik? Podążający za autorem na każde spotkanie autorskie, opiewający jego dzieła, kupujący je bez opamiętania … Ale gdy nagle czytelnik staje się męczący i utrudnia życie twórcy, idylla się kończy. Może być nieprzyjemnie …

Maria Koponen, żona znanego autora, zostaje zamordowana w swoim domu. Zostaje odnaleziona, jak siedzi nieruchomo przy stole ubrana w piękną czarną suknię, z wymownym uśmiechem na ustach. Jej śmierć wygląda dokładnie tak, jak jej mąż opisał ją w swoich poczytnych dziełach. Stosując analogię z dziełami Rogera Koponena, śledczy spodziewają się kolejnych zbrodni. Jeżeli ziści się ten scenariusz, ich liczba będzie znaczna.

Śledztwo prowadzi młoda aspirant, Jessica Niemi. Gdy światło dzienne ujrzy film z miejsca zbrodni, sprawa zaczyna nabierać rumieńców i przyspieszać. Jak w większości spraw bywa, pierwszym podejrzanym jest mąż. Ale ON w czasie zbrodni był daleko na spotkaniu w czytelnikami. Wracając do domu, ginie w wypadku samochodowym. Jak się później okazuje, jego śmierć nie jest tak oczywista. Czyżby sfingował swoją śmierć aby pozbyć się podejrzeń, że jest zamieszany w śmierć małżonki? Czy Roger realizuje w życiu scenariusze ze swoich powieści? Ale dlaczego? Jaki ma w tym cel? Czy chce coś udowodnić?

Sukcesywnie pojawiają się kolejne zbrodnie, a wraz z nimi pytanie, kto zabawia się ze śledczymi? Czyżby wierny czytelnik realizował zbrodnie opisane przez swojego ulubionego autora? Jeden pisze, drugi zabija …

Uwielbiam skandynawskie kryminały. Niespokojny i zimny klimat, tajemnicza aura, akcja stonowana i, jak dla mnie leniwa, cudnie wchłaniająca do środka fabuły. Nie sposób się temu oprzeć, nie ma możliwości być obojętnym na scenariusz, jaki autor dla nas zaplanował. Przyznam, że zostałam tak przyjemnie zaskoczona nie tylko pomysłem na fabułę i jego wykonaniem, ale prowadzoną akcją, intrygami, zaskakującymi sytuacjami, że jeszcze ta lektura żyje we mnie. Dostała drugie życie, które mam nadzieję, że będzie trwało długo.

Wierny czytelnik to ekscytujący mroczny thriller w stylu nordic noir. Często śledczy w nordic noir jest znacząco odmienny: często są to ludzie, którzy zmagają się nie tylko z zabójstwami, ale również swoimi, nieraz poważnymi problemami. I tak jest w przypadku Jessica Niemi, która skupiając się na trudnym dochodzeniu, cały czas nie zapomina o swojej przeszłości, nurtujących ją tajemnicach, skrzętnie ukrywanych przed najbliższymi współpracownikami. To nadaje jej charakteru, a w nas zaczyna się pojawiać ciekawość, chcielibyśmy od razu wszystko o niej wiedzieć. Ale takie stopniowanie informacji, powolne uchylanie rąbka tajemnicy, powoduje, że nasze emocje i wrażenia są odkrywane i uzewnętrzniane wraz z rozwojem fabuły.

Ciekawy jest wątek z retrospekcjami z pobytu Niemi w Wenecji, jej znajomości z przystojnym muzykiem.On pozwala nam zrozumieć jej zachowanie, jej emocje i postępowanie, jak również źródło jej problemów. Te fragmenty spowalniają akcję, dla mnie autor wprowadził je celowo, aby chwilami ostudzić nasz zapał i na chwilę ujarzmić stłumione wrażenia.

Trzymająca w napięciu tajemnica i mroczny świat, który wnika w głąb czytelniczej wyobraźni. Nie mogłam przestać czytać. Książka, która nie daje wytchnienia, a mglisty i duszny klimat czuć długo po skończonej lekturze.

Lubicie kryminały? A te szwedzkie, niemieckie, a może polskie? Ja uwielbiam poznawać co rusz nowe, ciekawe opowieści i zachwycać się tym, gdzie dzieje się ich akcja. Pewnie znacie to uczucie po powieściach Lackberg? O ile, oczywiście, czytaliście i lubicie jej twórczość. Tym razem dostaliśmy na talerzu do pożarcia kryminał fiński. Byłam ogromnie ciekawa czy przypadnie mi do gustu, zwłaszcza, że już z opisu wyczytacie, że planowana jest ekranizacja.

To co, najpierw opowiem co znajdziecie w treści. Jak to w kryminalnych powieściach, na dzień dobry dostajemy trupa. Zostaje ona znaleziona martw przy stole, ubrana w przepiękną suknię, do tego jest uśmiechnięta. Żeby tego było mało, to właśnie tak jest ona opisana w powieści swojego męża, sławnego pisarza. Dziwne? Czy morderca odtwarza sceny stworzone przez autora i w ten sam, makabryczny sposób zabija? Wyobrażacie sobie, że tworzycie w swojej wyobraźni pewne sceny, zakładając, że to fikcja i nagle zaczyna się to dziać w rzeczywistości?

Poza paskudnymi zbrodniami czytelnik dostaje śledztwo. Prowadzi je Jessica, aspirantka, którą łatwo rozpoznać, ponieważ nosi na stopach... nie, nie szpilki, a trampki! Kobieta ma swoje problemy, takie wewnętrzne, przez które ma się wątpliwości momentami czy to wszystko się dzieje w jej koszmarze, czy rzeczywiście. Świetnie rozegrane, bo owszem, bohaterka, którą dręczą demony, ale nie kolejna kopia, pod tytułem agresywna alkoholiczka.

No właśnie, bohaterowie. Każdy odgrywa jakąś rolę, mniej lub bardziej istotną, ale każdy jest wykreowany tak, że obdarza się go pewnymi uczuciami. Oczywiście, czasami to są pozytywne, a czasem negatywne, ale najważniejsze, że jakieś wzbudza, a nie jest jałowym, szarym człowiekiem.

Jako kryminał ta książka jest naprawdę dobra. Jeśli chodzi o bieg zdarzeń, tempo, to jest to taka mieszanka pomiędzy typowymi kryminałami szwedzkimi, a Charlotte Link. To zdecydowanie obyczajowe kryminały i jest to ogromna zaleta, bo czytelnik zagłębia się również w życie bohaterów, a nie tylko w samo śledztwo. To plus!

Czy akcja mknie na łeb, na szyję? Nie. Jest nieco powolna, ale książki nie da się odłożyć nawet na chwilę. Jest zagadka i to taka, która swoim rozwiązaniem zaskakuje. Czyli treść nie jest przewidywalna, a to dobrze.

Podsumowując: polecam czy nie? Jak najbardziej! Ta książka to ciekawa powieść, mieszanka kryminału z obyczajówką. Czyta się szybko, wręcz się przez nią mknie i nie ma się poczucia znudzenia.

Wydawnictwu Sonia Draga bardzo dziękuję za egzemplarz!

POLECAMY !!!

RECENZJA PREMIEROWA – książka ukazała się 24 marca 2021 r. nakładem wydawnictwa Sonia Draga

„Wierny czytelnik” Maxa Seecka to mistrzowskie połączenie kryminału i thrillera. Akcja trzyma w napięciu od pierwszych do ostatnich stron, więc trudno nie połknąć tej powieści jednym tchem.

Akcja rozgrywa się współcześnie w Finlandii. Roger Koponen, autor bestsellerów, bierze udział w autorskim spotkaniu, podczas którego jeden z czytelników zadaje mu dziwne pytania.

Wkrótce w odległym o kilkaset kilometrów domu policjanci odnajdują zwłoki żony pisarza. Kobieta została dziwnie upozowana i ubrana w czarną wieczorową suknię.

Śledztwo w tej sprawie prowadzi grupa policjantów pod kierunkiem aspirantki Jessiki Niemi. Młoda kobieta jest ambitna i ma analityczny umysł. Od razu zwraca uwagę na szczegóły, które umykają jej kolegom. To ona zauważa, że morderca wzorował się na zbrodni opisanej w powieści Koponena.

Sprawy się komplikują, gdy okazuje się, że pisarz wracając do domu, zaginął. W dodatku w mediach społecznościowych pojawia się upiorny film z miejsca zbrodni, a policjanci odnajdują kolejne ciało kobiety…

Akcja nabiera wówczas niesamowitego tempa. Podczas śledztwa na jaw wychodzą różne tajemnice i pojawiają się nowe tropy. Nie wszystkie jednak kierują śledczych na właściwe tory, tylko jeszcze bardziej gmatwają sprawę.

Zakończenie wbija czytelnika w fotel, ale zanim zagadka zostanie ostatecznie rozwiązana, wydarzy się wiele…

„Wierny czytelnik” nie jest jedynie książką podnoszącą czytelniczą adrenalinę. To mroczna opowieść o tym, jak przeszłość potrafi kłaść się cieniem na teraźniejszości i przyszłości. To również wędrówka w głąb ludzkiego umysłu, także aspirantki Jessiki. Jej losy poznajemy stopniowo dzięki retrospekcjom, która także trzymają w napięciu.

Nieraz w powieści Maxa Seecka pojawia się pytanie o cienką granicę między tzw. normalnością i szaleństwem, między pomocą i manipulacją.

Interesujące są także wątki obyczajowe dotyczące policjantów – każdy z nich ma swoje osobiste życie i problemy, z którymi musi się zmagać.

Całość napisana jest barwnie i dynamicznie, przede wszystkim dzięki pełnym emocji dialogom.

Było to moje pierwsze spotkanie z prozą Maxa Seecka, ale mam nadzieję, że nie ostatnie.

Polecam nie tylko fanom gatunku. BEATA IGIELSKA