Większy kawałek nieba

Akcja powieści rozgrywa się w Krakowie, gdzie dorastała i wychowywała się główna bohaterka. Iga nie miała jednak lekkiego życia. Po śmierci matki wychowywana była przez ojca alkoholika. Gdy tylko dorosła rozpoczęła życie na własny rachunek. Wyjechała za granicę ciężko pracując na własną niezależność. Niestety z różnych źródeł wciąż docierały do niej informacje o ojcu. Płaciła więc jego długi, opłacała czynsz i czuwała niczym anioł, gdyż nie potrafiła zupełnie wymazać go ze swojego życia. Będąc z wizytą w Krakowie i po raz kolejny spłacając chwilówkę zaciągniętą przez ojca Iga zatrzymała się w pewnej starej krakowskiej restauracji. Jej właściciel Wiktor pilnie poszukiwał kelnerki do pracy. Pod wpływem impulsu dziewczyna postanowiła spróbować i ku własnemu zaskoczeniu została przyjęta do pracy. Mogła poprzez to wrócić do ukochanego miasta i być bliżej ojca. W restauracji zostaje przyjęta przez współpracowników bardzo ciepło. Szybko też zaprzyjaźnia się z synem właściciela, który bardzo ostrożnie nawiązuje nowe przyjaźnie. Również z Wiktorem szybko nawiązuje nić porozumienia. Czy Idze uda się odnaleźć spokój i znajdzie szczęście w Krakowie? Jak rozwinie się jej relacja z Wiktorem, który naciskany przez partnerkę planuje zaręczyny? Czy ojciec dziewczyny doceni jej pomoc? Kto stanie się jej sprzymierzeńcem, a kto okaże się niebezpiecznym wrogiem? Czy podjęta pod wpływem impulsu decyzja pozostania w Krakowie okaże się słuszna? Czyj los odmieni i na czyjej twarzy w końcu za jej sprawą zagości uśmiech? Tego wszystkiego dowiecie się sięgając po tę pełną ciepła i nadziei powieść.

Jest to kolejna piękna historia, którą warto przeczytać i w której autorka przemyciła sporo życiowych mądrości. Przypomina w niej czytelnikom o tym, że czasem warto podjąć ryzyko i zaufać swojej intuicji. Nasze życie bardzo często składa się z pasma przypadków i mają na nie ogromny wpływ te najbardziej błahe i z pozoru niewiele znaczące decyzje. Porusza też temat rodziny uświadamiając przy tym, że nie koniecznie ta dobrze sytuowana jest gwarancją szczęścia. Najcenniejsze co możemy dać swoim bliskim to my sami, czas który możemy komuś dać, wspólne pasje i rozmowa. Rodzina to też potężna siła, która pozwala rozwijać skrzydła i bez wsparcia której bardzo trudno wkroczyć w dorosłość...

Uwielbiam powieści Krystyny Mirek. Tę także czytało mi się naprawdę fantastycznie. Jest bardzo przyziemna, pełna wzruszeń i mądrości. Jest też współczesna, a zarazem niezwykła i magiczna tak jak restauracja, w murach której toczy się spora część snutej przez autorkę opowieści. Pisarka miała też fajny pomysł na swoich bohaterów, są naturalni ale zarazem wyraziści i z ciekawymi życiorysami oraz bagażami doświadczeń. Nie wyidealizowała ich w żaden sposób. Każdy ma swoje wady i zalety. Fabuła natomiast jest cudowna, rozgrzewa serducho i rozwiewa ciemne chmury. Tej historii zdecydowanie warto poświęcić wolną chwilę.

Powieść jest zdecydowanie godna polecenia. Trudno się od niej oderwać, a jeszcze trudniej nie zgodzić z mądrościami jakie przemyciła w niej sprytnie pisarka. Gorąco zachęcam do lektury ;)

Krystyna Mirek od lat sprawnie czaruje nas historiami obyczajowymi, po które sięgają nie tylko kobiety, ale i mężczyźni. Tym razem sama zapragnęłam zmierzyć się z kolejną opowieścią, której premiera odbyła się w 2016 roku. „Większy kawałek nieba” to pierwsza z trzech części cyklu IGA I WIKTOR. Nazwa jest nieprzypadkowa, bo tak właśnie na imię mają pierwszoplanowi bohaterowie- tak różni, a tak bliscy sobie jednocześnie. Co więcej, pisarka nie przesadziła z dawką słodyczy- opisana historia może zdarzyć się naprawdę i uwierzą w to odbiorcy, którzy przeczytają wszystkie rozdziały. Jestem tego pewna.

Współczesny, malowniczy Kraków i restauracja przynosząca olbrzymie dochody. Jej właściciel, Wiktor, dba nie tylko o wszelkie kwestie formalne, ale także o swoich pracowników. Na czele załogi stoi przecudowna pani Wanda- kucharka z zamiłowania, ale też kobieta znająca życie i wszelkie charaktery ludzkie. Czy praca z nią będzie łatwa? O jakich mądrościach możemy się dowiedzie? Warto samemu to zweryfikować, żaden czytelnik nie odczuje utraty czasu.

Do załogi pracowników restauracji nieoczekiwanie dołącza Iga- kobieta, która doskonale wie, czym jest przysłowiowy wiatr w oczy. Życie z ojcem alkoholikiem, brak matki i nieustające upokorzenia to jej chleb powszedni. Iga jednak nie poddaje się i robi wszystko, by móc odsunąć się od świata patologii. Co da jej zatrudnienie w lokalu Wiktora? Czy bardzo mocne różnice społeczne (on bogaty-ona biedna) mają jakąkolwiek rację bytu? Wszak mężczyzna jest już w trzyletnim związku Z Natalią- uosobieniem piękna, bogactwa. Przyszła teściowa też się nią zachwyca.

Bardzo zaciekawił mnie też wątek Oliwiera- nastoletniego syna Wiktora. Autorka idealnie podkreśliła, że młodzież z tak zwanych bogatych domów nie musi emanować szczęściem. Ponadto, permanentny brak rodzica u boku także tworzy ogromne spustoszenie w głowie Oliwiera. Jakim jednak naprawdę jest chłopakiem? Czego pragnie i o czym marzy? Czy są to wyłącznie dobra materialne?

Celowo nie ujawniam wszystkich wątków czy też nie opisuję każdego bohatera, tym bardziej drugoplanowego. Sama cieszę się, że przeczytałam akurat tę powieść- lekki język, znane wszystkim problemy nie pozwalają nudzić się czytelnikowi. Wręcz przeciwnie- „Większy kawałek nieba” to historia, która daje odpoczynek, ale też zmusza do delikatnych refleksji. Inne walory książki to wygodny format mieszczący się w każdej torbie, choćby podróżnej, a także odpowiednia czcionka, która nie męczy oczu.

Nic dodać, nic ująć, mimo lekkiej powtarzalności tematu. Jeśli jednak ktoś szuka czegoś mądrego, a przy okazji stuprocentowo obyczajowego, to książka Krystyny Mirek okaże się strzałem w dziesiątkę. Wiem, że na pewno sięgnę po kontynuację.

Okładka książki dominuje w błękitnym kolorze, w samym centrum widzimy kobietę spoglądającą właśnie na nas. Nie posiada skrzydełek, przez co nie ma dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Ma kremowe strony, czcionka jest wystarczająca dla oka, marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Została podzielona na rozdziały, które nie są ani długie, ani zbyt krótkie.

Dosyć dawno nie czytałam książki od pani Mirek. Jednak pamiętałam, że czyta się naprawdę dobrze. I tak było. Pochłaniałam stronę za stroną, z dużym zainteresowaniem. Pióro jest lekkie i przyjemne, pozbawione blokad, utrudniających nam czytanie. Jeśli miałabym opisać jednym słowem lektury autorki, to określiłabym je jako "ciepłe". Bo zazwyczaj są to takie pokrzepiające, mimo wszystko pozycje. Jak nie za sprawą wydarzeń, to za sprawą nawet jednego bohatera, który jest przepełnionym ciepłem, sympatią do drugiego człowieka. Także powiem Wam szczerze, że nie zawiodłam się, aczkolwiek uważam, że nie jest to najlepsza pozycja pisarki, bowiem czytałam tytuły, które podziałały na mnie mocniej niż ten. Niemniej jednak czyta się lekko i szybko, przyjemnie, więc warto sięgnąć. :)

Poznajemy tutaj Igę, która... Jest specyficzną bohaterką. Nie została moją ulubienicą, niestety. Często jej zachowanie drażniło mnie. Często rozumiałam, co czuła, było mi jej żal, ale i tak nie godziłam się z jej czynami i myślami. Chociaż kto wie, jak ja czy Wy byście postąpili, będąc na jej miejscu. Niemniej jednak ma swój bagaż doświadczeń, który musi dźwigać każdego dnia.

Poznajemy Wiktora, który również przeżył wystarczająco dużo w swoim życiu. Musi utrzymać w ryzach swoją firmę, ale i życie, które wymyka mu się z rąk. Ma nastoletniego syna, a wiadomo, w tym wieku wszystko zaczyna się zmieniać, buntować... Ma też kobietę, która oczekuje od niego deklaracji. A on... nadal nie wie, nic nie wie... Wydawał mi się mocno zagubiony, i tak jak w przypadku Igi, czułam smutek i rozumiałam jego ból. Pogubił się w życiu, potrzebował tylko dobrego, szczerego naprowadzenia na właściwą drogę...

Jednak to jego gosposia, najbardziej przypadła mi do gustu. Polubiłam ją od pierwszych stron. I to też nie jest postać, która ma łatwo w życiu, absolutnie! Niemniej jednak mimo trudności, ma w sobie coś, co przyciąga drugiego człowieka. Właśnie to owe ciepło, sympatię, empatię... To taka wymarzona babcia, wyidealizowana, z własnymi problemami ukrywającymi przed innymi.

Reasumując uważam, że postacie zostały wykreowane bardzo dobrze, każdy z nich jest inny, różni się, każdy z nich ma swój bagaż emocjonalny, który dźwigać musi każdego dnia. Z pewnością jest to duży atut dla całej powieści.

Cieszę się, że autorka poruszyła tutaj wiele tematów, w tym tematów tabu, o których nikt nie chce rozmawiać. I co z tego, że kolejna powieść, gdzie przewija się ten sam temat? Nic. O takich rzeczach, przynajmniej ja, mogłabym czytać cały czas. Strata bliskiej osoby, którą kochamy całym sercem jest ciosem, ogromnym. Dlatego wszyscy, jeśli mamy kogoś, kogo kochamy bezgranicznie, powinniśmy doceniać, każdego dnia. Temat uzależnienia - tutaj akurat mamy alkohol, to również temat zakazany, a to jest nie tylko tragedia dla uzależnionej osoby, ale dla jej najbliższych. Mamy tez tutaj okres buntu i dorastania, chęci przypodobania się, zdobycia przyjaciół, na siłę, byle tylko kogoś mieć... Problemy natury finansowej, odrzucenia, czy na siłę przypodobania się drugiemu człowiekowi, stając się kimś, kim nie jest się naprawdę... Jak widzicie, sporo tego. Dlatego warto sięgnąć po tę historię.

Niemniej jednak mi brakowało emocji, których mogłabym czuć z bohaterami. Czytało się przyjemnie i szybko, ale nie wczuwałam się w sytuacje bohaterów. Szkoda, bo gdybym odczuwała to, co postacie, to dostałaby ode mnie bardzo wysoką ocenę. A tak, jest po prostu dobrą powieścią.

Reasumując uważam, że jest to dobra lektura, którą warto poznać. Ma odpowiednie tempo, które raz zwalnia, raz przyspiesza. Pomijając fakt, że nie odczuwałam emocji, to poruszana tematyka jest godna uwagi czytelnika. Powieść obyczajowa, ale nie taka byle jaka. Idealna na przerywnik od trudniejszych historii, czy na przeskok z innego gatunku. Jeśli znacie pióro Krysi, to sięgnijcie, bo na pewno przypadnie Wam ona do gustu. Mnie się podobała, ale uważam, że pisarka ma lepsze tytuły na swoim koncie. Jeśli kiedyś będę miała okazję, sięgnę po kolejne części losów Wiktora i Igi. Czy znacie ten tytuł? A może macie w planach?

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, a za mną tak naprawdę spora większość książek Pani Krystyny, bardzo cenię sobie Jej książki, ponieważ są niezwykle życiowe, poruszające przyziemne sprawy, a każda z tych, które przeczytałam niosła ze sobą głębsze przesłanie, taka jest również powieść "Większy kawałek nieba". Jest to wznowienie pierwszego tomu serii #igaiwiktor, bardzo się cieszę, że @wydawnictwolekkie postanowiło wznowić ową książkę autorki, ponieważ nie miałam okazji jej wcześniej przeczytać, a miałam na to ogromną ochotę. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest niezwykle przyjemny w odbiorze, co sprawia, że Jej powieści czyta się z dużym zainteresowaniem i wręcz błyskawicznie. Ja już od pierwszych stron zostałam wciagnieta do świata bohaterów i byłam szalenie ciekawa jak potoczą się ich losy. Fabuła książki została w bardzo ciekawy sposób nakreślona i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie jakich wykreowała autorka są niezwykle autentyczni, i myślę, że z powodzeniem moglibyśmy się z nimi utożsamić w wielu kwestiach bądź spotkać takie osoby w rzeczywistości. Historia ta przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Bohaterowie tutaj przedstawieni są skrajnie różni, pochodzą z różnych środowisk, kierują się innymi wartościami, jedni od początku zaskarbili sobie moją sympatię, innych nie sposób było polubić. Uwielbiam takie urozmaicenia w powieściach! Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych i ponadczasowych tematów, problemów z jakimi boryka się społeczeństwo: alkoholizm, manipulacja, bieda, strata, które wywołują w czytelniku mieszane odczucia. Pani Krystyna na kartach swojej powieści przedstawia zróżnicowane relacje między bohaterami, zarówno te rodzicielskie, służbowe czy partnerskie ukazując ogrom życiowych mądrości i prawd. "Większy kawałek nieba" to poruszająca, emocjonująca i wartościowa historia o odnajdywaniu siebie, swojego miejsca w życiu, zaufaniu, zmianach w życiu oraz walce z przeciwnościami losu, która skłania do głębszych przemyśleń nad własnym życiem i wyborami jakich dokonujemy każdego dnia, dająca nadzieję na lepsze jutro! Jestem szalenie ciekawa dalszych losów każdego z bohaterów, myślę, że jeszcze nie jednym mnie tutaj Pani Krystyna zaskoczy i poruszy! Świetnie spędziłam czas z tą książką! Polecam! Moja ocena 9/10.

Książka "Większy kawałek nieba" autorstwa Krystyny Mirek jest dla mnie ukojeniem. Nie jest to książka, która wymaga od czytelnika wiele myślenia, ale dzięki temu pozwala głowie odpocząć. Opowieść napawa optymizmem i jest napisana z nutką romantyzmu. Bardzo przyjemna pozycja na długie wieczory z herbatką. Jest bardzo wciągająca i nieprzesadzona. Dodatkowo porusza ważne tematy w zrozumiały sposób. Czyta się ją bardzo przyjemnie i dosyć szybko. Na pewno sięgnę po drugi tom, ponieważ jestem ciekawa kontynuacji.