W drugim tomie trylogii autorstwa Marlona Jamesa Sogolon, zwana Wiedźmą Księżyca, opowiada historię swojego długiego życia – niewoli, nieprzejednanej walki oraz poszukiwań zaginionego dziecka.
Sogolon to kobieta nieustraszona, obdarzona nadprzyrodzonymi mocami i długim życiem, które okazuje się dla niej przekleństwem. Wykpiwana i znienawidzona w dzieciństwie, trafia jako służka na królewski dwór, gdzie przekonuje się, że najważniejsze w życiu jest zdobycie i utrzymanie władzy. Tam właśnie poznaje Keme, zmiennokształtnego królewskiego zwiadowcę, dzięki któremu nauczy się poskramiać gniew i namiętność, nienawiść i żądzę zemsty.
Poszukiwania tajemniczego dziecka, będące osią fabuły pierwszego tomu trylogii, Sogolon postrzega zupełnie inaczej niż Tropiciel. A jej własna opowieść jest czymś więcej niż relacją z wędrówki. Wiedźma Księżyca musi stawić czoło nowym przeciwnikom, doświadcza zarówno nieoczekiwanej radości, jak i niewymownego cierpienia, zaś w wciągu 177 lat swojego życia przekonuje się boleśnie, że prawda to kwestia interpretacji, a zaufanie pokładane w mężczyźnie wystawia kobiecą tożsamość na szwank.
Wiedźma Księżyca, Król Pająk– dalszy ciąg Czarnego Lamparta, Czerwonego Wilka – to porywająca historia kobiety, która zaryzykowała wszystko, by żyć na własnych warunkach. Powieść pełna zwrotów akcji i intymnych przeżyć, epicka i zarazem głęboko ludzka, czerpiąca garściami z afrykańskiej mitologii i folkloru.
***
Frapująca, z zawrotnym tempem akcji. Komiksy Marvela w nowym, twórczym, literackim wydaniu.
„New York Times“
Krwawe, sprośne, obrazoburcze, deliryczne dzieło z gatunku fantasy.
„Wall Street Journal“
Książka rewolucyjna.
„Entertainment Weekly“
Zrób miejsce, Beowulfie (…) James usnuł wielowymiarową afrykańską powieść fantasy, która tętni życiem i zapada w pamięć jak najlepsze dzieła zachodniej mitologii.
„Washington Post“
Absolutnie fantastyczna.
„Los Angeles Times“
Dopiero po przeczytaniu Czarnego Lamparta, czerwonego wilka uświadomiłem sobie, że to powieść, której dotąd brakowało w kanonie literackim. Niebezpieczna, deliryczna, dawna Afryka, urzeczywistniona znakomicie jak świat Tolkiena, z językiem tak wyrazistym jak u Angeli Carter. Głębokie i kunsztowne niczym twórczość Gene`a Wolfe`a, krwawsze niż Robert E. Howard. Słowem, Marlon James w pełnej krasie. To literatura nowa, która jednak daje poczucie zakorzenienia w jak najlepszym sensie. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu.
Neil Gaiman
***
Marlon James
Jamajski powieściopisarz urodzony w 1970 roku. Debiutował w 2005 roku powieścią Diabeł Urubu, która znalazła się w finale nagrody literackiej „Los Angeles Times“. Międzynarodową sławę przyniosła mu Krótka historia siedmiu zabójstw – wielogłosowa opowieść o zamachu na Boba Marleya. To właśnie za tę książkę James, jako pierwszy pisarz pochodzący z Jamajki, zdobył Nagrodę Bookera w 2015 roku, wyprzedziwszy między innymi Małe życie Hanyi Yanagihary. Czarny lampart, czerwony wilk została okrzyknięta powieścią roku m.in. przez „The Wall Street Journal“, „Vogue“, „The Washington Post“, a magazyn „TIME“ uznał ją za jedna ze 100 najlepszych powieści fantasy wszech czasów. Wiedźma Księżyca, Król Pająk jest jej kontynuacją.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy
Czy muszę znać poprzednią część, aby przeczytać Wiedźma Księżyca, Król Pająk?
Znajomość pierwszego tomu ułatwia zrozumienie kontekstu, ale ta książka przedstawia te same wydarzenia z zupełnie innej perspektywy. Marlon James stosuje zabieg narracyjny, w którym główna bohaterka opowiada swoją wersję historii znanej z poprzedniej części trylogii. Czytelnik odkrywa nowe fakty i motywacje, które rzucają zupełnie inne światło na poszukiwania zaginionego dziecka. Lektura stanowi autonomiczne doświadczenie, choć najlepiej smakuje jako dopełnienie całości cyklu. Dzięki temu zabiegowi można zacząć przygodę od tego tomu, by później skonfrontować ją z relacją Tropiciela.
Jaki jest poziom brutalności i skomplikowania fabuły w tej powieści?
Powieść charakteryzuje się bardzo wysokim poziomem brutalności, wulgarnością oraz gęstą, oniryczną atmosferą. Autor nie stroni od drastycznych opisów przemocy i śmiałych scen erotycznych, co nadaje całości surowy, pierwotny charakter. Fabuła jest wielowarstwowa i wymaga od czytelnika dużego skupienia ze względu na nieliniową strukturę czasową obejmującą aż 177 lat życia bohaterki. To literatura wymagająca, która nagradza cierpliwość głębią psychologiczną postaci oraz niespotykanym bogactwem świata. Styl pisania jest dynamiczny i przypomina nowoczesną, literacką formę mrocznych komiksów dla dorosłych.
Na jakich wierzeniach opiera się świat przedstawiony w tej trylogii?
Świat wykreowany przez Marlona Jamesa jest głęboko zakorzeniony w autentycznej afrykańskiej mitologii oraz folklorze. Zamiast klasycznych elfów czy krasnoludów, spotkasz tu zmiennokształtnych zwiadowców, potężne wiedźmy i istoty wywodzące się prosto z legend kontynentu afrykańskiego. Każdy element magii i wierzeń posiada swoje unikalne zasady, które znacząco różnią się od standardów znanych z zachodniej literatury fantasy. Autor buduje bogaty ekosystem kulturowy, który tętni życiem i oferuje świeże spojrzenie na gatunek epickiej fantastyki. To idealna propozycja dla osób szukających egzotyki i ucieczki od powtarzalnych schematów tolkienowskich.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Książka nie jest odpowiednia dla osób unikających drastycznej przemocy oraz czytelników preferujących prostą, linearną fabułę. Ze względu na liczne przeskoki czasowe i skomplikowaną sieć relacji, lektura może być przytłaczająca dla początkujących fanów gatunku. Osoby wrażliwe na wulgarny język oraz obrazoburcze motywy religijne mogą odczuwać dyskomfort podczas czytania. Jest to pozycja skierowana wyłącznie do dorosłego odbiorcy, który akceptuje mroczną i bezkompromisową wizję świata. Jeśli szukasz lekkiej opowieści przygodowej, ten tytuł prawdopodobnie nie spełni Twoich oczekiwań.
Czym różni się perspektywa Sogolon od narracji znanej z pierwszego tomu?
Sogolon wnosi do historii kobiecy punkt widzenia, skupiając się na walce o tożsamość i przetrwanie w brutalnym, patriarchalnym świecie. Jej relacja obejmuje znacznie szerszy zakres czasowy, co pozwala lepiej zrozumieć genezę konfliktów i polityczne intrygi na królewskim dworze. Wiedźma Księżyca otwarcie kwestionuje prawdę przedstawioną przez Tropiciela, pokazując, że ludzka pamięć jest zawodna i subiektywna. Czytelnik otrzymuje wgląd w intymne przeżycia bohaterki, jej macierzyństwo oraz bolesne doświadczenia, które ukształtowały jej nadprzyrodzoną potęgę. Ta zmiana perspektywy sprawia, że cała historia nabiera nowych, znacznie głębszych barw.
