Astronautka

Jest Boże Narodzenie 2067 roku. W przestworzach na uszkodzonym statku kosmicznym Hawking II znajduje się tylko jedna osoba, komandor Maryam Knox. Tylko ona przeżyła podczas misji na księżyc Jowisza.

Teraz z ziemi pomaga jej mąż, naukowiec NASA. Musi on zrobić wszystko by bezpieczniie sprowadzić Maryam na ziemię.

Z gatunkiem SF mam nie co pod górkę, są takie które mnie zachwycają i takie których nie kumam. 🫣 Jednak nie poddaję się i szukam dalej swoich perełek.

Tu zamiast porządnej podróży w kosmos czytelnikowi został zafundowany obyczaj z domieszką SF. Takie jest moje subiektywne odczucie.

Główna bohaterka dowiaduje się o ciąży w przestworzach i zastanawia się kto jest ojcem dziecka. Dużo czasu spędza na wspomnieniach tego co miało miejsce w jej życiu jescze przed misją.

Ja nie odczułam by jej życie w latach sześćdziesiątych obecnego stulecia znacznie różniło się od tego które my znamy. Niby nie są to bardzo odległe czasy, mimo to sięgając po tego typu książkę oczekuję by losy bohaterów bardziej odbiegały od naszego aktualnego życia.

Mnie ta historia niestety nie urzekła. Jeśli jednak lubisz podglądać codzienne życie ludzi i pasjonują Cię misje kosmiczne to to zestawienie powinno przypaść Ci do gustu.

Dlaczego postanowiłam być z dala od ludzi, Ziemi i normalnych relacji? Uciekałam od czegoś? Od siebie samej? A może byłam poszukującą mocnych wrażeń kretynką pozbawioną zdrowego rozsądku, jakim Bóg obdarzył nawet zwykłego bezpańskiego kundla? Dlaczego nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie?*

Jednym czego nigdy byśmy nie chcieli stracić, to pamięć. Obojętnie co nam się przydarzyło, jak na nas wpłynęło, jest to nasza historia. I wcale nie jest lepiej nie wiedzieć, bo to tylko bardziej przeraża. Czemu jest tak, a nie inaczej, komu ufać, co się z nami działo w tym czasie? Nasza pamięć jest jak pusta pamięć, którą bardzo chcemy wypełnić utraconymi wspomnieniami.

Zarys fabuły

Mamy rok 2026, jest okres Bożego Narodzenia, trwa misja Europa na Jowisz, kapitan May Knox budzi się z hibernacji na uszkodzonym statku kosmicznym. Co gorsza, nie pamięta też, jak do tego doszło i gdzie podziała się reszta załogi. Jej jedynym kompanem staje się sztuczna inteligencja EVE, to z nią stara się odkryć, co doprowadziło do obecnej sytuacji i przede wszystkim, jak wróci bezpiecznie na Ziemię. Jedyną nadzieją kobiety jest jej mąż Stephen, który nie poddaje się i zrobi wszystko, by sprowadzić żonę do domu. Tylko czy poradzą sobie z piętrzącymi się komplikacjami?

Science-fiction nie jest moim pierwszym, ani nawet drugim wyborem, ale Astronautka zaintrygowała mnie swoim opisem. Byłam ciekawa, jak potoczy się akcja i kto lub co stoi za tym, co spotkało bohaterkę. Czy było warto dać szansę tej książce?

Moje wrażenia

Warto zaznaczyć, że Astronautka nie jest typowym science-fiction, bo to również połączenie dramatu oraz thrillera. S. K. Vaughn stworzyła powieść, która z miejsca intryguje i nie pozwala o sobie zapomnieć. Ukazuje dwie perspektywy - May i Stephen, które się przeplatają, a do tego autorka wprowadza retrospekcje, dzięki którym z czasem łatwiej zrozumieć późniejsze zachowanie bohaterów, zwłaszcza gdy pani kapitan zaczyna odzyskiwać pamięć. Prawdą jest, że fabuła rozkręca się powoli, ale ze strony na stronę tempo jest coraz szybsze, pojawiają się zwroty akcji, zaskakujące momenty i finał, który zdecydowanie należy do tych nieprzewidywalnych. Oprócz tego warto wspomnieć o emocjach, bo ich w książce z pewnością również nie brakuje. Oprócz próby powrotu na Ziemię i przetrwania, mamy też osobiste dramaty kobiety, dużo rozterek sercowych oraz przemyśleń.

Słów kilka o bohaterach

Nie da się ukryć, że najlepiej poznać daje się May, to z nią tkwimy na statku, ze strachem i niepewnością. Te uczucia są ukazane rewelacyjnie, dezorientacja, strach i zagubienie. Zmęczenie bezradnością, próbą przypomnienia sobie tego, co się zapomniało. To też opis walki o życie, nie tylko z nieujawnionym wrogiem, ale też z psychicznego punktu widzenia. Często narzekamy na brak samotności, a tutaj May towarzyszyła sztuczna inteligencja. Podobało mi się, jak nieidealna była kobietą, jak traciła grunt pod nogami i znowu się podnosiła. To było realne i takie prawdziwe. Są też inne postacie, zwłaszcza męskie, które potrafią namieszać w fabule, jeden, by ratować, drugi, by znowu namieszać, a trzeci, by zniszczyć pracę wielu ludzi i za nic mający życie innych.

Na zakończenie

Astronautka mnie zaskoczyła i to bardzo pozytywnie. Nie spodziewałam się, że tak mocno wciągnę się w losy bohaterów i będę je z nimi przeżywać. Strona po stronie dałam się pochłonąć biegowi wydarzeń, nie jest to może typowe science-fiction, ale z całą pewnością nie brakuje akcji dziejącej się w kosmosie, tajemnic oraz napięcia i zagrożenia. Dodajmy do tego trochę psychologicznego wątku, ze względu na to, z czym zmaga się May no i sercowych rozterek. Może to sprawiać, że czasami całość zwalniała, ale z całą pewnością nie nudzi. Dla mnie to książka dopracowana, przemyślana i angażująca od początku do samego końca. Finał wbił mnie w fotel, bo takiego obrotu spraw się w ogóle nie spodziewałam.

Jeśli lubicie science-fiction i niestraszne wam jest połączenie tego gatunku z innymi, to Astronautka będzie dla was ciekawą czytelniczą propozycją. Oryginalny pomysł na fabułę, świetnie poprowadzone wątki i warstwa emocjonalna, której nie można niczego zarzucić. Ja polecam i liczę, że będzie mi dane przeczytać coś jeszcze spod pióra autorki.

Pierwsza misja załogowa na Europę – księżyc Jowisza - w celu pobrania próbek i gromadzenia danych, a także zapewnienia sławy, rozgłosu i miejsc w podręcznikach do historii. Co może pójść nie tak?

Kapitan Maryam „May” Knox budzi się ze śpiączki na opustoszałym statku. Nie pamięta znacznej części ostatnich miesięcy, nie wie co stało się z pozostałymi członkami załogi ani w jaki sposób awarii uległ Hawking II, którym miała dowodzić i bezpiecznie powrócić na ziemię. Opar niepamięci spowija także tajemniczą chorobę, której ofiarą padła May i karygodne wręcz dziury w logach SI. Kapitan musi szybko się opanować i zacząć działać inaczej ona również zginie w kosmicznej próżni.

Czy May uda się powrócić do domu? Czy mając do pomocy tylko sztuczną inteligencję i odległego od setki kilometrów męża naukowca pani kapitan zdoła naprawić statek i odkryć kto stoi za jego zniszczeniem?

Autor - S.K.Vaughn czyli tak naprawdę Shane Kuhn, bo to on kryje się pod okładkowym pseudonimem, w swojej powieści mocno wybiega w przyszłość. Boże Narodzenie roku 2067 jawi się jako świat jednocześnie niezmieniony i drastycznie inny. Choć ludzi nękają te same problemy co dziś, to technika (w ograniczonym zakresie) mocno poszła do przodu. Pierwsza załogowa misja na Europę przenosi czytelników w mroczną, niegościnną próżnię kosmosu i do prywatnych biur NASA, gdzie jak łatwo się domyśleć, rządzą pieniądze i polityka.

Astronautka jest powieścią ciekawą, jednak niezbyt odkrywczą. W trakcie czytania nie czułam dreszczyku podekscytowania na myśl o rozwiązywaniu tajemnic, bo no cóż… nie były one tajemnicze. Akcja książki na tyle przypomina klasyczne powieści i filmy o kosmicznej tematyce, że czytelnik bez trudu domyśla się, kto jest czarnym charakterem i kto [przetrwa tę kosmiczną zawieruchę.

Choć zaciekawił mnie wątek podróży w kosmos i rozwoju techniki, która pozwalałby wybudować tak zaawansowane statki kosmiczne, to jednak świat przedstawiony jako tło wydarzeń, wydaje się niedopracowany. Z jednej strony mamy te właśnie kosmiczne pojazdy, które w odległe krańce galaktyki potrafią polecieć i wrócić w kilka miesięcy, mieszcząc na swoich pokładach wszystko co potrzebne do komfortowej podróży, łącznie ze sztuczną grawitacją czy sztuczną inteligencję, która jest właściwie żywym, uczących się i myślącym organizmem z drugiej zaś na ziemi nie zmieniło się zbyt wiele. Ludzie wciąż używają komórek, samoloty dalej władają przestrzenią powietrzną a domy opieki to powolne umieralnie...

Podsumowując Astronautka to nie jest zła powieść, ale nie zmieni drastycznie waszego życia. Zapewni wieczór czy dwa rozrywki i przeniesie was w zimny, niegościnny kosmos, pełen asteroid, śmieci i porzuconych zwłok, ale to tyle. Ja daję jej 6/10, o tym czy macie ochotę po nią sięgnąć, musicie zdecydować sami.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Świat Książki

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa

„Astronautka” S.K. Vaughn przenosi nas do 2067 roku, gdzie kapitan May Knox budzi się na uszkodzonym statku kosmicznym, nie pamiętając wydarzeń, które doprowadziły do katastrofy. W towarzystwie jedynie sztucznej inteligencji musi odkryć, co stało się z jej załogą, a przede wszystkim znaleźć sposób, by wrócić na Ziemię. Intrygujące? Dla mnie bardzo! Jednak trzeba przyznać, że duży potencjał, który tkwi w tej mieszance science fiction i thrillera, nie został w pełni wykorzystany. Dlaczego? Już wyjaśniam.

Vaughn próbuje balansować między akcją pełną napięcia i tajemnic, a osobistymi dramatami May oraz jej rozterkami życiowo-sercowymi. Niestety, to drugie wysuwa się na pierwszy plan, a cała ciekawa akcja rozgrywająca się w kosmosie staje się jedynie tłem dla emocjonalnej warstwy, którą autorka bardzo starannie rozbudowała. Po thrillerze – zwłaszcza po jego opisie – spodziewałam się czegoś zupełnie innego: genialnej intrygi, od której nie będę mogła się oderwać, oraz niesamowitej akcji, która nieustannie będzie mnie zaskakiwać. Owszem, książka mnie wciągnęła, ale z zaskakującą akcją było już gorzej.

„Astronautka” to książka, w której muszę przyznać, że pomysł na fabułę jest z całą pewnością oryginalny, a warstwa emocjonalna skłania do głębszej refleksji. Może nie jest to super thriller, na który tak mocno liczyłam, ale na pewno nie jest to zła książka. Sądzę, że gdybym podeszła do niej bez żadnych oczekiwań, mój odbiór byłby znacznie lepszy. Czy polecam? Jak najbardziej – ale z zastrzeżeniem, że to bardziej emocjonalna opowieść niż trzymający w napięciu thriller.

najbardziej, bo jestem pewna, że zyska ona całego grono fanów.

„Astronautka” S.K. Vaughn to porywająca mieszanka science fiction i thrillera, która wciąga od pierwszej strony. Akcja książki rozgrywa się w niedalekiej przyszłości, w 2067 roku, gdzie kapitan May Knox budzi się na uszkodzonym statku kosmicznym, nie pamiętając wydarzeń, które doprowadziły do katastrofy. Sama na pokładzie, z jedynym towarzyszem w postaci sztucznej inteligencji, May musi odkryć prawdę o tym, co się stało z jej załogą oraz znaleźć sposób na powrót na Ziemię.

Fabuła jest pełna napięcia i tajemnic, a sposób, w jaki autor przeplata retrospekcje z teraźniejszością, dodaje głębi postaciom i ich relacjom. Emocjonalne wątki związane z osobistymi dramatami May i jej męża, Stephena, który na Ziemi stara się jej pomóc, wprowadzają dodatkową warstwę do tej kosmicznej przygody.

Vaughn umiejętnie balansuje między intensywną akcją a chwilami refleksji, tworząc książkę, która nie tylko trzyma w napięciu, ale także skłania do głębszych przemyśleń. „Astronautka” to znakomita lektura dla każdego, kto szuka wciągającej opowieści łączącej elementy science fiction z emocjonalnym ładunkiem. Jeżeli lubisz kosmiczne przygody z nutą thrillera, to książka zdecydowanie jest dla Ciebie.