Więcej niż współlokator. Współlokatorzy. Tom 1

Kiedy najlepsza przyjaciółka prosi o przysługę- zgadzasz się bez zająknięcia.

Kiedy prosi, abyś przygarnęła na jakiś czas swojego brata pod dach -już się trochę wahasz, ponieważ to Twoja przestrzeń i nie chcesz się z nią z nikim dzielić. Poza tym... mowa o jej młodszym bracie, który kiedyś nosił aparat na zębach i zawsze za nimi chodził... Chłopak po pewnych przejściach nie może wrócić na swoje stare mieszkanie. Wynajęcie nowego na tak krótki okres jest najzwyczajniej bez sensu, ponieważ niedługo i tak miał się przeprowadzać do innego miasta wraz z rozpoczęciem tam rezydentury. Skupiony na nauce i pracach w szpitalu nie miał nawet czasu na szukanie nowego lokum i nocował kątem u znajomych. Propozycja siostry o możliwości nocowanie u jej przyjaciółki była niemal zbawienna. Niemal... bo pewnego wieczoru, kiedy Cannon zwierzył się Paige z swojego problemu, ta zaproponowała pewne niekonwencjonalne jego rozwiązanie. Czy pójście do łóżka z kimś przy tak niesamowitym przyciąganiu i pożądaniu to oby na pewno dobry pomysł na jednorazową przygodę? Jakie poniesie to za sobą konsekwencje?

Największą zaletą tej książki bezapelacyjnie są bohaterowie. Wykreowani na prawdziwych ludzi takich jak ja lub Ty, pragnących spełniać marzenia, ambitnie dążących do celów, potrafiących poświęcić się dla najbliższych i nie robiących niepotrzebnych dram. Wszystko tak dobrze przedstawione, że chciało się przebywać w ich towarzystwie. Świadomie i odpowiedzialnie podejmowali pewne decyzje i nie miałam wrażenia, że siedzę wśród małolatów. Owszem znalazło się pewne nieporozumienie, które wprawiło mnie o szybsze bicie serca, ale to tylko napędziło mnie na odkrywanie kolejnych stron tej powieści. Różnica wieku i zakazany owoc, jako układ Paige z młodszym bratem swojej przyjaciółki to świetny pomysł na fabułę i został on  świetnie poprowadzony. Jednak minusem okazały się pierwsze dialogi naszych postaci. O ile lubię, kiedy facet ma piekielnie zbereźne myśli lub świntuszy przy uchu i działa to na moją wyobraźnię to tak Cannon z początku trochę mnie odpychał swoją bezpośredniością i grubiańskimi wypowiedziami. Miało być seksownie, ale Autorka nie potrzebnie chyba chciała przyspieszyć relację tej dwójki. Niemniej to mogą być tylko moje takie odczucia i jak pisałam wyżej: to było tylko na początku lektury, której dalsza część mi wynagrodziła te potknięcie. 

#więcejniżwspółlokator to historia o głębokiej miłości, przyjaźni, ogromnym zaangażowaniu i oddaniu. O namiętności wymykającej się spod kontroli, odwiecznej walce serca z rozumem, strachem przed zaangażowaniem

Miejscami słodka, miejscami urocza i często gorąca, bo nie będę ukrywać, że chociaż lektura nie ma jakiejś dużej ilości stron to i tak jest przepełniona płomiennymi momentami. Miło spędziłam z nią czas i dlatego mogę ją polecić dla romansoholiczek, które lubią lekkie i niezobowiązujące lektury z nutką humoru i niepewności. Z przyjemnością poznam pozostałe części tej serii z innymi bohaterami.

Czy różnica wieku w związku to problem? Dla niektórych ogromny, dla drugich nie ma kompletnie znaczenia. Jak kogoś kochasz to ważne jest czy Twoja druga połówka jest od Ciebie młodsza rok, sześć lat czy dziesięć? W końcu jakie to ma znaczenie, skoro najważniejsze są uczucia?

Paige i Cannona dzieli 4 lata, znają się od dzieciństwa, zawsze byli dla siebie przyjaciółmi, ich drogi się rozeszły jak byli nastolatkami i po raz kolejny spotykają się po latach. Cannon jest zachwycony, kobieta niekoniecznie, czy wytrzymają ze sobą dwa miesiące pod jednym dachem?

Książka była lekka i przyjemna, autorka ma prosty styl. Krótkie rozdziały pisane na zmianę z perspektywy głównych bohaterów jak najbardziej na plus.

Miałam wrażenie, że na początku wszystko bardzo szybko się potoczyło. Autorka rewelacyjnie poprowadziła relację Paige i Cannona, ale zdecydowanie za szybko do wszystkiego doszło. Lewo ze sobą zamieszkali i od razu się pojawiło wielkie uczucie. Między bohaterami czuć niezaprzeczalną chemię i napięcie, jednak kobieta boi się trochę poddać uczuciom. Cannon jest dla niej tylko młodszym bratem jej najlepszej przyjaciółki i ciężko jej spojrzeć na niego inaczej. Ta dwójka będzie musiała przejść długą i wyboistą drogę, żeby zaznać szczęścia.

Bohaterowie są dobrze wykreowani, nie można się z nimi nudzić. Cannon w tak młodym wieku dużo osiągnął, jest ambitny i uparcie dąży do celu. Paige jest kobietą sukcesu, jednak nie wyróżniała się niczym specjalnym.

„Więcej niż współlokator” to idealny romans na jeden wieczór i czekam na drugą część.

Sięgnęłam spontanicznie, szukając czegoś lekkiego, niezobowiązującego. I właśnie taką historię dostałam. Nieskomplikowaną z zakończeniem, jakiego czytelnik się domyśla od początku. Ale czasem nawet takie historie są potrzebne, aby odreagować.

„Miłość doprowadza nas do szalonych, irracjonalnych czynów.”

Paige to przyjaciółka siostry Cannona. Starsza, która nigdy nie sądziła, że Cannon może przykuć jej uwagę. Szczególnie, gdy chłopak już nie jest taki jak wcześniej. Jest seksowny, uroczy, pewny siebie i cholernie ją do niego ciągnie. Ale co wybierze Paige ?

Lojalność do przyjaciółki czy jednak szansę na miłość u boku mężczyzny ?

Szybka, jednotomowa opowieść o tym, że czasem miłość mamy pod nosem, ale za nim się zorientujemy może być za późno. Czasem te oczywiste rzeczy wydają nam się nieoczywiste. Jeżeli szukacie tak jak ja, czegoś na wieczór, totalne odmóżdżenie to ten tytuł super się do tego sprawdzi, ale cudów po niej nie oczekujcie.

𝐒𝐨𝐦𝐞𝐭𝐢𝐦𝐞𝐬 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐚𝐫𝐞 𝐧𝐨 𝐬𝐞𝐜𝐨𝐧𝐝 𝐜𝐡𝐚𝐧𝐜𝐞𝐬. 𝐒𝐨𝐦𝐞𝐭𝐢𝐦𝐞𝐬 𝐢𝐭’𝐬 𝐧𝐨𝐰 𝐨𝐫 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫.

🔸️Gdy najlepsza przyjaciółka prosi Paige o przygarnięcie na dwa miesiące młodszego brata, dziewczyna zgadza się, choć z tyłu głowy kiełkuje jej myśl, że nie jest to dobry pomysł. Cannon nie zamierzał zdradzić, dlaczego jego dotychczasowe mieszkanie zostało tak zdemolowane, że nie nadawało się do użytku. W końcu ciepły wieczór i wino zachęciły współlokatorów do zwierzeń. Cannon wyznał, że ciąży na nim fatum: każda dziewczyna, z którą się przespał, nieuchronnie się w nim zakochiwała, ale bez wzajemności...

🔸️Bohaterowie myślą o seksie, rozmawiają o seksie, a później już tylko uprawiają seks. Najgorsze jednak jest sposób w jaki jest to napisane. Ciarki żenady towarzyszyły mi niemalże cały czas i mam nadzieję, że szybko zapomnę o tych 'bujnych' opisach. Dobrze, że książka ma tylko trochę ponad 200 stron bo więcej bym nie zdzierżyła.

🔸️Relacja Paige i Cannona? Ona chyba w ogóle nie istniała. Chemia między nimi? Rozbudowana więź? O nie... Czegoś takiego tam nie ma. Bohaterowie *niemalże wszyscy* byli infantylni i irytujący. Miałam wrażenie, że charakteryzowały ich czysto zwierzęce instynkty.

🔸️Oczywiście, w tym uniwersum w najważniejszych momentach Paige i Cannon ze sobą nie rozmawiają. Jakoś trzeba sztuczne przeciągnąć dramę, co?🤦🏻‍♀️

🔸️Już nie wspominając, że według Allie - przyjaciółki Paige i siostry Cannona, randkowanie oznacza zaprzepaszczenie kariery brata, ale swoją psiapsi namawia na zarejestrowanie się w serwisie randkowym. Gdzie tu sens i logika? Chyba obydwoje wyjechali na długie wczasy i ich nie znajdziemy w fabule 'Więcej niż współlokatora'.

Sięgając po "Więcej niż współlokator" liczyłam na lekką lekturę, która pozwoli mi oderwać się od rzeczywistości. I rzeczywiście mogę powiedzieć, że była lekka, niezobowiązująca, jednocześnie nie spełniła moich niewygórowanych oczekiwań. Dlaczego? No cóż.. zacznijmy od tego, że nie podobał mi się język tej książki, był nietaktowny, a momentami nawet prostacki. Ja wiem, że romanse/erotyki rządzą się swoimi prawami i absolutnie wzięłam to pod uwagę podczas lektury tej opowieści, jednak nie zmieniło to mojego zdania. Lubię gorące historie i pikantne słownictwo, jednak miałam wrażenie, że tutaj jest ono zwyczajnie wulgarne. Całość książki to lekko ponad 200 stron, czysto teoretycznie jest do przeczytania na jedno podejście. Tyle w teorii, ponieważ ja czytałam ją kilka dni. Kreacja bohaterów również mnie nie zaskoczyła w pozytywny sposób. Odnoszę wrażenie, że ta książka jest po prostu zbyt krótka, aby nadać rodzącej się relacji odpowiedni rytm.

Teraz przejdźmy do bardziej pozytywnych aspektów, uważam że autorka miała świetny pomysł na fabułę: współlokator i różnica wieku między nimi. Ta historia miała naprawdę duży potencjał, który moim zdaniem nie został wykorzystany.

Po przeczytaniu "Więcej niż współlokator" czuję się niestety zawiedziona i już wiem, że prawdopodobnie o książce zapomnę w ciągu kilku dni. Jestem ciekawa, czy wy czytaliście tę książkę? A może wam bardziej spodobała się niż mi? 😊