Wicked Beauty. Dark Olympus. Tom 3

Helena nigdy nie chciała być nagrodą. Gdy umiera ówczesny Ares szybko trzeba go zastąpić. Jeśli chodzi o te miano zasady różnią się od pozostałych. Zgłosić się może każdy bez względu na pochodzenie, płeć czy majętność. Zeus by bardziej zagrzać atmosferę prócz stanowiska oferuje także swoją siostrę za żonę zwycięzcy, bez wcześniejszego ustalenia tego z nią. Kobieta nie potrafi się z tym pogodzić i sama zgłasza się jako czempion. Oprócz Heleny mamy także Achillesa i Patroklesa. Obydwoje są żołnierzami i mają genialny plan, by wygrać. Od dawna dążyli do realizacji swoich marzeń i wreszcie mają na to szanse. Jak ma się taktyka, plany i analizy do pojawiających się uczuć? Kto zostanie nowym Aresem? Co czeka Olimp?

Jeśli nie wiedzieliście to od Neon gods jestem ogromną fanką tej historii. Autorka naprawdę w świetny sposób przerabia znane mity, dodaje do nich nutkę nowoczesności i erotyzmu i tworzy elektryzujące fabuły. Byłam ogromnie ciekawa co tym razem wymyśliła, nawiązując dość luźno do wojny trojańskiej. Tego co otrzymałam, w żadnym przypadku się nie spodziewałam.

Historia od początku była wciągająca. Znając już troszkę ten świat i zasady tam panujące można było spodziewać się dużo. Super, że autorka wymyśliła takie zasady odnośnie stanowiska Aresa. Jako bóg wojny musi ta osoba mieć zmysł taktyczny, działanie pod stresem, presją i być osobą pomysłową. Zadania, na które zostały wrzucone postacie, właśnie te cechy uwypuklały. Naprawdę cały ten wątek był bardzo przemyślany, chociaż żałuję, że były tak krótko opisane, chciałabym bardziej odczuć te emocje, które targały bohaterami i jakie oni obierali taktyki.

Szkoda, bo autorka w tej części postawiła zamiast na ciekawy koncept tego turnieju, na ogromną dawkę erotyzmu. Co trochę mi nie współgrało z fabułą. Scen erotycznych była tutaj cała masa i autorka nie szczędziła nam drobiazgowych opisów oraz wymyślnych określeń narządów. Naprawdę co 3-4 rozdziały była scena łóżkowa i nie mamy tutaj "typowych" połączeń, choć Achilles i Patrokles są parą, a później pojawia się trójkąt i to momentami było wręcz niesmaczne, nie potrzebowałam znać aż tylu szczegółów. Poza tym jakoś nie odczułam żeby to było niezbędne dla fabuły.

Jeśli chodzi o postacie to były nieźle wykreowane. Helena zawsze się buntowała wobec rodziny i teraz stawia wszystko na jedną kartę. Można ją uznać za czarnego konia tych zawodów, bo raczej większość społeczeństwa uważała ją za zbuntowaną nastolatkę bez większej wiedzy i sprytu, mała księżniczka, która nie wie nic o świecie, a jednak nikt jej tak naprawdę nie zna i nie wiem jakie asy skrywa w rękawie. Jednak też czuje się skrzywdzona przez los i skrywa w sobie wiele bólu. Achilles zaś to pewny siebie człowiek, który wie czego chce i dąży do tego. Dla bliskich sobie osób zrobi wszystko, jednak nie za wszelką cenę. Chce zawsze dowodzić i zdarza mu się najpierw coś robić, a potem myśleć o tym. No i został nam Patrokles. Co mnie zasmuciło to on najmniej mi się wyróżniał z całej powieści. Mamy tutaj perspektywy całej trójki i momentami gubiłam się czyją perspektywę czytam. Najbardziej co go wyróżniało to fakt, że jest niezwykle inteligentny i musi mieć wszystko przemyślane. Jego tok myślenia zaskakiwał, bo cały czas coś analizował, przetwarzał i rozmyślał nad wszystkimi możliwymi rozwiązaniami.

Pomimo tylu scen erotycznych książka wciągała, czytało się ją szybko i często zaskakiwała. Zwłaszcza ostatnie zadanie i sama końcówka powieści mnie zszokowała. Nie spodziewałam się takiego rozwoju wypadków i że ta historia zostanie przeciągnięta na kolejny tom. To chyba mnie najbardziej zdziwiło, bo przypuszczałam, że będzie to trylogia. Jednak cieszę się, że będę miała możliwość powrotu do tego świata i zobaczenia czy bogom uda się ze sobą jakoś współpracować i co jeszcze wymyślą!

Także podsumowując po trzech częściach, chyba ta niestety najmniej mi się podobała. Ilość scen erotycznych za bardzo przytłoczyła całą fabułę. Wolałabym, żeby opisy zadań były dłuższe, a ilość scen krótsze i ogólniej w mniejszej ilości. Jednak porusza też kilka innych ważnych i współczesnych problemów naszej codzienności. Nie wiem jak będzie wyglądać powieść po wszystkich poprawkach korekcyjnych, ponieważ czytałam prebooka i kilka błędów tam wyłapałam, ale mam nadzieję, że finalna wersja, która do Was trafi będzie idealna. Dajcie porwać się walce o władzę, ale też o wolność i niezależność, wpadnijcie w polityczne intrygi i razem z bohaterami spróbujcie obrać idealną strategię na zwycięstwo!

Już jutro premierę będzie miał trzeci tom serii "Dark Olympus" autorstwa Katee Robert, która inspiruje się mitologią grecką, tworząc nowy, a jednak tak uniwersalny świat pełen polityki, zawiści i niebezpieczeństw.

"Wicked beauty" nieco różni się od poprzednich części i spodobała mi się chyba najbardziej!

Poznajemy tutaj historię Heleny, Achillesa i Patroklesa, którzy będą musieli zmierzyć się nie tylko z realnymi przeciwnościami, ale też z własnymi pragnieniami.

Plan był taki, że Achilles razem z Patroklesem wezmą udział w zawodach kończących się zwycięstwem jednego z uczestników i wejściem przez niego do grona Trzynaściorga- na miejsce aktualnego Aresa.

Achilles od dawna piął się w górę po szczeblach kariery i był pewien swojej wygranej, zwłaszcza z pomocą ukochanego, jednak żaden z nich nie spodziewał się, że dodatkową nagrodą będzie żona. I to nie byle jaka, a sama Helena Kasios - siostra obecnego Zeusa.

Ona sama też się tego nie spodziewała, wręcz przeciwnie- sama miała ogromne plany na przyszłość.

Czy zostaną one pokrzyżowane przez decyzje jej brata?

Czy będzie mogła komukolwiek zaufać w tym gnieździe żmij?

"Miałam twarz kobiety, którą ludzie postrzegali jako zdobycz, trofeum, ładny obrazek. Zawsze tak było. Odchodziła ich tylko powierzchnia, akieto to, co się pod nią kryło, zaczynało sprawiać kłopoty- porzucali mnie jak śmiecia. Albo co gorsze, próbowali mnie zmienić. Tak, ta twarz przynosiła same kłopoty.

Ale była jedyną, jaką miałam."

Cóż to była za historia!

Fabularnie podobała mi się chyba najbardziej z trzech dotychczasowych - świetny pomysł z areną, zawodami i intrygami, a ja do samego końca nie miałam pojęcia, kto zwycięży i co się stanie dalej!

Bardzo dobrze zostały wykreowane czarne charaktery, a także te szare, które lubię najbardziej. Zresztą pojawił sie też mój ulubiony - Hades i jestem też ciekawa Kallisto, ale na jej historię jeszcze będziemy musieli poczekać.😊

Zaskoczyła mnie tu tak szeroka reprezentacja lgbtq+, bo we wcześniejszych częściach nie było to aż tak widoczne, więc tu duży plus za różnorodność i równość, którą możemy tu oglądać. 😊

No i przechodząc do głównego wątku romantycznego, czyli relacji Achillesa, Patroklesa i Heleny - również podobała mi się ona ogromnie! Znowu nie wiedziałam, jak to wszystko się skończy, czy coś się rozpadnie, czy przeciwnie - powstanie z tego coś nowego, ale czytałam z zapartym tchem i bardzo mi się podobało!

Może dlatego, że sami główni bohaterowie bardzo mi się spodobali. Każdy z nich był inny, każdy miał inny charakter, inne przeżycia i założenia, ale razem tak pięknie się dopasowali. 😍

Chciałam, żeby Helena w końcu została zrozumiana, zauważona i prawdziwie pokochana, ale czy to się uda?😉

"Owszem, widzieli mnie jako rozpieszczoną księżniczkę. Ale także jako ukrytą pod nią silną, bystrą kobietą. Patrokles traktował mnie, jakbym była cennym skarbem. Achilles przyjmował moją siłę za pewnik. Obaj uważali mnie za równą sobie. To było wspaniałe uczucie."

Znając już książki Katee Robert, spodziewałam się też oczywiście gorących scen, ale te w sumie trochę przeszły moje oczekiwania. 😁 Były one naprawdę spicy, pełne uwielbienia, zachwytu, miłości i czułości, ale nie tylko i nie zawsze. A to wszystko w różnych konfigiracjach i towarzyszącymi różnymi emocjami, więc było ciekawie. 😉

"Sam nie wiedziałem, czy wierzę w bogów, czy nie - lecz jeżeli istnieli, musieli poświęcić ekstra czas na formowanie tej kobiety."

Uważam tę część za świetną. Fabuła szalenie wciągająca i nieprzewidywalna, ciekawe wątki poboczne i główny wątek romantyczny, dobre zakończenie i chwilami rollercoaster emocjonalny. 😊

Jedyne, co raziło mnie czasem w oczy, to kwestia tłumaczenia scen 18+. Czytałam co prawda tekst recenzencki - przed wersją finalną, ale wątpię, aby te elementy zostały zmienione. Naprawdę, niektóre określenia czy porównania były tak żenujące, że chciało mi się śmiać. Nie mogę sobie wyobrazić, aby ktoś użył niektórych słów w tym kontekście w jakiejkolwiek rzeczywistości. Naganiacz? Tłok? Serio? 😬🫣🤭

Ale nie wiem też, jak podobne określenia wyglądały w oryginale, więc nie mogę do końca określić, czyja to wina.

Na moją ocenę raczej to nie wpłynęło, bo wolę skupiać się na emocjach i fabule, a ta porwała mnie całkowicie!

Bardzo polecam, 9/10💜

Na Olimpie rozpoczyna się turniej o stanowisko Aresa, którego zwycięzca nie tylko zasiądzie wśród Trzynastki ale także poślubi przepiękną Helenę. Do turnieju zgłasza się Parys, Hektor, Patroklos i Achilles...oraz sama Helena co wywołuje wywołuj oburzenie ale też intryguje. Szczególnie Achillesa i Patroklosa, którzy doceniają jej wdzięki.

Świetnie się przy niej bawiłam! Helena dołącza do innych bohaterek tej serii, jako ta, która pokazuje inną twarz w mediach niż jaka jest naprawdę. Helenę z Wicked Beauty i Helenę z mitologii łączy fakt, zmuszenia do małżeństwa, z tą różnicą, że w tej książce, jest wątek feministyczny - nasza Helena sama bierze los w swoje ręce walcząc nie tylko o swoją niezależność ale też posadę, która kojarzy się z stanowiskiem dla mężczyzn.

Jedyne czego zabrało mi w tej serii to bardziej rozbudowanego wątku turnieju. Zadania są ekscytujące i żywo napisane ale na tle całego wątku romantyczno - erotycznego po prostu spadł na dalszy plan.

Jednak te smaczki mitologiczne ciągnące się przez całą książkę, jak pojawienie się Parysa, tajemniczej postaci Minotaura, pięty Achillesa i wielu innych, daje taką małą satysfakcję przy czytaniu.

Pokuszę się o stwierdzenie, że ta książka z całej serii jest najbardziej intensywna pod względem scen erotycznych. Trójkąt między Heleną, Achillesem i Patroklosem jest po prostu wyśmienity i napisany ze smakiem, oddając charakter każdej z postaci. Między Heleną a Achillesem trwa wojna na słowa i czyny i ta ich nienawiść spala się w łóżku. Natomiast relacja z Patroklosem jest bardziej głębsza, delikatniejsza. Mam nadzieję, że to trio pojawi się w kolejnych częściach, nawet jako postacie poboczne.

„Wicked Beauty” to już trzecia część serii Akcja książek dzieje się na Olimpie, na którym tak jak w mitologii greckiej pełno jest znanych postaci tj Zeus, Afrodyta, Hades czy Persefona.

Trzeci tom poświęcony jest Helenie Trojańskiej, która wraz z Achillesem i Patroklesem postanawia wziąć udział w krwawym turnieju. Zwycięzca stanie się nie tylko nowym Aresem, ale również poślubi Helenę. Jak w każdej części i tutaj kobieta nie zgadza się i postanawia zrobić coś co pozwoli jej być wolną. Ale czy piękna, ale bystra i piękna kobieta będzie mała jakiekolwiek szanse z mężczyznami? Największe szanse na wygrane ma właśnie Achilles i Patrokles, którzy są przyjaciółmi i kochankami. Z czasem pomiędzy tą trójką zawiąże się dość skomplikowana relacja. Kto wygra w turnieju? Kto zostanie nowym Aresem i mężem pięknej Heleny? Przekonacie się sami.

Podobnie jak w poprzednich częściach nie braknie tutaj intrygi, miłości, ciętego języka oraz pikantnych scen. Nie brakuje również silnej postaci kobiecej, która będzie walczyć o swoje i pozwoli by stać kogoś własnością. Męskie postacie trochę mniej polubiłam. Może dlatego, że raczej unikam jak ognia książek, w których panowie darzą się miłością.

Kate Robert stworzyła wspaniały świat z wyrazistymi postaciami. Jednak w tym tomie zabrakło mi tych emocji, które odczuwałam zwłaszcza w pierwszej części. Zabrakło mi również bardziej rozbudowanych scen z turnieju. Ale to jest tylko moje zdanie.

Jeśli jesteście fanami książek o sporej dawce erotyzmu, których akcja dzieje się w ciekawym świecie, to „Wicked Beauty” na pewno przypadnie Wam do gustu.

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Uroboros

Ta książka dosłownie ocieka seksem… i płynami ustrojowymi xD

Ostrzegam więc, wchodzisz na własne ryzyko.

Wicked beauty to już trzeci tom serii Dark Olympus, tym razem autorka płata czytelnikom małego figla i zamiast kolejnej siostry Dimitrou na swoją bohaterkę obiera piękną Helenę.

Siostra Zeusa i nowej Afrodyty jak do tej pory nie wsławiła się niczym prócz urody i talentu do imprezowania. Taką zna ją świat i rodzina, jednak piękno ma często mroczną stronę.

Gdy jej brat bez żadnych konsultacji wyznacza ją jako nagrodę dla zwycięzcy konkursu o fotel Aresa, dziewczyna płonie słusznym gniewem. Jest człowiekiem, istotą z krwi i kości a nie czyjąś własnością, nadszedł czas by to uwodniła i wziąć sprawy w swoje ręce.

I tu tak naprawdę zaczyna się akcja! Gdy w szranki z Heleną staje potężny Achilles i jego niezwykle ‘inteligentny’ chłopak Patrokles szybko powstaje mieszanka wybuchowa grożąca wielkim BUM!

Co z tego wyniknie?

Jak napisałam, ta książka dosłownie ocieka seksem.

Wicked beauty znacznie różni się od wcześniejszych tomów, które choć skupione na erotyce, miały jednak wyraźnie zarysowaną fabułę i jakiś pomysł na rozwój bohaterów. Tom trzeci został zdominowany przez nagie ciała i jęki rozkoszy, oczywiście uważny czytelnik wyłowi z tego stawu płynów ustrojowych wzmianki o młodych ludziach, którym przyszło zbyt szybko dorosnąć, trudnych relacjach z rodzinami i toksycznych związkach, jednak jest to tylko rozmyte tło, które łatwo zignorować. Akcja bowiem toczy się ‘w sypialni’….

Naprawdę brakło mi fabuły w tej książce. Na początku, gdy czytelnik dowiaduje się, że oto piękna Helena nie jest tylko ozdóbką ale i wysportowaną wojowniczką, gotową walczyć o swoją przyszłość, która przystępuje do turnieju wraz z grupą znacznie lepiej wytrenowanych i przerastających ją siłą doświadczonych wojowników myśli sobie: Ha! Ona musi mieć coś w zanadrzu!

Tyle, że nie ma… W zasadzie główna bohaterka nie robi nic spektakularnego przez całą książkę, chyba że pod uwagę weźmiemy jej brak wyobraźni. Nie ma absolutnie kompetencji na stanowisko Aresa, co nie jest żadną tajemnicą od pierwszych stron, jednak do samych zainteresowanych dociera to tylko marginalnie, gdzieś pod koniec, między kłótnią a wielokrotnymi orgazmami.

Ma za to boskie ciało i dwóch osiłków, którym krew zbyt szybko przestaje zasilać mózg i spływa w bardziej południowe rejony. W zasadzie to Achilles i Patrokles odwalają za Helenę brudną robotę i najwyraźniej całej trójce z tym dobrze, dlatego nie będziemy tego drążyć.

Przejdziemy więc do rzeczy przyjemniejszych, czyli pochwały. Książkę czyta się nadspodziewanie szybko, autorka jak już wspominałam przy poprzednich tomach ma lekkie pióro i sporą fantazję, tym którzy szukają w książkach ekscytujących uniesień z pewnością zrobi dzień. Fajne było też to, że Wicked beauty to reverse harem, których nie wydaje się w Polsce zbyt wiele, a jeśli już, to sądząc po ocenach, nie są one zbyt wysokiej jakości.

Podsumowując: Tym, którzy szukają pikantnych scen i szeroko pojętej erotyki zdecydowanie polecam. Jeśli nie straszne wam trójkąty, enemies to lovers, reverse harem i piękni acz niezbyt mądrzy bohaterowie, to właśnie jest książka dla was. Obiecuję, że jęki rozkoszy was ogłuszą, a kolejne tomy już nadciągają, więc jak najbardziej będzie co czytać.

[Okej, to jeszcze słów kilka poza recenzją całości. Z uwagi na to, że czytałam egzemplarz recenzencki, którego treść wciąż może ulec zmianie nie czepiałam się poziomu tłumaczenia ani literówek. Jednak nie oznacza to, że ich nie zauważyłam. Poprzednie dwa tomy – również w wersji recenzenckiej – miały tłumaczenia na znacznie wyższym poziomie, nie wiem czy to kwestia tłumacza, czy może samego tekstu, ponieważ nie miałam okazji zapoznać się z wersją oryginalną. Jednak słowno „naganiacz” prześladuje czytelnika przez całą książkę i tworzy wrażenie jakiegoś konfliktu z matką naturą, bohaterowie na zmianę albo „walą w dziuplę” albo „orają” strasząc okoliczne wiewiórki wielkością swoich orzechów. Jakby brakło komuś synonimów…

Mam też pewne zastrzeżenie do odmiany postaci Bellerofontu, które nie utożsamia się z żadną płcią. Tłumaczka w odmianie tej postaci robi kalkę z języka angielskiego, podczas gdy można by użyć znanej wszem i wobec w języku polskim formy bezosobowej.

Obiecuje, ze to już prawie koniec gorzkich żali, ostatnią rzeczą, która zdecydowanie zaskoczyła mnie negatywnie było uparte podkreślanie rasy postaci. Na przestrzeni pierwszych 25 stron bodajże 6 razy podkreślono, że ktoś jest biały, wydaje się to niewiele, ale w trakcie czytania widać sztuczność tego zabiegu. Zasadniczo niema to żadnego wpływu na fabułę, mam wrażenie, że autorka robi to tylko po to, by przygotować sobie tło pod ciemnoskóre postacie. Tak jak w poprzednim tomie próbowała się wybić na postaciach plus size, tak tym razem postawiła na osoby ciemnoskóre, niebinarne i nieheteronormatywne.]

No to tyle :D

Sami musicie zdecydować, czy warto sięgnąć po Wicked beauty i czy znajdziecie tam coś dla siebie!

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Uroboros

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

Bycie trofeum, zwłaszcza z czyjegoś wyboru, a nie naszego, nie każdemu musi przypaść do gustu. Co więc zrobić w sytuacji, z jakiej nie widać wyjścia? Pogodzić się czy rozpocząć walkę o swoją wolność? To drugie wróży spore kłopoty, pierwsze natomiast oznacza, iż złota klatka zamknie się już na zawsze …

Olimp niejedną ma twarz, dokładnie jest ich trzynaście, boskich i z niejedną tajemnica kryjącą się za olśniewającym uśmiechem bądź nieprzeniknionym spojrzeniem. Wielu marzy by zostać jednym z nich, ale jedynie nielicznie wiedzą co za tym kryje się w rzeczywistości. Helena jest córka, siostrą i być może przyszłą żoną, nie miała wpływu na gdzie i w jakiej rodzinie urodziła się, lecz nie zamierza grać nadal pionka w rozgrywce innych. Rzucenie wyzwania najpotężniejszym zdaje się być nie najmądrzejszym posunięciem, zwłaszcza jeśli ma za przeciwników na przykład Achillesa i Patroklesa, że o reszcie się już nie wspomni. Wygrana z nimi to marzenie straceńca, ale kto powiedział, że nie wolno pięknej Helenie pragnąć zakazanego owocu? Doceniana za urodę, lecz nie za siłę i determinację, czy przeciwnicy dostrzegą, to, czego raczej nikt nie chciał zauważyć? Władza ma słodko-gorzki smak, kto jest gotowy postawić wszystko na jedną kartę? Nie tylko najpiękniejsza kobieta na świecie pragnie poczuć smak zwycięstwa, rywale nie cofną się przed niczym by zdobyć podwójny laur. A co jeśli ten scenariusz okaże się mieć z zupełnie inny finał niż ktokolwiek spodziewał się na początku? Dziel i rządź albo raczej łącz i panuj?

Mroczny, dysfunkcyjny, owiany tajemnicą, celebrycki i boski. Olimp. Miejsce gdzie wiele uchodzi na sucho, oczywiście nie każdemu i nie zawsze. Mit o najpiękniejszej z pięknych, Helenie znają wszyscy, ale czy na pewno? A gdyby tak opowiedzieć go na w całkiem innym stylu? Katee Robert nie boi się napisać całkowicie własnej wersji znanej opowieści, jednocześnie dalekiej i bardzo bliskiej oryginału. Z pewnością nie brakuje w niej intryg, pragnienia władzy, toksycznych uczuć oraz wojny, oczywiście jest także miłość, rzucająca wyzwanie konwenansom. Znajome? Jak najbardziej, kojarzymy to przecież właśnie z mitologii. Co więc z tymi różnicami lub raczej autorskimi pomysłami? Na tym, co już wiadome i znajome autorka zbudowała po raz kolejny coś zupełnie nowego, zaskakującego oraz przyciągającego uwagę. „Wicked Beauty” nie powiela pierwowzoru, sięga dalej, buduje z opatrzonych wydawałoby się klocków autorski mit, gdzie bohaterowie pokazują całkiem inne oblicza, intrygujące i różniące się od tych, do jakich przyzwyczailiśmy się. Serwują oni czytelnikom całkowicie nowe osobowości oraz wariację odpowiedzi na pytanie co by było gdyby …