Weź się

"Weź się" to książka niesamowita, zdecydowanie godna polecenia.

To przede wszystkim książka o przyjaźni, o chęci zmiany swojego życia, o poszukiwaniu swojego szczęścia. Opowieść jest pełna humoru i wspaniałych opisów Hiszpanii.

Ta książka jest "prawdziwa" - choć nie potrafię dokładnie tego wytłumaczyć, to słowo moim zdaniem najlepiej ją opisuje.

Problemy miłosne, rozczarowania w pracy, walka z kompleksami i brakiem pewności siebie - chyba każdemu z nas te tematy nie są obce. Poruszone w książce zagadnienia, niektóre bardzo poważne, jak choćby zaburzenia odżywiania, przedstawione są w sposób lekki, ale nie banalny.

Ogromnym plusem dla mnie jest to, że autorka sygnalizuje pewne tematy, ale nie chce ich wszystkich wyjaśniać. Takie niewyjaśnienia, zmusza czytelnika do refleksji, do wyciągania własnych wniosków, czy też poszukania informacji w innych źródłach. Wspomniane zaburzenia odżywania, są tematem obszernym i skomplikowanym, diagnoza chorego trwa niekiedy latami. Dlatego fakt, że w książce nie jest to do końca wyjaśnione, dla mnie przemawia na plus. Historia Zosi Radziak staje się bardziej wiarygodna. Wnioskuję, że w drugiej części książki, Małgorzata Kamińska wróci do tego wątków.

Jest mi niezmiernie miło, że miałam okazję przeczytać tę książkę przed premierą. Raz jeszcze polecam wszystkim.

"Weź się" to debiut literacki zasługujący na uwagę! Mnie zaintrygował opis, który sugerował obyczajówkę z motywem walki z kompleksami, wynikającymi z choroby skóry. Kiedy zobaczyłam na profilu autorki, że to po części jej własna historia, byłam już pewna, że chce to przeczytać!

"Weź się" to opowieść pełna kobiecej przyjaźni, która jest bodźcem do budowania wiary w siebie i wyjścia że swojej strefy komfortu.

Przyznam, że pierwsze 100 stron mnie wynudziło. Świat show biznesu nie jest tak ciekawy jak pokazuje to prasa bulwarowa. O ile, przyglądanie się pracy w gazecie, było dość ciekawym wątkiem, to cała otoczka była zupełnie bezbarwna. Ot, zwykle życie słoika.

W drugiej części tej historii jest już o wiele lepiej. Hiszpania! Piękna, słoneczna, pachnąca morzem i szalenie ciekawa społecznie i kulturowo. Autorka, która przez kilka lat mieszkała w Tarifie, opisuje ją nam z dużą precyzją, pokazując oczami swoimi i głównej bohaterki, prawdziwe życie na wiecznych wakacjach. Trudy zmagania się z barierą językową, różnice społeczne i diametralnie różne nastawienie Polaków do ludzi i życia. Pokazuje, że wiele nas dzieli ale jeszcze więcej łączy.

Jestem zachwycona tą Hiszpańska częścią, wprawiła mnie w dobry, wakacyjny nastrój!

A Hiszpanie? Jest gorąco!

Znajdziecie w tej książce sporo humoru, choć przyznam, że liczyłam na więcej. Momentami główna bohaterka jest bardzo irytująca, podejmuje dziwne i niezrozumiałe dla mnie decyzję, a jej relacja z byłym/nie byłym facetem jest... trudna do zniesienia.

Na minus zasługuje też nie rozwiązany/porzucony wątek zaburzeń odżywiana Zosi. Mam nadzieję, że ta kwestia zostanie poruszona w kolejnej części.

Mam też wrażenie, że sporo wątków zostało w trakcie fabuły wrzucone w treść, jakby dla podtrzymania historii, jednak w trakcie umierały one śmiercią naturalną.

Całość oceniam jednak bardzo pozytywnie! Czyta się świetne, klimat jest niesamowity a końcówka sprawiła, że miałam ochotę udusić autorkę! Czekam na kolejna część, jestem ciekawa jak potoczą się dalsze losy Zosi. G[Adres usunięty]

"To nie był czas na miłość. Najwidoczniej jeszcze sama się nie poskładałam. Czasami mi się wydawało, że już jestem taka silna, ale na razie to były początkowe zmiany. Cały czas musiałam wkładać wiele wysiłku w to, żeby się nie rozkleić, żeby nerwy, kompleksy i demony, z którymi walczyłam, nie wzięły góry."

Zosia nie lubi siebie. Od dziecka zmaga się z bielactwem, które wpędziło ją w kompleksy, tkwi w związku, w którym nie chce być, praca nie przynosi jej żadnej satysfakcji. Jako trzydziestolatka zaczyna zdawać sobie sprawę, że to ostani czas na poważne zmiany w życiu. Za namową przyjaciółki postanawia wyjechać na miesięczne wakacje do Hiszpanii. Dociera do Terify, małego miasteczka nad oceanem, gdzie korzysta z życia w sposób jakiego wcześniej nie znała. Podczas pobytu podejmuje decyzje, które mogą zmienić jej życie

"Weź się" to bardzo przyjemna i lekka obyczajówka. Małgorzata Kamińska w swojej narracji bardzo fajnie pokazała punkt widzenia głównej bohaterki. Podzieliła książkę na trzy główne części, zawierając w swoim tekście opisy wspaniałych hiszpańskich krajobrazów. Wśród nich zawarła fabułę odrobinę zabawną, odrobinę romantyczną, z pewnością bardzo życiową. Stworzyła powieść, w której odnosząc się do własnych doświadczeń, sprawiła, że jest ona bardzo autentyczna. Mimo, że były w tej ksiażce momenty, które odrobinkę mi się dłużyły, to jestem zadowolona z tej lektury. Bardzo podobały mi się bilanse dni sporządzane przez Zosię. Ona sama jest postacią bardzo złożoną. Mimo nabytego doświadczenia życiowego, wciąż sprawia wrażenie niedojrzałej. Podobała mi się jednak jej spontaniczność i odwaga do podejmowania się nowych wyzwań. Myślę, że "Weź się" to książka przede wszystkim o poszukiwaniu i akceptacji siebie, dążeniu do samozadowolenia i podejmowaniu ryzyka wbrew opinii innych. Całkiem przyjemnie spędziłam czas z tą powieścią i ze swojej strony Wam ją polecam

Zosia jest zwyczajnie niezadowolona ze swojego życia. Wypaliła się zawodowo, przez co praca w gazecie jej nie cieszy, ma faceta z którym tak naprawdę nie chce być, ale nie tak łatwo jest się rozstać. Rodzice, którzy nie do końca ją rozumieją, bądź zwyczajnie nie chcą jej zrozumieć. Co prawda trzydziestka na karku, jednak nic jej nie wychodzi. Za namową przyjaciółki kupuje bilet do Hiszpanii i pakuje walizki. W planach ma miesiąc odpoczynku. Wakacje, które mają pomóc jej nieco się odstresować i nabrać energii do działania. Plany planami, ale życie czasem pisze inne scenariusze. Co czeka na Zosie w Tarifie?

"Weź się" to książka lekka i bezproblemowa. Można zaliczyć ją do pozycji, ktore można odłożyć na bok, by za chwilę sięgnąć po nią ponownie. Właściwie nie dzieje się tu za wiele, zwyczajne życie zwyczajnego człowieka.

Zosia to kobieta, której nie brakuje odwagi. Spontaniczny wyjazd do Hiszpanii, szalona nauka kitesurfingu czy nowe zawodowe wyzwania. Będąc na wakacjach rozumie również, że bielactwo nie sprawi, że ludzie zaczną patrzeć na nią jak na dziwadło. Inny kraj, inne obyczaje. W tym miejscu życie mogłoby być piękne. Tylko rozstanie z facetem coś jej nie wychodzi.

Poza tym dużo marudzi i czasami zachowuje się jak nastolatka, szczególnie, gdy widzi na horyzoncie jakiegoś przystojniaka. Te momenty były całkiem zabawne. Szalona trzydziestka jak się patrzy.

Książka nie jest specjalnie wciągająca, jednak jest na tyle przyjemna, że fajnie mi się ją czytało. Nie powiem, momentami było ciut nudno, chyba po prostu jestem przyzwyczajona do ciągłej akcji.

Nieco inaczej spojrzałam na książkę po informacji jakie uzyskałam od autorki. Już doskonale rozumiem, skąd tak cudne opisy Tarify, oraz szczegółowe informacje dotyczące nauki sportu wodnego. Tak dobrze można coś opisać, zwłaszcza gdy samemu się to przeżyło.

Jeśli chodzi o zakończenie książki, to prawda jest taka, że pod sam koniec mocno się wkręciłam w podejmowane przez Zosię decyzję i zdecydowanie nie takie zakończenie sobie wyobrażałam! Bardzo chętnie sięgnę po kontynuację, bo to zwyczajnie nie powinno się tak kończyć.