Water Moon. Księżyc w wodzie

Po zobaczeniu okładki książki oraz przeczytaniu opisu byłam bardzo ciekawa tego, co w sobie kryje. Dodatkowo powieść wyskakiwała mi często na Instagramie, więc musiałam czym prędzej się za nią zabrać. Początek zaczął się dosyć ciekawie.

   Przekroczyliśmy próg lombardu, trafiając do innego świata - lombard nie był miejscem, do którego poboczna postać chciała trafić, jednak zostało to wyjaśnione w ten sposób, iż trafiamy tam, jeśli w głębi siebie tego potrzebujemy. Oddajemy popełniony przez siebie błąd/zły wybór, a dokładnie jego wspomnienie w zamian za herbatę, która ma przedstawiać spokój. I w sumie tyle. Po chwili akcja zmienia swoje tempo, zaczyna się dziać tyle różnych rzeczy, iż nie jesteśmy w stanie nadążyć. Poznajemy kolejną osobę, która trafiła do lombardu, ale tutaj nie podejmuje żadnej wymiany, a wręcz nalega, że to on pomoże naszej bohaterce. Hany ojciec znikł, ale jakimś trafem miał czas, by zostawić córce wskazówki za pomocą jakiejś gry, w którą grali od najmłodszych lat. Od tego momentu zaczyna się wspólna przygoda Hany i Keishina.

   I trafiamy do momentu, w którym jak dla mnie nic się nie kleiło, czegoś się dowiedzieliśmy, mniej więcej, dlaczego ojciec bohaterki uciekł, co zrobił itp. I tak o wyruszamy w podróż z bohaterami bez większego wytłumaczenia jak działa ten jej świat. Gdzieś tam w trakcie dostajemy strzępki informacji, ale jest ich zdecydowanie za mało. Dodatkowo akcja gna na złamanie karku, wszystko mi się tam mieszało, była tak nie spójna, że zostawiłam książkę na kilka miesięcy i nie miałam ochoty do niej wrócić. I w końcu postanowiłam dać jej jeszcze szansę, doczytać do końca, z nadzieją, że zrozumiem jej przekaz, że jakoś odnajdę się w tym świecie. I wiecie co? Po skończeniu jej miałam jeszcze większy mętlik w głowie niż na samym początku.

   Nie wiem jaki sens miała ta książka, co Autorka miała na myśli, pisząc ją. Z jednej strony mógł to być wątek przeznaczenia, drogi, którą ktoś nam wytyczył i musimy nią podążać. Z drugiej zaś kwestia tego, że wszystkie nasze błędy, zranione uczucia, te szczęśliwe chwile itd, sprawiają, że jesteśmy tym, kim jesteśmy. I nie powinniśmy się tego wstydzić, bo bez tych doświadczeń moglibyśmy stać się kimś zupełnie innym. Także jeśli taki był zamiar Autorki, to myślę, że w pewnym sensie to do mnie dotarło, ale męka, jaką przeszłam, czytając tę książkę, nie była tego warta.

   Przyznam szczerze, że męczyłam się z nią, nie poczułam nic poza irytacją, że nie mogę w żadnym stopniu cieszyć się lekturą. Myślałam nawet nad DNF-em, ale stwierdziłam, że wytrwam do końca i może jakimś cudem zrozumiem. Nie jestem w stanie jej polecić, ponieważ ja ją wymęczyłam i szczerze jestem zawiedziona. Mimo wszystko dziękuję serdecznie Wydawnictwu za egzemplarz recenzencki!

Samantha Sotto Yambao nakreśliła wyjątkową, oniryczną powieść, która zakrada się do zakamarków czytelniczego serca, silnie nim potrząsa, nakazuje przyjrzeć się własnym wyborom, a równocześnie funduje niezapomniane, ekscytujące doświadczenie, ociekające magią, symboliką oraz intensywnymi emocjami. Tajemniczy klimat, dopieszczony doskonale zbudowanym napięciem, całkowicie odurza, w skutek czego zahipnotyzowany czytelnik nie jest w stanie z własnej woli przerwać tak wyjątkowej lektury. Przygotujcie się na obłędną, pasjonującą podróż, jaka choć na kilka godzin zamieni Wasze życie w niezapomnianą, lecz także pełną zadumy nad ludzkim losem i podejmowanymi pozornie błahymi wyborami, wyjątkową przygodę!

Krocząc po stronnicach tej niespiesznej, komfortowej historii, wielokrotnie doświadczyłam absolutnego zachwytu. Autorka włada poetyckim, sugestywnym stylem, naszkicowane opisy działają na wszystkie zmysły i rozbudzają wyobraźnię do granic, dlatego czytający gubi się, otumaniony nie dostrzega, gdzie przebiega granica między jawą, a snem.

Na ogromne brawa zasługuje oniryczny, tajemniczy klimat, jaki w mistrzowski sposób ukazuje wielowymiarowość i osobliwość istnienia, jak i zagadkę upływającego czasu, ludzkich wyborów, a nawet samej duszy. Przenikające się rzeczywistości dosięgają najciemniejszych zakamarków ludzkiego serca, skłaniają do refleksji, ale i na moment lektury przenoszą nas na scenę magicznej baśni, w której istnieje czarodziejski lombard, podróżuje się kałużą bądź za pomocą piosenki, płaci się czasem, a na skórze można mieć wytatuowaną całą ścieżkę swojego życia.

“Water moon. Księżyc w wodzie” to odurzająca, fascynująca, przesycona realizmem magicznym, jakże zaskakująca opowieść, która całkowicie odrywa od szarej rzeczywistości! Misternie skonstruowana fabuła, frapujące nietuzinkowe postacie, genialnie wykreowana magiczna rzeczywistość, odurzający klimat, a także stopniowo odrywane tajemnice, formują nieszablonową opowieść, od której nie sposób się oderwać. To książka, która zarówno was oczaruje, otumani, jak i rozbudzi wyobraźnię do granic! Polecam gorąco!💙

🍵🌕 Water Moon. Księżyc w wodzie autorstwa Samanthy Sotto Yambao to literacka podróż, która zaczyna się jak spokojna filiżanka zielonej herbaty, a kończy jak sen, którego nie chcesz przerywać. W samym sercu Tokio, za drzwiami ramenowni, czeka lombard niepodobny do żadnego innego. Tam nie zostawia się starych rzeczy, ale… życiowe wybory. I to właśnie one stają się walutą w niezwykle delikatnej, melancholijnej historii, w której rzeczywistość przeplata się z magią.

🍵🌕 Oniryczny świat, który Hana odkrywa po zaginięciu ojca, przywodzi na myśl najbardziej baśniowe produkcje Studia Ghibli – są tu miasteczka utkane z papieru, jeziora prowadzące do wspomnień i niebo, które nie zna grawitacji. Każdy szczegół otoczenia zdaje się być utkany z emocji. Autorka ma niesamowity dar tworzenia obrazów, które aż chce się dotknąć – a jednocześnie boimy się, że znikną jak sen tuż po przebudzeniu.

🍵🌕 Relacja między Haną a Keishinem to czuła oś całej opowieści. Ich rozmowy – pełne filozoficznych rozważań, subtelnych aluzji i wspólnego milczenia – są jak dwie dusze rozmawiające językiem zarezerwowanym tylko dla nich. Momentami przypominają Addie i Henry’ego z Niewidzialnego życia Addie LaRue, co dodaje tej parze głębi i lekkości zarazem. Ich historia wciąga, ale nigdy nie dominuje – jest równorzędnym elementem większej układanki.

🍵🌕 Choć fabularnie książka potrafi zaskoczyć, to największą jej siłą są emocje. Nostalgia, żal, tęsknota, ale i lekka nadzieja – wszystko to przewija się przez strony jak mgła nad spokojnym jeziorem. Czytając, miałem wrażenie, że ta historia zna moje własne wątpliwości i pytania, których nie odważyłem się zadać. Zdarzało mi się zatrzymać, by zanotować zdanie, które trafiało prosto w serce – i to nie raz.

‎

🍵🌕 I to właśnie te emocje utkane między stronami tej opowieści sprawiły że zdecydowałam się objąć tą powieść patronatem medialnym. Dawno nie spotkałam książki tak delikatnej wręcz sensualnej a jednocześnie przepełnionej emocjami. Emocjami z którymi każdy z nas walczy na codzień. To właśnie dlatego ta książka to wybitna perełka. Coś co nie zdarza się na polskim rynku wydawniczym zbyt często...

🍵🌕 Water Moon to książka dla tych, którzy lubią czuć – i nie boją się odrobiny bólu w zamian za piękno. To hołd dla tych wszystkich wyborów, których nie możemy cofnąć, ale które nadal możemy zrozumieć. Jeśli kochasz subtelną fantastykę, emocjonalną głębię i światy, które istnieją gdzieś pomiędzy jawą a snem – ta opowieść jest dla ciebie.