Waleczna czarownica. Trylogia Klątwy. Tom 3

[Adres usunięty]

"Mając wybór między jednym życiem spędzonym z tobą a tysiącem bez, zawsze wybiorę ciebie".

Klątwa rzucona przez czarownicę na pięć stuleci uwięziła trolle w mieście pod gruzami Samotnej Góry. Do tego miejsca trafiła zwyczajna ludzka dziewczyna o imieniu Cecile. Gdy dotarła na miejsce nie marzyła o niczym innym tylko o ucieczce. Wiemy już, że coś ją tam zatrzymało. Coś, co było jeszcze bardziej magiczne niż jej hipnotyzujący głos. Co to takiego? Miłość do nadludzko przystojnego trolla Tristana. Wraz z rozwojem uczucia zanurzyła się w świat skomplikowanych intryg politycznych i społecznych problemów. Cecile i Tristan dokonali już niemożliwego, ale przed nimi największe z wyzwań - pokonanie zła, które sami uwolnili. W Trollus i poza jego granicami zrobiło się naprawdę niebezpiecznie. Trolle i inne istoty wypuszczone na świat przez Cecile robią niemałe zamieszanie, a zakochanym przyjdzie walczyć z tymi, którzy pragną ich śmierci. Cena zwycięstwa jest wysoka. Być może będą musieli postawić wszystko na jedną kartę, a nawet i to może nie wystarczyć. Oboje zaciągnęli ogromne długi, a koszty ich spłaty o wiele przewyższą początkowe oczekiwania...

Czy Cecile i Tristan ocalą mieszkańców Wyspy i wyzwolą ich spod władzy tyrana? Czy uda im się uniknąć niebezpieczeństwa? Czy ich miłość przezwycięży wszystkie trudności?

"Kiedy traci się sens życia, wiele rzeczy okazuje się wartych, by za nie umrzeć".

Mam pewien problem z tą serią, a mianowicie taki, że każdy kolejny tom musi być wychwalony pod niebiosa bo... po prostu na to zasługuje. Danielle L Jensen pisze o trollach w taki sposób, że niesamowicie chce się to czytać! Uczyniła trolle głównymi bohaterami swojej serii, ale stworzyła im całkowicie nowe oblicze - przełamujące schematy i pozostawiające stereotypy daleko w tyle. No i to rozumiem! Opieranie się na czymś, co budzi grozę i fascynuje od lat, a jednocześnie potraktowanie tego w sposób odmienny, z lekkim powiewem świeżości.

"Waleczna czarownica" to najkrótszy, ale według mnie najlepszy tom tej serii. Akcja mknie w nieubłaganie szybkim tempie, a zakończenie zapiera dech w piersiach! Tego zakończenia nie dało się przewidzieć, gwarantuję.

Podsumowując, Trylogia Klątwy to seria, którą polecam z całego serca. Warta uwagi, oryginalna, ze świetnie wykreowanym światem i bohaterami, którzy wywołują w czytelniku skrajne emocje. Do gustu przypadnie szczególnie fanom szeroko pojętej fantastyki i powieści młodzieżowych. Dużym atutem serii są również okładki. Przepiękne i wiernie oddające baśniowy klimat powieści. Doszły mnie słuchy, że to jeszcze nie koniec i będziemy mieli okazję wrócić do tego wspaniałego uniwersum. Ciekawe, co tym razem zaserwuje swoim fanom autorka!

Izabela Nestioruk

Waleczna Czarownica to trzeci tom Trylogii Klątwy. To kontynuacja Porwanej pieśniarki i Ukryta Łowczyni, które czytałam jakiś czas temu. Bardzo byłam ciekawa, jaki będzie miała finał historia Cecile i Tristana.

Cecile to ludzka dziewczyna o przepięknym głosie, która pewnego dnia została uprowadzona do Trollus, miejsca zamieszkiwanego przez trolle. Z czasem je poznała i pokochała księcia Tristana, z którym została związana. Związanie to związek małżeński, ale dodatkowo dzięki powiązaniu magii oboje wyczuwają się wzajemnie i odczuwają swoje nastroje. Są dla siebie jak otwarte karty księgi.

Nie zawsze st to pozytywne uczucie, sprawia, że nawzajem stają się swoim słabym punktem i celem dla wroga. A ostatnimi czasu wrogów im nie brakuje. ..

Cecile zabiła Anushkę, czarownicę, która posiadła ciało jej matki, i tym samym uwolniła trolle z zamkniętego miasta. Oboje z Tristanem musieli uciekać, aby ocalić ludzi i Trianon przed trollami. Ściga ich nie tylko Roland, ale również Królowa Zimy ma swoje porachunki z Tristanem. Chcąc ochronić ukochanego, Cecile składa obietnicę Królowi Lata. W efekcie wygrywają bitwę , ale zostają rozdzieleni już na zawsze. Czy Cecile uda się połączyć z ukochanym? Jak potoczą się ich losy?

Przeczytajcie :)

Przyznam, że pochłonęłam powieść z wielką przyjemnością i zaintrygowaniem. Przeniosłam się do świata Cecile i Tristana i z trudem się z nimi rozstałam. Kibicowałam ich działaniom mającym połączyć trolle i ludzi w zgodzie. Ich uczucie, początkowo wymuszone, z czasem rozwinęło się w więź, której można pozazdrościć. Ich przyjaciele wspierali ich działania jak tylko mogli, czasem oddając za nich życie. Sprawa, której byli oddani, była tego warta. Wielu wrogów okazało się przyjaciółmi, a wielu przyjaciół wrogami. Finał powieści jest naprawdę zaskakujący, ale i wzruszający. Polecam Trylogię Klątwy z całego serca - to niesamowita opowieść, nad którą warto się pochylić. Myślę, że może okazać się świetnym prezentem na zbliżającego się Zająca :)

[Adres usunięty]

Pierwsze dwa tomy trylogii Danielle L. Jensen bardzo przypadły mi do gustu. Nie powinien więc dziwić fakt, że czym prędzej postanowiłam zapoznać się ze zwieńczeniem serii, co zresztą uczyniłam.

Klątwa przestała działać. Dzięki zabiciu Anushki trolle mogły przedostać się do świata ludzi. Tristan miał niełatwe zadanie, gdyż jego zamiarem było zabicie ojca i brata. Już niebawem trolle miały zawładnąć ludzkim światem, pochłaniając przy tym wiele istnień. Czy Cecile i Tristan mogli jakoś temu zaradzić?

Trzeci tom jest najkrótszy, ale jednak mimo to czytanie go jakoś mi się dłużyło. Nie może być to spowodowane zbyt długim odstępem czasowym pomiędzy poszczególnymi tomami, gdyż od przeczytania ,,Ukrytej łowczyni" minęło zaledwie kilka dni. Fabuła jakoś nie wciągnęła mnie od samego początku. Zakończenie w pewien sposób jest dość przewidywalne, ale jednak pojawia się w nim element zaskoczenia.

Styl Danielle L. Jensen pozostał bez zmian i nadal jest bardzo płynny. Fabuła mogłaby być nieco ciekawsza, akcja troszkę szybsza i w moim mniemaniu byłoby idealnie. Zwieńczenie trylogii było dla mnie dosyć ciekawą lekturą, jednak nie jestem nim oczarowana w takim stopniu, jak poprzednimi tomami.

Autorce nie można odmówić ciekawego pomysłu na całą serię. Świat trolli i ludzi, miłość, początkowo wbrew sobie, sporo magii, Lato i Zima. Naprawdę w tej serii jest sporo fantastyki, ale nie zabrakło też śmierci, czy miłości. Równowaga pomiędzy tymi wątkami została jednak zachowana.

,,Waleczna czarownica" to taki tytuł, który wypada przeczytać miłośnikom serii. Jest to dobra książka, aczkolwiek do doskonałej jeszcze jej brakuje. Niemniej nie żałuję, że zapoznałam się z całą serią.

Waleczna czarownica to ostatni tom Trylogii Klątwy autorstwa Danielle L. Jensen. Niestety… albo i stety. Bowiem czasami stawiając zbyt wiele przecinków w miejscu, w którym powinna pojawić się już dawno kropka, możemy coś bardziej popsuć niż naprawić. Dlatego wydaje mi się, że w przypadku historii Cecile i Tristana te trzy części były wystarczające. Autorka pięknie rozegrała wszystko w czasie, zafascynowała mnie i wielu innych czytelników swoją wizją, wprowadziła do niesamowitego świata Trollus, a na koniec… rozerwała moje serce. Zapewne nie tylko moje.

Cecile i Tristan dokonali w końcu tego, na co inni utracili nadzieję już dawno temu. Zdjęli z Trollus pradawną klątwę, choć zdawali sobie sprawę z tego, jakie konsekwencje to ze sobą niesie. Jednak chyba nikt się nie spodziewał, że będą one aż takie. Teraz będą musieli ryzykować wszystko, życie swoje i swoich najbliższych, aby wyzwolić mieszkańców Wyspy i trolli spod władzy bezwzględnego tyrana. Poleje się krew, okrutna magia zapanuje nad ich losem, a szanse na powodzenie będą znikome. Tylko ta mała iskierka nadziei sprawi, że będą chcieli walczyć do samego końca, choć przeciwności losu zaczną się mnożyć na potęgę. Pojawią się też Ci, którzy zapragną spłaty wieloletniego długu…

Nie da się ukryć, że pierwszy tom był w dużej mierze romansem. Drugi był przygodą i poszukiwaniem. A trzeci? To istna walka o to, co najważniejsze. To podążanie do celu, to honor, odwaga i podejmowanie ryzyka. To niesamowite, prawda? Żeby przejść ot takiego zakazanego romansu do potężnej wojny o losy wszystkich bohaterów. Romans Cecile i Tristana zszedł na dalszy plan, choć nadal stanowi ważny element całej historii, zwłaszcza ich magiczna więź. Jednak nie spodziewajcie się tutaj ckliwych uniesień – ich związek dojrzał, oni się zmienili, a wydarzenia, z którymi muszą się obecnie mierzyć sprawiają, że naprawdę nie ma tutaj czasu na cukierkową miłość. Stawka jest znacznie większa.

Ogromną zaletą całej serii jest to, w jak piękny sposób został przedstawiony świat, w którym rozgrywa się akcja. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki przenosimy się tam już od pierwszych stron – niezależnie od tego, który tom czytamy. Danielle Jensen potrafi pięknie snuć swoją opowieść, nie stroniąc od barwnych i plastycznych opisów. Ten świat porywa i nie da się z tym nic zrobić, więc nawet nie próbujcie, tylko dajcie się porwać! Choć w tej historii nie brakuje smutku, łez i rozstań, to mimo wszystko warto wejść do tego świata – mimo wszystko panuje w nim ogromna nadzieja na lepsze jutro, szansa na to, że się uda, że wszystko będzie dobrze. A cała magiczna kraina i wszystkie żyjące w niej istoty są warte tego, aby się z nimi zapoznać. Uwielbiam, gdy w mojej głowie rozgrywa się cała historia, którą czytam. A w przypadku Trylogii Klątwy tak właśnie było od początku do końca.

Niezwykle spodobał mi się motyw wprowadzenia do tej opowieści elfów! Uwielbiam, gdy autorzy prezentują te istoty jako takie dostojne i pełne pasji, ale też zimne i wyrachowane. Jest w tym pewien urok, a elfy potrafią być niezwykle przebiegłe i cwane – zwłaszcza, jeżeli chcą osiągnąć to, czego pragną. Mimo wszystko nie można im odmówić honoru, bowiem są bardzo słowne w swoim postępowaniu. Choćby wewnątrz nich się paliło, oni nie dadzą po sobie tego poznać. I okazuje się, że właśnie te istoty mają w tej części znaczącą rolę… Z jednej strony czuje się przed nimi respekt i podziw (tak, udzielają się one nawet czytelnikowi), a z drugiej ma się ochotę rzucić nimi o ścianę. Tego jednak szczerze nie polecam, chyba że faktycznie macie w głowie dobry plan na pozbycie się ich. A nie będzie to łatwe.

Waleczna czarownica to naprawdę satysfakcjonujące zakończenie serii, jedno z lepszych, jakie miałam okazję czytać. Rzadko mi się zdarza, żebym była w pełni zadowolona z finału, ale tym razem autorce się udało. To zakończenie jest idealne i piękne – rozrywające serce, ale w pełni przemyślane i po prostu piękne. Ciężko nie uronić łzy, ciężko się pogodzić z pewnymi faktami, ale naprawdę nie da się nie zauważyć sensu w tym, co poczyniła Danielle Jensen. Jasne, mogliśmy otrzymać typowy, zwyczajny happy end. Ale czy wtedy miałoby to aż taki wydźwięk? Czy wtedy byłoby to równie poruszające? Nie sądzę. Szczerze polecam całą serię i wierzę, że jeszcze kiedyś powrócę do Trollus.

[Adres usunięty]