Walc pożegnalny. Cykl Pani na wrzosowisku. Tom 4

„Walc pożegnalny” Lucyny Olejniczak

​to monumentalne i niezwykle poruszające zamknięcie czterotomowej sagi Pani na wrzosowisku autorstwa @lucynaolejniczak. Autorka po raz kolejny zabiera nas w podróż do XIX-wiecznej Anglii, oferując wielobarwną, pełną kontrastów i emocji opowieść, która na długo zapada w pamięć.

​W tym finałowym tomie losy bohaterów – niezłomnej Elizy Bielskiej, jej brata Stanisława oraz uroczej, małej Nelly, czule nazywanej Iskiereczką – splatają się w dynamiczną i pełną napięcia fabułę. Olejniczak mistrzowsko operuje przestrzenią geograficzną. Akcja rzuca nas z mglistego, pełnego tajemnic Yorkshire i salonów Londynu na pełne morze. Opisy podróży statkiem wiozącym skazańców do kolonii karnej na wyspę u wybrzeży Australii, a w końcu sama panorama rodzącego się nowego świata, zapierają dech w piersiach. Ta dynamiczna zmiana scenerii dodaje powieści epickiego rozmachu.

​Największą siłą książki jest jednak tło społeczno-obyczajowe. Autorka z ogromną wrażliwością i bezlitosną precyzją ukazuje głęboki podział klasowy XIX-wiecznego świata. Z jednej strony widzimy opływających w luksusy bogaczy, z drugiej – skrajną nędzę, niesprawiedliwość systemu sądowniczego i dramat ludzi zepchniętych na margines. W tym brutalnym świecie bohaterowie muszą walczyć nie tylko o przetrwanie, ale przede wszystkim o zachowanie własnej godności i miłości.

​„Walc pożegnalny” to nie tylko historia o rozstaniach i trudnych wyborach, ale przede wszystkim świadectwo ludzkiej siły, która potrafi przetrwać najcięższe próby losu.

​Styl Olejniczak jest niezwykle plastyczny, a emocje wręcz namacalne. Czytelnik z zapartym tchem śledzi dojrzewanie Iskiereczki i zmagania Elizy, kibicując im do ostatniej strony. Finałowy walc, choć niesie ze sobą nutę nostalgii i smutku pożegnania z ulubionymi postaciami, przynosi satysfakcjonujące, dojrzałe domknięcie wszystkich wątków.

​To znakomita, pełna realizmu i pasji powieść historyczno-obyczajowa. Lucyna Olejniczak udowodniła, że potrafi pisać wciągające książki

Ostatni taniec w Winter Abbey... 💔 Czy to idealne pożegnanie?

"[...] Śmierć nie wydawała mu się niczym strasznym, przeciwnie, uwalnia od hańby. [...]"

Na początek chciałam Wam powiedzieć, że jest mi bardzo przykro, łzy się leją strumieniami i nie dowierzam, że to jest już ostatni tom sagi historycznej "Pani na wrzosowisku". Już nigdy nie poznam dalszych losów Elizy Winter i jej brata Stanisława Bielskiego. Wielka strata dla czytelników. Niestety, tak zadecydowała autorka. Trzeba się z tym pogodzić. Z bólem serca opuszczam Winter Abbey. Na zawsze pozostanie w mojej pamięci.

"Walc pożegnalny" Lucyny Olejniczak jest bardzo emocjonującym tomem. Mogłabym go czytać w nieskończoność. Żałuję, że ledwo się zaczął, a tak szybko się skończył. Cieszę się, że rozwiązały się wątki z poprzednich tomów. Czy poszły w pozytywnym kierunku? Tego oczywiście Wam nie powiem. Zostawię Wam do odkrycia tę słodką tajemnicę.

Przy okazji chciałam wspomnieć, że "Preludium", "Ostatni Nokturn", "Przerwana serenada" i "Walc pożegnalny" są ze sobą ściśle powiązane i zależne od siebie. Dlatego polecam czytać je po kolei. W innej kolejności stracicie wiele wyjątkowych momentów.

I jak tu nie kochać twórczości Lucyny Olejniczak? Ja ją po prostu ubóstwiam. Za co? Za oryginalnych bohaterów, ciekawe opisy, dzięki którym można cofnąć się w czasie, za tło historyczne i oczywiście genialną fabułę.

Minusik? Jest jeden - brak kilku słów autorki do wiernych czytelników. ✍️Uwielbiam, gdy po zakończonej serii autor/autorka dzieli się swoimi przemyśleniami. Tutaj tego zabrakło.

Wracając do głównych bohaterów, czyli Elizy i Stasia, muszę Wam powiedzieć, że przeżyłam prawdziwe chwile grozy. Po ostatnim tomie Stanisława spotkała zasłużona kara. Gdzie i jak ją odbędzie, owiane jest głęboką tajemnicą.

U Elizy czekają na Was naprawdę trudne czasy. Będzie boleśnie, smutno, łzawo, przerażająco, ale również radośnie i momentami szczęśliwie.

Czy wiecie, co znajduje się na wyspie zwanej Ziemią van Diemena?

Jeżeli lubicie czytać sagi historyczne, których akcja toczy się w XIX wieku, cenicie sobie literaturę obyczajową i uwielbiacie zagłębiać się w sprawy na pozór nierozwiązywalne, to koniecznie sięgnijcie po najnowszą powieść Lucyny Olejniczak pod tytułem "Walc pożegnalny". I pamiętajcie o jednym - sagę "Pani na wrzosowisku" czytamy od pierwszego tomu.

🙋🏼‍♀️ Była taka troskliwa dla niego [Recenzja] 🙋🏼‍♀️

Razem z nią ruszyłam na ratunek Alice. Biedna dziewczynka została przestraszona i prawie zmaltretowana przez tych chłopaków. Dobrze, że tam byłyśmy i ją wzięliśmy. Szkoda trochę lalki, ale ważne, że dziewczynka jest cała.

Przyznam się na początku, że nie czytałam żadnej książki z tej serii. Jednak bez znajomości poprzednich tomów zgłębiłam się w tą historię i była dość intrygująca.

W tej książce poznajemy Elize, która jest oddana całą sobą swojemu mężowi, który dość poważnie do tej pory chorował. Teraz wraca do po woli zdrowia. Podobało mi się w tej kobiecie to, że mimo trudności i wielu przeciwności w swoim życiu, znajduje siłę, wolę walki o swoje życie dalsze w szczęściu i dążenie do zdobycia pełnego zdrowia przez męża. Była mu całkowicie oddana i widać było pełnię miłości płynącej od tej osoby. Lubię takie postacie. A potem wszystko się psuje.

Z drugiej strony świata w kłopoty wpada Stanisław, Polak, który wpadł w ręce władzy. Postać bardzo charyzmatyczna i pewna swoich słów. Ale jest zesłańcem i to nie rokuje dla niego super przyszłości. Chciałam wiedzieć więcej o jego losach i to dlaczego pojawił się w tej książce.

To klimatyczna powieść z elementami historii charakterystycznej dla XIX wieku. Jakbyśmy oglądali w głowie film kostiumowy z tymi bohaterami. Ta historia jest wiadomo pełna zwoltow, radości i także zderzeń z rzeczywistością. Przecież nie każdy bohater funkcjonuje tak jakbyśmy chcieli. Jest wiele zaskoczeń i relacji, które wyglądały na idealne, ale ukrywały coś zupełnie innego.

Przyjemnie się to czytało. Dla mnie bardzo dobrze zarysowane tło, różni bohaterowie pod względem charakterów i niewymuszone, szczrze pasujące dialogi do siebie. To była fajna przygoda do Anglii XIX wieku. Wyciągnęłam się w te historie.

Intrygowali mnie swoimi losami nawzajem Eliza i Stanisław. Może Was też zaintrygują?

Historia Elizy Bielskiej jest bardzo ciekawa. Eliza to silna kobieta, nie poddaje się, jest odważna i walczy o siebie.

Kobieta opiekuje się mężem, który wraca do zdrowia, choroba zostawiła ślady, to już nie ten sam człowiek co kiedyś. Propozycja jaka składa żonie, zmusza Elizę do opuszczenia męża.

Eliza w Londynie ma w planach założenie szkoły muzycznej dla biednych dziewcząt.

Poznajemy dalsze losy Stanisława, które wcale nie są takie złe, jak mogłoby by się wydawać.

W miasteczku Blackwood dzieje się coś niedobrego, czy to siły nieczyste, kto za tym stoi?

Na skutek wydarzeń w Londynie, Richard Winter znalazł się w niekorzystnej sytuacji, a jego niemoralna propozycja jest tą, której mocno pożałuję.

Fabuła książki XIX wiek, to początek zmian, kobiety w społeczeństwie walczą o swój głos, świat się zmienia. Dość niesprawiedliwość, wyzysku i niegodnego traktowania człowieka.

Bohaterowie serii :Eliza silna kobieta, walczy o swoją niezależność, odważna. Mąż jej musi się zmierzyć z konsekwencjami swoich wyborów.

Mamy też tutaj osoby z poprzednich tomów .

Powieść to tajemnice rodzinne ich sekrety, momentami zaskakuje, wzrusza, zdecydowanie powieść emocjonalna, a życie bohaterów nie jest usłane różami.

Walc pożegnalny jest czwartym ostatnim tomem, to książka z historią w tle. Polecam 😈

🌿 „Walc Pożegnalny” to czwarty i już ostatni tom Pani na Wrzosowisku. Jest to opowieść o Elizie, która ma problemy małżeńskie i dlatego wyjeżdża do Londynu. Tam postanawia założyć szkołę muzyczną dla utalentowanych ubogich dziewcząt.

🌿 Równolegle śledzimy losy Stanisława, zesłanego na Ziemię Van Diemena, który staje przed szansą na odmienienie swojego losu.

🌿 Blackwood dochodzi do niepokojących wydarzęń. Mieszkańcy doszukują się przyczyn wydarzeń zarówno w siłach nadprzyrodzonych, jak i w nowej pani Winter Abbey.

🌿 Akcja książki rozgrywa się w XIX wieku, kiedy to głos kobiet powoli zaczynały przebijać pośród mężczyznach. Narracja tutaj jest trzecioosobowa a tempo akcji umiarkowane. Autorka głównie skupia się na realach i emocjach bohaterów niż na samej dynamice.

🌿 Mocną stroną tej powieści są bohaterowie. Eliza to silna kobieta, która potrafi zawalczyć o siebie. Natomiast jest mąż, Richard to postać, która walczy z konsekwencjami swoich wyborów. Są tutaj również bohaterowie, których znamy już z poprzednich części. I każda z tych postaci wnosi coś do tej opowieści.

🌿 Książkę polecam szczególnie tym, którzy lubią sagi rodzinne, których akcja osadzona jest w XIX wieku.