Napisana z rozmachem opowieść udowadniająca, że ludzkie emocje niezależnie od czasów są zawsze takie same. Litwa, rok 1382. Ośmioletnia Milda cudem unika śmierci podczas napaści Krzyżaków na jej rodzinną wioskę. Zabrana do Wilna przez starszego brata, wojownika pogańskiego kniazia Jagiełły, uczy się od bratowej sztuki zielarstwa. W tym czasie jej rówieśniczka, niepokorna Amalia, wiedzie wygodne życie w węgierskiej stolicy Andegawenów jako dwórka i najbliższa przyjaciółka młodziutkiej królewny Jadwigi. Sielankę tę burzy tajemnica jej pochodzenia, wyjawiona przez umierającą w klasztorze matkę. Na pozór obie dziewczyny żyją w całkiem odrębnych światach, kiedy jednak córka Ludwika Węgierskiego niespodziewanie zostaje królową Polski i przybywa do Krakowa, ich losy splatają się już na zawsze. Mijają lata i dziewczęta uświadamiają sobie, że na Wawelu robi się coraz bardziej niebezpiecznie. W świecie dworskich układów oraz intryg czują się bezbronne. Lecz wcale nie zamierzają się poddawać…
Lucyna Olejniczak urodziła się i mieszka w Krakowie. Z zawodu laborantka medyczna, były pracownik Katedry Farmakologii UJ, jako pisarka zadebiutowała już na emeryturze. Dużo podróżuje, lubi poznawać nowych ludzi, łatwo się zaprzyjaźnia. Wielbicielka kotów i wnuczki. Autorka m.in. bestsellerowej sagi "Kobiety z ulicy Grodzkiej".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa lub z serii Duże Litery
Czy wydanie "Siostry. Lilie królowej. Tom 1. Duże Litery" jest odpowiednie dla seniorów?
To wydanie posiada specjalnie powiększoną czcionkę, która znacząco ułatwia lekturę osobom starszym oraz czytelnikom z wadami wzroku. Większy krój pisma skutecznie redukuje zmęczenie oczu podczas wielogodzinnego czytania tekstu. Dzięki optymalnym odstępom między wierszami każda strona jest przejrzysta i wyjątkowo czytelna. Jest to doskonały wybór dla każdego, kto poszukuje wysokiego komfortu wizualnego bez potrzeby korzystania z akcesoriów powiększających. Specjalny format sprawia, że śledzenie tekstu staje się znacznie bardziej intuicyjne i komfortowe.
Jaki klimat dominuje w pierwszym tomie serii Lilie królowej?
Książka łączy w sobie surowy klimat średniowiecznej Litwy z pełnym przepychu i niebezpiecznych intryg życiem na europejskich dworach. Autorka kładzie ogromny nacisk na realistyczne oddanie realiów XIV wieku, w tym dawnych metod leczniczych i tradycyjnego zielarstwa. Atmosfera jest nasycona silnymi emocjami, od lęku przed wojną po nadzieję na lepszą przyszłość u boku królowej Jadwigi. Czytelnik obserwuje fascynujące zderzenie tradycji pogańskich z rozwijającą się kulturą chrześcijańską. Każdy rozdział buduje poczucie narastającego niebezpieczeństwa w świecie zdominowanym przez polityczne układanki.
Dla jakiej grupy czytelników ta powieść historyczna może być nieodpowiednia?
Powieść nie jest odpowiednia dla osób poszukujących wyłącznie dynamicznej akcji, ponieważ skupia się na detalach historycznych i powolnym rozwoju postaci. Ze względu na realistyczne i momentami brutalne opisy napaści Krzyżaków, lektura może być zbyt drastyczna dla bardzo młodych odbiorców. Czytelnicy nieprzepadający za rozbudowanymi sagami z wieloma wątkami pobocznymi mogą poczuć się przytłoczeni liczbą bohaterów. Jest to pozycja wymagająca dużego skupienia na tle politycznym i społecznym późnego średniowiecza. Dla wielbicieli krótkich, nowoczesnych form literackich ta obszerna historia będzie zbyt wymagająca czasowo.
Czy fabuła książki skupia się wyłącznie na losach polskiej rodziny królewskiej?
Fabuła umiejętnie przeplata losy autentycznych postaci historycznych, jak Jadwiga Andegaweńska, z fikcyjnymi przygodami zielarki Mildy i dwórki Amalii. Dzięki takiemu rozwiązaniu wielka historia Polski i Litwy staje się tłem dla osobistych dramatów oraz codziennych wyzwań zwykłych ludzi. Akcja przenosi czytelnika z dzikich litewskich lasów przez stolicę Węgier aż na królewski zamek na Wawelu. Takie podejście pozwala zrozumieć, jak decyzje możnowładców wpływały na życie najniższych warstw społecznych. Książka daje pełny obraz społeczeństwa, a nie tylko elit władzy.
Czego można spodziewać się po stylu pisarskim Lucyny Olejniczak?
Lucyna Olejniczak stosuje wyjątkowo plastyczny i przystępny język, który pozwala bez trudu wyobrazić sobie realia czternastowiecznej Europy. Pisarka buduje napięcie poprzez umiejętnie dawkowane tajemnice rodzinne oraz skomplikowane relacje między bohaterkami. Jej styl wyróżnia się dużą dbałością o szczegóły obyczajowe oraz głębokim rysem psychologicznym każdej postaci. Lektura jest płynna, mimo bogatej warstwy opisowej dotyczącej ówczesnej kultury i medycyny ludowej. Autorka potrafi wciągnąć czytelnika w opowieść, sprawiając, że historia staje się żywa i bliska współczesnemu odbiorcy.
