W środku nocy

Trzydzieści lat temu dziesięcioletni Ethan spędzał noc pod namiotem na swoim podwórku ze swoim przyjacielem Billym. Rano obudził się sam – Billy zniknął bez śladu, a sprawy nigdy nie rozwiązano. Dziś dorosły Ethan wraca do rodzinnego domu w Hemlock Circle, dręczony bezsennością, wspomnieniami i poczuciem winy. Wydarzenia sprzed lat zaczynają ożywać – dosłownie. Ktoś porusza się nocą po jego ogrodzie, pojawiają się ślady sugerujące obecność Billy’ego. Czy Billy naprawdę nie żyje? A jeśli nie – dlaczego pojawia się dopiero teraz? Czy Ethanzbliży się do prawdy, czy może jednak powoli traci kontakt z rzeczywistością?

„W środku nocy” to dobrze skonstruowany thriller psychologiczny z elementami kryminału, lekkim wątkiem paranormalnym i subtelnej grozy. Riley Sager buduje opowieść na dwóch płaszczyznachczasowych - dzieciństwa Ethana i jego dorosłego życia – co pozwala lepiej zrozumieć bohaterów i emocjonalny ciężar wydarzeń, przy czym stopniowo odsłaniamy kolejne warstwy tajemnicy. Narracja jest prowadzona sprawnie, z dobrze wyważonym tempem – retrospekcje nie zaburzają głównej osi fabularnej, a zamiast tego pogłębiają tło wydarzeń.

Książka wypada bardzo dobrze: język jest przystępny, postacie wiarygodne, a atmosfera gęsta i niepokojąca. Choć niektóre tropy można przewidzieć, autor sprawnie myli czytelnika prowadząc przez sieć podejrzeń, fałszywych tropów i traum i nie pozwala zbyt wcześnie domyślić się finału. Szczególnie mocną stroną powieści jest jej klimat – osiedle pełne tajemnic, sąsiedzi skrywający własne sekrety i stale obecne pytanie: co wydarzyło się tamtej nocy?

„W środku nocy” to książka, którą bardzo szybko i lekko się czyta. Poprzednie powieści Rileya Sagera bardzo mi się podobały więc i po tę sięgnęłam z dużymi oczekiwaniami. Historia, którą tym razem zaserwował nam autor to klimatyczny thriller o winie, pamięci i cienkiej granicy między przeszłością a teraźniejszością. Niestety ta historia nie do końca przypadła do mojego gustu. Mimo naprawdę wielu pozytywnych aspektów i wątków tej mrocznej opowieści to czegoś mi w niej brakowało. Nie było takiego efektu wow i zaskoczenia, jak przy poprzednich książkach autora. Było poprawnie. Jeżeli jednak lubicie twórczość autora to polecam samemu się przekonać i poznać historię Ethana i Billy’ego.

W książce "W środku nocy" namiot jest miejscem, gdzie wszystko się zaczęło...

Billy i Ethan jako dzieci byli przyjaciółmi i w zwyczaju mieli nocowanie w namiocie, na trawniku przed domem Ethan. Pewnej nocy chłopiec się obudził, ale jego przyjaciela nie było obok. Rozcięty bok namiotu świadczył o tym, że stało się coś strasznego...

Minęło trzydzieści lat, a Ethan nadal miewa koszmary, nadal śni o tej nocy... Wraca do rodzinnego miasta, nadszedł czas, aby wszystko wyjaśnić...

Emocje były, ciekawość była, wartka akcja również. Pojawił się wątek paranormalny i tajemnice lokalnej społeczności. Wszystko co lubię w tym gatunku odhaczone 😉

🏘️🤫

Pewniej letniej nocy dziesięcioletni Ethan zaprasza swojego najlepszego przyjaciela Billy'ego na nocowanie do namiotu w ogrodzie. Gdy Ethan budzi się rano, widzi, że przyjaciel zniknął, a ściana namiotu z jego strony została rozcięta. Poszukiwania chłopca nie przynoszą rezultatu, nigdy nie zostaje odnaleziony.

Trzydzieści lat później Ethan wraca w rodzinne strony. Zaczyna zauważać dziwne rzeczy, które zdają się mieć związek z zaginionym przed laty przyjacielem. Mężczyzna stara się odkryć, co tak naprawdę stało się z Billym i czy któryś z sąsiadów wie coś na ten temat.

👻🏕️

Książki Sagera to dla mnie gwarancja świetnej rozrywki i dobrze spędzonego czasu. Gdy przeczytałam opis fabuły, wiedziałam, że to będzie dobre. Zaginione przed laty dziecko, małe sąsiedztwo, dziwne znaki wywołujące dreszczyk strachu - totalnie moje klimaty.

Zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło. Widziałam, że spora część osób je krytykuje, ale mnie się właśnie podobało, że coś takiego okazało się być powodem zaginięcia chłopca (ciii, nic nie zdradzam 🤫).

Uwielbiam historie z dreszczykiem, w których bohater próbuje rozwikłać jakąś zagadkę z przeszłości, zwłaszcza gdy wydaje się to być zadaniem niemożliwym do wykonania. By poznać prawdę Ethan, oprócz zbierania informacji z zewnątrz, musiał też zajrzeć wgłąb siebie i było to naprawdę ciekawe.

Choć moimi ulubionymi książkami Sagera nadal pozostają ,,Wróć przed zmrokiem" i ,,Tylko ona została", przy tej również świetnie się bawiłam. Gdybym mogła coś zmienić w fabule, chyba lepiej wykorzystałabym motyw pewnego instytutu, który moim zdaniem mógł odegrać ważniejszą i bardziej mroczną rolę.

Polecam i z niecierpliwością wyczekuję kolejnych powieści autora!

✨💫

[współpraca reklamowa z @wydawnictwomova]

Od chwili, gdy Billy w niewyjaśnionych okolicznościach znika nocą z rozciętego namiotu, minęło trzydzieści lat i przez cały ten czas Ethan nie może pogodzić się ze stratą przyjaciela. Nie było dnia, by o nim nie myślał, najgorsze są jednak noce, gdy powraca „ten sen”. Wciąż zadaje sobie pytanie, dlaczego nic nie pamięta, przecież był w tym namiocie wraz z Billim, ale był tylko dziesięcioletnim chłopcem, który najwidoczniej miała twardy sen. Kiedy wraca do rodzinnego domu, zaczyna odczuwać obecność przyjaciela. Na podwórku znajduje piłki baseballowe, takie same, jak te, które rzucał do niego Billy, widzi, jak ktoś nocami krąży po osiedlu, czy jest możliwe, by wrócił on?

Sager jest jednym z moich ulubionych pisarzy, zawsze z niecierpliwością wyczekuję kolejnych jego książek. „W środku nocy” w moim odczuciu nie jest jego najlepszą książką, ale czytało mi się ją nieźle. Początek nieco mi się dłużył, ale wraz z rozwojem akcji, dałam się wciągnąć fabule. Mamy tu do czynienia z przeplataną na przemian przeszłością i teraźniejszością. Poznajemy wydarzenia poprzedzające zniknięcie chłopca i czasy obecne, w których Ethan walczy ze swoimi demonami, które mogą ustąpić w jeden sposób, musi dowiedzieć się prawdy. Wystarczy, że przez trzydzieści lat nie zaznał spokoju, dręczony wyrzutami sumienia.

Powieść jest połączeniem thrillera psychologicznego z elementami horroru. Wyobraźcie sobie, że dostajecie dziwne wiadomości od przyjaciela, który prawdopodobnie nie żyje od trzydziestu lat, wciąż nawiedza Was sen, w którym ktoś rozcina namiot i porywa Waszego przyjaciela. W zdarzenie może być zamieszany instytut, który zajmował się okultyzmem. Niezły klimat prawda? Billi wierzył w duchy, na przekór wszystkim uparcie twierdził, że istnieją. Ethan nie podzielał jego wariactwa, lecz teraz już sam nie jest pewny, co jest prawdą, a co kłamstwem.

Polubiłam bohaterów, zarówno wtedy, gdy byli dziećmi, jak i później, gdy poznajemy ich życie z perspektywy dorosłych osób. Przez cały czas czuć napięcie, a Riley Sager zaserwował czytelnikom wyśmienitą ucztę w postaci zagadek, które zdają się nie mieć rozwiązania, jednak na końcu wszystkie puzzle wskakują na odpowiednie miejsce, a my wreszcie dowiadujemy się, co wydarzyło się 16 lipca 1994 roku.

Język powieści jest prosty, ale bardzo obrazowy. Czytając tę książkę nocą pod kocem, można poczuć na plecach dreszcz, ale nie obawiajcie się nie jest brutalna, ani nie ma w niej rozlewu krwi. Jest natomiast niepokojąca aura, która oscyluje wokół tematyki duchów, instytutu zajmującego się okultyzmem i dziwnych zdarzeń, które spotykają Ethana.

Jeśli lubicie takie połączenie, a tym bardziej podobały Wam się poprzednie książki autora, to jestem pewna, że i ta przypadnie Wam do gustu. Mimo iż inne jego pozycje podobały mi się bardziej, to ta trzyma poziom i dała mi satysfakcjonujące zakończenie.

Lato jak każde inne - upał, odpoczynek, dziecięce przyjaźnie, nocowanie w namiocie z najlepszym przyjacielem na podwórku za domem jednego z nich.

Ethan i Billy są nierozłączni i ciężko wyobrazić sobie emocje tego pierwszego, gdy po przebudzeniu posłanie Billy'ego jest puste.

Trzydzieści lat później Ethan powraca do rodzinnego domu i choć Billy nigdy nie został odnaleziony, to jego przyjaciel zaczyna odczuwać jego obecność.

"W środku nocy" to moje drugie spotkanie z twórczością Autora i mogę je zaliczyć do udanych. Riley Sager stworzył historię z dwiema przeplatającymi się płaszczyznami czasowymi - teraźniejszą i tą sprzed trzydziestu lat z dnia zaginięcia chłopca.

Tutaj akcja nie pędzi na łeb na szyję, ale Autor umiejętnie buduję napięcie i niespiesznie odkrywa kolejne karty przed czytelnikiem, tym samym podsuwając coraz to nowych podejrzanych.

Ta historia to mozaika nieprzepracowanych traum, krzywdy, wspomnień, młodzieńczej zazdrości i sekretów. Opowieść o tym, że ludzka psychika często płata figle, tak samo jak pamięć i pojawiające się w niej luki. Jak łatwo jest pomylić rzeczywistość z wytworem wyobraźni, gdy stare rany wciąż pozostają niezabliźnione?

"W środku nocy" to złożony, nasączony duszną atmosferą oraz osnuty elementami grozy, thriller psychologiczny połączony z zagadką kryminalną, której początki sięgają pewnego lipcowego dnia sprzed ćwierćwiecza.

Pojawiający się wątek paranormalny wzmaga niepewność, wzbudza niedowierzanie i powoduje, że niezwykle łatwo jest pogubić się w tym, co jest prawdą a co tylko urojeniem.

Ta książka to świetna rozrywka, jednak byłaby jeszcze lepsza, gdyby nie zakończenie, przyziemne, niezwykle ludzkie, ale i nieco rozczarowujące. Niemniej jednak to bardzo dobra, dostarczająca elektryzujących doznań odsłona thrillera, wzbudzająca autentyczną ciekawość i dostarczająca niemałych emocji.

To pozycja skierowana do wszystkich fanów gatunku oraz do miłośników motywów zaginięcia przed laty, tajemnic z przeszłości oraz fascynujących zjawisk paranormalnych. Polecam!