W sieci strachu

Moim zdaniem to jeden z lepszych kryminałów z tej serii. A rzadko zdarza się, żeby każdy kolejny tom był lepszy, zazwyczaj w seriach kryminalnych obserwuję raczej tendencję spadkową. Do bardzo duży plus dla kreacji bohaterów, którzy niejako sami, dzięki narracji pierwszoosobowej, komentują dziejące się wydarzenia. Główną postacią jest śledcza Hannah Shor, która ze względu na to, że zna rodzinę ofiary zostaje wplątana w całe śledztwo już od początku. Sporo w tek książce zwrotów akcji i bardzo podobał mi się wykreowany przez autora klimat niepokoju i napięcia, od czasu do czasu przełamywany żartami i ironicznymi wypowiedziami. Świetna książka.

Książka "W sieci strachu" to przede wszystkim historia kryminalna, ale oprócz prowadzonego śledztwa w sprawie zaginionej dziewczynki, dzieje się tez dużo innych rzeczy. Bardzo podoba mi się to, od jak prywatnej strony poznajemy niektórych bohaterów. Autor pokazuje nam najintymniejsze fragmenty ich życia, przy czym nie boi się pisać o ludzkich odczuciach i zachowaniach. Chyba pierwszy raz spotkałam się z tak realistycznym opisem porwania, duży plus na zwrócenie przez autora uwagi na potrzeby fizjologiczne ofiary, dzięki czemu cała książka nabiera sporo realizmu.

Dobrze napisana, ciekawie rozplanowana historia, opowiadająca o losach dziewczyny, która pewnego dnia zniknęła bez śladu. Mamy w tej książce kilka perspektyw bohaterów, ale wydaje mi się, że główną i jedną z ważniejszych postaci książki jest Hannah Shor- policjantka, prowadząca śledztwo w sprawie zaginięcia nastoletniej Abigail. Autor. Ciekawie przedstawia nam bohaterów i od początku, dzięki temu że narracja jest z różnych perspektyw możemy ich lepiej poznać.

Bardzo ciekawym zabiegiem, jaki zastosował w tej książce Mike Omer jest nawiązanie do Instagrama i Reddita. I do tego, jak internauci reagują na wieść o zaginięciu Abigail. Koleżanki tworzą własny hasztag na Instagramie, a na Reddicie powstają różne teorie, stworzone przez użytkowników, niektórzy nawet decydują się na prowadzenie prywatnego śledztwa. Do tego, książka mimo poważnej tematyki jest pełna humoru. Miło spędziłam czas podczas jej czytania. Jeden z lepszych kryminałów, jakie wpadły mi ostatnio w ręce.

Porwanie to niewątpliwie jeden z najbardziej ekscytujących motywów literackich. Rozdzierający strach samej ofiary, trudne do rozszyfrowania intencje nieznanego sprawcy i wreszcie rozpaczliwa bezradność bliskich – optycznie potęgująca koszmar całego wydarzenia. Mike Omer wkrada się właśnie w obszar fabularnego uprowadzenia, nie pozostawiając złudzeń o towarzyszącym mu zapachu traumatycznych przeżyć. W sieci strachu to zatrważająca walka o życie przerażonej dwunastoletniej dziewczynki.

Izraelski autor bezdyskusyjnie stawia na eksplozywną siłę mediów społecznościowych – nieco precyzując, z wizualną śmiałością uderza w przeszywającą moc Instagrama, który nieoczekiwanie staje się tu nośnikiem komunikacji między porywaczami i przepełnionymi trwogą rodzicami porwanej dziewczynki. To właśnie medialny charakter sprawy tak definitywnie podkreśla jej wstrząsający charakter. Czytelnik doskonale wie, że scenicznie wydarzyć się tu może dosłownie wszystko, przygotowany jest zatem na różne kryminalne scenariusze, nie spodziewa się jednak równomiernie prowadzonego wątku prywatnego śledztwa, zaaranżowanego otwarcie w obrazowo zarysowanym tu serwisie Reddit – przedstawionym jako narzędzie zaskakująco skuteczne, ale też niebezpieczne, pozwalające bowiem na działania osób zupełnie postronnych. To bezsprzecznie jeden z bardziej intrygujących elementów tej gryzącej układanki. Odbiorca bacznie przygląda się śledczym, nieustannie też krystalizuje potencjalne wizje, ale jednocześnie wtapia się w przeszywającą woń goryczy, jaką notorycznie wyczuwa się w bezsilności matki oraz w strzępach płaczliwej determinacji samej porwanej. Tu emocje duszą się w sercach przesiąkniętych tęsknotą, smutkiem i nadzieją, także naturalnym w tej sytuacji strachem o życie. Ale ten spektakl to także niecodzienne ogniwa humorystyczne – najczęściej wyrażane w osobistych przemyśleniach kontrastowej i tym samym mocno nieprzewidywalnej śledczej Hannah Shor.

Mike Omer perfekcyjnie kreśli fetor ludzkiej desperacji – zarówno tej dziecięcej, wizualnie podyktowanej naocznie przeżywaną traumą, jak i tej matczynej, naznaczonej rozdzierającym bólem i jawnie podsuwaną niepewnością. Ta historia intensywnie wypełnia przestrzeń zaintrygowanej wyobraźni, nie ma ku temu żadnej wątpliwości. W sieci strachu to fabularnie nieprzewidywalna ekspansja rodzinnego dramatu, to także kompozycja rozpaczliwie panoszącej się bezradności i ogłuszającego wręcz przerażenia – mimowolnie nasycona aromatem nieobliczalnego charakteru zemsty. Ale też niecodzienna kompilacja intymnego humoru, tak zaraźliwego i szalonego w swym często brutalnym przekazie.

"W sieci strachu" Mike'a Omera, to kolejna (już trzecia!) część serii o Glenmore Park. Bardzo lubię ten książkowy cykl- odpowiada mi poczucie humoru autora i ironiczne wstawki, które można odnaleźć w książkach tego autora. Hannah to śledcza przed którą stoi bardzo ważne zadanie- chodzi o sprawę zaginięcia dwunastoletniej Abigail. Jeśli chodzi o sprawy zaginięć, każda minuta jest na wagę złota, bo osoba, która zaginęła największe prawdopodobieństwo na przeżycie ma w ciągu doby po zniknięciu. Później szanse na przeżycie poszukiwanej osoby drastycznie maleją- sukcesywnie, z każdym dniem. Hannah ma więc niewiele czasu, a prasa i media patrzą na każdy jej ruch.

Nie znałam wcześniej Mike'a Omera i nie czytałam jego książek z serii Glenmore Park. Podczas czytania "W sieci strachu" miło się zaskoczyłam. Książka opowiada o śledztwie, prowadzonym przez śledczą policji w Glenmore Park- o imieniu Hannah i FBI. Chodzi konkretnie o sprawę zaginięcia małej Abigail- córki koleżanki wspomnianej śledczej. Książkę czytało się bardzo dobrze, głównie dzięki zwartej akcji i elementom humorystycznym, wplatanym co jakiś czas w historię. Moim zdaniem książka idealnie wpasuje się w jesienno-zimową aurę, którą mamy za oknem. 😄

Jeden z lepszych kryminałów, jakie ostatnio czytałam. Książka skupia się na tym, w jaki sposób wyglądało śledztwo- i poszukiwanie zaginionej Abigail, dwunastoletniej dziewczynki. Sprawa jest od początku bardzo trudna, bo prasa dosyć mocno w nią ingeruje. Internauci dzielą się swoimi opiniami, i żadne z działań, okalających tę sprawę nie ułatwia odnalezienia dwunastolatki, a zegar tyka... Z każdą chwilą szansa na odnalezienie dziewczynki żywej maleje. Ta świadomość, sprawia, że książkę czyta się z dużym zaangażowaniem i ze sporą dozą ciekawości, jak sprawa rozwinie się dalej.