W

„Prawda nie jest ważna. Tylko opowieść”.

I taką fascynującą opowieść snuje przed nami autor i narrator w jednej osobie, Igor Stiks, w swojej najnowszej powieści o enigmatycznym tytule „W” (a może „VV”?). Niczym baśniowa Szeherezada hipnotyzuje czytelnika i swoją słuchaczkę, Tessę, opowieścią równie tajemniczą jak te z „Księgi tysiąca i jednej nocy”, choć osadzoną w twardych realiach społecznych i politycznych powojennej Europy. Czy narrator walczy tylko o uwagę słuchaczki i czytelników, a może stawka jest znacznie wyższa? I ile z tej opowieści okaże się prawdą?

Wraz z aspirującym pisarzem i radykalną aktywistką trafiamy na chorwacką wyspę, na której przed laty wszystko się zaczęło i gdzie wszystko się skończy. Każde z nich ma część opowieści związanej z osobą tragicznie zmarłego krytyka ideologii komunistycznej Waltera Stiklera i jego relacją z nieuchwytnym terr0rystą Wladimirem. Trzeci element tej układanki, może najważniejszy (ale czy ostatni?),skrywa pewien staruszek z domu opieki w Sarajewie. Jaki obraz wyłoni się, gdy wszystkie puzzle trafią na swoje miejsce?

Opis tej powieści mnie zaintrygował, ale nie spodziewałam się, że to będzie tak porywająca i oszałamiająca swoją nieprzewidywalnością podróż poprzez Francję, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, w której „teraźniejszość boleśnie kłóciła się z przeszłością”. Że zanurzę się nie tylko w skomplikowaną i niemożliwą relację dwojga ludzi, będącą mieszanką fascynacji i nieufności, czy w wątek kryminalny, podążając za pewnym niestrudzonym inspektorem oddziału antyterrorystycznego francuskiej policji, ale przede wszystkim w wir ideologicznych zrywów młodych ludzi dążących do sprawiedliwości społecznej.

Autor poświęca kwestiom politycznym sporo miejsca, nie zostawiając ich w tle tej opowieści, a czyniąc je determinantą działań, wyborów, dylematów i przemian Waltera i Wladimira. Od górnolotnych słów do aktów terroru. Od braterstwa do wzajemnej wrogości. Od podążania za ideałami do ich zagorzałej krytyki. Wiedza autora i jego głębokie rozeznanie w zawiłej historii powojennej Europy zrobiły na mnie ogromne wrażenie i zasługują na uznanie, ale wymagały również sporej uważności przy czytaniu.

Nie jest to więc lektura lekka, którą pochłoniecie w jeden wieczór, ale odpłaca po tysiąckroć za spędzony z nią czas, pozostawiając w głowie i sercu niezapomnianą opowieść. I wbrew cytatowi znaczenie ma nie tylko wspaniale poprowadzona i fascynująca historia, ale i stopniowo odkrywana prawda, która okazuje się ogromnym, ale i dającym satysfakcję zaskoczeniem.

⭐ Recenzja 63⭐

Współpraca reklamowa @oficyna_noir_sur_blanc

Intrygujący tytuł, minimalistyczna okładka a w środku... Historia w której nic nie jest takie, jak się wydaje…

"W" to thriller polityczny w którym granica miedzy prawdą a fikcją literacką jest delikatna niczym woal. Osobiście totalnie dałam się zmanipulować aż sama jestem w szoku, że aż tak bardzo.

Fenomenalnie poprowadzona intryga połączona z bogatym tłem historycznym tworzą mieszankę, która miesza w głowie sprowadzając czytelnika na inny poziom intelektualny. Prawdziwa czytelnicza uczta stworzona z nieznanych smaków i aromatów.

Trudno mi napisać cokolwiek o fabule, bo to książka smakuje najlepiej gdy poznaje się ją powoli w skupieniu samemu odkrywając kolejne i kolejne wątki.

Według mnie największą siłą tej książki jest klimat. Autor oddaje ciężar historii Bałkanów i emocje ludzi żyjących w cieniu dawnych konfliktów. Dla niego przeszłość stała się podstawą do opowiadania o współczesnym świecie. Zabieg ten nadał powieści niesamowitej głębi choć momentami nadmiar wątków i brak chronologii wydarzeń może przytłoczyć.

Bohaterowie, których wykreował Stiks są skomplikowani, trudni każdy z własnymi traumami. Były momenty, że trudno mi było im zaufać, zrozumieć.

Skupmy się jeszcze na moment na tytule. Dla każdego pewnie będzie on symbolem czegoś innego dla mnie to odzwierciedlenie jednej ze scen. To linie życia Wladimira i Waltera, które przeplatają się by na zawsze połączyć ich niesamowitą więzią.

Polecam Wam z całego serca tę jakże wyjątkową powieść. Przygotujcie się jednak na to, że łatwo nie będzie. To prawdziwa intelektualna łamigłówka wymagająca cierpliwości i skupienia. Po jej skończeniu długo mieliłam w głowie wiele wątków i pytań.

Do zaczytania 💋

Wasza E.

Otwierając tą książkę wchodzicie do labiryntu wydarzeń historycznych, polityki, domysłów, sekretów, zabójstwa i spadku. Czy jesteście gotowi wraz z Igorem i Tessą podążyć śladami zmarłych Waltera i Władimira, by dojść do prawdy?

Autor łączy tu prawdziwe wydarzenia historyczne i tło polityczne z fikcją. Wychodzi to naprawdę dobrze i ciekawie. Stworzył gęstą atmosferę, która zaczęła rodzić pytania.

Warto poświęcić jej czas i zobaczyć jak zwinnie autor operuje wydarzeniami, by na samym końcu wprowadzić nas w stan zdumienia.

„W” to książka ciekawa, zaskakująca, trzymająca w napięciu. Trzeba jednak mieć na uwadze, że to pozycja angażująca i skłaniająca do refleksji.

Znaczenie litery „W” w tytule ma swoje wyjaśnienie w fabule i chociaż przestaje dość wcześnie być dla czytelnika tajemnicą to jednak dopiero na samym końcu można się przekonać, że jednak tą tajemnicą było. 🫢

W opisie z tyłu na samej górze pada zdanie: „W to zarówno thriller polityczny - w którym nic nie jest tym, czym się wydaje, a prawda wychodzi na jaw dopiero na ostatniej stronie - jak i refleksja nad przeszłością, teraźniejszością i przyszłością ruchów lewicowych w Europie" i naprawdę świetnie oddaje to kwintesencję tej książki. Wspominam o tym, bo był moment w drugiej połowie książki, ale jeszcze trochę przed końcem, że nie czułam, by miało przyjść na końcu uderzenie, które obróci znaczenie całej fabuły, a obietnica z opisu się spełniła. Nie napiszę o co chodzi, ale jest mi to znany motyw, który zazwyczaj wśród niuansów fabuły udawało mi się przewidzieć i nie mieć tego zaskoczenia, a tutaj autor Igor Štiks ukrył to tak, że się nie połapałam.

Faktycznie „W” w swojej fabule jest przede wszystkim thrillerem politycznym i po początkowych opisach związanych z polityką lat 60 XX wieku w Europie odnosi się wrażenie, że książka będzie wymagała większego wyzwania jeżeli chodzi o jej przeczytanie. Z jednej strony nie mogę napisać, że tak nie było, ale z drugiej strony tak umiejętnie autor to wszystko ze sobą połączył, że szybko dałam się ponieść całości i nie czułam trudności, a wręcz zaczęłam chłonąć fabułę jak gąbka. Autor do prawdziwych wydarzeń wplata własne pomysły, które jednak nie odbiegają od tego co miało bądź mogło mieć miejsce w rzeczywistości.

Ta historia przede wszystkim daje nam do myślenia względem tego jak angażując się w jakąkolwiek polityczną stronę można przekroczyć granice. Jak działając przeciwko komuś, można stawać się podobnym do siebie bardziej niżby się chciało. Jak własne doświadczenie może rewidować nasz pogląd i jak łatwo przyjaciel może stać się wrogiem. Możemy zastanowić się nad sprzecznościami, które targają ludźmi.

Jeden z bohaterów przyjmuje imię i nazwisko oraz zawód samego autora, co poniekąd nadaje tej powieści nutkę autobiograficzną, tym bardziej, że część akcji przenosi się na powojenne obszary Bośni i Hercegowiny, gdzie autor się urodził.

Wśród politycznych zawirowań tej powieści doceniam to, że podtrzymuje dobre cechy thrillera, który odpowiednimi scenami akcji podnosi ciśnienie i trzyma w napięciu. Jest to jedna z tych książek, przy której na końcu ma się poczucie, że wszystko jest na swoim miejscu, a autor bardzo się do niej przyłożył.