W obronie świtu. Na przekór nocy. Tom 2

Znacie już książki Brigid Kemmerer ? Kolejna jej seria i ponownie jestem zachwycona. Jak dla mnie to jedna z tych autorek, po które mogę sięgać w ciemno. Dla Was też ?

Pierwszy tom serii “Na przekór nocy” niesamowicie mnie wciągnął i choć zakończenie niby było dobre dla bohaterów, wyszli żywi z wielkich kłopotów, to nie oznacza, że się one skończyły. Gorączka nie opuściła Królestwa Kandali, wokół braci - Harristana i Corricka, wciąż jest wielu zdrajców udających sojuszników. Wciąż nie wiadomo komu ufać, kto knuje za plecami i jak podporządkować sobie konsulów, którzy myślą tylko o własnych zyskach. Dla nich przecież dobro podwładnych też powinno być najważniejsze, jednak Allisadner jest przykładem na to, że jest zupełnie odwrotnie. I wszystko wskazuje na to, że nie tylko on…

W tej książce dominuje wątek polityczny. Wciąż zarówno król Harristan jak i jego brat Corrick, mają problemy jaką obrać taktykę by poradzić sobie z tym wszystkim.

Jak zaprowadzić pokój w królestwie? Jak zapanować nad buntownikami? Jak zdobyć jak najwięcej Księżycowego Kwiatu, lekarstwa na tajemniczą gorączkę ?

Nagle pojawia się nadzieja na inne wyjście z tej podbramkowej sytuacji. Na nowe źródło leku. Pojawia się nowy bohater, nowe możliwości ale też kolejne ryzyko…

Zielarka Tessa, wraz z księciem Corrikiem wyruszają w podróż do Królestwa Ostriarii, pod pieczą emisariusza, Kapitana Riana Blakemore’a. Zjawił się w idealnym momencie, można by go uznać za dar od losu. Jednak Corrick jest nieufny, a nawet wrogo nastawiony. Dodatkowo tajemnicza kajuta, do której nie pozwala im zajrzeć kapitan, jest kolejnym powodem do podejrzeń. Co się w niej kryje ? Jakie tajemnice ma Rian ?

Nie da się też pominąć tu subtelnego wątku miłosnego, który rozpoczął się między Tessą i Corrickiem, już w pierwszym tomie, gdy była przekonana, że jest on Westonem Larkiem, jednym z buntowników, który wraz z nią dostarczał najbiedniejszym lekarstwo pod osłoną nocy. Jednak zamaskowany przyjaciel okazał się Najwyższym Sędzią Królewskim. I to wciąż jest przyczyną braku pełnego zaufania ze strony Tessy. Wciąż nie wie ile w nim Wes’a, a ile Corricka. Które jego oblicze jest prawdziwe ?

“- Wiem, że ludzie spodziewają się po mnie wszystkiego najgorszego - mówi cicho. - Nie zdawałem sobie sprawy, że ty też.”

Będzie ciężko, trudna droga przed naszymi bohaterami, w każdym znaczeniu tego słowa.

Tak jak w poprzednim tomie, od początku dużo się dzieje. Nie brakuje wyzwań, dostajemy masę nowych informacji, wiele kwestii wymaga wyjaśnienia. Ale przez większość książki akcja biegnie równym tempem, nie dającym się nudzić. I tak jak w pierwszej części, ostatnie rozdziały to totalny rollercoaster. Tam akcja już pędzi jak szalona, przyprawiając wręcz o palpitacje. Strach obrócić kolejną stronę, w obawie co czeka na niej bohaterów. Istne szaleństwo, któremu nie można nie dać się porwać i ciężko się oderwać.

Najgorsze jest to w jakim momencie autorka kończy tę część. Aż szlag trafia, że nie mam kontynuacji pod ręką. Jak można czytelnika zostawić w takiej chwili ? Nigdy tego nie rozumiem.

Ale w moim przekonaniu, to jedyna wada tej książki. I wszystko inne, cała jej emocjonująca zawartość, są wystarczającą rekompensatą, za ten dyskomfort - oczekiwanie na ciąg dalszy.

Tak więc Kochani, jeśli szukacie rewelacyjnej serii z gatunku fantastyki, gdzie romans nie przytłacza, nie odgrywa najważniejszej roli, gdzie dużo się dzieje i losy bohaterów, bieg wydarzeń, nie są oczywiste - sięgnijcie po książki tej autorki, po tę serię jak i inne spod jej pióra. Bo żadna nie zawodzi, każda ma w sobie to COŚ.

Polecam serdecznie i dziękuję za egzemplarz do recenzji Wydawnictwu Nowe Strony.

Nastał czas aby feniks odrodził się z popiołów 🔥

Królestwo Kandali podniosło się po [Adres usunięty]čhu. Ale to jeszcze nie koniec. Buntownicy nie mają zamiaru odpuścić. Książę Corrick i Tessa starają się nawiązać z nimi nić porozumienia, a król Harristan próbuje znaleźć sposób na zwiększenie dostaw Księżycowego Kwiatu. Konsulowie również nie mają zamiaru zapomnieć o klęsce królestwa i popełnionych błędach. Jedyną nadzieją na poprawę jakości życia jest nowy sposób obrabiania płatków Księżycowego Kwiatu, który opracowała Tessa. Tylko aby ten plan doszedł do skutku potrzebna jest zgoda reszty, co jest nie lada wyzwaniem.

W środku kolejnego kryzysu, jak grom z jasnego nieba, pojawia się tajemniczy emisariusz. Twierdzi, że został wysłany na misję wiele lat temu i odkrył coś co może uratować Kandalę. Aby to doszło do skutku Corrick razem z Tessą muszą wypłynąć w daleką wyprawę na nieznane ziemie. Tylko czy aby na pewno mogą zaufać tym ludziom?

Podczas wyprawy do Ostriarii przekonacie się, że nic nie jest takie jakie powinno być. W końcu nie wszystkie pogłoski muszą być prawdziwe, prawda?

Pod płaszczykiem tajemnicy i kłamstwa, kryje się przygoda, której nie da się zapomnieć. Dla Tessy i Corricka ta wyprawa staje się przełomowa, nie tylko pod względem dyplomatycznym, ale również miłosnym. Brigid Kemmerer zadbała aby czytelnik doświadczył prawdziwego rollercoasteru emocjonalnego. Poczucie bezsilności Tessy i dumy Corricka stało się powodem, dla którego dwa zbłąkane serca mogły odnaleźć się na nowo. W tym tomie jest wszystkiego więcej! Więcej przygód, więcej emocji, więcej postaci i więcej tajemnic.

Bohaterowie znajdują się świecie gdzie emocje muszą zejść na bok, aby ustąpić miejsca polityce. Płatków Księżycowego Kwiatu dalej brakuje, buntownicy nie mają zamiaru ustąpić, a konsulowie nie są chętni do pomocy. Czy świat, w którym niebezpieczeństwo czai się na każdym kroku da się uratować?

Nadal podtrzymuje, że seria „Na przekór nocy” jest jedną z lepszych jakie czytałam!

[Poniższa recenzja może być wyjątkowa emocjonalna i wyrażać żal z powodu braku trzeciego tomu na już. Bądźcie wyrozumiali lub cierpcie ze mną.]

Brigid, dlaczego mnie tak ranisz i kończysz książkę w takim momencie? Brigid, jak ty to robisz, że każda Twoja powieść jest tak genialna, wywołuje we mnie tyle emocji i wciąga mnie bez reszty? Brigid, Brigid, Brigid….

Najpierw „A curse so dark and lonely”, a teraz „Na przekór nocy”, czyli kolejna seria tej autorki, którą absolutnie POKOCHAŁAM. Nie wiem, mam wrażenie, że ostatnio te książki stały się moją topką, a Brigid toczy krwawą bitwę na podium z Cassie Clare, do której mam ogromny sentyment.

Ale do rzeczy. Ciąg dalszy przygód Corricka (najwyższego sędziego królewskiego postrzeganego jako istnego potwora i kata) i Tessy (zielarki, która jako jedyna widzi w nim dobro) to istny rollercoaster emocji. Kandalla stoi nad przepaścią. Z jednej strony królowi Harristanowi grozi bunt biedniejszych mieszkańców, którzy chcą otrzymać dostęp do leku, a z drugiej spodziewa się spisku wśród konsulów panujących nad poszczególnymi sektorami. A jakby tego było mało w zamku zjawia się posłaniec z innego kraju, który podaje się za syna wysłanego kilkadziesiąt lat wcześniej szpiega…

Pierwszą rzecz jaką wyszczególnię to bohaterowie. Autorka ma niezwykłą umiejętność tworzenia postaci, które zwodzą czytelnika, rozczulają, momentami denerwują, a przede wszystkim są niejednoznaczne. Ile to razy zastanawiałam się, która z nich okaże się tak naprawdę dobra, a która zła. Ile razy zwątpiłam w Corricka, a z drugiej strony zaufałam komuś innemu. Ile razy zaskoczyłam się tym, jak zmieniali się oni podczas podróży z jednego kraju do drugiego. Kolejna sprawa… Fabuła. Rewelacyjna. Pełna plot-twistów – przez całą książkę czujemy napięcie, które stopniowo narasta, żeby na koniec wybuchnąć i… skończyć się w połowie. Boże, co tam się wydarzyło. W jednej chwili, wydawało się, że wszystko zaczyna być w porządku, żeby w następnej doprowadzić mnie mniej więcej do takiego stanu jak podczas czytania „Gild” i sceny z Sailem.

Co Wam mogę powiedzieć… ode mnie 10/10, czytajcie książki Brigid i aha! naprawdę potrzebuję trzeciego tomu…

Jesteście gotowi, na niesamowitą przygodę, która zabierze was na nieznane wody?

Zapraszam was do świata intryg, walki na śmierć i życie, walki o sprawiedliwość.

Nie spodziewałam się, że druga część dostarczy mi tyle niesamowitych wrażeń.

Z początku było spokojnie, jednak wszystko się zmieniło, kiedy bohaterowie wypłynęli w morze a król Harristan, został sam na dworze.

Dowiadujemy się nowych, ciekawych a przede wszystkim ważnych faktów, które niewątpliwie będą mieć wpływ na królestwo.

Pod warunkiem, że coś z niego zostanie, do powrotu Corricka.

Znowu są ci źli, którzy chcą obalić króla, jednak nie są to buntownicy, a ktoś, kogo byście się nie spodziewali.

Gdyby Corrick wiedział, że jego wyjazd przyniesie tył zawirowań, myślę, że nigdy nie wsiadłby na ten statek.

Co do wątku romantycznego, to owszem jest. Jednak nie jest on na pierwszym miejscu w tej historii, ale spokojnie można odczuć go.

Z pewnością zmienia bohaterów, dodaje im siły, aby później ją odebrać. Jak to w miłości, bywa różnie, tak samo Corrick i Tessa, doświadczają wzlotów i upadków. Bo wiecie, to nie takie proste obdarzyć uczuciem osobę, którą przez większość życia się nienawidziło.

Ta książka to prawdziwa fantastyka, choć bez magii.

Widzimy walkę o królestwo, dworskie zwyczaje i zawiłe intrygi.

Książka wciągająca, jak już zaczęłam czytać, ciężko było mi odłożyć, byłam ciekawa, co, kto i jak.

Moja ciekawość została zaspokojona, ale cierpliwość wystawiona na próbę, bo zakończenie przyprawiło mnie o zawroty głowy, a kolejnej części pod ręką brak.

To nie tak miało być.

Teraz ciężko mi jest przewidzieć, jak potoczą się losy królestwa, a przede wszystkim, co będzie z Corricem i Tessą.

Ta książka, jak i pierwsza część tej seria, to niesamowita przygoda, podczas czytania przenosimy się do innego świata, wszystko jest opisane w taki sposób, że możemy sobie wszystko wyobrazić.

Poczułam się członkiem tej wyprawy, nie mogę się doczekać, aż po raz kolejny, autorka zabierze mnie w taką przygodę.

W drugim tomie powracamy do świata Kandali, gdzie królestwo o włos uniknęło katastrofy, ale wciąż tlą się iskry buntu. Podczas gdy król Harristan szuka nowego sposobu sprawowania rządów, Tessa i książę Corrick starają się stworzyć nić porozumienia między dworem a buntownikami. Niespodziewanie z sąsiedniego królestwa Ostriarii przybywa emisariusz z intrygująca ofertą, która zamiesza nieco w życiu bohaterów...

Och, ten tom był dla mnie dość obfity w przeróżnego rodzaju emocje i muszę napisać tu szczerze, że nie wszystkie były pozytywne. Drugie tomy mają to do siebie, że są lepsze lub gorsze od swojego poprzednika, a ten wpada akurat w tę drugą opcję. Mimo wszystko nadal nie jest to zła historia, ale nie mogę ukryć, że coś mi w niej przeszkadzało. Dlatego też zacznę od tego, co wprawiało mnie w złość podczas czytania i nie dawało spokoju, aż do samego końca - Tessa.

W pierwszym tomie naprawdę lubiłam rozdziały z jej perspektywy, ale w drugiej części miałam jej po prostu dosyć. Jej zachowanie wobec Corricka i uprzedzenia zrodzone z pomówień obcych ludzi strasznie gryzły mi się z tym kim była. Nie mogłam uwierzyć, że jedna postać może tak bardzo mnie irytować i sprawić, że miałam ochotę kompletnie pomijać jej rozdziały. Na szczęście nasza droga bohaterka z czasem się poprawia, ale nie zmienia to faktu, że była ona najbardziej denerwującym elementem książki.

Aczkolwiek cała reszta ratuje sytuację i robi to szczególnie Corrick. Widać jak zmaga się z problemami, nienawiścią wobec niego oraz odrzuceniem przez tych, którym najbardziej ufa. Nie poddaje się i walczy dalej o siebie oraz bliskich, co tylko sprawiło, że z rozkoszą czytałam rozdziały z jego perspektywy. Ogólnie odniosłam wrażenie, że męscy bohaterowie byli w tej książce TOP.

Zatem jak można zauważyć "W obronie świtu" to bardziej zapychacz pomiędzy pierwszym i drugim tomem, który ma za zadanie wprowadzić nieco dramaturgii i iskier między bohaterami - i choć lubię dramy, to co za dużo to niezdrowo. Napięcia i emocji było w pewnym momencie zbyt dużo, co nieco odbierało radość z fabuły oraz dziejącej się akcji.

Jednakże, jeśli przymkniemy oczy na dramaty, to główny wątek przyciąga uwagę czytelnika. Autorka umie poprowadzić ciekawą fabułę połączoną z dobrą umiejętnością budowania klimatu. Otrzymujemy również dłuższe spojrzenie na braterstwo Corricka i Harristana, co rozgrzało moje serce i w połączeniu z perspektywą starszego brata dodało bardzo wiele do ich charakterów i samej fabuły.

Krótko mówiąc, pomimo pewnych wad - Tessy, nie mogę powiedzieć, że ta książka nie była przyjemna i ciekawa. To była dobra i wciągająca historia, a jeśli dojdziemy już do punktu, w którym Corrick i Tessa rozwiążą swoje „problemy”, będziemy mogli cieszyć się historią. Szkoda tylko, że musimy sporą część książki przeboleć na niepotrzebny dramatyzm i humorki głównej bohaterki. Jednakże mam nadzieję, że trzeci tom odsunie na bok romanse i zajmie się najlepszą częścią tej trylogii - fabułą i akcją!

⚔️💙⚔️💙

,,-A ty? Czy najważniejszy sędzia królestwa miewał towarzystwo?

Chcę, żeby to zabrzmiało lekko, ale Corrick przytrzymuje moje spojrzenie i wiem, że słyszy prawdziwe pytanie kryjące się za tymi słowami.

-Och, Tesso...- W jego oczach pojawia się coś dzikiego i ciepłego jednocześnie. - Nikt nie śmiał się zbliżyć, dopóki nie pojawiłaś się ty".

,,W obronie świtu” to kontynuacja książki ,,Na przekór nocy” napisanej przez Brigid Kemmerer autorki, której twórczość pokochałam czytając już ,,The Cursebreaker Series”💞.

Bardzo lubię styl i wyobraźnie tej pisarki. Jej historię są zwykle wciągające i trzymające w napięciu.

Miałam ogromną nadzieję, że tak będzie w przypadku tej książki jednak wiadomo różnie to bywa w końcu kontynuację mają to do siebie, że raz okazują się genialne, a innym razem wychodzi totalna klapa🙈.

Tym razem na szczęście tej klapy nie było, a ja mogę szczerze powiedzieć, że jestem usatysfakcjonowana😄😉.

💙Przebieg fabuły, jak i tempo akcji oraz bohaterowie sprawili, że tę lekturę czytało mi się bardzo dobrze.

⚔️Autorka wie jak bawić się słowami, by jak najbardziej zaciekawić czytelnika.

💙Dostajemy więc więcej opisów, nowe miejsca i nowych bohaterów. W tej części dzieje się bardzo duże momentami aż za dużo, ale ja akurat to lubię.

⚔️Zdecydowanie jednym z fajniejszych wątków był motyw podróży morskiej, który był naprawdę super rozpisany i stanowił totalne zaskoczenie.

💙Oczywiście niezmiennie ciekawym wątkiem był także motyw poszukiwania lekarstwa oraz motyw choroby, z jaką boryka się królestwo Kandali.

⚔️Co się zaś tyczy bohaterów to moim ulubieńcem jest zdecydowanie książę Corrick.

Uważam, że jego postać jest najbardziej intrygująca. Sposób, w jaki walczy o dobro bliskich mu osób lub momenty, w których musi borykać się z nienawiścią i złą sławą związaną z pozycją, jaką piastuje w królestwie, sprawia, że nie raz czułam się przytłoczona emocjami.

Zdecydowanie rozdziały z jego udziałem czytało mi się najlepiej 🔥😊.

💙 Bardzo polubiłam także nowego bohatera Riana, który pojawia się w fabule dopiero w tym tomie. Jest on postacią, która mocno miesza w życiu pozostały bohaterów. Jego osoba podkręca akcję i nadaje jej nieprzewidywalności🔥😉.

⚔️Tessa zaś odrobinę irytowała mnie w tej części. Miałam momentami wrażenie, że nie potrafi ona samodzielnie wyrabiać opinii, przez co kieruje się uprzedzeniami, a to kłóciło mi się z wizerunkiem głównej bohaterki.

Z drugiej jednak strony wciąż pozostawała miłą osobą, choć nie idealną to była to odmiana od klasycznych protagonistek powieści fantasy.

💙O dziwo jak na mnie podobało mi się to, że motyw romantyczny w tej historii nie był za bardzo wysunięty na przód. Stanowił on raczej wątek poboczny i to było jak najbardziej okej.

⚔️Samo zakończenie było mocne, ale to mnie akurat nie zdziwiło, gdyż autorka każdą swoją książkę kończy, tak by doprowadzić czytelnika do szewskiej pasji🙈.

Ale kto tego nie uwielbia?

Porównując, do siebie oba tomy to przyznam, że ten pierwszy odrobinę bardziej mi się podobał jednak i ta część mocno mnie oczarowała.

Będę czekać na kontynuację. Wiem, że jeszcze nie wiadomo kiedy konkretnie się ona ukaże, ale postaram się być cierpliwa😄.

Póki, co zachęcam do zapoznania się z tą serią.

💙⚔️💙⚔️

✔️Współpraca reklamowa z @wydawnictwonowestrony , @wydawnictwoniezwykle 🖤.

Gdzieś w połowie tej książki zapomniałam jak się oddycha.

Tessa i Corrick starają się zaopatrzyć całe królestwo w lek - płatki Księżycowego Kwiatu, negocjując warunki z senatorami. Niczym manna z nieba, z dalekiego królestwa zjawia się ambasador, który proponuje wymianę handlową: lek za stal. Reprezentacja królestwa wsiada więc na statek.

Tak rozpoczyna się kolejna przygoda, tym razem na morzu, na którym znalazło się kilkanaście osób, którym nie można ufać. Tajemnice piętrzą się jak fale oceanu, intrygi zacieśniają się niczym sznury na rei, a napięcie, które jest niczym żagle na wietrze, towarzyszy bohaterom. W końcu, każdy z nich myśli, że znalazł się na pokładzie, by zginąć, doszukując się oszustwa.

Czas podróży to także test relacji Tessy i Corricka. Charyzmatyczny kapitan, który jest wzorem ideałów w oczach Tessy, skrada jej uwagę i oczernia brata króla, na każdym możliwym kroku wytykając mu wady, które są szpilką niezgody między bohaterami, prowokując do rozlewu krwi. Wyobrażenia dziewczyny o oby dwóch adoratorach, przeplatają się, a sama zielarka stara się utrzymać ster swoich uczuć prosto, mimo że w głowach i w sercach tej trójki dzieje się sztorm, który może zakończyć się tylko w jeden sposób: ktoś wyląduje za burtą.

Podczas gdy Corrick i Tessa płyną do drugiego królestwa, w Kandalii pojawia się Lis, który potajemnie przejął ich misję - pomaga mieszkańcom biedniejszych wsi, tym samym dając nam szerszą perspektywę na to, jak sytuacja z dostawami kwiatów i wojną domowa rozwija się pod okiem króla Harristana, który pierwszy raz nie ma przy sobie brata. Jeśli brakowało wam dreszczyku emocji, to Lis wam go zapewni.

Brigid kolejny raz udowodniła, że potrafi prowadzić wartką akcję przez całą książkę, upewniając się, że czytelnik jej nie odłoży, dopóki nie przewinie ostatniej strony i nie krzyknie "gdzie kolejny tom?".