W objęciach lasu

🤍„𝓦 𝓸𝓫𝓳ę𝓬𝓲𝓪𝓬𝓱 𝓵𝓪𝓼𝓾” 𝓐𝓭𝓲𝓿𝓪 𝓖𝓮𝓯𝓯𝓮𝓷🤍

 Urokliwa wieś na Lubelszczyźnie. Mała Szurka słyszy o lesie straszne opowieści. O potworach, które tam mieszkają. O dzieciach, które las zabiera i nigdy nie oddaje. Tata nie pozwala jej tam chodzić. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Rok 1939. Szurka i jej rodzina wiodą spokojne życie. Do września, który wszystko zmienia. Niemcy rozpoczynają obławę mającą na celu wymordowanie ludności żydowskiej. Tylko dokąd uciec, gdy wróg jest tuż obok. Nigdzie nie jest bezpiecznie. Okazuje się, że przerażający niegdyś las stał się domem dla ukrywających się Żydów. Dla Szurki i całej jej rodziny także.

Z zapartym tchem śledziłam losy Szurki i jej rodziny. Na kartach tej powieści czytelnik odczuwa tragizm bohaterów, którzy muszą zmierzyć się z realiami wojny. Ciepły dom muszą zamienić na bunkier w zimnej i brudnej ziemi, gdzie każdy dzień to walka o przetrwanie. Czytanie tej książki boli. I to bardzo! Jednak takie historie często wpływają na psychikę człowieka. Sprawiają, że można bardziej docenić to co mamy. Szurka straciła wszystko w swym życiu, a mimo to nie poddała się. Walczyła do upadłego, by przeżyć.

Autorka stworzyła niezwykły klimat, który wciąga czytelnika już od pierwszych stron. Historia łamie serce i wywołuje łzy. Ta powieść jest przepełniona bólem, stratą i niezłomną walką o przetrwanie. Przeżywałam wraz z bohaterami ich rozterki i trudne wybory życiowe. Autorka napisała bolesną książkę, jednak potrzebną, więc wiem, że teraz będę wszystkim polecać. 

Autorka swoją powieścią „W objęciach lasu” uświadamia nas, jak bardzo musimy docenić to co mamy i że nie należy czekać na lepsze jutro, bo to jutro może nigdy nie nadejść, tylko należy czerpać z życia wszystko co tylko nam oferuje. Jest to bardzo bolesna i poniekąd smutna historia.

Musicie ją poznać. Ja bardzo długo o niej nie zapomnę, bowiem wywarła na mnie ogromne wrażenie. Poruszająca historia o odwadze, człowieczeństwie i miłości, która trwa nawet w najmroczniejszych czasach.

„W objęciach lasu” to powieść w której autentyzm miesza się z fikcją literacką i której fundamentem jest druga wojna światowa. To historia o przystosowaniu do sytuacji, która z pozoru wydaje się być bez wyjścia, a na którą trzeba było się zgodzić, aby próbować uchronić swoje życie przed śmiercią. To historia żydowskiej rodziny, która walcząc o przetrwanie z dwójką małych dzieci ucieka z getta i ukrywa się w lesie, każdego dnia podejmując walkę o przetrwanie.

Fabuła książki nie tylko porusza, ona sprawia, że osadzenie jaj na kanwie wojennej rzeczywistości staje się historią od której nie sposób się oderwać. Obnaża ból i akcentuje to, co najbardziej doskwierało ludziom podczas wojny. Na kartach tej powieści znajdziemy strach, niepokój i ból. Niezgodę na to, co ówcześni ludzie dostali od losu.

Adiva Geffen ukazuje relacje między Polakami, Niemcami i Żydami, akcentując potrzebę wzajemnej pomocy. Zestawia ze sobą różne światy ilustrując czytelnikowi emocje każdej ze stron w okupowanym kraju. Jednak jest coś na co moje czytelnicze serce nie daje przyzwolenia, coś co jakoby „gryzie się” z historią, którą ja znam i, której jako potomek walczących będę strzegła. Autorka z większości przedstawionych w tej powieści Polaków uczyniła oprawców. Ludzi, którzy donosili, którzy nagminnie prześladowali ludność żydowską i w końcu którzy byli kolaboracjonistami i zdrajcami… I ja nie osądzam, nie wybielam i nie neguje… Ale zabrakło mi tutaj przedstawienia chociażby kilku przykładów Polaków, którzy pomogli, którzy ukrywali Żydów, czy narażali swoje życie broniąc ich – a takich przykładów my Polacy znamy przecież mnóstwo…

„W objęciach lasu” to z jeden strony lektura, którą można przeczytać szybko. Nawet w jeden dzień. A z drugiej strony porusza ona trudny temat. Jest to powieść o prześladowaniu Żydów.

Mała Szurka to dziewczynka, która urodziła się w niewielkiej wiosce na Lubelszczyźnie. Miejscowość ta znajdowała się pod lasem, do którego zabroniono jej wchodzić. Straszono potworami itp. Dziewczynka była szczęśliwa. Do czasu wybuchu II Wojny Światowej, która zmieniła wszystko. Ona i jej rodzina trafia do getta, z którego udaje się im uciec. Schronienia szukają w lesie. W tym samym, który ją przerażał. Jak można w nim przeżyć gdy potwory noszące niemieckie mundury cały czas szukają uciekinierów? Skąd brać żywność i ciepłe okrycie? Szurka i jej rodzina spędziła w lesie wiele czasu. Czy przeżyli? Przekonacie się sami.

Książka napisana jest bardzo lekkim stylem. Poznać Szurkę i jej rodzinę cały czas zastanawiałam się jak uda im się przeżyć. Historia w niej zawarta wywołuje wiele emocji. Wiedząc o czym ta książka jest już na początku, gdy urodziła się główna bohaterka czułam, że będzie to trudna lektura. Z dnia na dzień zostało jej odebrane wszystko. Dom, bezpieczeństwo, marzenia. Jej spokojne życie stało się nagle walką o przetrwanie.