W imię syna. Jana Berzelius. Tom 4

Już po raz czwarty jesteśmy w szwedzkim Norrköping. Wygląda wyjątkowo niewinnie. Ale ściany pozornie spokojnych domostw kryć mogą różne tajemnice. Kim są ci ludzie, przemieszczający sennie ulice miasta? Być może całkiem zwyczajni... Być może jednak niejeden z nich to narkoman, gwałciciel, domowy oprawca, porywacz dzieci, a nawet pedofil... Po raz kolejny spotykamy znanych nam już z poprzednich części tej kryminalnej serii bohaterów. Wśród nich oryginalna i niepokojąca postać. Jana- kim jest? Za dnia prokurator, stojąca na straży prawa. Są jednak takie chwile, kiedy tajemnicza skaryfikacja na jej karku pulsuje w rytm szeptu demonów przeszłości. Przemawiają językiem bólu i przemocy. Nie pozwalają zapomnieć, że przeszłość nosi się w sercu, w głowie, na ciele i w duszy. Sprawiają też, że Jana ostro i bezlitośnie rozprawia się z przeciwnościami losu. Nieugiętość i wola walki to język, jakim posługuje się najczęściej w życiu.

.

Fabuła rozgrywa się na dwóch płaszczyznach. Kryminalne śledztwo dotyczy zabójstwa kobiety oraz uprowadzenia dziecka. Obok poprowadzone są wątki będące bezpośrednią kontynuacją tych z poprzednich części, a związanych z przeszłością bohaterki. Nie jest to tylko drugi plan. Wzbudza często większe emocje, niż sam wątek kryminalny. Dużo straci więc ten, kto sięgnie po ten kryminał bez znajomości poprzednich części. Jana może wydawać się nad wyraz odpychającą postacią, a niuanse jej relacji z Danilo nie do końca jasne. Psychologia postaci budowana jest z rozmysłem, konsekwentnie i wnikliwie, a jej akcenty rozłożone na poszczególne części serii. Coraz bardziej poznajemy bohaterkę, coraz więcej wiemy na temat jej przeszłości, ale jednocześnie te informacje generują kolejne pytania. Nie na wszystkie dostajemy już teraz odpowiedź...

.

Dostajemy skandynawski klimat. Mrok, przemoc, zawiłe śledztwo prowadzone przez grupę śledczych. Atutem jest styl Autorki- stopniowanie napięcia i sinusoidalnie rozłożone zwroty akcji, które utrzymują ciekawość na równym poziomie- od pierwszej do ostatniej strony. Fabuła poprowadzona ciekawie, dosyć dynamiczna, także dzięki krótkim rozdziałom. Uwielbiam tę serię. Polecam.

Przed wami książka od której nie można odejść. Mocno wciąga, gdyż historia im dalej opowiedziana, tym więcej zawiera niewiadomych. Postacie są dosyć zagadkowe i nawet przyciśnięte do muru niewiele nam zdradzają. Oczywiście mają ku temu swoje powody i wydaje im się, że nie ujrzą one światła dziennego. Same śledztwo nie poznajemy od dokładnej strony. Wiele rzeczy pisze, że robią i my ten fakt akceptujemy. Policja najbardziej skupiła się na udowodnieniu winy męża zamordowanej kobiety i długo nie widzą istotnych szczegółów. Autorka ukazała władze jako omylne, niedokładne i poddające się prywatnym uczuciom. Zwraca też naszą uwagę jak bardzo można wykorzystać słabość przeciwnika i osiągnąć własny, niekiedy nielegalny cel. Mamy tu doskonale przedstawioną sytuację na chwilę przed uprowadzeniem sześcioletniego dziecka, kiedy to rozmawiał ze swoim ojcem przez telefon, podczas gdy ktoś wkroczył do jego domu. Wspaniale ukazane są jego emocje, styl w jakim się wypowiada i obraz jak to wyglądało. Wszystko można sobie doskonale wyobrazić. Jego matka była dla mnie nawiedzoną osobą bez emocji i jakichkolwiek uczuć. W momencie, kiedy ktoś pozbawił ją życia oczywiście winnym staje się ojciec dziecka, który w tym czasie robił zakupy. Co zatem ukrywa, skoro nie na każde pytanie chce odpowiadać?

Drugą opowieścią jest sprawa Janie Berzelius. Ta kobieta to prawdziwa tajemnica. Wiemy, że jest prokuratorką, ale ta sprawa zajmuje mniej miejsca. Ważniejszą jest to skąd pochodzi i na kogo została wytrenowana. Jej sekret zna niewiele osób i najchętniej pozbyłaby się każdej z nich. W pewnym jednak momencie, kiedy poznajemy jej prawdziwe prywatne życie wiemy, że jest mocno zaniepokojona tym, co ktoś odkrył na jej temat. Ta osoba obecnie jest we więzieniu i nalega, by Janie do niego przyszła. Jak sądzicie, czy zamierza wykorzystać przy tym swoją wiedzę? Jedynie, co mogę tu dodać to fakt, że nawet najbardziej prawe osoby robią tu coś, co takie nie jest. Wstydzą się nie tyle swojej przeszłości, ile tego, kim wtedy byli i jak wielką cenę mogą za to zapłacić, jeśli te informacje ujrzą światło dzienne. Te dwa wątki będą się tutaj przeplatały i każdy z nich jest mocno tajemniczy i wciągający. To kryminał, lecz zawiera wątki psychologiczne. Nawet nie wiedziałam, że czytam tom czwarty, gdyż nic tego nie sugerowało. Każdy wątek ma swój początek i koniec. To samo jest z tajemnicami. Co prawda odkrywamy je wolno w wielkim napięciu. To nie jest pospolity kryminał, sama bardziej widzę go jako thriller kryminalny. Mocno wam polecam!

„W imię syna” Emelie Shepp prowadzi równocześnie dwie linie fabularne. Jedna linia to zabójstwo Felicii i zaginięcie jej syna Jonathana. Zrozpaczony ojciec staje się głównym podejrzanym.Nic dziwnego, skoro prawdę ukrywa pod płaszczem obrazu idealnej rodziny. Druga linia to sprawa z przeszłości prokurator Jan’y Berzelius, która przed nią ucieka bezskutecznie a prośba więźnia Danilo Pen’y bardzo skomplikuje jej życie i pracę. Jakie tajemnice istniały w małżeństwie Filicii i Sam’a? W jaki sposób wiążą się one z Jan’ą Berzelius? Jaki związek z tym wszystkim ma zaginięcie chłopca? Naprawdę warto poznać tę historię.

Trudny temat zaginięcia dziecka pokazany w niezwykle empatyczny sposób. Wszystkie nitki fabularne biegnące równolegle a jednocześnie przeplatające się nawzajem. Warstwa psychologiczna obraca się wokół zagadnienia prawdy i kłamstwa. Nieżyjąca Felicia, jej mąż Sam ale również i Jan’a noszą w sobie prawdę, która odkryta zburzy ich świat a nawet będzie grozić im niebezpieczeństwo. Emelie Shepp stawia nas przed dysonansem czy kłamstwo w imię miłości i ochrony naszych najbliższych jest kłamstwem? Wybory przed jakimi staje Sam i Jan’a są niezwykle trudne, ale w zastanych okolicznościach były najlepszymi do podjęcia. Autorka zmusza nas do refleksji nad subiektywnością naszych ocen co do otaczającego nas świata: „(…) od czasu do czasu spoglądałem na dom i ludzi pojawiających się na ulicy. Wszyscy wyglądali na takich zadowolonych i niewinnych. (…) Nikt nie ma jednak pojęcia, jacy jesteśmy w środku. Nikt nie wie, jakie kryjemy w sobie tajemnice. Nikt nie wie, kim naprawdę jesteśmy (…).”

Powieść kryminalna w prawdziwym szwedzkim stylu, jakie lubię. Mroczna, duszna aura tajemniczości spowija Nörkoping a z każdą przeczytaną stroną wiemy coraz mniej. Będąc już blisko prawdy następuje zwrot akcji i kolejny i kolejny, atmosfera się zagęszcza a opowiadana historia coraz bardziej nas intryguje. Niezwykle dynamiczny język prowadzenia narracji a wielowymiarowe wątki spójnie połączone.

Lektura „W imię syna” była dla mnie fascynującą podróżą i polecam ją Wam serdecznie. Mimo nieznajomości poprzednich tomów zgłębianie tej historii będzie bardzo przyjemne. Ja osobiście lubię tak zbudowane serie.

Dziękuję Wydawnictwu Sonia Draga za zaufanie i egzemplarz do recenzji.

Pierwszy raz wzięłam się za kryminał tej szwedzkiej autorki i jestem pozytywnie zaskoczona. Historia od początku jest nieprzewidywalna, dynamiczna, trzyma w napięciu i szokuje. Nie spodziewałam się, że ten gatunek tak bardzo przypadnie mi do gustu i zapadnie na długo w pamięci.

Czwarty tom o perypetiach pani prokurator Janie Berzelius rozpoczyna się napadem na dom Sama. Mężczyzna jest w sklepie, gdy dzwoni jego syn, który jest przerażony, gdyż ktoś włamał się do ich domu. Ojciec wraca najszybciej jak może i zastaje tylko martwą żonę. Jonathan niestety zniknął, najwyraźniej został porwany. Trwa dochodzenie i wyścig z czasem. Na światło dzienne wychodzą mroczne tajemnice, których nikt się nie spodziewa, a sama Jana wydaje się mieć powiązania ze sprawą.

Kto i dlaczego uprowadził chłopca, zabijając jego matkę? Czy prokuratorka rozwikła tę niezwykle skomplikowaną sprawę. Jaką przeszłość skrywa ta rezolutna kobieta i co zrobi, by żadne informacje nie wypłynęły na światło dzienne. Czym Danilo Peña zaszantażował Berzelius?

Ta powieść to istny majstersztyk wśród dzieł mi już dobrze znanych z tego gatunku. Autorka umiejętnie wprowadza nas w totalną spiralę chaosu zdarzeń, z której ciężko znaleźć wyjście. Dzieje się tu tak dużo. Każdy ma coś na sumieniu i robi wszystko, by kompromitujące informacje nie wyciekły, gdyż to przekreśliłoby ich dalsze plany na przyszłość, karierę zawodową, zdobycie partnera, a nawet utratę wolności.

Im więcej przewracamy przeczytanych kart, tym bardziej jesteśmy zaskoczeni, a pytań w naszych głowach tylko przybywa i zastanawiamy się do czego zdolni są ludzie. Dla mnie niektóre aspekty były wręcz niepojęte, by prawo reprezentował ktoś, kto ma tyle za uszami i zasługuje na dożywotnie więzienie.

Najmocniejszą stroną tej pozycji jest pokręcona fabuła oraz kreacja postaci, które wzbudzają w czytelniku zarówno fascynację jak i oburzenie. Pisarka stworzyła naprawdę silne, charakterne osobowości, które do celu dążą po trupach i nie ugną się przed niczym, by dotrzeć do celu.

Lubicie kryminał, który jest zarówno thrillerem i sensacją, poruszy was dogłębnie oraz zrobi z waszego mózgu miazgę? To szczerze polecam!

Co ta książka ze mną zrobiła! To jest szok i niedowierzanie! Totalnie mój gust! Uwielbiam kryminały, które tak mocno wciągają, że nie sposób od nich się oderwać. Myślałam, że najlepsze kryminały już przeczytałam - ale grubo się myliłam! Ta książka zmiecie Was z planszy.

O czym jest książka? Akcja książki zaczyna się kiedy to podczas pobytu ojca w sklepie - Sama, jego syn dzwoni, że do ich domu ktoś próbuje się dostać. Sześcioletni Jonathan jest przerażony i nie wie co zrobić. Ojciec wraca jak najszybciej może, ale po dziecku już nie ma śladu.

Moja opinia: Ta książka to dla mnie pozycja kryminalna idealna. Od początku trzyma niesamowicie w napięciu. Jest to czwarta cześć słynnej serii książek Emelie Schepp - o Janie Berzelius. Jeśli chodzi o serie to nie ma żadnego problemu - żeby czytać bez znajomosci poprzednich części. Cała książka skupia się wokół porwania sześciolatka. W jego wyniku ginie również żona głównego bohatera - taty zaginionego Jonahtana. Na mężczyznę spadło wiele nieszczęść naraz - porwanie syna, smierć żony jednak jego zachowanie budzi coraz więcej wątpliwości. Zaczynamy powoli w trakcie czytania zastanawiać się co ukrywa jego postać… Autorka mnie zachwyciła - historia przedstawiona jest tak wartko, że nie sposób się oderwać. Bohaterów poznajemy bardzo dokładnie - ich udział w sprawie jak i od strony prywatnego życia. Postacie są wyraźnie zarysowane i bardzo mocno można się z nimi związać. Szczególnie mocno polubiłam postać Jany - zdecydowanej, docierającej sprawie prokuratorki. Przypomina mi nieco Chyłkę! Dynamiczna powieść, która mocno wbija w fotel. Książka nie jest długa, dlatego idealnie sprawdzi się jako przerywnik między codziennymi zajęciami. Mogę tylko powiedzieć, że zdecydowanie muszę przeczytać poprzednie części kryminalnych wyzwań prokuratorki. Szwedzki klimat bardzo mocno się zarysowuje w całej książce - ja go uwielbiam. Na mnie zrobiła ta autorka niesamowicie dobre wrażenie! Na prawdę warto - musicie mi uwierzyć na słowo!