Złowrogie morze. Vindolanda. Tom 2

Doskonała, świetnie napisana, z dbałością o szczegóły, książka.

Jest to kontynuacja tomu 1, Vindolanda, ale każdą książkę można też czytać niezależnie od siebie. Tym razem akcja toczy się 100 r.

Vindolanda, która przewija nam się w obu tomach, to bardzo ważna baza wojskowa, baza graniczna, która leży w Brytanii, na najdalszych północnych kresach imperium rzymskiego.Za mniej więcej 20 lat cesarz Hadrian zbuduje słynny Mur. Był to wał obrony, który miał być zapora przed wojowniczymi plemionami, miał chronić Imperium Rzymskie, miał dzielić Rzymian od najeżdźczych plemion.

Tym razem główny bohater, centurion Tytus Flawiusz Feroks, który do Vindolandii został zesłany za karę, sporo czasu musi spędzić poza Vindolandą, a dokładnie np. w antycznej Hibernii, czyli dzisiejszej Irlandii oraz Kumbrii, czyli obecnie połnocno-zachodnim hrabstwie Anglii. Dzieje się dzieje. Zagrożeniem dla Imperium są także tajemniczy morscy ludzie nocy. A to dopiero początek. Ten tom jest jeszcze bardziej dynamiczny niż poprzedni.

Postaci autentyczne, historyczne, które znamy z zapisków rzymskich odkrytych na tabliczkach w Vindolandzie, autor, światowej klasy historyk, zręcznie wplótł w w częściowo autentyczne a częściowo fikcyjne zdarzenie.

Adrian Goldsworthy specjalizuje się w historii antycznego Rzymu, zgłębił tysiące najróżniejszych dokumentów i artefaktów, reliktów kultury materialnej. Wszystko to po to żeby książkę napisać, jak najrzetelniej, z dbałością o każdy historyczny detal. Sprawa była o tyle prosta (mimo upływu prawie 2 tysięcy lat), że Vindolanda znajdowała się na podmokłym, grząskim, nieomal bagiennym terenie. Wiele wieków póżniej, po zniszczeniu osady, taki teren pozwolił na doskonałe zachowanie i zakonserwowanie najróżniejszych przedmiotów z okresu rzymskiego. Znaleziono [Adres usunięty]. ponad kilka tysiąca butów, ceramikę, broń, przedmioty codziennego użytku i mnóstwo tabliczek do pisania z zapiskami dot. dnia codziennego w bazie. Dla archeologów i historyków to nieoceniony materiał.

Dodatkowym źródłem są dzieła antycznych historyków. Warto tu wspomnieć chociażby o Tacycie i jego buncie Uzypetów. Powołań na dzieła antycznych pisarzy, historyków jest sporo.

Całość dała porywający efekt. Książkę, podobnie, jak tom 1., czyta się doskonale.

Obie części serii to przede wszystkim solidna porcja doskonale zaserwowanej wiedzy historycznej i wyjątkowa przygoda. Polecam. i niecierpliwie czekam na tom 3.

„Złowrogie morze” to druga część cyklu „Vindolanda”. Po lekturze pierwszej tytułowej części, wiele spodziewałem się po najnowszej książce Adriana Goldsworthy’ego. I co najważniejsze autor ponownie zaserwował mi wyjątkową historię, która w pełni zaabsorbowała moją czytelniczą uwagę. W tej odsłonie brałem udział w wyjątkowej czytelniczej przygodzie, która przenosi mnie do 100 r.n.e. Taka podróż w czasie okazała się wyprawą, którą już zawsze wspominać będę z ekscytacją. A co najważniejsze z niecierpliwością wyczekiwać będę premiery trzeciej części tegoż cyklu pt. „Brigantia”.

Adrian Goldsworthy ponownie ujął mnie wyjątkowym stylem kreślenia fabuły. Znajomość historii o armii rzymskiej jest imponująca. „Złowrogie morze” to nie tylko fascynująca czytelnicza przygoda, to solidna dawka historycznej wiedzy, którą autor przelewa na karty tej powieści. Dzięki niej starożytny świat staje przed nami otworem. Zatem otwórzcie się na lekturę drugiego tomu cyklu VINDOLANDA.

Otwierając się na lekturę tej książki, ponownie spotykamy się z Flawiuszem Feroksem, który za najwyższy cel obrał utrzymanie pokoju w Vindolandzie. Krążące pogłoski o zbliżającej się wojnie napawają go strachem o losy imperium. Czy morscy ludzie nocy są realnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Vindolandy? Czy Feroks zdoła zrobić wszystko, aby przezwyciężyć zagrożenie płynące ze złowrogiego morza? Przekonajcie się sami i dajcie zatopić się w historii zapisanej na kartach powieści „Złowrogie morze”.

Adrian Goldsworthy ponownie zabrał mnie do świata pełnego niebezpieczeństw. Lektura tej książki zapewniła mnie pełną paletę emocji, które towarzyszą mi jeszcze, teraz gdy kreślę dla Was tę recenzję. I jestem przekonany, że moje słowa nie są w stanie w pełni oddać mocy płynącej z poznawania historii, którą stworzył pisarz zasługujący na słowa największego uznania.

Nie ukrywam, że czytając „Złowrogie morze” nie tylko otrzymałem zaproszenie do wyjątkowego świata. Zyskałem coś więcej, lekcję historii podaną w doskonałym, ciekawym stylu, tak odbiegającym od tych ze szkolnych lat. Nie doświadczyłem suchego podawania dat, czy faktów, lecz poprzez intrygującą fabułę, mogłem poszerzyć swoją wiedzę na temat realiów starożytnego świata. Panie Adrianie, serdecznie dziękuję i już teraz odkładając tę książkę na półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek, odliczam dni do premiery trzeciej części cyklu VINDOLANDA pt. „Brigantia”.