Usprawiedliwiona

Nawet nie wiecie, jak bardzo lubię sięgać po debiuty, a tym bardziej takie, jak ten, z którego recenzją dziś przychodzę.

To historia, która swoją obszernością może odstraszyć, ale nie lękajcie się, bo jeśli się na nią nie skusicie to, stracicie naprawdę kawał dobrej historii.

Pochłonęła mnie ona niczym odkurzacz! Cieszę się, że jej czytanie przypadło mi w dzień mojego urlopu, bo dzięki temu mogłam oddać się jej w całości. Na początku jednak się na to nie zapowiadało, gdyż fabuła lekko mi się przyciągała, natomiast w momencie, gdy trafiłam na jedną scenę,  już wiedziałam, że nie odłożę jej, dopóki nie przeczytam ostatnich stron.

Sama fabuła jest skonstruowana tak, że nie sposób jest wpaść na to, co tak naprawdę się stało. Z każdym kolejnym rozdziałem Autorka wprowadzała mnie w coraz większy szok i niedowierzanie przedstawionymi wydarzeniami. 

Same wydarzenia natomiast, to nie byle co. Dzieje się w tej historii bardzo wiele i mogę tylko zdradzić, że Autorka konstruując fabułę, nie bała się żadnych rozwiązań. To stanowiło dla mnie poczucie odświeżenia jeśli chodzi o ten gatunek i wniosek, że skoro tak wygląda debiut Autorki, to z niecierpliwością czekam na kolejne historie spod jej pióra. 

Gorąco polecam i czekam na Wasze wrażenia!

Podkomisarz Katarzyna Szyszkiewicz musi zrezygnować z urlopu. W ogrodzie Saskim w Lublinie zostały odnalezione zwłoki małej dziewczynki. Szycha nie jest zadowolona, że to właśnie jej zostaje przydzielona sprawa, ale nie ma wyjścia - morderca wyznaczył ją do prowadzenia śledztwa.

Zupełnie nie dało się wyczuć, że to debiut. Autorka musiała włożyć sporo pracy w kreowaniu całej intrygi, budowaniu fabuły i charakterystyki postaci. Ogromnie podobało mi się, że podczas czytania można obserwować poszczególne etapy śledztwa, pracę całego zespołu, a nawet prokuratora. Szycha to postać, którą z początku ciężko polubić. Ma cięty język, czasem denerwuje i na dodatek klnie jak szewc. To bardzo rzuciło mi się w oczy czytając pierwsze rozdziały - przeklinanie (przez policjantów) rezonowało przez kilka stron, ale przyzwyczaiłam się do tego, zresztą później było tego zdecydowanie mniej. W książce znajdziemy dość dużo wątków - w końcu kryminał ma aż 700 stron - ale każda sprawa jest ze sobą połączona. Doskonale poznamy bohaterów, ich doświadczenia, traumy oraz życie codzienne. Nie są to tylko papierowe postaci. Ich zawoalowaną przeszłość możemy odkrywać i analizować jej wpływ na ich obecne zachowanie. Lubię tak poprowadzoną fabułę. Sam morderca wydaje się być nieuchwytny, ciężko zrozumieć cel jego działania, a przez śledczych zostaje nazwany Poetą - przez wierszyki jakie zostawia.

𝘜𝘴𝘱𝘳𝘢𝘸𝘪𝘦𝘥𝘭𝘪𝘸𝘪𝘰𝘯𝘢 to gęsty i zarazem przystępny kryminał, do którego z chęcią wracałam wieczorami.

Pozytywne zaskoczenie.

Współpraca reklamowa z @_ukasik_

"Usprawiedliwiona" Kinga Łukasik

Ocena - 5/5

"- Powiedz mi, w którym momencie wspominałem o ucieczce?

Odpowiedziało mu milczenie.

- No właśnie, więc nie wiem, skąd u ciebie ten wniosek, ale ja się nigdzie nie wybieram.

Szyszka rozchyliła wargi, by coś powiedzieć, ale nie umiała się odezwać. Z trudem przełknęła ślinę. Po co w takim razie ten cyrk z bronią?

- Zastanawiasz się pewnie, po co to wszystko - powiedział, jakby czytał jej w myślach i wskazał na broń. - Cóż, zaraz się przekonasz."

Wolicie książki, gdzie historia zamyka się w 300/400 stronach, czy wolicie grubaski, które liczą sobie 600 stron i więcej?

Przyznam się wam bez bicia, że ja jestem zwolenniczką pierwszej opcji, ale nie zawsze. Czasem nie da się wszystkiego domknąć tak szybko, żeby każdy wątek wybrzmiał odpowiednio. Czasem trzeba rozwlec to wszystko, żeby należycie domknąć opowieść.

Czy tutaj powinno być krócej?

Zdecydowanie nie. Autorka świetnie wszystko rozpisała. Nic się nie ciągnęło, a gdyby skróciła tę historię to mam wrażenie, że miałabym spory niedosyt.

Słuchajcie, to jest debiut. Ba, to jest świetny debiut!

To jest jedna z tych książek, od których ja nie mogłam się oderwać, czasem zapominałam oddychać, a czasem siedziałam z otwartą buzią.

Ja nie czytam na ogół kryminałów, jestem raczej zamknięta typowo w romansach, ale fajnie było wyjść z takiej swojej strefy komfortu, przeczytać coś innego niż zazwyczaj.

Lubię też takie bohaterki, jaką jest Szyszka - z ciętym językiem, własnym zdaniem, nie dająca sobie wejść na głowę. Babeczka z jajem, polubiłam się z nią niemalże od razu.

Co jeszcze mi się bardzo spodobało? Wiersze i cyferki na miejscu zbrodni, które pozostawiał po sobie tajemniczy morderca. Nie spotkałam się wcześniej z czymś takim, więc dla mnie to był taki powiew świeżości.

Klimat książki nieco kojarzy mi się z "Behawiorystą", serialem, który całkiem niedawno miałam okazję oglądać, a który również mi się podobał.

W niektórych momentach musiałam na chwilę odłożyć książkę, zastanowić się przez chwilę "co tu się właśnie... wydarzyło", a potem przeczytać daną scenę raz jeszcze - w takim byłam szoku, szczególnie na koniec.

Właśnie! Zakończenie!

Dużo rzeczy obstawiałam, ale z zakończeniem totalnie nie trafiłam - i dobrze! Byłam zaskoczona, nawet bardzo, a to najlepsze co może się przydarzyć podczas czytania.

Mam tutaj fanów kryminałów? Jeśli tak, musicie zapoznać się z "Usprawiedliwioną", bo naprawdę zapada w pamięć na długo po odłożeniu książki na półkę 🖤

"Co za ironia. Człowiek zawsze jest ciekawy, jak to jest po drugiej stronie barykady. Ona dostąpiła tego zaszczytu, by się o tym przekonać, ale nikomu go nie rekomendowała."

Podkomisarz Katarzyna Szyszka w końcu doczekała się upragnionego jak i zasłużonego urlopu, jednak nieoczekiwanie dostaje pilne wezwanie na komendę.

W ogrodzie Saskim zostaje znaleziona brutalnie zamordowana czteroletnia dziewczynka i jak się okazuje to właśnie Katarzyna ma zająć się tą sprawą.

Tajemniczy list, gdzie morderca nakazuje by to właśnie ona podjęła śledztwo budzi w niej niepokój.

Zabójca nazywany jest Poetą, gdyż przy swoich ofiarach zostawia wiersze z ciągami cyfr, działa on w taki sposób, że nie łatwo go schwytać, dodatkowo mieszkańcy całej Polski są pełni obaw i lęku.

Dochodzi do kolejnych zbrodni...

Czy podkomisarz uda się powstrzymać mordercę?

✨

"Usprawiedliwiona" to dobry kryminał z bardzo pomysłową, znakomicie poprowadzoną fabułą, gdzie popełniane zbrodnie pobudzają wyobraźnię na maksa, a my chcemy czytać i czytać. Pomimo, że ta książka ma praktycznie 700 stron, to uwierzcie, tak się wciągnęłam w tę historię i nawet nie odczułam, że mam do czynienia z tak sporą cegiełką.

Podczas lektury towarzyszyło mi przerażenie, niepokój, chęć odkrycia psychologicznych poczynań mordercy a zarazem ogrom emocji. Jednak zdarzały się i te nużące momenty, niektóre rozdziały zawierały wiele zbędnych jak dla mnie opisów, ale dość liczne dialogi to nadrabiały.

Ta książka jest debiutem autorki no i nie ukrywam, że da się to zauważyć, mimo wszystko na prawdę dobry debiut i zdecydowanie warty uwagi!! ❤️

Czytajcie. 😊

Część.

Lubicie czytać debiuty?

Bardzo lubię sięgać po książki debiutujących autorów lub autorek, tak też  sięgnęłam po książkę pod tytułem „Usprawiedliwiona” Kinga Łukasik, wydawnictwo Novae Res.

I powiem Wam, że pierwszy raz tak naprawdę mam problem, książka nie należy do cienkich ma prawie 700 stron.

Spotykamy tu podkomisarz Katarzynę, która zostaje przydzielona do sprawy zagadkowego morderstwa czterolatki w ogrodzie Saskim. Morderca zostaje nazwany przez prowadzących śledztwo „Poetą” , gdyż przy ofiarach policja znajduje krótkie cytaty i ciągi cyfr. Rozpoczyna się mozolne śledztwo, zespołem dowodzi Szyszka.

Czemu to właśnie komisarz Katarzyna została przydzielona do śledztwa?

Co kryje  się za wskazówkami Poety?

Na samym początku miałam problem, żeby wczytać się w fabułę, kilka razy miałam ochotę ją odłożyć, jednak przeczytałam. Fabuła książki i sam pomysł na nią bardzo ciekawy, jednak niestety jest dość sporo minusów.

Książka jest zakwalifikowana jako kryminał, jednak samego śledztwa jest dość mało, momentami miałam wrażenie, że to nie główna bohaterka nim się zajmuje tylko wszyscy wokół. Jest taki moment gdzie profiler kryminalny przedstawia swój punkt widzenia, a ja mam wrażenie, że Szyszka jest bardzo zaskoczona jego spostrzeżeniami. Wątek z zostawionymi wiadomościami od mordercy, bardzo ciekawy, tylko w pewnym momencie zastanawiałam się dlaczego śledczy nie próbują się nimi zająć tylko jakby o tym zapomnieli.

Książka zawiera sporo długich opisów, a także wątków, które nic  nie wnoszą. Miałam również problem z główną bohaterką jest bardzo przemądrzała, opryskliwa i jednocześnie bardzo dociekliwa. Szyszka jest bardzo chwiejna w swoich podejrzeniach np. dotyczących prokuratora wpierw go broni, a za chwilę oskarża.

„Usprawiedliwiona” jeśli zostałaby bardziej dopracowana, myślę, że byłby z tego bardzo dobry kryminał, ponieważ pomysł był bardzo ciekawy.

Pomimo, że książka zawiera sporo minusów może Wam się spodoba, a ja na pewno sięgnę po kolejną książkę autorki, ponieważ wiedzę duży potencjał.