Tylko przy tobie

📚📚📚

"Miłość ma wiele obliczy. W żadnym wypadku nie jest jednowymiarowa. Czasami kiedy ktoś się zakocha, pewne emocje i zachowania pojawiają się pierwsze, przed innymi."

📚📚📚

To już dzisiaj. Premiera książki Chloe Liese "Tylko przy tobie"🎉🎉🎉🎉. Jest z czego się cieszyć. To dopiero pierwsza część serii o Braciach Bergman, czeka nas jeszcze wiele dobrego😁😁😁.

"Tylko przy tobie" to druga książka autorki jaką miałam okazję przeczytać i już śmiało mogę wam powiedzieć, że każda następna na pewno trafi w moje rączki. To jak autorka piszę, to po prostu miód na moje serce🥰🥰🥰. Rozczula, wzrusza i bawi, w jej historiach nie da się nie zakochać 🥰🥰🥰.

Willa i Ryder, chyba nie ma bardziej różnych osób.

Ona - wulkan energii, który szybko wybucha.

On - spokojny, poukładany, zupełne jej przeciwieństwo.

Połączy ich pewien profesor🤭 i tu zaczyna się akcja😁.

Ich relacja od początku jest burzliwa. Ona go nie znosi, choć szybko jej przechodzi, on uwielbia jej dogryzać. Cała ich relacja opiera się na tych uszczypliwościach. Uwielbiają sobie dokuczać, a to jest przezabawne i urocze. Nawet jak zmienia się ich relacja w przyjaźń, a potem w coś więcej to i tak zostają te złośliwości, wbijanie małych szpileczek i sarkazm. Uwielbiam ich poczucie humoru.

Willa gra w piłkę nożną, tak widzi swoją przyszłość, jako zawodowa zawodniczka. Treningi i sport to jej życie, nie ma w nim za dużo czasu na coś innego, a co dopiero na faceta. Ogólnie Willa ma problem z facetami, nie ufa im za grosz, a wszystko to za sprawą ojca, którego nigdy nie poznała. Zawsze była ona i jej mama, zawsze były tylko we dwie, razem. Teraz jej matką jest chora, a dziewczyna nie umie sobie z tym poradzić. Wypiera prawdę, boi się co będzie dalej. Ale musi nauczyć się z tym żyć, nieważne jak bardzo to boli.

Ryder jest osobą niesłyszącą. Jest to wynikiem choroby jaką przeżył. Nie do końca umie się z tym pogodzić i żyć dalej. Sam sobie narzuca ograniczenia, dopiero przy Willi zacznie to zmieniać. Wszystko by ją lepiej poznać, by usłyszeć jej głos.

Muszę jeszcze wspomnieć o rodzinie Rydera, jest po prostu cudowna. Zawsze może na nią liczyć. Zawsze go wspierają i pomagają. Jego rodzeństwo jest genialne, aż się boję co będzie w kolejnych częściach, ale równocześnie nie mogę się ich doczekać. Muszę poznać ich lepiej😁.

Chloe Liese po raz kolejny stworzyła historię, która nie tylko łapie za serce, ale również rozbawi. Ich życie nie jest najłatwiejsze, ale oboje dają radę, a wspólnie mogą wszystko. Urocza, zabawna, wzruszająca, pełna pasji i emocji, czego chcieć więcej🥰. Uwielbiam i wam gorąco polecam🥰🥰🥰.

„Tylko przy tobie” Chloe Liese to romans w slow born i new adult. Relacja między bohaterami toczy się wolno, ale ich sprzeczki i dogryzanie sobie to już inna para kaloszy. Willa to aspirująca piłkarka. Jest pewna siebie i wie czego chce. Ryder, chłop jak dąb, kiedyś grał w nogę, ale z powodów zdrowotnych musiał porzucić marzenia o graniu na boisku.

Młodzi studenci mają swoje rozterki i trudne chwile. Willa ma bardzo chorą mamę, a Ryder zmaga się ze swoją niepełnosprawnością jaką jest głuchota. Autorka świetnie przedstawiła trudności życia codziennego Rydera. Chłopak, mimo choroby, jest pilnym studentem i stara się czerpać z życia satysfakcję i radość. Ograniczył jednak życie towarzyskie do rodziny i kilku przyjaciół, którzy znają go na wylot.

Przyznam, że takich bohaterów dawno nie poznałam. Sportsmenka i osoba głucha. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że wszystko ich dzieli. Jednak przy bliższym poznaniu, okazuje się, że wręcz przeciwnie. Chloe Liese wymyśliła cudowną i ciepłą historię, a zarazem mądrą i życiową. „Tylko przy tobie” jest pełna humoru, wrażliwości, uważności na innych i po prostu miłości.

Zachęcam do przeczytania wszystkie romansiary. Książka jest dedykowana dla osób pełnoletnich ze względu na pikantne sceny.

Bardzo fajna i dobrze napisana książka. Ciekawa fabuła, bohaterowie fajnie wykreowani, jednym zdaniem: podobała mi się.

Nie przepadam za tym gdy akcja dzieje się powoli, ale w tym przypadku było to świetne posunięcie. Mogliśmy się skupić na bohaterach, powoli wkręcać razem z nimi, i obserwować jak wszystko się zmienia i coś zaczyna między nimi dziać. Wszystko dzieje się w swoim tempie, bohaterowie mimo początkowej niechęci zaczynają się do siebie przekonywać. Wszystko to opisane z humorem. Genialne!

Pomysł na fabułę również ciekawy, bo Ryder jest osobą niesłyszącą, a Willa gra w piłkę nożną. Jeszcze nie spotkałam się z takimi bohaterami, do tego autorka zadbała byśmy lepiej poznali co czuje chłopak i z czym musi się zmagać każdego dnia.

Jedynie co, to mało tej piłki nożnej, dla mnie okej, ale zaznaczam tylko, bo jeśli ktoś szuka w takiej tematyce to może być lekko rozczarowany.

Całość bardzo mi się podobała. Czekam na cd, bardzo odpowiada mi pióro aurorki. Mimo, że książka należy do grubasków bardzo szybko i przyjemnie mi z nią poszło.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Brak mi słów jakie to było dobre. Idealny romans, fabuła i bohaterowie. Nie ma ani jednej rzeczy w książce, o której mogłabym napisać cokolwiek negatywnego. Jedynie to, że było mało piłki nożnej.

Jak wspomniałam wyżej, wszystko w tej książce było idealne. Zaczynając od romansu, który naprawdę był slow burn. Bohaterowie się powoli poznają, zaczynają od przyjaźni i dopiero pod koniec dochodzi do jakichkolwiek zbliżeń. Chemia między Willą, a Ryderem była namacalna na każdej stronie i wręcz nie do wytrzymania. Jak tylko któreś z nich miało coś do powiedzenia od razu leciały iskry. Jak w grę wchodziły ich przepychanki słowne to jestem pełna podziwu, że jedno się nie rzuciło na drugiego i było w stanie tak długo się hamować.

Kocham tych bohaterów. Od razu skradli moje serce, zarówno Willa jak i Ryder. Dziewczyna jest silną postacią, wie czego chce i twardo stąpa po ziemi. Do tego musi się zajmować chorą matką, więc wcale nie ma lekko. Jak na tak młodą osobę ma spory ciężar do udźwignięcia. Ryder mimo swojej niepełnosprawności się nie poddaje i czerpie z życia garściami. To co zrobił dla mamy Willi było niesamowicie cudowne i urocze.

Rodzina Rydera i łączące ich więzi to kolejna niesamowita rzecz w tej książce. Rodzina jak z obrazka, myślę, że niejedna osoba by pozazdrościła relacji jakie ich łączą. Czekam z niecierpliwością na kolejne tomy.

I najważniejszy aspekt książki, czyli niepełnosprawność Rydera i sposób w jaki autorka do niego podeszła. Bardzo dobrze i dokładnie przybliża nam temat i trudności z jakimi chłopak się musi zmagać na co dzień. Jaki wpływ miał na jego życie tak znaczny uszczerbek na zdrowiu.

Rok 2024 kończyłam z „Tylko przy tobie” pióra Chloe Liese, pierwszy tom cyklu „Bracia Bergman”, którą miałam przyjemność przeczytać dzięki uprzejmości Wydawnictwa Prószyński.

Ta historia zapowiada się dość niewinnie. Ryder nie słyszy, więc gdy Willa prosi go o pożyczenie notatek, a on nie reaguje, naraża się tym sposobem na gniew dziewczyny. Na domiar złego wykładowca łączy ich w parę do wspólnego projektu. Nie spodziewałam się, że w tej historię trafię na dwóch złośliwców. Czego oni nie robili by dokuczyć sobie nawzajem i wbić szpilę. Nie obyło się bez kuksańców, pierdzących poduszek i prowokowania.

Śledząc przekomarzania tej dwójki bawiłam się świetnie. Przysłowie „kto się lubi ten się czubi” u Willi i Rydera sprawdza się świetnie.

Jednak ta historia to nie tylko zabawne momenty. To również opowieść o podążaniu za swoimi marzeniami, radzeniu sobie z niepełnosprawnością, z wychowaniem w niepełnej rodzinie, ale także o odchodzeniu, chorobie i żałobie. „Tylko przy tobie” jednak to przede wszystkim piękna historia miłosna, w której dwie osoby mocno doświadczone przez los będą musiały przestać się bać i zaufać.

Rydera uwielbiam. Myślę, że jeśli takich osób byłoby więcej, to ten świat byłby po prostu lepszy. Oczywiście, że jest niesamowicie wysoki, przystojny i wypakowany, ale to nie o to chodzi. On przede wszystkim ma dobre serce, mówi co myśli, a kreatywności w radzeniu sobie z Willą nie można mu odmówić.

Za to z Willą nie do końca się polubiłam. Otóż Willa jest tchórzem. Jednak mimo mojej antypatii do niej rozumiem czemu była taka, a nie inna i podziwiam ją za przemianę, którą przeszła.

Ta dwójka przejdzie długą drogę.

Jeżeli macie ochotę na romans z charakternymi, złośliwymi bohaterami, przy których lecą wióry, to ta historia będzie dla Was. „Tylko przy tobie” to historia, która bawi, wzrusza i rozpala zmysły. Mi bardzo przypadła do gustu i jestem bardzo ciekawa kolejnej części i przygód kolejnego brata Bergman.

⚽Gdy zaczynałam „Tylko przy tobie” Chloe Liese nawet nie przypuszczałam, że tak się zauroczę tą historią. Ależ to było dobre, oryginalne i wciągające! Zaczęłam ją i nie odłożyłam, dopóki nie dotarłam do ostatniej strony, a gdy już dotarłam do końca, to najchętniej zaczęłabym ją od nowa, żeby znów przeżyć te emocje.

⚽Ogromym atutem tej historii jest jej oryginalność. Z jednej strony mamy tutaj pewne schematy, które w romansach pojawiają się często, ale z drugiej autorka przedstawia je na swój własny sposób. Mrukiem grającym w piłkę i stroniącym od związków jest tutaj główna bohaterka, co jak dla mnie jest miłą odmianą. Jest to także historia z reprezentacją osób z niepełnosprawnością, bowiem główny bohater nie słyszy.

⚽Jednym z największych plusów są jak dla mnie właśnie postacie. Podoba mi się to, że zarówno Ryder jak i Willa są wielowymiarowi, skomplikowani, popełniają błędy, uczą się na nich, boją się i odkrywają czego chcą tak naprawdę od życia. Zdarzały się momenty, gdy miałam ochotę nimi potrząsnąć i nagadać im do słuchu, ale zdecydowanie częściej miałam ochotę przyciągnąć ich do siebie i po prostu przytulić.

⚽Ryder skradł moje serce już od samego początku. Jego ciepło, lojalność i oddanie ukochanej mnie rozczulały. Kocham takie postacie! To wielki chłopak z brodą i w flaneli, z aparatem słuchowym w uchu, który ma serce na dłoni. Jestem pewna, że prędko nie spotkam drugiego takiego bohatera. Po drugiej stronie mamy Willę, która wydaje się być zupełnym przeciwieństwem Rydera. Odnosząca sukcesy sportowczyni, której ciężko panować nad emocjami i często wybucha gniewem. Teoretycznie nie powinni do siebie pasować, a jednak czuć pomiędzy nimi niesamowitą chemię. W każdej ich wspólnej scenie aż iskrzy, choć na coś więcej długo każą czytelnikowi czekać.

⚽Całość jest świetnie napisana, czyta się szybko, ilość opisów i dialogów jest idealnie wyważona i autorka potrafiła wpłynąć na moje emocje. Przeżywałam wszystko razem z bohaterami, płakałam się i śmiałam razem z nimi. W dodatku, wszystkie wydarzenia i postacie przedstawia w bardzo autentyczny sposób. Zachowanie czy sposób wysławiania się postaci jest realistyczny i miałam wrażenie, że dokładnie w taki sposób zachowują się czasami moi bliscy. Nie było tutaj idealizowania czy sztuczności, dzięki czemu ta książka jeszcze mocniej wkradła się w moje serce.

⚽Choć mamy tutaj sporo trudnych tematów, to autorka przedstawia wszystko w przystępny sposób i te trudne sceny przeplata zabawnymi czy uroczymi, dzięki czemu nie jest tak „ciężka”. Mimo wszystko budzi wiele emocji i muszę przyznać, że uroniłam na niej kilka łez, bo jeden wątek szczególnie mocno uderzał w moje serce.

⚽Jest to cudowna, urocza historia, którą bardzo polecam wszystkim miłośnikom romansów. Ja świetnie spędziłam z nią czas i już się nie mogę doczekać aż pojawi się kolejny tom, bo czuję, że będzie tylko lepiej. Jeżeli lubicie nietypowe historie, pełne rozterek, trudnych relacji i emocji, z świetnie wykreowanymi, wielowymiarowymi bohaterami i ciekawą fabułą, to „Tylko przy tobie” na pewno da Wam to wszystko.

{współpraca reklamowa [Adres usunięty]}

Tylko przy Tobie to pierwszy tom serii opowiadającej o rodzeństwie Bergman. Już po okładce możemy zauważyć, że to nie będzie zwykły romans między dwójką ludzi. Piłka nożna odgrywa tu znaczącą rolę ale w życiu głównej bohaterki. Na pewno nie spodziewacie się tego, co niesie ze sobą ta historia. Ale warto dać jej szansę. Fani Dumy i Uprzedzenia docenią ją szczególnie.

Co znajdziecie w środku;

》 narrację pierwszoosobową od strony dwójki głównych bohaterów Willi oraz Rydera;

✦ trudną przeszłość i teraźniejszość bohaterów;

》 realia życia osoby, która słyszała a w wyniku choroby przestała;

✦ bardzo dobre oddanie emocji bohaterów;

》 slow burn z namacalnym napięciem ale i szanowanie wyborów drugiej osoby;

✦ najlepsze sceny na końcu książki;

》 miłość pokazana poprzez różne osoby;

✦ książkę w książce;

》 etapy żałoby.

"Mogę być szczęśliwy gdziekolwiek. Bylebym miał Ciebie u boku, niebo nad głową i ziemię pod nogami".

》 Wbrew pozorom miałam dość wyboistą relacje z tą książką. Początek mnie zachwycił, później było różnie ale w połowie dostrzegłam coś więcej i suma summarum historia Willi i Rydera zauroczyła mnie tak bardzo, że nie odłożyłam jej póki nie skończyłam czytać czyli grubo po północy. Czytanie jej na raty wydaje się dobrym pomysłem, można wtedy przemyśleć postępowanie obydwu stron. Choć nie ukrywam, że to Ryder i jego rodzina kradnie nasze serce szybciej i mocniej.

✦ Jak dla mnie to nie jest frenemies to lovers jak zostało przedstawione w opisie. Oni od samego początku się czubią ale z nutą zabawy, a nie ciężkiego tonu jak to bywa w takiej relacji. Obserwujemy transformację głównego bohatera, tego jak próbuje wyjść ze swojej zbroi dzięki komuś. Jak słuch dla osób pełnosprawnych jest pewnikiem do momentu aż przestajemy słyszeć. Cały proces i trudności z jakimi zmaga się bohater jest szczegółowe a przy tym nie nudne i wydaje się bardzo realne. Na pewno skłania do przemyśleń i prób zrozumienia otoczenia oczami głównego bohatera.

✦ Z Willą sprawą jest trochę trudniejsza bo ciężko jest ją polubić od pierwszych stron. Z rozwojem wydarzeń łatwiej jest nam spróbować ogarnąć to co czuje ale nie do końca zgadzamy się z tym w jaki sposób próbuje to okazać. Mimo wszystko warto dać jej szansę i nie zrażać się do jej wyborów.

》 Autorka w bardzo dobry sposób oddaje emocje bohaterów. Pokazując nam, że popełnianie błędów i cierpliwość są bardzo ważne. Jak nie rezygnowanie z drugiej osoby i różne formy przyjaźni wpływają na zdrową relację w związku. A przy tym, że choć rozmowa jest bardzo ważna czasem trzeba dać drugiej stronie szansę i czas na to aby się otworzyła i poczuła nasze wsparcie.

✦ Choć napięcie jest mocno wyczuwalne między bohaterami i pojawia się kilka gorących scen między bohaterami to ostatnie rozdziały są najbardziej paprykowe. Ale po całej książce wyczekujemy tego jak zostanie to wszystko poprowadzone. I jest to wisienka na torcie. Jak i akceptacja.

》 Tylko przy Tobie okazała się świetnym wstępem do serii, która w niezwykły sposób pokazuje trudną ale wartą każdego momentu drogę dwójki osób z pozoru różnych a tak bardzo do siebie podobnych, którzy odnaleźli szczęście w niesprzyjających warunkach. Nie od razu zachwyca ale sprawia, że ciężko nie wracać do niej myślami ❤ ❤ ❤ .

Ta książka mnie wciągnęła, z wielką przyjemnością czytałam o losach piłkarki Willi i niedosłyszącego "drwala" Rydera.

Przyznam, że to był ciekawy zabieg, by to kobieta uprawiała sport jakim jest piłka nożna, który nie jest zbyt popularny w ogóle a co dopiero w literaturze.

To było odświeżające.

W tej historii znajdziemy mnóstwo ciętych ripost, dobrego humoru ale także ogrom emocji i poruszonych ciężkich tematów.

Choroby fizyczne i problemy o powozu psychologicznym, jakimi obarczeni są bohaterowie i ich rodziny dotykają wrażliwych tematów w sposób jednocześnie smutny jak i przystępny.

Mama Willi zmaga się ze śm*ertelną chorobą, Willa ma tylko ją.

Ryder po chorobie niedosłyszy, ma problemy z komunikacją a także blokady w głowie, które nie pozwalają mu spróbować wielu rzeczy.

Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy pewien arogancki profesor łączy ich w parę do projektu, z którego ocena stanowić będzie aż połowę ich zaliczenia przedmiotu na studiach.

Znacie powiedzenie "Kto się czubi, ten się lubi" prawda?

Tutaj działa bez zarzutu, bo od czubolubienia się zacznie przygoda dwójki pozornie skrajnie różnych ludzi, którzy mają ze sobą więcej wspólnego niż myślą.

Ta historia była wzruszająca, piękna, zabawna i taka prawdziwa, że z łatwością mogłaby się wydarzyć w życiu rzeczywistym.

Motyw slow burn z nutą pikanterii czyni ją ciekawą i podkręca atmosferę między bohaterami.

Cięte riposty to coś, co lubię w literaturze więc bohaterowie zyskali moją sympatię na starcie, przy bliższym spotkaniu punktując jeszcze bardziej.

Zwłaszcza Ryder, chłopak jest tak cudownie wychowany, że mimo trudności i nerwów potrafi się troszczyć o innych a także przełamać swoje własne ograniczenia.

Jestem ogromnie ciekawa kolejnych historii o rodzeństwie Bergmann i cieszę się, że nasz drwal ma tych braci aż czterech (i dwie siostry) bo to mi daje nadzieję na więcej takich historii, które zapadają mocno w pamięć, przyjemnie się czytają a także zbierają ode mnie wysokie noty.

Ja już wiem, jak się kończy czubolubienie kogoś, kto wiele ma do stracenia a Wy?

Ta książka to kopalnia życiowych doświadczeń.

Pierwszy bliższy kontakt Willi i Rydera jest dość niefortunny. Tak właściwie, nawet nie wiem, czy ich interakcję można tak określić. Ona prosi go o notatki, a on udaje, że jej nie słyszy pozostawiając pytanie bez odpowiedzi. Profesor młodej kobiecie wcale zadania nie ułatwia zarzucając jej, że nie dostanie taryfy ulgowej nawet jeśli jest dobrze aspirującą piłkarką. Z biegiem stron bohaterowie chcąc, nie chcąc, zbliżają się do siebie. Choć na pozór żadne z nich nie jest w typie tego drugiego, łączy ich więcej niż mogłoby się wydawać, a i dopełniają się świetnie na innych płaszczyznach.

Mam nadzieję, że o tej książce dane mi będzie czytać tylko pochlebne opinie, bo totalnie mnie w sobie rozkochała, zauroczyła, w ogromnym stopniu wzruszyła. „Tylko przy tobie” to świetny romans, który rozwija się powoli, jednak od pierwszych chwil czuć emocje, które buzują w bohaterach: odrobina irytacji, fascynacja, stopniowo budowane zaufanie, czy też pożądanie. Ryder, jak na gbura przystało, skradł moje serce od razu. Pochodzący z rodziny wielodzietnej mężczyzna, mimo stosunkowo krótkiego życia zdołał przekonać się na własnej skórze jak to jest utracić coś, co kochało się całym sercem, jakąś istotną część siebie. Wielbię to, jak traktował Willę: odrobinę jak dzikie zwierze, które chciał oswoić. Mimo licznych przekomarzanek był dla niej wyrozumiały, otaczał ją olbrzymią dozą czułości, roztaczał ochronny pancerz, sprawiał, że kobieta powoli otwierała się na niego.

Willa zaś traktowała mężczyzn zawsze z dystansem, nie brała ich jako pewnik, bardziej dodatek w chwilach, gdy sama tego chciała. Było to pokłosie tego, jak potraktował ją ojciec: na wieść o dziecku odciął się od kobiety, która je nosiła pod sercem. Relacja głównej bohaterki z jej matką przedstawiona została przepięknie. Chloe perfekcyjnie oddała emocje towarzyszące kobietom w ich trudnej drodze życia, a we mnie, czytelniczce, każdą kolejną sceną z nimi dwiema wywoływała łzy wzruszenia. Miłość wylewała się z tych stron.

„Tylko przy tobie” skłania do refleksji. To nie tylko książka o odnalezieniu miłości. To też walka o marzenia, ale i rezygnacja z nich. To nowe początki i nadzieje, a dla kontrastu roztrzaskane serce. Nawet nie liczyłam na to, że jedna z ostatnich książek 2024 roku okaże się tak dobra. Wrócę do niej z pewnością.