“Trzecia terapia” to wstrząsająca opowieść o tym, jak duże piętno na życiu współczesnego człowieka może odcisnąć historia.
To powieść pełna wstydu, ale również miłości i nadziei. Przepełniona wagą rodzinnej klątwy oraz trudnych relacji książka porusza do głębi i sprawia, że trudno przejść obok niej obojętnie.
Niełatwo uwolnić się od bolesnej przeszłości. Towarzyszy ci ona na każdym kroku życia. Przekonała się o tym Mathilda, Niemka, która nie może wyzbyć się wspomnień o dziadku... Wspomnień z haniebnych czasów II wojny światowej.
Mathilda jest 30-letnią Niemką, z pozoru zwyczajnie spędzającą czas na campingu. Właśnie tam spotyka 40-letniego Grzegorza. Szybko zawarta przyjaźń i podsłuchana przypadkowo rozmowa telefoniczna dają mężczyźnie podstawy do podejrzeń, że kobieta przed czymś ucieka. Powrót do Polski sprawia, że cała sprawa odchodzi w zapomnienie. Wydaje się, że tych dwoje dorosłych już przecież ludzi nigdy więcej się nie spotka.
Mija zaledwie kilka miesięcy, a Grzegorz odbiera niespodziewany telefon od Mathildy. Zdesperowana kobieta błaga go o pomoc. Chce przyjechać do rodzinnego miasta Grzegorza - Oświęcimia i poznać prawdziwą historię swojej rodziny. Dziadek Mathildy był bowiem esesmanem z Auschwitz. Ta krwawa i bolesna przeszłość ciągnie się za 30-latką. Wydaje się, że nie ma możliwości uwolnienia się od rodzinnej klątwy, przy której tak zatwardziale obstaje jej matka. Przyjazd do Oświęcimia zdaje się jedynym sposobem na odkrycie bolesnej prawdy oraz wyzwolenie się z patologicznego związku. Jaką rolę w tym wszystkim odegra Grzegorz? Czy sam uwikłany w nieciekawe konflikty z matką i córką będzie w stanie pomóc przyjaciółce? “Trzecia terapia” to prawdziwa podróż przez lata historii przepełnionej bólem i cierpieniem. To książka pełna rodzinnych klątw, miłości i prób przezwyciężenia siły przeszłości.
O autorce
Autorka, Danuta Chlupová, to polska dziennikarka mieszkająca w Czechach, która zadebiutowała książką “Blizna”. Jest laureatką IV edycji konkursu Literacki Debiut Roku. Pisarka specjalizuje się w powieściach obyczajowych i sensacyjnych.
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Trzecia terapia" Danuty Chlupovej?
Książka stanowi poruszający dramat obyczajowy, który koncentruje się na przepracowywaniu traum międzypokoleniowych oraz toksycznych relacji. Autorka łączy współczesne problemy emocjonalne bohaterów z mrocznym cieniem historii II wojny światowej. Czytelnik odnajdzie tu głęboką analizę psychologiczną postaci uwikłanych w trudne wybory życiowe. To lektura skłaniająca do refleksji nad tym, jak przeszłość przodków realnie wpływa na nasze obecne decyzje i poczucie własnej wartości.
Czy fabuła książki skupia się bardziej na romansie czy na historii?
Publikacja ta wykracza poza ramy prostego romansu, oferując wielowarstwową historię o wyzwalaniu się z rodzinnej klątwy i bolesnej przeszłości. Choć wątek relacji między Mathildą a Grzegorzem jest istotny, główny nacisk położono na konfrontację z historią dziadka-esesmana. Powieść skupia się na procesie samopoznania i próbie odcięcia się od destrukcyjnych wzorców zachowań wyniesionych z domu. Jest to propozycja dla osób poszukujących w literaturze autentyzmu oraz trudnych, życiowych tematów zamiast lekkich opowieści miłosnych.
Jaką rolę w tej opowieści odgrywa motyw dziedzictwa historycznego i Auschwitz?
Motyw Auschwitz stanowi fundament dla wewnętrznej przemiany głównej bohaterki i jest kluczem do zrozumienia jej lęków. Mathilda przyjeżdża do Oświęcimia, aby odkryć prawdę o swoim dziadku, co staje się formą jej osobistej autoterapii. Autorka w wyważony sposób łączy współczesną akcję z bolesnym dziedzictwem wojennym, unikając przy tym zbędnego patosu. Dzięki temu zabiegowi historia zyskuje unikalny charakter, badając wpływ winy przodków na kondycję psychiczną kolejnych pokoleń.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może nie być odpowiednim wyborem?
Ze względu na bolesną tematykę przemocy psychicznej i traum wojennych, nie jest to lektura polecana osobom szukającym lekkiej rozrywki. Opisy toksycznych związków oraz odkrywanie nazistowskiej przeszłości przodka mogą być obciążające dla bardzo wrażliwych odbiorców. Książka wymaga od czytelnika dużego skupienia oraz gotowości na konfrontację z trudnymi emocjami, takimi jak wstyd czy odrzucenie. Osoby unikające w literaturze motywów związanych z Holocaustem powinny wziąć pod uwagę ciężar gatunkowy tej pozycji.
Czego można się spodziewać po stylu narracji i tempie akcji?
Narracja prowadzona jest w sposób refleksyjny, skupiając się bardziej na przeżyciach wewnętrznych bohaterów niż na dynamicznych zwrotach akcji. Autorka kładzie duży nacisk na dialogi i analizę motywacji postaci, co pozwala czytelnikowi mocno zżyć się z Mathildą i Grzegorzem. Tempo opowieści jest miarowe, dając czas na przetrawienie poruszanych problemów społecznych i psychologicznych. To dojrzała proza, która stawia na jakość przekazu emocjonalnego i rzetelne budowanie atmosfery tajemnicy.