Truchlin Czarny merkuryt

Drugi tom świetnej młodzieżowej serii. Znamy już Truchlin, którego stan nic a nic się nie zmienił, antagonista wyjechał z Czech. Właściwie wszystko wróciło do normy, ale nie do końca. Przyjaźń Jirki z Tondą właściwie już nie istnieje, a z En kuleje. Jirka przechodzi żałobę, a nawet nie ma jak porozmawiać o swoich odczuciach. Jednak Truchlin i ich tajemnica związana z tym miejscem nadal jest w niebezpieczeństwie. Ucieka bowiem z więzienia znany złoczyńca, który walczył o sprawę Truchlina dokonując akcji terrorystycznych. Tym razem na jego celowniku jest Jirka.

Mimo, iż uważam „Truchlin. Czarny merkuryt” za słabszą część serii, nadal nie przestaję być fanką Vojtecha Matochy i jego wizji Pragi. Jest to bardzo dobra przygodowa młodzieżówka, która spodoba się i dorosłym, bo nie wprowadza się tu płaskich dziecinnych postaci czy jednowątkowych problemów. Trzeci tom na rynku czeskim już jest, dlatego trzymam kciuki za tłumaczy Wydawnictwa Afera, by jak najszybciej trafił na polskie półki.

Więcej na: [Adres usunięty]

Tom drugi jeszcze lepszy, niż pierwszy i koniecznie musicie się sami o tym przekonać. Bestsellerowa powieść czeskiego autora, która do ostatnich stron trzyma w napięciu i wywołuje moc emocji. Nie dziwi więc, że seria doczekała się kontynuacji, a na jej podstawie kręcony jest pełnometrażowy film fabularny. Nota bene, którego też nie możemy się doczekać. Po raz kolejny spotykamy parę czternastolatków, przed którymi niełatwe zadanie uratowania jednej z dzielnic Pragi. Truchlin jest fikcyjną dzielnicą, bardzo specyficzną, jakby czas zatrzymał się tam przed erą elektryczności. Nie działają telefony komórkowe ani żadne urządzenia, a życie mieszkańców toczy się zupełnie innym rytmem uzależnione od pór dnia i nocy. Najgorsze warunki panują na truchlińskich Czerepach i tam koncentruje się akcja drugiego tomu. To miejsce podejrzanych interesów i zamieszkane przez największych rzezimieszków i o ile w poprzednim tomie Truchlin budził niepokój i strach w czytelniku, o tyle Czerepy znacznie te uczucia pogłębiają. Tym bardziej, że na scenie pojawia się nieznany wuj Jirki, który po ucieczce z więzienia wraca na łono gangu i postanawia dla jego przywódcy zdobyć czarny merkuryt – materiał, w którego istnienie mało kto wierzy, a który podobno posiada moc silniejszą od dynamitu. Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania, a nasi bohaterowie zostają w nie wplątani. Jirka i En przyjaźnią się od lat, ale teraz ich przyjaźń zostaje wystawiona na ciężką próbę, gdyż między nimi wkradają się tajemnice i niedomówienia, z którymi młodzi nie za bardzo sobie radzą. Czy uda im się uprzedzić depczących im po piętach członków gangu i zdobyć merkuryt, pokonać własne słabości i ocalić życie? A nawet kiedy zdobędą już ten skarb – jak wykorzystają? Czy Truchlin zmieni się dzięki nim, czy jego klimat na kolejne lata pozostanie niepowtarzalny, no i kim koniec końców okaże się tajemniczy pan Blaszak, o którym na Truchlinie krążą legendy…wszystkiego dowiecie się czytając tę niesamowitą powieść. Akcja, podobnie jak w tomie pierwszym pędzi jak szalona, a fabuła gmatwa się z każdą stroną, w pozytywnym, inspirującym wrażeniu. Jednak czytelnik zna już doskonale klimat Truchlina i specyfikę jego mieszkańców, dlatego może się zwyczajnie delektować lekturą. Podczas czytania odbiorcy towarzyszy nieodłączne przeświadczenie, że cała kompozycja dopięta jest na ostatni guzik; każda rzecz, wydarzenie, emocja – wszystko ma swoje miejsce i jest umiejętnie wyeksponowane. Wyraźny podział na dobrych i złych, plastyczne opisy miejsc i ten idealnie oddany klimat praskiej dzielnicy– dla żądnych mocnych wrażeń książka nie mogłaby być lepsza! Mamy tam wszystko – mrok, zbrodnię, elementy magii, sekrety, zawiedzione zaufanie, pościgi i ucieczki, niespodziewane zwroty akcji i konsekwencje podejmowanych decyzji, a wszystko to w atmosferze rodzącego się uczucia.

Wydana przez Wydawnictwo Afera prezentuje się i ciekawie i strasznie i intrygująco. Miękka okładka ze skrzydełkami, a w środku całe mnóstwo tekstu drukowanego standardowej wielkości czcionką i podzielonego na rozdziały. Zachwycające i sugestywne są także czarno-białe, całostronicowe ilustracje, które są nieco komiksowe i idealnie oddają mroczny klimat książki. Język powieści nie jest prosty i nie nadaje się raczej na przeczytanie w jeden wieczór. Potrzeba czasu, aby puścić wodze wyobraźni, wczuć się w klimat i prawdziwie przeżyć opisywane przygody. A na horyzoncie kolejny tom. Polecamy bardzo raczej dla nieco starszych czytelników!

CzytaMy8+