Tristan Strong niszczy świat. Tristan Strong. Tom 2

Przygodowa opowieść, która ma miejsce w świecie afroamerykańskich mitów - “Tristan Strong” to świeża jakość wśród książek fantasy dla młodzieży, jakie możemy znaleźć w polskich księgarniach. Pod koniec lutego premierę miała kolejna odsłona opowieści o nastolatku, który odkrywa, że legendy opowiadane przez babcię, to znacznie więcej niż tylko historie - “Tristan Strong niszczy świat”.

👉 “Tristan Strong niszczy świat” - recenzja książki

Fabuła tej książki ma miejsce niedługo po zakończeniu wydarzeń z poprzedniej. Tristan wraca do swojego świata, ale cały czas nie może zapomnieć o traumatycznych wydarzeniach z mitycznego Alke. Dodatkowo w jego świecie pojawiają się istoty, które nie powinny się w nim znaleźć. To one mówią mu, że w Alke znów dzieje się źle, a do farmy dziadków Tristana zbliża się niebezpieczeństwo - Upiorzec.

Niedługo po ostrzeżeniu babcia chłopca zostaje porwana. Tristan musi udać się do Alke i ją odnaleźć, zanim będzie za późno.

👉 Ciekawy świat mało znanych w Polsce mitów

Nowa opowieść o Tristanie jest dynamiczna i pełna przygód. Czytelnicy spotkają się w niej z bohaterami, których już znają z książki “Tristan Strong wybija dziurę w niebie”, w tym z komiczną Gumową Małą. Kwame Mbalia wprowadza kolejnych bohaterów afroamerykańskich mitów, np. Mami Watę, Ann Przewoźniczkę, Nocną Damę.

Dzięki temu czytelnik jeszcze mocniej może wejść w ciekawy świat tych legend. Ciekawy między innymi dlatego, że w naszej kulturze nadal dość mało znany.

👉 Więcej niż przygoda. Opowieść o traumie

Fabularna przygoda to jedna warstwa tej książki. Drugą jest opowieść o traumie indywidualnej i grupowej, dotykającej całych społeczności. Kwame Mbalia pisze o traumie mieszkańców Alke, którzy mierzą się ze skutkami walki z Królem Bawełną. Podczas niej zginęło wielu z nich, wielu wzięto do niewoli, a jedna z krain Alke, Śródszlak, została całkiem zniszczona.

Autor, pisząc o traumie Alkeńczyków, pisze o traumie Afroamerykanów.

👉 Opowieści są spoiwem społeczności

Alke to świat utkany z opowieści i to one łączą go ze światem Tristana. Wspólne historie, mity są fundamentem tożsamości każdej społeczności, nawet tej rozdzielonej, rozsianej po świecie - diaspory. Są spoiwem i budulcem, dlatego tak ważne jest ich zbieranie i przekazywanie. To właśnie rola Tristana-Anansesema.

Kwame Mbalia też jest Anansesem. Opowiadając o Tristanie, opowiada jednocześnie o legendach, bohaterach mitów afrykańskich i afroamerykańskich. Jego książki, podobnie jak telefon Tristana, stają się Kufrem Opowieści. Też mają moc. Dlatego czekam na kolejną część.

👉 Dla fanów innych książek z serii “Rick Riordan Przedstawia”

Książki z serii o Tristanie to opowieści dla osób szukających wartościowych przygodówek fantasy dla dzieci (w wieku 12+) i młodzieży. Takich, w których jest i przygoda, i ciekawi bohaterowie, i jeszcze więcej - uniwersalne wartości. Spodobają się tym czytelnikom, którzy sięgają po książki Ricka Riordana i znają inne propozycje z serii “Rick Riordan Przedstawia”.

"Niech Ci serce usycha z bólu. Niech twoje łzy leją się bez końca, jak kiedyś moje."

*

Po ocaleniu Alke - a wcześniej narażeniu jego mieszkańców na zagładę — Tristan wrócił na farmę dziadków, wyczekuje końca wakacji i powrotu do domu. Chłopak nadal stara się jakoś pokładać sobie, to co wydarzyło się w jego w życiu i nie chodzi tu jedynie o nowe zdolności czy wizytę w świecie bogów... Jego głowę wciąż zaprzątają myśli o zmarłym przyjacielu oraz "dziedzictwie" Strongów. Niestety, jak to często bywa, los ma w nosie rozterki Tristana. Zwłaszcza gdy na farmie pojawiają się nieproszeni goście nie z tego świata.

*

Po drugim tomie Tristana Stonga oczekiwałam trzech rzeczy. Po pierwsze, sporej dawki mitologii afrykańskiej. Po drugie, niezwykłej przygody, która wciągnie mnie bez reszty. Po trzecie znanego z pierwszego tomu humoru. Czy to dostałam? Prawi tak.

*

Jeśli chodzi o mitologię czy humor, to nie mam na co narzekać. Autor zdecydowanie trzyma tu wysoki poziom. Co więcej w tym tomie o wiele łatwiej było mi się odnaleźć wśród afrykańskich wierzeń.

*

Niestety miałam mały problem z fabułą, która, pomimo że nie pozwalała na nudę, to jednocześni z czasem nabrała swego rodzaju powtarzalności. Chodzi mi tu o schemat: Zwrot akcji, Zagdaka/problem do rozwiązania, Tristan (zazwyczaj niemal sam) znajduje odpowiedź, kolejny zwrot akcji i tak w kółko. Nie było tu wiele istotnych ingerencji ze strony naprawdę świetnie zapowiadających się postaci drugoplanowych i stanowiły one w większości tło dla poczynań głównego bohatera, a szkoda.

*

Jednak pomimo tej powtarzalnością nie mogę powiedzieć, że książkę czytało mi się źle. Wręcz przeciwnie... pochłonęłam ja właściwie w dwa wieczory.

*

Była to lekka i przyjemna pozycja, chociaż nie ukrywam, że po trzecim tomie oczekuję więcej. Oceniam na 7/10 i czekam na kontynuację na miarę pierwszego tomu.

,,Tristan Strong wybił dziurę w niebie i wypuścił zło.''

Są takie opowieści, które zaczynają się naprawdę sympatycznie po to, żeby w drugim tomie uderzyć w tony mocniejsze, mroczniejsze i bardziej niepokojące. W zasadzie nie przepadam za takimi historiami - to jak przeskok z jasnego, spokojnego popołudnia w środek mrocznego, wietrznego wieczoru, który z jakiegoś powodu spędzacie w naprawdę nieciekawej okolicy. Zbyt gwałtowne.

Drugi tom przygód Tristana Stronga zalicza się właśnie do takich książek, a jego zakończenie pozwala mi domniemywać, że trzeci tom też nie będzie specjalnie lekki. Chociaż kto wie...

Ale od początku.

Tristana zastajemy na farmie dziadków w Alabamie, czyli w miejscu w którym tak naprawdę wszystko się zaczęło. Wakacje trwają, chłopiec wciąż przeżywa żałobę i traumę po śmierci przyjaciela, dziadek dalej trenuje młodego Stronga chcąc zrobić z niego kolejnego mistrza bokserskiego (sparing z tym wielkim chłopem? jasne, nie ma sprawy, mój wnuk sobie poradzi!), a Anansi wciąż jest uwięziony w KKO i zaczyna się tam nawet zadomawiać.

I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie głosy, które Tristan zaczął słyszeć tuż przed pojawieniem się niezmiennokich i przed tym, jak jego babcia została porwana przez Upiorca, który z jakiegoś bliżej nieznanego powodu stwierdził, że to Tristan jest źródłem jego życiowych problemów. Źródłem, które trzeba ukarać i na którym należy wywrzeć prawdziwą i bolesną zemstę.

Nana znajduje się więc w poważnym niebezpieczeństwie (i przy okazji wychodzi na jaw również to, że nie jest taką zwykłą babcią i że również ma swoje powiązania z Alke i jego mieszkańcami) i Tristan rusza jej na pomoc. Niby to klasyczny motyw, ale im dalej zagłębiamy się w historię tym mroczniej i ciężej na duszy się robi.

Bo chociaż na farmie dziadków minęło tylko kilka dni od wydarzeń z poprzedniego tomu, to w Alke i Śródszlaku minęły miesiące. I tak naprawdę niewiele się zmieniło. Oczywiście, trwają tam naprawy Złotego Półksiężyca, a mieszkańcy tych ziem i Śródszlaku próbują zacząć życie na nowo. Tylko to jest jakieś takie... niemrawe. Pozbawione nadziei.

Ale to akurat zrozumiałe - w końcu wszyscy tam przeszli jakąś traumę.

I ta trauma jest widoczna we wszystkim - w Tristanie i w jego relacjach z otoczeniem, w postaci Upiorca i w dwóch niezmiennokich, które chcą mu przekazać ważną wiadomość; w spalonej Gęstwie i w postaci bogini Mami Waty.

Czasem, żeby coś zbudować trzeba najpierw coś zniszczyć.

Chociaż ,,Tristan Strong niszczy świat'' jest książką w dużej mierze przygodową i rozrywkową, to jednak ma kilka naprawdę ważnych myśli przewodnich. Mowa tu o tożsamości kulturowej, o poczuciu przynależności do pewnej grupy osób, o radzeniu sobie z traumą i jej skutkami, a także o poświęceniu i o radzeniu sobie z wyrzutami sumienia i poczuciem porażki.

Mimo tego, że Tristan wygrał - przecież pokonał zło, odesłał Maafę w głębiny i unicestwił Króla Bawełkę - mimo tego, że udało się zamknąć dziurę w niebie, okazuje się, że ta wygrana miała swoją cenę. Cenę, którą było zniszczenie i cierpienie wielu istot. Cierpienie, którego by nie było, gdyby Tristan nie wybił dziury łączącej oba światy.

I chociaż nie zrobił tego specjalnie to jednak krzywda została już wyrządzona. A czasu nie da się cofnąć.

Zakończenie pozostawia nas w zawieszeniu - niby dobrze wiemy o czym będzie kolejny tom, ale nie wiemy w jakie tony uderzy autor. Osobiście mam nadzieję na to, że będą one lżejsze.

Na koniec jeszcze kilka słów o niszczeniu - o ile pierwszy tom chwaliłam z powodu kreacji postaci drugoplanowych i tego, że są wyraziste i żywe, tak teraz muszę przyznać, że było zdecydowanie gorzej. Bohaterowie drugoplanowi stanowili tylko tło dla Tristana, jego przemyśleń i pomysłów. Nawet Gumowa Mała nie dawała rady.

A sam Tristan... cóż. Był trochę klasycznym Sherlockiem - domyślał się rzeczy, których czytelnik nie mógł się domyślić na podstawie informacji obecnych w książce. I to było na dłuższą metę dość męczące.

Nie zmienia to jednak faktu, że Kwame Mbalia potrafi pisać i wie, jak przyciągnąć uwagę czytelnika. Książkę czyta się szybko i lekko, a akcja została poprowadzona w taki sposób, że czytelnik nie będzie się nudził.

*książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Jako, że to drugi tom serii nie mogę wam za dużo powiedzieć, ale z pewnością będę polecać tę serię. Jeśli szukacie dobrej rozrywki, a przy okazji chcecie się dowiedzieć kilka ciekawostek o mitologii greckiej. To to będzie coś dla was.

PS: Seria w 100% trzyma poziom i jeśli podobał wam się pierwszy tom, to ten też powinien wam się spodobać.

Miałam nadzieję, że ten tom wyrwie mi kapcie z nóg tak jak poprzedni, będzie w nim jeszcze więcej legend oraz mitologii afroamerykańskiej. Niestety klątwa drugiego tomu dopadła tę serię. Stron jest mniej o sto i to czuć podczas czytania. Ale od początku.

Po epickim zakończeniu pierwszego tomu, Tristan wraca do siebie jednak zło nigdy nie śpi, a zawsze czuwa. Dowiadujemy się pokątnie, że nadal męczą go koszmary, ale stara się żyć pomimo wszystko. I dzięki albo przez to co się wydarzyło wcześniej jest w stanie jeszcze raz wrócić do Alke i pomoc przyjaciołom.

Przede wszystkim nie podobało mi się to co autor zrobił z główną postacią czyli Tristanem. Miałam wrażenie, że zostanie drugim Sherlockiem za to jak tylko ON i nikt inny rozwiązywał kolejne zagadki stawiane na jego ścieżce. Generalnie to ma się wrażenie, że tylko dzięki niemu fabuła idzie do przodu. Było bardzo chaotycznie, brakowało przemyśleń bohaterów a już przechodziliśmy do kolejnych przygód. Jak dla mnie był pomysł jednak zginął gdzieś we mgle, bo wszystko było takie szybkie.

Natomiast humor i pozostali bohaterowie nadal byli na poziomie tak jak i ważna nauka, która może nieco dopomóc. Choć żywioł wody jest jednym z najniebezpieczniejszych to jest i najważniejszy. Bez niej nie ma życia. A wszystko wokół powoli umiera. Warto doceniać to co się ma, choć czasem zdajemy sobie z tego sprawę za późno.

Mam też problem ze zbyt nowoczesnym podejściem do mitologii. Wiem, że to brzmi ciekawie ale w rezultacie czułam się dziwnie czytając jak bóg uwięziony jako pająk w telefonie tka nowe aplikacje i nie tylko to. Chyba jestem starej daty.

Choć ten tom był nieco słabszy to i tak nie zabrakło kilku miłych niespodzianek. Mimo minusów, czekam na ostatni tom i jestem ciekawa czym zaskoczy mnie autor i co jeszcze wymyśli. Przeczytajcie sami i dajcie znać czy się Wam podobało.

Polecam.