# to o nas

Trzeba Wam wiedzieć, że jestem fanką dylogii "Pokolenie Ikea", natomiast nie należę już do entuzjastów powieści "Brud", która w swoim odbierze momentami wydawała mi się nieco niespójna. A jak jest w przypadku "#To o nas"?

Piotr C. od lat konsekwentnie trzyma się swojego stylu pisania, a także pewnej konwencji, z tym że ostatnie jego książkowe dzieła są bardziej gorzkie niż zabawne. W "#To o nas" po raz kolejny głównym męskim bohaterem został uczyniony samotny prawnik, który w przeciwieństwie do postaci chociażby Czarnego, nie miał powodzenia u kobiet i nie potrafił ich uwodzić. Jego najlepszym przyjacielem jest - a jakże - żonaty mężczyzna notorycznie uwodzący kobiety i mający się za największego casanovę w całej stolicy. Pojawia się także atrakcyjna Agata, mająca za sobą toksyczny związek, singielka. Krzysztof i Agata nie znają się, choć łączy ich ten sam zawód, adres zamieszkania, a w pewnym momencie także playboy Konstanty. Czy ich spotkanie zaowocuje zakończeniem niczym z komedii romantycznej? W końcu już kilka razy odnieśli (irytujące mnie jako czytelnika) wrażenie, że wydają się sobie znajomi.

Z przykrością stwierdzam, że najnowsze dzieło Piotra C. nie zachwyciło mnie. Zabrakło jakiejś iskry, a może zwyczajnie czas najwyższy, by autor pożegnał się z pewnym typem bohatera i zaczął opisywać nieco inne społeczne środowisko? Możliwe, że po prostu wyrosłam z jego opowieści o niedojrzałych dorosłych, nie potrafiących stworzyć szczerych i długodystansowych relacji, za to bez problemu oddających się konsumpcyjnemu i nieco bezmyślnemu trybowi życia.

"To o nas" jest historią dwójki młodych, trzydziestoletnich ludzi. Oboje są singlami, posiadają dobre wykształcenie i mieszkają na jednym osiedlu, lecz o swoim istnieniu nie mają pojęcia. Głównymi bohaterami jest Krzysztof i Agata.

Ona jest śliczną i bardzo ambitną Panią prawnik, mieszkającą sama. Jest bardzo niezależną singielką, poszukującą swej miłości. Mimo wielu prób podrywów przez mężczyzn potrafi im "utrzeć" nosa. Mama bardzo chce, aby córka poznała kogoś i każda rozmowa i wizyta jej sprowadza się do tego tematu.

On - wiecznie zapracowany prawnik, wypełniający każdy swój czas. W czasie wolnym żyje w świecie gier komputerowych. Nie ma dziewczyny, czasem wychodzi do klubu, aby poznać tę jedyną, ale rzadko mu się to udaje. Nie ma śmiałości do kobiet i rzadko potrafi z nimi rozmawiać.

Jak tych dwoje autor połączy? Czy kiedyś się spotkają? Przekonacie się czytając tę książkę...

Bohaterowie książki przedstawieni są w sposób bardzo wyrazisty. Są idealnym przykładem niektórych młodych ludzi dla których liczy się tylko impreza, wygodne życie. Wielu młodych ludzi nie przywiązuje wagi do problemów, ani nie muszą się martwić o pieniądze. Są zbyt pewni siebie, zarozumiali. Nie interesuje ich los drugiego człowieka bo uważają, iż wszyscy mają takie życie jak oni.

Bohaterowie to typowi trzydziestolatkowie, którzy są wykształceni, chcą dobrze zarobić, zabawić się i wieść bezstresowe życie. Ale czy są szczęśliwi? Raczej nie...nie mają wielu przyjaciół ani stałych partnerów.

Autor porusza ważny problem, jakim jest samotność. Ukazuje, jak można zagubić się w gonitwie w dzisiejszym świecie. Wielu młodych ludzi nie przywiązuje dużej wagi do związków ponieważ jest im wygodnie w pojedynkę. Nie myślą co będzie za trzydzieści, czterdzieści lat, kiedy ktoś już będzie się musiał nimi opiekować. Każdy człowiek potrzebuje drugiej osoby do rozmów lub po prostu bycia, lecz nie każdy trzydziestolatek zdaje sobie z tego sprawę.

Ale wracając do książki...na początku, gdy zaczęłam czytać tę książkę stwierdziłam, iż na pewno jej nie skończę. Styl, język jakim autor się posługuje nie spodobał mi się, lecz wraz z kolejnymi kartkami coraz bardziej wkręciłam się w tę historię i zaczęła mi się podobać. Zaczął, także mi się podobać humor Piotra C., wiele razy śmiałam się do łez czytając tę książkę. Autor tak operował humorem, że czytelnik w jednej chwili płakał ze śmiechu, a w drugiej płakał ze smutku nad losem bohaterów.

Myślę, że książka jest dla wszystkich, którzy lubią ostry język, nie zawsze delikatne opisy. Ja dam szansę innym książkom Piotra C.

Moja ocena: 6/10

więcej na [Adres usunięty]

Sięgnęłam po tę książkę, bo bardzo podobało mi się "Pokolenie Ikea" i nie zawiodłam się.

Nowa książka Piotra C. - "#to o nas" - jest świetna. To naprawdę książka o nas, o pokoleniu dzisiejszych 30-kilku latków, pokoleniu, które jeszcze trochę pamięta PRL i było świadkiem wielu gwałtownych zmian - politycznej i technologicznej. Pokoleniu, któremu obiecywano wiele i które wchodząc w dorosłość musiało zmierzyć się z nie zawsze kolorową rzeczywistością. Z jednej strony chcemy żyć niezależnie i cieszyć się swoją wolnością, z drugiej - otoczenie, nasi rodzice, wymagają do nas, żebyśmy żyli trochę tak, jak oni - biorąc śluby i zakładając rodziny. A w świecie, w którym relacje międzyludzkie przeniosły się do mediów społecznościowych wcale nie jest łatwo znaleźć kogoś, z kim chcielibyśmy dzielić życie. Możemy udawać, że nie jesteśmy samotni, bo mamy 400 znajomych na FB.

Książkę polecam.

Piotr C. w nowej książce w mocny, brutalny i bardzo realistyczny sposób opisuje życie młodego pokolenia. Pokolenia, które próbuje się czegoś dorobić, coś osiągnąć i znaleźć w życiu szczęście i miłość. To pokolenie Millenium – ludzi urodzonych w latach 80 i 90. Pokolenie ludzi, którzy mieszkania kupują na kredyt, pracują w korporacji, zamiast miłości wybierają szybki seks i przygody… I o takich ludziach pisze w swoich książkach Piotr C.