The Witchstone. Klątwa Drakefordów

Drogi czytelniku, jeżeli zastanawiasz się nad wyborem lektury, nie masz pojęcia po jaki gatunek sięgnąć, czy po dobrą komedię, fantastykę a może coś mocniejszego ze szczyptą grozy, mam dla Ciebie rozwiązanie.

Ta oto książka będzie idealnym wyborem, zwłaszcza jeżeli lubisz taki miks gatunków.

PS. Ja uwielbiam. 🫣❤️

"The Witchstone. Klątwa Drakefordów"

Laszlo Zebul to osiemsetletni demon, pracuje on w korpo, ale nie w takim zwykłym, a w piekielnym, jednak w firmie "Dział Zarządzania Klątwami" uważają go za niezbyt wydajnego pracownika. Laszlo lubi zaszaleć, zabawić się a kombinator z niego jest naprawdę niezły.

Nowy szef ma dość jego zachowania i postanawia dać mu sześć dni na poprawę, inaczej kto wie, co się z nim stanie.

Obecnie ma zająć się klątwą ciążącą na rodzinie Drakefordów, rodzinie, która od wieków jest przeklęta, ma zostać ich strażnikiem.

Dziewiętnastoletnia Maggie Drakeford żyje w rodzinie nad którą ciąży klątwa, od lat musi patrzeć na to jak jej ojciec zamienia się w potwora, sama także zaczyna ją odczuwać.

Właśnie wtedy, niespodziewanie w ich życiu pojawia się Laszlo, uświadamia im, że jego wizyta ma na celu ściągnięcie klątwy w sześć dni. Demon robi na niej ogromne wrażenie, w dodatku jest tak przystojny... tylko czy może mu zaufać?

Oto jest pytanie.

Przed nimi niesamowita a zarazem szalona podróż przez Nowy Jork, Rzym i nie tylko... jednak nasi bohaterowie nie spodziewali się, że ta podróż okaże się morderczym wyścigiem z czasem, w której, aż się roi od tajemnic.

💜

Kochani, jeżeli kochacie serial "Lucyfer" wiedzcie, że ta książka będzie idealna dla Was, ta historia wciąga od pierwszych stron, ciężko od niej się oderwać, historia, która uzależnia. Fabuła została znakomicie poprowadzona... czarny humor, magia, tajemnice, zagadki, przed Wami przygoda, której nie zapomnicie, podczas lektury będziecie bawić się wyśmienicie.

Bohaterowie bardzo ciekawie wykreowani, bohaterowie zupełnie różni, wyraziści, nie da się ich nie lubić, chociaż w których rozdziałach ich zachowanie, a zwłaszcza Laszla może trochę drażnić.

Książka zrobiła na mnie duże wrażenie, zbędnych opisów tutaj nie znajdziemy, a mnóstwo dialogów, i to nie byle jakich dialogów a intrygujących, co sprawia, że czyta się ją błyskawicznie, dodam, że liczy ponad 600 stron.

Także niezły grubasek przed Wami, jestem pewna, że ta oto historia wciągnie Was momentalnie w wir zaskakujących wydarzeń.

Czytajcie! 💜

Ależ to było fajne! Chociaż momentami trochę mi się dłużyło to finalnie jestem mega zadowolona!

Motyw drogi bardzo lubię a tu jest niesamowicie ciekawie opisany, pełen przygód, zagadek, sarkazm i bohaterów różnych jak tylko się da.

Kolejnym plusem jest to, że diabeł jest diabłem! Ale takim prawdziwym - knuje, kłamie, działa głównie na swoją korzyść. I nawet podejmując decyzje pozornie myśląc o 2 osobie to... finalnie wychodzi że myślał też o sobie. I tak ma być! Nie lubię, gdy pod rogami kryje się skrzywdzony i kochający demon. Nie, diabł ma być podstępny i koniec.

Dodatkowym atutem są tu rodzinne relacje, które są złożone, trudne ale też pełne miłości. Relacja dzieci i ojca, córki i matki, rodzeństwa- nie są one sztuczne, pisane na siłę.

Kolejny plus to zawiła klątwa i wyścig z czasem.

Naprawdę ogromnie dużo się tam dzieje! Ja osobiście dawkowałam sobie książkę, po kawałku jakbym oglądała serial.

Czytajcie!

Co powiecie na osiemsetletniego demona i dziewczynę objętą klątwą??? Podróż pełna przygód przez wiele krajów by złamać klątwę?? Jeżeli mówicie tak, to ta książka jest dla was😁.

Laszlo to nasz pan demon, a raczej pan nieudacznik i obibok jakich mało. Jego praca, to jak najmniej się wysilać i zbijać bąki. Ale wszystko do czasu. Teraz będzie zmuszony podnieść wydajność pracy inaczej zostanie styglowany i ma na to całe 6 dni. Postanawia pomóc swojej podopieczniej zdjąć klątwę, ale czy na pewno? Czy może ma inne ukryte plany?

Maggie, to nasza przeklęta tak samo jak cała rodzina Drakefordów. Początki klątwy już się u niej objawiają i nie są za apetyczne. Dziewczyna zrobi wszystko by zdjąć klątwę, nawet zaufa pewnemu zadufanemu w sobie demonowi i pomocy młodszego brata. Czy im się uda? Czy jest gotowa na podróż pełną przygód, magicznych stworzeń i niebezpieczeństwa?

Idealny przykład książki, która jest dla każdego. Każdy w niej znajdzie coś dla siebie. Uwielbiam humor jakim raczy nas autor. Nie zliczę ile razy śmiałam się jak głupia.

Leszlo i jego kłamstwa, wykręty i mijanie się z prawdą to po prostu mistrzostwo. On jest genialny, mimo, że na pierwszy rzut oka taki się nie wydaje. Albo raczej wychodzi mu to mimochodem 🤭. Ciężko go rozgryźć, albo się nie da. Nigdy nie wiadomo co mu strzeli go głowy, ale jedno trzeba mu przyznać ma gadane, nadawał by się na polityka🤭.

Nasza Maggie ma wybuchowy charakter i jest uparta na maxa. Ciężko zdobyć jej przyjaźń, a jak już ktoś zdobędzie to do końca. Czasami miałam wrażenie, że zamorduje naszego demonka, ale nie ma się czemu dziwić on tak ma, potrafi działać na nerwy jak nikt inny🤭.

Książkę czyta się świetnie i bardzo miło spędziłam przy niej czas. Jeżeli lubicie książki pełne przygód z dreszczykiem niebezpieczeństwa to śmiało możecie się za to brać. Polecam😁

Zysk jest kuszący, nawet jeśli droga do niego wiedzie przez oszustwo.

Rodzina Maggie Drakeford od pokoleń mieszka w niewielkiej wsi w stanie Nowy Jork i od dawna nie wie, jak to jest żyć zwyczajnie.

Jej rodzice nie martwią się o długi, o utratę domu ani o wizyty opieki społecznej, która mogłaby odebrać im dzieci ze względu na fatalne warunki mieszkaniowe.

Nie — ich sytuacja jest znacznie gorsza.

Wszystko przez klątwę — demoniczną, a właściwie wiedźmią — rzuconą jeszcze w XVII wieku.

Początkowo objawiała się jako wstydliwa choroba, coś w rodzaju trądu czy świerzbu. Z czasem jednak ewoluowała, zmieniając dotkniętych nią ludzi w potwory o zdeformowanych ciałach, pozbawionych ludzkich cech. Ich umysły pozostały jednak nienaruszone — świadome swojego cierpienia.

Laszlo Zebul, urzędnik Piekielnego Stowarzyszenia Strażników Klątw, ma osiemset lat i uważa, że struktura, dla której pracuje, dawno już utonęła w biurokracji. Na domiar złego, stery w wydziale przejmuje nowy szef, który uznaje Laszlo za nieefektywnego.

Klątwy, którymi miał się opiekować, nie sieją już odpowiedniej rozpaczy — a to jest poważny problem.

Zebul otrzymuje ultimatum: jeśli w ciągu sześciu dni (w końcu Lucyfer nie lubi niedzieli) nie zdejmie klątwy ze swoich podopiecznych, zostanie unicestwiony — ostatecznie i nieodwracalnie.

Pozbawiony wyboru, Zebul trafia do domu Maggie i jej rodziny. Początkowo wszyscy są wobec niego sceptyczni, nie wierząc w jego dobre intencje. Jednak dziewiętnastoletnia Maggie, u której już zaczęły się objawiać symptomy klątwy, chwyta się choćby najdrobniejszej nadziei.

Wraz z bratem Georgem wyrusza w niebezpieczną podróż przez Nowy Jork, Liechtenstein, Rzym i Zurych, by walczyć o swoje życie i marzenia.

Jak zakończy się ta historia?

Jaką relację stworzą wysłannik piekieł i śmiertelniczka?

---

Jakie to było dobre!

Dawno już się tak nie uśmiałam i nie wzruszyłam.

Podczas lektury miałam wrażenie, że Laszlo mógłby spokojnie wyjść prosto z serialu Lucyfer (kocham i serial, i Toma Ellisa z jego obłędnym akcentem), a Maggie śmiało konkurować z moją ukochaną Mercedes Thompson.

Tu nic nie jest oczywiste — im dalej w historię, tym ciekawiej!

„The Witchstone” to dla mnie połączenie klimatu Lucyfera z magią Fantastycznych zwierząt z uniwersum Harry'ego Pottera, przeniesione do współczesnego świata, podane z rewelacyjnym humorem i błyskotliwymi dialogami.

Ta powieść mnie absolutnie pochłonęła.

To historia o odkupieniu, o sile przyjaźni i o odwadze, potrzebnej, by zmierzyć się ze swoimi demonami — zarówno tymi dosłownymi, jak i metaforycznymi.

Jeśli szukasz fantasy z duszą, pełnego barwnych przygód, inteligentnego humoru i nietypowych bohaterów — „The Witchstone” będzie dla Ciebie idealne!

“The Witchstone” to jakże szalony świat paskudnych klątw, przebiegłych demonów i sprytnych dzieciaków.

Czeka na was niesamowita przygoda przez mroczny i pełen magii Nowy Jork, Liechtenstein, Zurych, czy Rzym. Będzie to podróż dwojga rodzeństwa: Maggie i Kluska, a towarzyszyć im będzie beztroski, przebiegły drmon Laszlo Zebul o bardzo szarej moralności. Ma im pomóc uwolnić się z ciążącej na ich rodzinie klątwie, tylko czy demonom można ufać?

To fantazje pełną gębą. Demoniczny świat spotyka się z człekokształtnymi stworzeniami, a klątwa krążąca w żyłach ściga się z czasami i próbuje zagarnąć ciało bohaterki.

Mamy doczynienia z bardzo śliskim typem, który uwielbia szastać czarnym humorem, a lenistwo to jego drugie imię.

Książka jest niezłym grubaskiem, ale nie zdążycie się na niej znudzić, bo akcja jest niezaprzeczalnie dynamiczna.

Maggie jest postacią bardzo odważną, silną i zdeterminowaną, skupiona na swoim celu i tworzy wielki kontrast z Laszlem.

Książka jest specyficzna i wyróżnia się spośród fantasy jakie dotąd czytałam. Bardzo ciekawa propozycja.

Gdybyś miał/a tylko sześć dni na zdjęcie klątwy, która powoli zamienia twoich bliskich w potwory - komu zaufałbyś bardziej: demonowi z problemem z dyscypliną czy własnym instynktom?

Zadaję Ci to pytanie nie bez powodu - bo „The Witchstone. Klątwa Drakefordów” Henry’ego H. Neffa nie tylko rozkręca pełnokrwiste fantasy z demonicznym przytupem, ale zmusza też do zastanowienia się nad tym, komu właściwie jesteśmy w stanie oddać stery własnego losu, kiedy wszystko zaczyna się walić.

Ta książka zaskoczyła mnie już od pierwszych stron. Bo kiedy słyszę: „800-letni demon urzędnik z piekła, który woli drinki na Ibizie niż pracę”, myślę sobie - okej, będzie zabawnie. Ale nie spodziewałam się, że ta historia trafi mnie również prosto w serce.

Poznajcie Laszlo Zebula - typowego pracownika korpo z wypaleniem zawodowym, tylko że z piekła rodem. Piekło w tej książce to nie ogień i siarka, ale biuro pełne absurdalnych procedur, deadline’ów i szefów, którzy rzucają cię na głęboką wodę z miną w stylu „rób albo giń”. No i Laszlo ma sześć dni, żeby odczynić klątwę ciążącą na rodzie Drakefordów. W przeciwnym razie... zniknie. Bez glory, bez splendoru. Po prostu z hukiem w nicość.

Z drugiej strony mamy Maggie - dziewiętnastoletnią bohaterkę, która zamiast martwić się szkołą czy randkami, obserwuje, jak jej ojciec stopniowo zamienia się w potwora. Klątwa nie oszczędza nikogo z jej rodu. Objawy są przerażające, ale jeszcze gorsza jest świadomość: że wciąż jesteś sobą, ale twoje ciało już nie należy do ciebie.

Maggie i Laszlo nie mają nic wspólnego. Ona - zdeterminowana, odważna, z duszą wojowniczki. On - cyniczny, zmanierowany, z ironicznym komentarzem na każdą okazję. A jednak to właśnie ta nietypowa para wyrusza w szaloną podróż przez Nowy Jork, Rzym, Liechtenstein i Zurych, by odnaleźć sposób na przerwanie klątwy. Czas goni, demony depczą im po piętach, a każdy kolejny trop prowadzi do jeszcze bardziej pokręconej zagadki.

W trakcie tej podróży książka przechodzi płynnie od czarnego humoru rodem z „Lucyfera”, przez błyskotliwe dialogi à la „Dobre miejsce”, aż po naprawdę emocjonalne momenty, w których nie sposób nie poczuć ciężaru rodzinnego dziedzictwa, strachu i nadziei. Były momenty, w których wybuchałam śmiechem, by kilka stron dalej zamarzyć o tym, żeby przytulić Maggie i powiedzieć jej, że wszystko będzie dobrze.

Czy Henry H. Neff stworzył nową ikonę urban fantasy? Mam takie wrażenie. Laszlo to postać, którą się kocha i nienawidzi jednocześnie, a Maggie to absolutna perełka - żadna tam księżniczka w opałach, tylko bohaterka, której chce się kibicować do ostatniej strony. I choć fabuła momentami skręca w groteskę, to właśnie ten balans między absurdalnością a dramatem czyni tę historię tak unikalną.

„The Witchstone” nie jest tylko książką o demonach i klątwach. To opowieść o odkupieniu, o tym, jak trudno zawalczyć o siebie, kiedy cały świat patrzy na ciebie jak na problem, i o tym, że czasem nawet najbardziej nieprawdopodobny sojusz może zmienić bieg historii.

Więc jeśli szukasz powieści z pazurem, humorem ostrym jak brzytwa, ale też emocjonalnym ładunkiem, który zostaje z Tobą długo po zamknięciu książki - koniecznie sięgnij po „The Witchstone. Klątwę Drakefordów”. Ja już tęsknię za Laszlem. Choć za nic nie oddałabym mu duszy. No... może za martini.