The Boy Who Isn't Hers. Blinded Love. Tom 2

"Przez ból i zła­ma­ne serce śmierć Col­to­na do­pro­wa­dzi­ła nas do sie­bie, zmie­ni­ła i rzu­ci­ła nam wy­zwa­nie. Ale za­miast ugiąć się pod cię­ża­rem tego, wzle­cie­li­śmy razem. Po dro­dze było wiele wy­bo­jów i zgrzy­tów, ale dzię­ki temu sta­li­śmy się sil­niej­si".

"The Boy Who Isn’t Hers" to dalsze losy Jaymerson i Huntera, których czytelnicy zdążyli poznać w 1 tomie serii Blinded Love zatytułowanym "The Boy She Hates". Chodź mogło się wydarzyć , że ich historia zakończy się happy endem życie zadecydowało nieco inaczej gdyż ich "związek" nie przypominał niczego, co można określić jako standardowe. Przez dwa długie miesiące praktycznie nie mieli ze sobą kontaktu, chociaż Hunter obiecał, że pomimo swojego wyjazdu aby stać się profesjonalnym zawodnikiem supercrossu będzie inaczej. Jaymerson z kolei zdecydowała się na wyjazd do Włoch, aby tam studiować historię sztuki. Wszystko wskazywało na to, że ich wyobrażenia o przyszłości są bardzo odmienne i niebawem będą musieli wybrać, co jest dla nich najważniejsze. Co jeżeli nie wybiorą siebie? czy dadzą radę walczyć z tym niesamowitym, gorącym przyciąganiem, które paliło ich żywym ogniem? Pomimo że są w związkach z innymi osobami?

Świetna! Ta książka krótko mówiąc była po prostu świetna! Chociaż przyznamy się Wam szczerze, że momentami walczyłyśmy z pewnego rodzaju nienawiścią do niej i chęcią odłożenia na bok gdy akcja nie szła po naszej myśli i miała całkowicie inny bieg do tego oczekiwanego...🥺 Autorka za pośrednictwem Jaymerson jak i Huntera wciągnie was w historię dwóch poranionych dusz, które połączyło niesamowite uczucie oraz które musiały podjąć niezwykle ważne decyzje mające wpływ na dalsze życie. Czy były słuszne? O tym musicie przekonać się sami.

"The Boy Who Isn’t Hers" to niesamowita, wzruszająca i bolesna historia, która pokaże Wam walkę bohaterów o siebie i swoje marzenia. Pokaże Wam jak ciężko podjąć jest niektóre decyzje, których konsekwencje będziemy ponosić do końca życia. Dla nas to kolejny #musthave #mustread spod pióra autorki z którym koniecznie powinniście się zapoznać 😍

„Prawda jest taka, że czasem jakieś wydarzenia po prostu następują. Wydarzenia, które nie są w porządku ani nie mają sensu. Jednak niezależnie od tego, czy dzieje się dobrze, czy źle, trzeba pamiętać, że po prostu takie jest życie”.

Jaymerson Holloway jest młodą pełną życia, beztroską dziewczyną, na wyciągnięcie ręki ma wszystko, o czym zamarzy. Ma urodę, jest bardzo popularna wśród rówieśników, ma przystojnego chłopaka, za którym oglądają się inne dziewczyny, jest cheerleaderką. Jednak jest coś, co nie daje jej spokoju, a właściwie ktoś. Brat bliźniak jej chłopaka-Hunter Harrison, jest tym do kogo, zresztą z wzajemnością, dziewczyna czuje ogromną niechęć. Hunter jest zupełnym przeciwieństwem swojego brata, wytatuowany, arogancki, pewny siebie. Niestety dochodzi do tragicznego w skutkach wypadku, który zmienia wszystko. Jej chłopak ginie, a ona sama i Hunter doznają licznych obrażeń. To, co było dla Jaymerson do tej pory ważne, staje się nijakie, nieistotne. Nienawistne, przelotne spojrzenia, jakimi obrzuca ją Hunter, niepokoją ją coraz mocniej. Dlaczego ten chłopak tak na nią patrzy?

Młodzi ludzie, całe życie przed nimi i nagle wszystko się wali. Akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje i niepokoi. Narracja toczy się z perspektywy Jaymerson, wnikamy w jej umysł i serce, razem z nią odczuwamy jej rozterki, wątpliwości, walki, jakie toczy sama ze sobą. To spokojna, inteligentna, wrażliwa, zamknięta w sobie dziewczyna, która bardzo się stara, aby sprostać oczekiwaniom innych. Wypadek i to, czego doświadczyła, bardzo ją zmieniły – i tę nową Jaymerson zdecydowanie polubiłam. Dziewczyna staje się silna, zapalczywa, buntuje się, nie chce żyć pod dyktando innych. Zaczyna patrzeć na otaczający ją świat i ludzi inaczej, dostrzega rzeczy, których wcześniej nie widziała. I Hunter chłopak początkowo jest chodzącą tajemnicą, przy bliższym poznaniu bardzo zyskał w moich oczach.

Wciągająca opowieść, Autorka dotyka w niej trudnych, złożonych problemów, jakie mogą spotkać nie tylko młodych ludzi. Strata, poczucie pustki, samotność wśród ludzi. Ból, cierpienie, niemoc. Szukanie siebie, silne poczucie chęci wyzwolenia się od nacisków i oczekiwań innych. Poznawanie samego siebie, szukanie własnych granic i ich przekraczanie. Jaymerson i Hunter są zupełnymi przeciwieństwami, różnią się wszystkim, a jednak w jakiś zadziwiający sposób zaczynają się wzajemnie uzupełniać. Ich relacja nie jest łatwa, krok po kroku odkrywają siebie na nowo. Między nimi wibruje od nadmiaru emocji, dochodzi do licznych spięć, wybuchów i nieprzewidywalnych zawirowań. Co z tego wyniknie?

Poruszająca, bolesna, nietuzinkowa historia. Ukazuje, że warto i trzeba być sobą. Trudna relacja hate-love, tajemnice, nadzieja. Powieść daje do myślenia. Serdecznie polecam całą serię, Tatiasza i jej książki :)

“Czasami ludzie są z tobą, kiedy ich potrzebujesz, ale ich przeznaczeniem nie jest zostać na stałe.”

Czy drugi tom serii może być lepszy niż poprzedni? A no może! Idealnym przykładem jest twórczość Stacey Marie Brown i seria “Blinded Love”. Na książkę “The Boy Who Isn’t Hers” czekałam zdecydowanie za długo, jednak było warto! Jaymerson i Hunter powracają w wielkim stylu. Co nas czeka? Rozstanie, które było zbyt bolesne. I powrót, który wcale nie będzie prostszy. Ona wciąż go kocha, ale on nie jest już sam. W dodatku za dziewczyną podąża mężczyzna, który w ostatnim czasie stał jej się bardzo bliski. Pytanie nasuwa się samo, czy w tej historii można liczyć na happy end?

Stacey całkowicie przeorała mnie emocjonalnie. Może ktoś nazwie to masochizmem, ale ja uwielbiam ten rollercoaster emocji. Uwielbiam rozstania i powroty (oczywiście wszystko małymi kroczkami). I co najważniejsze uwielbiam tak przedstawiony wątek hate - love. Brutalnie i ostro. Tak, aby czytelnik, mógł poczuć emocje bohaterów. Kocham za nie tą książkę! Nie zliczę ile razy byłam totalnie wzruszona podczas czytania, autorka tak pięknie ujęła te wszystkie emocje, że ja totalnie płynęłam przez tą historię.

Bohaterowie po roku rozłąki pokazują nam swoje nowe oblicza. Po tych wszystkich przeżyciach już nie są tymi samymi osobami. Choć strata Coltona bardzo ich przybiła, tak rozstanie było gwoździem do trumny. A ponowne spotkanie nie będzie wcale łatwiejsze. Na ich drodze ciągle będą pojawiały się przeszkody, które będą kształtować ich charaktery i skomplikowaną relację. Relację, która przez długi czas będzie za mgłą. Pewne rzeczy choć widoczne na pierwszy rzut oka będą dla nich niewidoczne. Sami bohaterowie będą wodzeni za nos, nie mówiąc o czytelnikach, którzy otrzymają nadzieję, po to by później brutalnie została im odebrana.

Może nie jestem obiektywna, bo takie historia jak ta są dla mnie wręcz idealne (jak to się mówi, moje comfort book), to jednak uważam, że jest to historia, po którą po prostu warto sięgnąć. Autorka ciągle coś komplikuje i miesza przy czym intryguje. W fabułę wplątała wiele interesujących wątków, które całkowicie przepełnione są emocjami. Nie można się od niej oderwać, ponieważ dramatyczne momenty przeplatane są humorem lub namiętnością. Ta historia ma wszystko to co tak bardzo kocham w książkach. I mogłabym ją wychwalać i wychwalać, jednak uważam, że najmocniejszym argumentem potwierdzającym fakt, że ta historia jest warta uwagi jest moje kolejne zdanie. Dopiero co skończyłam ją czytać, a już mam ochotę sięgnąć po nią ponownie. 😁

Drugi tom cyklu „Blinded love” już za mną i jeśli wydawało mi się, że najtrudniejsze chwile w życiu bohaterów już za nimi, to autorka w znakomity sposób udowodniła mi w jakim byłam błędzie. Historia Jaymerson i Huntera ani na moment nie zwolniła tempa i o ile akcja rozgrywa się na przestrzeni dłuższego okresu czasu to, o tyle emocje, które są tutaj wyciągnięte na wierzch, z każdą kolejną stroną wybijały coraz mocniejszego rytm.

Życie co rusz podtyka zakochanym kłody pod nogi i ma się wrażenie, że cały wszechświat uparł się, aby tych dwoje nie mogło być razem. Rzeczywistość i odmienne oczekiwania sprawiły, że drogi Huntera i Jaymerson rozeszły się na długi czas. Ona postanowiła odnaleźć swoje miejsce we Włoszech i spełnić swoje marzenia o studiowaniu sztuki, natomiast On wybrał karierę sportowca. Kiedy spotkali się po latach już nie byli tymi samymi osobami, a ich plany nieco się zmieniły.

Bardzo podobało mi się, że bohaterowie dojrzewali na moich oczach, że dzięki tym zabiegom śledzimy ich losy od czasów licealnych do momentów, kiedy już nabrali życiowych doświadczeń. Autorka wrzuca czytelnika w prawdziwy emocjonalny huragan. Przez całą historię razem z bohaterami próbujemy złapać szczęście, które cały czas wymyka się z rąk.

Miejsca w których działa się powieść jak i postacie drugoplanowe dodały jej jeszcze większej głębi. Doskonale swoją rolą odznaczyła się tutaj Stevie, która bez dwóch zdań zasługuje na własną opowieść.

Książkę czytało się wyśmienicie, porusza wiele trudnych tematów, takich jak żałoba, trauma po wypadku, poczucie odrzucenia i samotności, depresja, próba samobójcza, bycie ofiarą hejtu, ale także pogonią za marzeniami, poświeceniem i oddaniem w imię miłości.

Dylogia okazała się fascynująca i wartościową podróżą pełną miłosnych wzlotów i upadków. Warto po nią sięgnąć.

Pierwszy tom był przygodą pełną wrażeń opartą na licznych emocjach. Drugi natomiast okazał się jeszcze lepszą mieszanką wybuchową. Stacey Marie Brown zaserwowała nam młodzieżową opowieść, w której wszystko może się wydarzyć.

Motyw ulubiony przez wszystkie romantyczki, czyli podgrzana wersja hate-love zajmuje całą naszą uwagę, ponieważ autorka wrzuca bohaterów w sam środek sercowych rozgrywek, z którymi niekoniecznie potrafią sobie poradzić. Dla czytelnika to czysta przyjemność obserwować jak przerzucają się niewybrednymi komentarzami, dla nich to jednak droga pełna wybojów, ponieważ do samego końca nie są przekonani czego oczekują od życia. Zazwyczaj nie lubię tak rozchwianych bohaterów szukających jedynie wrażeń, ale przyznaję, że w tym przypadku wszystko bardzo dobrze ze sobą zagrało.

Jaymerson i Hunter, których poznaliśmy przy lekturze pierwszego tomu są parą. A przynajmniej tak być powinno, chociaż ich związek odbiega od normy. Nie widzieli się już dwa miesiące, ponieważ Hunter wyjechał, aby stać się profesjonalnym zawodnikiem supercrossu. I po tym kontakt się urwał. A kiedy powrócił nie był już sobą. W dodatku ewidentnie coś go łączyło z byłą dziewczyną brata. Obydwojgu przyjdzie więc podjąć trudną decyzję i zdecydować czy faktycznie powinni być razem.

To lekka młodzieżówka naznaczona typowymi dla wieku dorastania problemami. Nie sięga po ambitne tematy, ale jest tak napisana, że czyta się ją po prostu z przyjemnością. Dramaty młodych bohaterów nie są nam w obce a dodatkowo w tle pojawiają się ważne wybory takie jak myśl o przyszłości, studia czy praca. Autorka pokazuje, że nie tylko miłość ma w tej historii znaczenie i że chociaż serce dyktuje swoje warunki to rozum również ma coś do powiedzenia.

"The Boy Who Isn't Hers" napisana została lekkim stylem charakterystycznym dla gatunku. Stacey Marie Brown sięgnęła po skrajne emocje i nie oszczędzała swoich bohaterów, ale dzięki temu otrzymałam dynamiczną akcję i sporo młodzieżowych rozważań. Okazało się również, że kontynuacji udało się przebić tom pierwszy pod względem ciekawości oraz dopracowania, więc nie pozostaje mi nic innego jak zachęcić Was do lektury.