Historia pewnego morderstwa

Duża część rodziny Orłowskich przyjeżdża na wczasy do Włoskiego kurortu Madonna di Campiglio, by wypocząć oraz spędzić tam sześćdziesiąte urodziny znajomego. Miły wyjazd przestaje takowym być, gdy w pokoju hotelowym zostaje znalezione ciało Camilli Vogel, bogatej, znanej osobistości oraz byłej kochanki jednego z członków rodziny. Sprawa staje się jeszcze bardziej skomplikowana, ponieważ przyczyną śmierci kobiety nie była choroba, lecz ktoś ją zamordował z zimną krwią. Wśród przebywających w hotelu jest morderca.

Mam na swoim koncie już sporo przeczytanych książek Danki Braun i zawsze miałam o nich dobre zdanie. Przyzwyczaiłam się do stylu autorki i wiem, że w jej powieściach jest dużo opisów, akcja toczy się powoli, a historie raczej są obyczajówkami z nutą kryminału niż thrillerami, ale tym razem ledwo dałam radę dobrnąć do końca. „Historia pewnego morderstwa” wydała mi się przegadania, ciągnęła się w nieskończoność, było w niej mnóstwo niepotrzebnych, nic niewnoszących dialogów oraz opisów. Według mnie ta pozycja mogłaby być krótsza o jakieś sto stron.

Drugą kwestią, która niezmiernie mnie irytowała, jest wplecenie w fabułę pandemii. Wiedziałam, że znajdę w książce coś na jej temat, ale myślałam, że będzie to po prostu jakaś wzmianka, a tymczasem, co kilka stron przypominana jest panująca na świecie choroba. Jestem już zmęczona tym tematem i myślę, że wiele osób również, sięgając po książkę, mam ochotę od tego odpocząć, ale Danka Braun postanowiła wciąż wspominać o koronawirusie. Miałam również wrażenie, że autorka chciała tą książką ukazać swoje racje i przekonania. Nie neguję niczyich poglądów w tym temacie, wszystkich szanuję, ale coś z tą powieścią poszło nie tak. W zasadzie zastanawiam się, kto tu był większym mordercą, ten, który rzeczywiście zamordował Vogel, czy może covid, który w tej książce sprawił większe spustoszenie i postrach.

To, co mi się podobało, to możliwość zabawy w detektywa. Postaci jest sporo i można by się było pogubić, kto jest kim, ale na szczęście z przodu powieści możemy znaleźć spis postaci, z wyjaśnieniem kto jest kim. Uważam, że jest to bardzo dobre rozwiązanie, z którego kilka razy korzystałam. Mając tylu bohaterów ciężko wytypować, kto dopuścił się zbrodni. Przyznam, że obstawiałam kilka osób, ale nie udało mi się trafić. Podobał mi się również klimat książki. Lubię akcje, które toczą się w hotelach, a morderca znajduje się wśród ludzi w nim przebywających.

Uważam, że „Historia pewnego morderstwa” ma swoje lepsze i gorsze momenty, wśród innych książek autorki, które miałam okazję czytać, ta w moich oczach wypadła najsłabiej, ale nie zrażam się do jej twórczości. Czekam na kolejne historie.

Znacie to uczucie, kiedy sięgając po książkę, okazuje się, że jest kolejną częścią cyklu, którego nigdy nie czytaliście?

Tak?

Ja kolejny raz doświadczyłam tego uczucia. Zdecydowałam się na przeczytanie ze względu na interesujący tytuł i ciekawy opis. Kiedy okazało się, że to dalsze przygody rodziny Orłowskich, naprędce przeczytała krótkie opisy poprzednich części, aby naświetlić sobie historię bohaterów. Autorka również zadbała o to, aby czytelnik nie pogubił się związkach między bohaterami. Na początku książka jest „ściągawka dla czytelnika” tj. lista postaci z wyszczególnieniem, kto jest kim w tej historii.

Danka Braun zabiera nas tym razem do malowniczych Włoch i pensjonatu pełnego tajemnic Madonna di Campiglio. Bohaterowie świętują tam urodziny swojego przyjaciela. Wszystko poszłoby zgodnie z planem – byłoby miło, przyjemnie, gdyby nie przeciwności losu, jakim stała się epidemia koronawirusa. Wszyscy, zamiast cieszyć się urlopem, zostali poddani izolacji, ciągłe obawy o możliwość zachorowania podsycały niepokojące zgony innych obecnych w pensjonacie. Autorka nie umknął żaden szczegół z emocji i uczuć, jakie panowały w naszym społeczeństwie na początku pandemii. Poczułam się właśnie tak, jak wtedy. Żadne z tych uczuć nie było mi obce. Jednak to nie COVID-19 jest głównym „bohaterem” książki, a tytułowe morderstwo, które zostało odkryte po kilku miesiącach. I tutaj pojawia się naprawdę, trudna zagadka do rozwiązania.

To nie jest jedna z tych książek, które od pierwszych słów są pełna różnych emocji – agresji, napięcia, silnego bicia serca. Ta książka zaczyna się spokojnie, a wszelkie emocje pojawiają się stopniowo. Znalazłam tutaj sytuacje dnia codziennego ubrane w barwne dialogi. Nie brakowało kłótni, łez i tak znanych wszystkim niedopowiedzeń, które wywoływały nieporozumienia. Muszę przyznać, że dzięki swojej prostolinijności, szczerym wypowiedziom, miłości i otwartości, moje serce skradła Renata Orłowska – żona, matka, babcia i teściowa, które w każdej sytuacji pozostaje sobą. Autorka nie przerysowała postaci, wszyscy są w pełni naturalni. To właśnie powoduje, że książka, mimo swojej prostoty jest interesująca i warta każdej poświęconej minuty. Pojawiają się również krótkie nawiązania do poprzednich części, co tylko przekonało mnie, że chce przeczytać poprzednie części.

Reasumując: Moje pierwsze spotkanie z Danką Braun uważam za bardzo udane i czekam na kolejne odwiedziny. Gratuluję świetnego pióra i lekkiej, przyjemnej literatury. Miło było spędzić czas ze wszystkimi bohaterami i poznać ich tajemnice. „Jak cię widzą, tak Cię piszą” oraz „nie taki diabeł straszny jak go malują” to przysłowia, które pasują idealnie do tej części powieści. Zresztą przekonajcie się sami.

Papierowy Bluszcz

Madonna di Campiglio przywitała rodzinę Orłowskich w pewien zimowy dzień, aby mogli towarzyszyć przyjacielowi rodziny i wspólnikowi Roberta, Martinowi Schmidtowi, w obchodzeniu jego urodzin. W wyjedzie do włoskiego kurortu towarzyszy im córka z mężem Johanem, na którego w hotelu czeka nie lada niespodzianka. Los bywa nieprzewidywalny i dbając o nastrój wczasowiczów, złączył ich drogi z dawną partnerką życiową zięcia Orłowskich. Ich córce, Izie, nie przyjdzie spędzić tego czasu w spokoju, a jej nerwy zostaną wystawione na próbę.

Jakby mało było atrakcji, podczas ich pobytu, wybucha epidemia nieznanej choroby COVID-19. Jej pierwszą ofiarą okazuje się być Camilla Vogel, właścicielka niemieckiej stacji telewizyjnej i dawna dziewczyna Johana. Panika porusza gości pensjonatu, którzy boją się, że zostaną zarażeni i podzielą los biednej kobiety.

Przeprowadzone badania wykluczają Orłowskich z grona zarażanych, więc po odbyciu stosownie długiej kwarantanny, mogą powrócić do Polski w pełnym składzie.

Ich radość nie trwa długo, bo kiedy z początkiem lata świat ponownie zezwala na przekraczanie granic państw, nasza rodzinka dostaje zaproszenie… na komendę do Madonna di Campiglio!

Dlaczego włoska policja zainteresowała się polską rodziną? Czy koronawirus miał coś wspólnego ze śmiercią Camilli? A może ktoś jej pomógł w odejściu z ziemskiego padołu…

Niesamowicie czułam się czytając tę książkę. Po pierwsze, jest to saga, a ja weszłam w jej środek, nie czytając poprzednich części. Po drugie to moje pierwsze spotkanie z COVIDem w literaturze, które zostało tak otwarcie poruszone i skrzętnie wykorzystane przez Dankę Braun.

Autorka nie szczędziła nam zdrady, szantażów, podejrzeń oraz namiętności co znacznie podkręciło temperaturę tej powieści.

Cięty język Renaty i jej zabawne teksty sprawiły, że momentami śmiałam się do książki. Mogę stwierdzić, że w zestawieniu z Robertem, tworzą moją ulubioną kombinację tej powieści. Jeśli znajdują się i w pozostałych tomach sagi to z chęcią po nią sięgnę.

Jeśli chodzi o zagadkę kryjącą się w książce, to niestety nie mogę powiedzieć, że czymkolwiek mnie zaskoczyła. Moje początkowe założenia były słuszne, a poprowadzenie fabuły w taki, a nie inny sposób, tylko utwierdziło mnie w tym przekonaniu. Może, gdyby nie było w tej książce Renaty, to moja ocena znacznie by zmalała, jednak jej postać zasługuje w moich oczach na dodatkowe punkty.

Ich córka, niestety nie przypadła mi do gustu. Jako bohaterka – może być, jednak do grona psiapsi bym jej nie przyjęła. Dlaczego? Nie mam pojęcia.

Patrząc z perspektywy czasu na pandemię, podejmowane przez bohaterów kroki były mi bardzo znajome i może nie z nostalgią, lecz z pewną dozą wspomnień podeszłam do tego wątku.

Danka Braun w świetny sposób połączyła obyczajówkę z kryminałem, oddając w nasze ręce książkę, której nie powstydziłaby się najdłuższa telenowela telewizyjna. Miałam wrażenie, że za chwilę okaże się, że każdy z każdym romansuje, a Johan jest dzieckiem z nieprawego łoża Roberta.

Mimo wszystko „Historia pewnego morderstwa” przypadła mi do gustu na tyle, że w wolnej chwili z chęcią sięgnę po pozostałe tomy sagii o rodzinie Orłowskich. Jej podejście do tematów, które mają miejsce w życiu każdego z nas, doskonale odnalazło się w szeregu moich zainteresowań, zmuszając mnie do czytania nawet w nocy.

Polecam wszystkim fanom kryminalnej strony obyczajowych powieści.

Jeśli lubicie polskich autorów na pewno słyszeliście o Dance Braun. Ba, nawet jeśli za polską twórczością niekoniecznie przepadacie (nie ładnie!) to myślę, że mimo wszystko nazwisko autorki obiło się Wam o uszy. Nie mogło być inaczej, ponieważ ta pani tak dobrze i ciekawie, że nie sposób przejść obojętnie obok jej twórczości.

"Historia pewnego morderstwa" to szósta odsłona sagi Miłość, namiętność, pożądanie na którą czekało na pewno wielu z Was. Ja również byłam ogromnie tego co wydarzy się dalej w życiu Orłowskich, ale warunek jest jeden - pamiętajcie o chronologii. To typowa saga rodzinna, chociaż z kilkoma smacznymi wstawkami innych gatunków, która prowadzi nas od wydarzeń do wydarzeń, więc żeby być na bieżąco, musicie czytać od samego początku.

Włoski kurort Madonna di Campiglio otwiera swoje drzwi, by powitać Orłowskich. Wraz z Izą i jej mężem Johanem przyjechali tutaj świętować urodziny wspólnika. Nie spodziewają się, że sielanka zostanie zakłócona już na wejściu, ponieważ w kurorcie przebywa dawna kochanka Johana. Camilla Vogel nie sprawia jednak dużo problemów, ponieważ tuż po wybuchu epidemii koronawirusa pada ofiarą pandemii. Jednak czy na pewno? Tuż po ponownym otwarciu granic Orłowscy są wzywani przez włoską policję, ponieważ okazuje się, że kochana męża Izy została jednak zamordowana.

Dość sceptycznie podchodzę do fabuły nawiązującej do pandemii i przyznaję, że nie lubię tego motywu. Za dużo jest tego dookoła nas, żebym jeszcze miała czytać o tym w książkach. Autorka dość sprawnie poradziła sobie jednak z motywem pandemii, ugryzła to bardziej pod kątem zamieszania, morderstwa i nowych problemów w życiu Orłowskich. Mogę jej to więc wybaczyć, bo akcja jest dynamiczna, ciągle coś się dzieje, bohaterowie jak zawsze wypadają realnie i wprowadzają niezły chaos w lekturze, więc mimo nieprzyjemności ówczesnych problemów i tak bawiłam się wybornie.

Kryminalnie, zagadkowo, jak zawsze tajemniczo, troszkę romantycznie i mocno obyczajowo, czyli oto Danka Braun w swojej najlepszej odsłonie! Lektura wciąga w wir wydarzeń od samego początku i jeśli nie przeszkadza Wam pandemia jako jeden z motywów przewodnich to być może nawet nie znajdziecie żadnego punktu, żeby ponarzekać. "Historia pewnego morderstwa" umiliła mi jeden jesienny wieczór, ponieważ jak już usiadłam do lektury to koniecznie musiałam dowiedzieć się co stało się z Camillą! Innymi słowy, jak zawsze książki pani Braun, polecam!