Tęsknica

„Tęsknica” to najnowsza książka autorstwa Anny Sokalskiej. Zabiera czytelnika w świat mitologii słowiańskiej, wszelkich baśni polskich, mitów i legend. Ma swój specyficzny klimat, który potrafi wciągnąć, rozbudzić, sprawić, że czuje się niedosyt i pragnie o wiele więcej. Twórczość autorki poleciła mi koleżanka, tak, więc zabrałam się za „Wiedźmę” i w ten sposób cały cykl zagościł na mej półce. Ucieszyłam się, kiedy zobaczyłam, że najnowsza książka autorki ujrzała światło dzienne jeszcze w tym roku, szczerze, nie mogłam się jej doczekać. Byłam zaintrygowana tematem, poznaniem głównej bohaterki i powrotem w świat słowiańskich wierzeń.

Główną bohaterką książki autorstwa Anny Sokalskiej pod tytułem „Tęsknica” jest Iga, inteligentna kobieta, menadżerka pracująca w korporacji, dla której kariera zawodowa jest wszystkim. Jest pracoholiczką, czerpie z tego przyjemność. W tej całej gonitwie zapomniała o sobie i swoim zdrowiu, ile można „jechać” na ogromnych ilościach kawy, słodyczach, czy papierosach? Przy takim trybie życia niewiele trzeba, żeby wszystko zaczęło się powoli komplikować. Iga trafia do szpitala i musi podratować swoje zdrowie, co oznacza dłuższe zwolnienie lekarskie, jak taka pracoholiczka to zniesie? Wyjazd na wieś, czyli zmiana otoczenia i zwolnienie tempa z pewnością okazuje się dobrą alternatywą. W ten sposób kobieta trafia do gospodarstwa, „Pomiędzy”, które prowadzi nieco dziwna właścicielka – Nadzieja. Mieszkańcy wsi mają ją za znachorkę, albo dziwaczkę, niczego nieświadoma Iga zostaje wciągnięta w świat ludowych obrzędów, dziwnych tajemnic, a także lasu, który jest przedsionkiem świata, którego nie znała. Co spotka bohaterkę w tym dziwnym miejscu? Czy Iga zrozumie, co się liczy w życiu?

„Tęsknica” to niesamowita książka, której akcja jest bardzo dynamiczna, wciągająca i sprawiająca przyjemność. Anna Sokalska włożyła wiele pracy w powieść, co od razu widać. Przeprowadziła research, przemyślała całą historię nadając jej specyficzny klimat. Nic tutaj nie dzieje się przypadkowo, nie ma chaosu, lubię tak dopracowane książki. Tajemnica, intrygi, niesamowite miejsce, które kryje wiele przygód. Tęsknica, walka o utraconą duszę, własne marzenia, zaostrzyły mój apetyt. Na uwagę zasługują opisy przyrody, natury, mogłam sobie wyobrazić tło fabularne bez żadnych problemów. „Tęsknica” to książka, od której trudno się oderwać, ciekawi, sprawiła, że polubiłam bohaterkę i chciałam dla niej jak najlepiej. Potrafiła wywołać we mnie tak wiele emocji, że czasem musiałam sięgnąć po chusteczkę. Z ogromną łatwością można wczuć się w położenie głównej bohaterki, to silna kobieta, która rozpoczęła pracę nad sobą i stara się ułożyć swoje życie. Gorąco wam polecam wyprawę na wieś odwiedzenie gospodarstwa „Pomiędzy” i zagoszczenie w nim na nieco dłużej.

"Miłość jest piękna z daleka, gdy się o niej słyszy i ją podgląda, ale z bliska, gdy się zajrzy do jej środka, potrafi obezwładnić”.

Iga jest młodą, pełną energii młodą kobietą, pracuje w korporacji, której całkowicie jest oddana. Nagła choroba zmusza ją do przerwania dobrze rozwijającej się kariery. Ratując swoje zdrowie, podejmuje decyzję o wyjeździe na wieś. Tam poznaje dość nietuzinkową właścicielką gospodarstwa “Pomiędzy” - Nadzieję. Ta prowadzi spokojne, patrząc z boku wręcz nudne życie. Uważna jest przez jednych za znachorkę, a przez innych za dziwaczkę. Splot tajemniczych wydarzeń powoduje, że dochodzi do niepokojących incydentów. Nadzieja znika, a w życiu Igi zaczynają dziać się bardzo, bardzo dziwne rzeczy. Rosnący tuż obok las wzbudza ciekawość i coraz większe obawy…

Moje pierwsze i z całą pewnością nieostatnie bardzo udane spotkanie z twórczością Autorki. Akcja powieści toczy się niespiesznie i niezmiennie intryguje. Fabuła zajmująco poprowadzona i dokładnie przemyślana. Warstwa fantastyki idealnie współgra z zajmująco poprowadzonymi wątkami obyczajowości. Pisarka ma przyjemne, lekkie, barwne pióro otulone melancholią. Bohaterowie ciekawie ukazani, nietuzinkowi, realni. Iga, nie do końca ją polubiłam, jest pracoholiczką, żyje na pełnych obrotach, lubi fajki, alkohol, słodycze i kawusię. Ta niezdrowa mieszanka używek już wkrótce daje jej nieźle popalić. Moje serce całkowicie skradła Nadzieja, niesamowita postać.

Klimatyczna, niepokojąca, chwilami duszna, wręcz groźna atmosfera jest wyraźnie odczuwalna. Ludowe wierzenia, ciekawość, ujadanie wilka, dziwne, przerażające nocne odgłosy. Dobre i złe moce wirują. Nieuchronność losu, szukanie własnej tożsamości, zrozumienie siebie i innych. Próba ujarzmienia własnych lęków, marzenia, tęsknoty, nadzieja, moc sennych zwidów. Niesamowite, realne, wnikliwe, barwne, opisy przyrody robią przenikliwe wrażenie.

Jestem oczarowana tą opowieścią. Wciągająca, zaskakująca, niebanalna z intrygującym drugim dnem. Czyta się szybko i przyjemnie, dałam się porwać. Jest to fikcja literacka, ale łatwo ją wpasować w życie większości z nas. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

To chyba najbardziej zaskakująca książka na jaką natrafiłam. Składa się z trzech rozdziałów i w tym kilku podrozdziałów. Każdy z rozdziałów został podzielony jakby na osobny gatunek literacki. W pierwszym czytamy o przepracowanej kobiecie, która zbyt zabiegana przestała dbać o zdrowie, czego skutkiem był zawał. Leżąc w szpitalu stwierdza, że nie ma tak naprawdę osoby, która by za nią tęskniła. Kiedy jednak ktoś się pojawia, widzimy o co najbardziej jej chodzi i bynajmniej nie jest to troska o jaką naszej postaci chodziło. Później dowiaduje się, że warunkiem wyzdrowienia jest odpoczynek, więc mamy poszukiwanie spokoju, a później miejsca, gdzie tego spokoju mogłaby doświadczyć. To był dział typowo obyczajowy, który nie dawał najmniejszych oznak na jakąkolwiek zmianę, a ja odbierałam go bardzo osobiście. Drugi jest wkroczeniem na literaturę ezoteryczną. Poznajemy nowe osoby i jesteśmy nimi zafascynowani. Tutaj dzieje się najwięcej, fantazje się spełniają i błąkamy się między różnymi światami doznając najbardziej nie oczywistej fantastyki, której naprawdę nic nam nie zapowiadało. I trzeci dział to jest ten między powieścią psychologiczną, a rachunkiem sumienia podciągniętym nawet pod poradnik. Nie na próżno taki tytuł widnieje na okładce, jednak tematyka samej tęsknoty jest rozłożona na przeróżne rzeczy. Są to osoby, miejsca, rzeczy, praca a nawet samotność. Są to też postacie, które nie muszą mieć czystych zamiarów, wszystko zależy od tego, czy zwęszy się podstęp. Lektura tej książki jest bardzo wciągająca, bo daje nam odczucia, że znamy to, co się tu dzieje i fascynująca jednocześnie, bo jednak większość rzeczy się raczej nie zdarzy. Ktoś tutaj zaginie i postać, która będzie tego dowodem nie należy do świata prawdziwego. Pokazuje jednak, że może komuś na kimś bardzo zależeć bez względu na to jakie kogo łączyły stosunki. Niekiedy było tutaj strasznie, ale było i wzruszająco, tylko wiele osób może te uczucia odczuwać w innych momentach. Polecam każdej osobie, która lubi czytać książki z zaskakującymi wydarzeniami łączącymi fantastykę z życiem prawdziwym:-)

Czasami życie ma dla nas zupełnie inny plan niż droga, którą do tej pory podążaliśmy. Nie jest jednak łatwo odnaleźć się w nieznanym, o czym przekonała się główna bohaterka powieści Anny Sokalskiej.

Możecie kojarzyć autorkę z innych, równie tajemniczych oraz klimatycznych powieści. Dla mnie jednak było to pierwsze spotkanie z jej twórczością. Ale jakże udane! Na początku kusił mnie opis z okładki, ale zastanawiała objętość, ponieważ nie byłam pewna czy autorka zdąży zamknąć wszystko w niespełna 300 strona. Moja obawa okazało się jednak zupełnie niepotrzebne, ponieważ otrzymałam powieść nie tylko pełnowymiarową, ale również treściwą, dojrzałą, magiczną oraz mocno dającą do myślenia.

Czytamy o losach Igi, menadżerski dobrze rozwijające się korporacji, której zdrowie przestało dopisywać. Nagle to co brała za pewnik stało się kulą u nogi. I tak przyszło jej porzucić marzenia o karierze, ponieważ przeniosła się na wieś, gdzie poznała Nadzieję, właścicielkę gospodarstwa "Pomiędzy". Nie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby bohaterka nie wkroczyła do zupełnie innego dla siebie świata. Ludowe legendy, tajemnice, dziwne sploty zdarzeń oraz aura magii, mimo że to nie książka fantasy, zmieniły się w nieszablonową opowieść, pełną ukrytych znaczeń. Trudno ubrać w słowa jak intrygująca okazała się przygoda Igi, ale zapewniam, że każdy kto zdecyduje się wraz z nią podążyć jedną z wiejskich dróg, zrozumie jak duża praca została włożona w treść tej powieści.

Sięgając po lekturę nie spodziewałam się, że będzie aż tak dobra. Przemyślana, dynamiczna, piekielnie klimatyczna i jeszcze bardziej inteligentna. Anna Sokalska w prawdziwej polskiej scenerii stworzyła świat pełen możliwości, który kusi bohaterkę potencjalnymi wyborami. Pytanie tylko, którą drogą zdecyduje się podążyć, ponieważ kwestie moralne stanęły tutaj w obliczu nie lada wyzwania. Zacierają się granice, wydaje się, że wszystko może się wydarzyć, a dynamiczna akcja łączy się z baśniowym wydźwiękiem, gdy zaczynamy dostrzegać wykorzystywanie folkloru, polskich baśni czy legend. Emocje zatem towarzyszą nam od pierwszej do ostatniej strony na scenie, w której kobiecość odgrywa kluczową rolę.

"Tęsknica" zasługuje na wszelkie słowa uznania. To historia niebywała, poszerzająca wyobraźnię i odrywająca od wszystkiego co dzieje się dookoła nas. Zachwalam ją z pełną świadomością, ponieważ chyba jeszcze nigdy, a przynajmniej nie mogę sobie przypomnieć, nie czytałam nic tak intensywnie błyskotliwego, otwartego na czytelnika i łączącego ludzką naturę z urokiem fauny oraz flory. Jeśli poszukujecie książki jedynej w swoim rodzaju, oto idealna propozycja dla Was.

Lubisz się czasami przenieść w świat pełen ludowych obrzędów i dawnych wierzeń?

Muszę przyznać, że ja zawsze lubiłam takie klimaty i bardzo chętnie czytałam o nich książki. Jednak lubię także kiedy te słowiańskie wierzenia przenoszą się do naszych czas co ma miejsce w książce „Tęsknica” autorstwa Anny Sokalskiej.

„Tęsknica” to pełna emocji historia Igi, menadżerki w korporacji, która niespodziewanie musi przerwać swoją karierę dla ratowania życia.

Książka przenosi nas w świat klimatycznej wsi i wierzeń ludowych, gdzie niepokojące zdarzenia, rodzinne tajemnice, widmo Tęsknicy i walka o marzenia oraz utraconą duszę wciągają nas w wir fascynującej i jakże życiowej przygody ku poszukiwaniu siebie.

Książka zachwyciła mnie licznymi oraz przede wszystkim dopracowanymi opisami otaczającej przyrody i wsi. Stanowi to miły dodatek dla wielu ważnych i wartościowych wątków, które udało się poruszyć Autorce. Ta wielowątkowość może przytłaczać niektórych Czytelników, jednak ja uważam, że bez niej „Tęsknica” nie byłaby tym samym czym jest. Czyli powieścią pełną emocji, wzruszeń, ciężkiej pracy nad sobą i swoim życiem. Z tej książki płynie niezwykła głębia i jestem pewna, że gdy tylko po nią sięgniesz to szybko się o tym przekonasz.

„Tęsknica” to powieść, którą nie sposób opisać słowami. Przenosi nas w świat fikcji, ale tak genialnie pasuje do życia większości z nas. Nie będę się o niej więcej rozpisywać, aby nie psuć zabawy z czytania i przeżywania wszystkiego czego ja mogłam doznać. 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!