Ten dziwny wiek

Powieść, która otwiera oczy, poszerza horyzonty i konfrontuje czytelnika z zupełnie odmiennym spojrzeniem na świat. Cieszę się, że powstają takie książki. Historie, które skłaniają mnie do tylu przemyśleń i niby są lekkie w odbiorze, a jednak odrobinę uwierają. Może nie jak kamyk w bucie, ale maleńkie ocierające skórę ziarenko piasku.

Ten dziwny wiek to powieść o rasizmie. Tym współczesnym, który zupełnie różni się od czasów historycznych, a jednak jest równie upadlający i uwłaczający. Zabiera szanse na lepszy rozwój, pracę i karierę. Nie pozwala funkcjonować na tak swobodnych zasadach jak uprzywilejowany biały człowiek, który nawet nie zdaje sobie sprawy ze swojej pozycji w społeczeństwie. Książka Kiley Reid daje możliwość przejrzenia się w lustrze oczyma innej osoby, zerknięcia na jej punkt widzenia i choć nie rozwiąże problemy to być może zwróci uwagę na niektóre z nich. Podczas lektury miałam ciągle w głowie przysłowie, że „dobrymi chęciami jest wybrukowane piekło”. Dopiero postawienie się na miejscu drugiej osoby pozwala domyślić się czego potrzebuje.

Cała historia rozpoczyna się od sceny w sklepie kiedy to czarnoskóra w ekskluzywnym sklepie zostaje oskarżona o porwanie córki swojej pracodawczyni. Są ostre słowa, wstyd i upokorzenie. Czy gdyby wyrwać z tej sceny wszystkie uprzedzenia wyglądałaby zupełnie inaczej? Z pewnością i warto się nad tym zastanowić.

Ja polecam. Odrobinę zaskakująca książka, którą czyta się w ekspresowym tempie.

Hmmm, miałam spore oczekiwania wobec tej książki, ale jakoś niespecjalnie zostały one zaspokojone. Myślałam, że to będzie szczerze mówiąc głębsze, a wydało mi się dość sztywne. Co prawda książkę samą w sobie czyta się bardzo szybko i lekko, ale nie mogę nazwać czasu z nią spędzonego jakimś szczególnie dobrze spożytkowanym.

.

Emira jest młodą kobietą nie mogącą znaleźć swojej drogi życiowej. Ima się różnych zajęć dopóki nie zaczyna pracować na część etatu jako opiekunka małej Briar u bogatej pary Alix i Petera. I chociaż zawsze irytowały ją dzieci to tą dziewczynkę pokochała od razu. Jednak po pewnym incydencie, kiedy zostaje oskarżona w sklepie dla bogatych o uprowadzenie dziewczynki jej matka zaczyna mieć obsesję na jej punkcie, wypytuje ją o wszystko, chce wiedzieć jak najwięcej i na siłę się z Emirą zaprzyjaźnić, by ta ich nie opuszczała i dalej opiekowała się jej córką. Seria zdarzeń wywołuje jednak takie skutki, że dziewczyna będzie musiała podjąć kilka ważnych, życiowych decyzji.

.

Szczerze mówiąc doszłam do jakichś przemyśleń dopiero po zakończeniu i przeczytaniu opisu i polecajki z okładki, bo po całej lekturze nie bardzo byłam przekonana co jest clou tej całej opowieści. Ostatecznie dochodzę do wniosku, że właśnie istotą tej całej historii jest tytułowy dziwny wiek, w którym wielu z nas nie wie co chce w życiu robić i popada w apatię obserwując jak innym się dobrze układa i jak odnoszą sukcesy. Podsumowując, książka całkiem dobra, chociaż bez fajerwerków.

Wśród ogromu czytelniczych propozycji lubię wyławiać nowe nazwiska i chętnie sięgam po debiuty literackie. Szczególnie, że czytam dużo i czytam praktycznie całe życie. Są one przeważnie dla mnie idealnym powiewem świeżości, wśród wszystkich książek, jakie mnie otaczają. Bo by zadebiutować potrzeba wielkiej odwagi. Odwagi by opowiedzieć historię, zrealizować marzenia i pozostawić po sobie ślad. Dlatego, gdy widzę kolejny debiut, sięgam po niego bez wahania.

Ten dziwny wiek, to debiut jaki pragnie się czytać. Odważny, gwałtowny i istotny w temacie rasy, klasy, pracy, przyjaźni i tożsamości, zarówno cudownie czytelnych, jak i niesamowicie złożonych. Ta inteligentna, szybka powieść śledzi upadki i wzloty, które wynikają z najdrobniejszych gestów i odruchów jej bohaterów. Bez tonów dydaktycznych czy apeli z nakazami, Reid portretuje sposób, w jaki jesteśmy odczytywani przez osoby obce. Pomimo lekkiego podejścia powieści do kilku ciężkich kwestii, nadal wywołuje ona tak wiele istotnych myśli i chęci do zastanowienia się nad stosunkami międzyludzkimi, a w szczególności nad przywilejami osób białych. Fetyszyzowanie czarnoskórych ludzi oraz kompleks białego zbawiciela to główne tematy książki. Ale jednocześnie stawia pytanie, jak tak naprawdę poznać motywacje danej osoby? Z perspektywy kunsztu literackiego, debiut Reid jest wzorową powieścią: głos każdej postaci jest doskonale i wyraźnie czytelny, jest humor i niemała ilość suspensu. Każdy element historii jest powiązany z odpowiednim momentem w przyszłości. Żadne słowo nie jest zmarnowane i żaden niuans nie pozostaje niezauważony w tym arcydziele. Pomijając kwestie rasowe, książka porusza także wiele innych tematów i robi to z odpowiednią dokładnością. Nieodpowiedzialne wychowywanie dzieci, bogactwo, presja rówieśników i rzeczony dziwny wiek, kiedy to społeczeństwo naciska, aby być już dojrzałą i odpowiedzialną osobą. Napisana z imponującą ironią, humorem, pełna zawiłych relacji między postaciami, ta powieść to odważny i kreatywny debiut, o którym należy dyskutować i go analizować.

„Ten dziwny wiek” początkowo wydawał się być zwykłą, niewymagającą powieścią obyczajową, napisaną prostym, momentami wręcz infantylnym językiem. Z czasem, czytając, książka ta wciąga coraz bardziej, opowiadana historia coraz mocniej nas intryguje i sprawia, że nie chcemy jej odkładać. Jeśli chodzi o język, okazuje się być idealnym odwzorowaniem języka, jakim posługujemy się na codzień - autorka w bardzo naturalny sposób tworzy dialogi i przedstawia rzeczywistość bohaterów.

Fabuła powieści rozpoczyna się w momencie, kiedy to 26 letnia, czarnoskóra dziewczyna pracująca jako opiekunka dla dziecka pewnej zamożnej, wpływowej, a przede wszystkim - białej kobiety, zostaje oskarżona o poprawnie małej dziewczynki. Sytuacja, mimo że została prędko rozwiązana, stanowi źródło wszystkich kolejnych zdarzeń, stosunków i relacji nawiązujących się między głównymi postaciami.

Kiley Reid w subtelny sposób podejmuje ważne i aktualne problemy dotyczące nierówności rasowych i społecznych. Opisując, na pozór, zwyczajną historię skłania nas do wielu istotnych przemyśleń, budzi w nas emocje i pogłębia naszą ciekawość. W tej książce akcja nie zwalnia, im bardziej w nią brniemy, tym prędzej się rozwija, tym intensywniej pobudza nasze zainteresowanie.

Myślę, że „Ten dziwny wiek” to książka idealna dla osób chcących przeczytać coś intrygującego, ważnego, a zarazem lekkiego. To książka idealna na letnie wieczory. To książka stanowiąca czystą formę rozrywki, a równocześnie oferująca o wiele więcej niż moglibyśmy od niej oczekiwać - angażująca nas na przeróżne sposoby. Uwielbiam takie zaskakujące, nieoczywiste i niebanalne pozycje.

"Emira i Kelley rzadko rozmawiali o różnicach rasowych, bo już sam fakt, że się spotykali, mógł być przedmiotem debaty. Kiedy zaczynała poważnie rozważać życie z nim - prawdziwy związek, taki ze wspólnym kontem w banku i wpisaniem go jako osoby kontaktowej w razie nagłego wypadku - miała ochotę przewrócić oczami i spytać: Naprawdę się na to zdecydujemy? Jak powiesz rodzicom? Gdybym tu weszła, kiedy z nimi rozmawiałeś, jakbyś mnie przedstawił? Będziesz chodził z naszym synem do fryzjera? Kto go nauczy, że niezależnie od tego, co robią jego koledzy, nie może w metrze albo w windzie stawać zbyt blisko białych kobiet? Że kiedy zatrzyma go drogówka, powinien powoli położyć kluczyki na dachu, tak żeby było dobrze widać, co robi? Kto nauczy naszą córkę, że czasem powinna się umieć postawić, ale musi się też nauczyć udawać, że traktuje czyjeś słowa jako nie do końca jasny żart? Albo że kiedy biali będą jej prawić komplementy, na przykład mówić;, to prawdziwa profesjonalistka, nigdy się nie spóżnia", nie zawsze będzie się z tym dobrze czuła, bo niektórych będzie dziwić sam jej widok, a nie to, co będzie miała do powiedzenia?"

Na pierwszy rzut oka niby prosta i czytelna historia, dopiero końcówka uświadamia nam, z czym tak naprawdę mamy do czynienia. Bez patosu i wielkich słów autorka snuje arcyciekawą i błyskotliwą opowieść o dorastaniu, rasizmie i podziałach społecznych.

Niezwykle ważna i dająca do myślenia książka, jedna z tych o której się nie zapomina, która pozostawia po sobie trwały ślad. Przeczytajcie koniecznie.