Tam, gdzie trwa noc (barwione brzegi)

Tam, gdzie trwa noc to książka, która porwała mnie od pierwszych stron.

Mocno inspirowana słowiańską mitologią historia o miłości i poświęceniu, magii oraz tajemnicach.

Fabuła jest bogata w metafory a także mówi o przemianie, nie tylko tej fizycznej ale przede wszystkim duchowej.

Można zmienić swoje zachowanie i nastawienie do życia kiedy popełnia się błędy, zwłaszcza wtedy, kiedy mamy do dyspozycji setki lat, jak Leszy.

Leszy był kiedyś człowiekiem, magiem o wątpliwej jakości umiejętnościach, który zazdrościł innym mocy.

Wszedł więc w układ z jednym z bogów ale to miało swoją cenę...

Wydaje się, że jego pokuta trwała bez końca a cena jaką musiał zapłacić za utrzymanie demonów w lesie była wygórowana.

Do czasu, aż do jego życia trafia niezwykła dziewczyna, Liska.

Sama posiada magiczne moce, przez co mieszkańcy wioski ją stygmatyzują.

Jest odludkiem a może liczyć jedynie na swoją mamę i kuzynkę oraz nowego księdza.

Postanawia pozbyć się swojej magii dzięki znalezieniu kwiatu paproci ale tam czeka na nią niespodzianka i zawiera układ z demonem.

Tylko czy on naprawdę nim jest?

Slow burn romance bez zbędnych słówek i zapychaczy, w otoczeniu natury i mitów słowiańskich.

Mamy w książce demony takie jak rusałki, wąpierze i inne a to wszystko spowite magią i tajemnicą, ukryte w leśnej gęstwinie oraz tajemniczej posiadłości.

Ta książka magnetycznie mnie przyciągała, była wręcz eteryczna mimo zagrożeń, które czyhały na bohaterów, nie mogłam przestać jej czytać i mimo, że minęło już trochę czasu odkąd skończyłam ją to nadal mam wszystko w pamięci świeżo, jakby to było wczoraj.

Piękne wydanie ale także piękne wnętrze.

Autorka zwraca uwagę na to, co ważne.

Że nie wszystko, czego się boimy jest złe, nie wszystko też jest takim, na jakie wygląda.

Nie dostrzegamy, co dla nas robią inni, wolimy ich wytykać palcami, boimy się poznać nieznanego a demonizujemy nie tych co trzeba.

Relacja Liski i Leszego rozwijała się powoli, poznawali się kawałek po kawałku, stopniowo ukazując swoje warstwy, jakie ukryli głęboko w środku.

Ona ma swoje mroczne tajemnice ale i on także je ma a kiedy wychodzą na jaw, wydają się otworzyć drzwi do nowych możliwości.

Pokochałam kolejną książkę. "Tam, gdzie trwa noc" to słowiańskie fantasy, baśniowość, mrok, tajemnice i niezwykli bohaterowie. Ta historia żyje całą sobą. Tu opisy mrocznego lasu, Draidy są tak niesamowicie realistyczne, że “wchodząc” do niego, czujesz się zwyczajnie wciągnięt* w tę wszechobecną magię. Jesteś obezwładnion*, pochłonięt*, brakuje Ci tchu, a jedyne co towarzyszy Ci podczas wędrówki między plątaniną gałęzi, to paraliżujący strach.

Siedemnastoletnia Liska Radost mieszka w wiosce na skraju mrocznego lasu, gdzie magia budzi strach, a czarodzieje uchodzą za coś niechcianego. W obawie przed własnymi mocami opuszcza dom i wyrusza w stronę Driady, mrocznego lasu. Na swojej drodze spotyka Leszego, demona i strażnika leśnego. Ten proponuje dziewczynie układ: rok służby w zamian za spełnienie jednego życzenia. W zamkniętej, pełnej tajemnic posiadłości Liska poznaje mroczne oblicze lasu i swojego gospodarza. Aby odzyskać wolność, musi odkryć prawdę i zmierzyć się z cieniem, który czai się nie tylko w lesie, ale i w niej samej. Czy Leszy naprawdę jest tak okrutny, jak się o nim mówi? I kto stanowi największe zagrożenie?

Zacznę od...zakończenia, bo między innymi dla niego warto sięgnąć po tę powieść. Inne, nietypowe, niesłodkie, a nawet gorzkie, smutne i rozdzierające serce, ale przynoszące ukojenie.

Cała historia Liski i Leszego utrzymana jest w tonie surowości, dystansu, mroku. Nie jest to klasyczny romans, ba! w moim odczuciu, to w ogóle nie jest romans. To przepiękna, wypełniona emocjami i strachem historia o dwóch duszach, które spotkały się w złym miejscu i czasie. Relacja głównych bohaterów to takie hate-love, oparta na początkowym braku zaufania, przechodząca w pełne poświęcenie, przyjaźń i miłość, ale miłość inną niż tę znaną z romansów. Jest ona po trosze platoniczna, zakazana, a po trosze muśnięta chwilą nieuwagi. W tej książce nie dostaniesz TYCH scen. Dostaniesz za to niezwykłość wrażeń, które rekompensują oklepane motywy.

Odkrywanie tajemnic z przeszłości, magia, skrzaty, demony, nimfy, niezwykła przyroda, którą jednocześnie podziwiałam i drżałam ze strachu, wiedząc, co skrywa się w tej leśnej gęstwinie. W tej książce wszystko żyje. Drzewa, gałęzie, pnącza. Czujesz, że las Cię obserwuje, że ma nad Tobą przewagę, że Cię obezwładnia i Tobą rządzi.

Byłam ciekawa czy książka utrzymana w klimacie słowiańskiego folkloru będzie czymś dla mnie, ale totalnie przepadłam. Ta historia mnie oczarowała i zaczarowała, otworzyła przede mną bramy do innego literackiego świata, a ja przepadałam w nim, jak Liska przepadła przekraczając granicę Driady.

[współpraca reklamowa]

„Tam, gdzie trwa noc” z pewnością zabierze was w klimatyczną podróż do lasu i dworku wypełnionego magią 👀 Dawno nie czytałam książki, która by tak bardzo oddawała atmosferę swoją fabułą,

światem przedstawionym i naturą. Opisywane przez Liskę miejsca i wydarzenia otulają czytelnika magicznym kocykiem, który nie chce nas wypuścić spod swoich objęć.

Bohaterowie również nie odstają i strasznie polubiłam tę dwójkę + poboczne postacie. Liska jest uroczą dziewczyną, czasami niemyślącą i podejmującą złe decyzje, ale jej niewinność i jednoczesna zawziętość oraz dobroć zdecydowanie do mnie przemówiły. Natomiast Leszy? Jest to strasznie tajemnicza postać, na początku uznawana za złą, ale z każdą chwilą moje nastawienie do niego się zmieniało i zauważyłam, że jest intrygującym bohaterem. Relacja tej dwójki została naturalnie poprowadzona, na początku sobie nie ufali, pałali do siebie niechęcią - co było zrozumiałe. I tak, powoli, doszli do przyjaźni, aż po głębsze uczucia. Jednocześnie rozwój ich uczuć sprawia, że zakończenie boli podwójnie i muszę was uprzedzić, że nie wiem czy powinniście liczyć na happy end 🥹 PS: Uwielbiam Jagę!!!

Rozpoczynając czytanie, nie sądziłam, że tak się wciągnę w tę historię 🤍 Jest ona z tych, które wciągają czytelnika w wir akcji i nie można się od niej odciągnąć - coś jakby magicznie przetrzymywało 🤓 Styl pisania autorki jest lekki i przyjemny, czasami mogło pojawić się cięższe słowo, ale nie sprawia to trudności w czytaniu. Polecam!

★★★★/5

„Tam, gdzie trwa noc” skusiła mnie nie tylko swoim pięknym wyglądem, ale również słowiańskimi wierzeniami, slow burnem oraz tajemniczym demonem 😏 a jako, że jestem bardzo podatna na te motywy (szczególnie na to ostanie), to musiałam sięgnąć po ten tytuł i wiecie co? To był absolutny strzał w dziesiątkę!

Książka już od samego początku wciąga nas w ten pełen tajemnic, mroku i magii świat. Klimat jest wręcz fenomenalny i wraz z uczuciem lekkiego niepokoju towarzyszy nam w tej podróży.

Autorka ma bardzo przyjemny sposób snucia opowieści, więc przez książkę wręcz się płynie. A gdy zanurzy się już w tym świecie, to nie sposób się oderwać.

Wątek romantyczny jest C U D O W N Y. Nie jest nachalny ani przytłaczający. Idealnie zgrywa się z wątkiem fabularnym. Jest to romans typu slow burn i zazwyczaj przy tak krótkich książkach ciężko jest mi się wczuć, ale tutaj nie ma tego problemu. Romans poprowadzony został w tak delikatny, emocjonalny sposób, że w pewnym momencie zaczyna się tupać nóżką z frustracji, no bo ile można czekać 😆 ale spokojnie lekki pazur też tu jest!

Główna bohaterka jest postacią, która od razu wzbudza sympatię. Z początku trochę lękliwa, zdystansowana, ale wraz z biegiem wydarzeń nabiera pewności siebie i zaczyna walczyć o swoją nową rodzinę.

„Tam, gdzie trwa noc” to książka pełna magii, przyrody i starodawnych wierzeń, która wciągnie was od pierwszej strony i nie wypuści ze swoich objęć aż do końca (a może nawet i dłużej!). Polecam z całego serduszka 🖤

Liska wie, co czyha w mrocznym lesie. Mimo młodego wieku wie, że ci którzy posługują się magią są potworami, dlatego tak bardzo pragnie pozbyć się swoim zdolności.

Niestety wszystko idzie nie tak i zostaje porwana przez Leszego, a on składa jej propozycje. Rok służby w zamian za spełnienie jednego życzenia.

Pomimo genialnych bohaterów, którzy są bardzo dobrze wykreowani i z przyjemnością śledziłam ich losy, trzeba szczerze przyznać, że to system magiczny i klimat tej historii zdominował wszystko.

Słowiańskość wypływała w tej książki litrami ale w zdecydowanie pozytywny sposób. Autorka wykorzystała w pełni potencjał jakim jest ten rodzaj mitologii.

Bohaterowie zarówno ci główni jak i poboczni napędzali fabułę coraz to nowymi tajemnicami i spiskami. Podobał mi się ten klimat tajemniczości i niebezpieczeństwa unoszący się w powietrzu.

Co do Liski i Leszego oraz tego co między nimi się zrodziło jestem kupiona. Wyszło to dość naturalnie i nie natrętnie. Czuć było to wzajemne przyciąganie. Podobało mi się jakim wsparciem byli dla siebie i jak pomogli sobie nawzajem pokonać demony, które ich dręczyły.

Absolutnie wszystko mi się w tej książce podobało, poza zakończeniem. Nie przepadam za tego typu zakończeniami, ale z bólem serca muszę przyznać, że pasowało ono do tej historii, mimo tego, że popsuło mi ono trochę opinie o tej historii, ale jestem pewna, że wielu czytelnikom się ono spodoba.